De morgenstond heeft kou in de mond

Na een vrij korte maar diepe slaap werden we om half 6 wakker. Ada zou gaan zwemmen in het Valkenburgse meer en er naar toe fietsen. Ik zou de beenspieren van een 30-jarige testen of  en voelen of die bij het lopen pijnvrij zouden blijven. En zo liep ik om 6 uur de 2 kilometer er naar toe.

Binnen was het 25 graden Celsius en daar de temperatuur meestal net na de zonsopgang op zijn laagst is, voelde de 20 graden bij de morgenstond als "kou" aan.

Ik werd al snel ingehaald door mijn fietsende levenspartner. Het lopen ging lekker.





Bij het Valkenburgse meer werd ik verwelkomd door een zilvermeeuw.

Zoals u ziet was het niet Karel met de houten poot.

Ik liep over het strandje, waar wat hoopjes groenalg lagen.


En wat veren van een vermoedelijk inmiddels verorberde vogel.
Deze wilde eend was het in ieder geval niet.

Toen Ada haar baantje had getrokken en zich ging afdrogen, stopte ik met mijn korte droogtraining.
Doordat het pad pal langs het Valkenburgse meer al ruim een jaar is afgesloten, moest ik langs de A44 naar huis toe lopen.

Maar elk nadeel heb zijn voordeel, want de laatste jaren is de biodiversiteit langs wegen en fietspaden in de Leidse regio flink toegenomen.








Thuisgekomen douchte ik me, waarna ik met Ada ontbeet. Daarna gaf ik her en der planten in de tuin met met een gieter water uit de sloot.

De kat van de buren probeerde, of zij op de leliebladeren kon staan, zoals schaatsers langs de oever uitproberen of het natuurijs al dik genoeg is.



Inmiddels is de buitentemperatuur al aardig snel opgelopen.
De morgenstond had toch "kou" in de mond....
De komende nacht wordt vermoedelijk de warmste nacht ooit in juni gemeten.

Het KNMI heeft inmiddels code Oranje uitgeroepen.

Hoe toepasselijk!

"Je hebt de beenspieren van een 30-jarige!"

Eén van mijn dochters was langsgekomen. Daar zij fysiotherapie heeft gestudeerd vroeg ik haar om mijn rechterkuit te onderzoeken. Zij kon de blessure niet traceren, dus het was in ieder geval niets ernstigs. Maar ze voegde er een zin aan toe, die bij deze 70-jarige als balsem voor de ziel binnenkwam: "Je hebt de beenspieren van een 30-jarige!"
Met deze beenspieren fietste ik, na vanmorgen boodschappen gedaan te hebben op de Boerenmarkt, naar Leiden Centraal. De treinen reden weer na de staking van vanmorgen tegen de afbraak van het kabinet Jetten van de sociale zekerheid.

Rond het middaguur was het al tropisch in Rotterdam. Het zou ruim 35 graden Celsius worden.
We zijn hard op weg naar een hittegolf. Nu wil het toeval, dat we exact 50 jaar geleden ook een hittegolf meemaakten. In de laatste week van juni 1976 deed ik Staatsexamen VWO in Den Haag. Ik logeerde op de kamer van een vriend in Scheveningen en ging met de tram er naar toe. Een Antilliaan, die in de Residentie woonde, zei toen terecht: nu kunnen jullie ervaren, waarom wij in het Caraïbisch gebied het wat rustiger aan doen.

Naast een diploma VWO kreeg ik van Bas en Nel, die naar de diploma-uitreiking gekomen waren, de lp "Atom Heart Mother" van "Pink Floyd" met daarop het prachtige akoestische lied "If".

Net als een halve eeuw geleden deden we het vandaag rustig aan. Ik haalde de kleinzoons van school. Een vriendje van de jongste kwam spelen. Hij trof het. Het kinderbadje stond al klaar.

Opa was gevraagd om zijn zwembroek mee te nemen, het vriendje leende er eentje en zo werd het met een paar waterpistolen een een tuinslang een heerlijk waterballet, waar we lekker van afkoelden.
Binnen deden we na een waterijsje het spelletje "De betoverde doolhof". 
In de tuin dronken we in de schaduw nog wat. Het klasgenootje mocht mijn leeftijd raden. "30", zei hij zonder aarzelen. Met beide benen op de grond was ik het daar helemaal mee eens!
Kleine kinderen spreken immers de waarheid....
Nadat het vriendje was opgehaald door zijn vader, hadden we een barbecue in tropisch Rotterdam.

Om 7 uur fietste de 30-jarige opa naar Rotterdam Centraal voor de trein terug naar de Sleutelstad.

Sven Kramer Academy

Buiten was het 27 graden, binnen zaten de trainers van de Sven Kramer Academy in IJshal De Vliet bijeen om uitleg te krijgen over de veranderingen, die voor hen het komende seizoen op het programma staan.

Terwijl wij in de grote vergaderzaal met een vijftiental trainers zaten, zagen we schaatsers binnen komen of naar buiten gaan voor hun training op het zomerijs. Met deze hoge temperaturen ijs van matige kwaliteit door de hoge luchtvochtigheid.

Maar ja, dat krijg je met tropische temperaturen.
Voor vandaag werd zelfs code Oranje afgekondigd.

Voorlopig geldt code Oranje ook voor de Verenigde Staten.

Toen wij om 10 uur naar buiten gingen, zag deze fietser het oranje van de zonsondergang steeds fletser worden. Als dat maar geen voorteken is....

Deze Oost-Indische kers zag het echter rooskleuriger in.

Wilde cichoreiloop

Het was vanmorgen redelijk koel weer. Ideaal om de Asturiaanse trainingsvorm weer van stal te halen: voor het ontbijt een stukje hardlopen.

Hetgeen qua weer natuurlijk volledig klopt. We beleven een week met tropische temperaturen met ook de daarbij behorende onweersbuien.


Het was een heerlijke temperatuur voor een stukje hardlopen.

Ik liep langs de molen naar de geluidsschermen langs de A44, waar ik over het onverharde pad om het gedecimeerde weiland heen liep.



Daarbij had ik ook aandacht voor de planten en de bloemen.








Langs het onverharde pad bloeide op diverse plekken de wilde cichorei.



Ik liep aansluitend nog een stukje door de Stevenshof.


Na ruim 3 kilometer hardlopen had mijn rechterkuit het aardig uitgehouden. Het herstel is ingezet, maar nu moet ik niets meer forceren. Na me gedoucht te hebben, smeerde ik de kuit in met spiroflor en ging daarna met mijn vrouw ontbijten.