Daslookloop

De eerste keer na de 2 weken trainen in Asturias had ik weer een loop in polderpark "Cronesteyn" met trainingsmaat Aad Kleijweg. Ik zou zeggen: zoek de 7 verschillen.


Daar we gisteren op de Spaanse tijd van 10 uur ons avondeten nuttigden, deed ik vanmorgen na het ontbijt de vaat, waarna ik naar Aad Kleijweg fietste. 
In het zonnige maar nog frisse Leiden liepen we naar "Cronesteyn" toe, waar we ons op ons vaste bruggetje oprekten.

Aan het laag staande water kon je zien, dat er in onze omgeving in april maar 1 millimeter regen is gevallen.

Daar Aad zijn stopwatch thuis had laten liggen, gooiden we ons gebruikelijke schema van 3 keer 1 kilometer voluit om er een veredelde veldloop van te maken, te beginnen met de dijk links van de sloot.

Het lopen op onverhard terrein heeft iets als schaatsen op natuurijs. Je moet de 10 meter voor je scherp in de gaten houden op oneffenheden. Bij natuurijs zijn dat scheuren, bij ongebaande paden kuiltjes of takken, waardoor je onderuit kunt gaan.
We liepen de eerste kilometer over de lage dijk en aansluitend over een onverhard pad, waarbij we voor de eerste keer de lopers van Running Blind tegenkwamen.

De route was vandaag derhalve grotendeels anders dan gebruikelijk. Vooral onverhard. Wat dat aangaat kwam het goed uit, dat ik dan in Asturias goed heb kunnen oefenen.

Zo doorkruisten we het polderpark op een andere manier en liepen we over het dijkje aan overzijde van de slootkant van Vrouwenweg, waar ik over 10 dagen over loop in het begin van de Leiden Marathon.
Zo kwamen we weer uit bij het Lepelaarsbos. Deze trekvogels zaten daadwerkelijk op hun nesten hoog in de bomen.


We waren er tegelijk met de groep lopers van Running Blind, die we even later nogmaals troffen bij de zee van daslook.




Mogelijk heeft de Leidse schilder Rembrandt van Rijn hier ideeën opgedaan voor zijn fameuze clair-obscur. Wij hadden in ieder geval met volle teugen genoten van deze intervalloop van bijna 10 kilometer. Bij de muntthee met gemberkoek konden we nog even bijpraten over de reis naar Asturias en vooruitblikken naar de laatste training voor de marathon van volgende week donderdag met kortere stukken voluit.

Parijs

Op weg naar en terug van Asturias speelde tijdens te treinreizen Parijs de hoofdrol. Op de heenreis ging de wekker volstrekt overbodig om 5 uur af, want ik lag al een half uur wakker.

Mijn vrouw plakte er in de intercity naar Rotterdam nog een dutje aan toe.

Om 8 uur reed onze TGV naar Gare du Nord, vanwaar we de metro naar Cité namen. Op dit eiland in de Seine wandelden we langs de Sainte Chapelle naar de Notre Dame. Bij beide beroemde kerken stonden enorme rijen.




Daar we 5 uur de tijd hadden besloten we naar Gare Montparnasse te lopen. We staken de Seine over en bij Bertrands Patisserie namen we cappuccino, jus d'orange en een amandelcroissant.


Met de zware rugzak wandelden we langs de Sorbonne, de roemruchte Parijse universiteit, naar het Jardin du Luxembourg, één van de paleizen in de Franse hoofdstad.



Vandaar liepen we naar Montparnasse toe, waar we na 4 kilometer wandelen in glooiend Parijs op het terras van "Le Paradis du Fruit" neerstreken.  Daar namen we een lunch met pitabroodjes, een salade, een café au lait en een rouge oranginade.

Het was vrij fris op Place Josephine Baker.

We wandelden naar Gare Montparnasse, waar de de TGV naar Hendaye eveneens op tijd hadden. We kregen dus geen spijt van onze wandeling door Parijs.

Om 4 uur vertrokken we naar Baskenland. 

