Gisterenavond stond ik op het punt om naar bed te gaan, toen ik nog even op Weerplaza keek.
Tot mijn verbazing zag ik, dat het al bijna 2 graden vroor. En dat aan het begin van de nacht. Ik besloot nog even snel de geraniums binnen te zetten.
Achter de geraniums sliep ik als een roos.
Nu had ik verwacht, dat het rond zonsopgang op zijn koudst zou zijn. Meestal is dat namelijk het uur na het opkomen van de zon het geval. Vandaag echter niet.
Op klomphoogte vroor het nog een tikkeltje harder.
Met Ada fietste ik na het ontbijt naar IJshal De Vliet. Deze Leidse kunstijsbaan had met de helmplicht wederom de krant gehaald.
(Druk op afbeelding om tekst te vergroten)
We gingen naar de 250-meterbaan, waar wederom een nieuwkomer zich gemeld had voor de beginnersgroep. Daar ook deze vrouw redelijk kon schaatsen, konden we naast wat beginnersoefeningen we voort konden bouwen op de oefenstof van de afgelopen weken. De nadruk lag op het boven het standbeen komen en vandaar uit het sturen van de schaats.
Op verzoek van één der deelneemsters deden we een oefening, waarbij je iemand op natuurijs uit een wak moet halen. Normaliter doe ik dat met kinderen, maar schaatsers een stukje veiligheid bijbrengen laat ik niet gauw schieten.
Na de schaatsles dronken we koffie en thee aan de Stammtisch in de kantine. Ada ging naar huis, ik reed nog even naar "De Helianth" om de fruitvoorraad aan te vullen.
Het was inmiddels een paar graden boven het vriespunt, dus het vliesje ijs op de sloten werd al snel steeds dunner.
Na de lunch zette ik de geraniums weer buiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten