Oerend hard

Gisterenavond laat keek in nog even naar de weersverwachting en zag tot mijn verbazing, dat het een graad of 4 zou kunnen gaan vriezen vannacht.

Verder viel het enorme temperatuurverschil tussen Noord- en Zuid-Nederland op. In Zeeland was het bijna 5 graden, in Groningen vroor het ruim 6 graden. Een verschil van maar liefst 11 graden Celsius!
Ik sliep er geen minuut minder om, maar deze temperatuurverdeling zie je eigenlijk deze hele winter terug. We zitten vrijwel constant op de grens tussen koude en warme lucht.

We beleven een onvervalste kwakkelwinter. Nachten met matige vorst wisselden af met middagtemperaturen van 8 graden. Vannacht vroor het ook weer aardig. 

De landijsbaan van Voorschoten, waar ik vanmiddag na het schaatsen met de "Krasse knarren" langs gefietst was op weg naar de volkstuin, lag helemaal dichtgevroren. Maar aangezien het morgen wellicht 10 graden Celsius kan worden, betwijfel ik, of de ijsvloer dat overleeft. De dooi slaat oerend hard toe.

De gevoelstemperatuur lag vanmorgen nog flink wat lager dan hetgeen op dit kaartje is af te lezen.

In Groningen kon in de buurt van Muntendam op wat plassen in de Heemtuin geschaatst worden.

(Foto Erik uit Noordbroek, geplaatst op Weerwoord)
Met de "Krasse knarren" reden we in IJshal De Vliet op een gedweilde ijsvloer met een peloton van 20 schaatsers met nog een veertigtal andere schaatsers.

Beneden ons was een ijshockeyer in zijn eentje oerend hard aan het trainen.

Het ijs was snel, de benen ook, zeker in de eerste serie van 12 rondjes van 250 meter. De laatste 8 rondjes gingen in 34-ers, waarbij een tweetal 34 blank. Dan praat je over ruim 26 kilometer per uur. Kortom, met een gemiddelde leeftijd van ongeveer 70 is dat "Oerend hard".

Ik kan u verzekeren dat Bertus beter overweg kan met zijn Freeskates dan Bertus op zijn Norton en Tinus op zijn BSA. Van de "Krasse knarren" zal "Normaal" niet zo gauw zingen: "Van die lui hoor je nooit meer wat van!"
Daar zorgt hun coördinator wel veur....