Ada las verder in "Spaanse vrouwen, bewolkte luchten" van Carmen Martin Gaite, ik hervatte hel lezen in "Reizen zonder John", het reisverhaal van Geert Mak in Amerika.
Om 10 voor 9 waren we in Hendaye en wandelden we over de brug over de Bidasoa Spanje binnen.


We hadden een kamer in Hotel "Aitana". Daar zetten we onze spullen neer om een etage lager in het restaurant 2 flan, een thee en een alcoholvrij biertje te bestellen.

Om 11 uur lagen we in bed. De slaap kwam vrij snel. In hetzelfde hotel overnachtten we 2 weken later opnieuw. We hadden een Desayano Continenta. Met een stevige chocoladecroissant, een glas jus d'orange en een koffie of colacao hadden we een aardige bodem voor de terugreis van Hendaye naar De Vink.

We staken de brug naar Frankrijk over. Het water stond lager dan wij ooit gezien hadden.

We kochten een croissant met amandelspijs en een pain complet, waar we in de wachtruimte van het station aan begonnen. Ada vond daar een handige kaart van Hendaye voor een volgende keer.


De TGV vertrok op tijd naar Parijs en kwam daar ook op tijd aan.

De hoge snelheid zorgde voor horizontale druppels op de ramen bij de enige bui van de dag.
Via Bordeaux reden we naar Gare Montparnasse, waar we de metro naar Gare du Nord namen. Althans, dat was onze bedoeling, maar de metro reed niet verder dan Chatelet. We moesten hiervandaan met andere lijnen verder reizen. Een vriendelijke Parijzenaar zag ons vragend speuren naar de juiste lijn en nam ons op sleeptouw.

We verlieten lijn 4 en liepen naar lijn 1 naar de Bastille.

Daar stapten we over op lijn 7 naar Gare du Nord. Na een welgemeend "Merci beaucoup" namen we bij "Pret á manger" 2 hummussalades, een groene thee en een jus d'orange.
We liepen daarna naar perron 2 voor de TGV naar Amsterdam. Vlak voorbij Rotterdam had ik "Een hart van steen" van Renate Dorrestein, waar ik 's ochtends aan was begonnen, uit.
In Leiden stapten we over op de sprinter naar De Vink.

Om half 9 waren we thuis, waar onze tuin een tikkeltje kleiner bleek te zijn dan de Jardin du Luxembourg....

Rondje Stevenshof

Het verschil kon niet groter zijn.


Van trainen in de heuvels van Asturias en in het vlakke polderland van Holland.

Het tijdstip van de training voor de Leiden Marathon was in beide gevallen hetzelfde: voor het ontbijt op een nuchtere maag ruim 6 kilometer lopen. Je bent een nuchtere Hollander of niet!

Tijdens onze afwezigheid in Leiden was er flink doorgewerkt bij het aanleggen van een weg met tijdelijke bruggen in de weilanden ten zuiden van de Stevenshof.


En nog steeds!





Ook op de Rijn ten noorden van de Stevenshof werd gewerkt.


Wij deden dat op een andere manier. De eerste was werd gedraaid, er werden boodschappen gehaald in zowel de Stevenshof en de Leidse binnenstad. Daarbij kon ik eindelijk een cadeautje kopen voor mijn vrouw ter gelegenheid van haar verjaardag.

In Trouw stond een geweldige recensie van "Lux" van Rosalia, dus ik kocht de cd bij "Plato". De verkoper was onlangs naar een concert van deze Spaanse zangeres geweest en was laaiend enthousiast over het optreden.

Ada nam haar brood mee naar de volkstuin, ik kwam later om thee te drinken en om de planten water te geven, want er is in april slechts 1 millimeter regen gevallen.

Vele kleintjes maken een grote, en dat gold ook voor de vele korte ritjes van vandaag.

In totaal kwam ik uit op 36 kilometer. Bijna net zoveel als de 40 kilometer, die ik in Asturias heb gefietst op de mountainbike. Maar eerlijk is eerlijk: in Spanje fietsen is een stuk zwaarder dan in en om de Stevenshof.