Sierra

Om half 8 werden we wakker na een droomrijke nacht. Ik droomde over jazzmuziek en een kleurrijke processie.

Om 8 uur ging ik hardlopen. Het was op dat moment net zonsopgang. 

Ik liep naar Quintana, waar ik de provinciale weg overstak.

Ik begon met een flinke klim en daalde onder een steeds lichter wordende hemel af naar een beek.



Daar deze beek op het wegdek behoorlijk breed was, nam ik het smalle bruggetje aan de zijkant.


De onverharde weg was hier nat en modderig, dus ik keek goed uit, waar ik mijn voeten zette.
Er volgde een lange en steile halfverharde klim naar Sierra toe.


Begeleid door luid blaffende honden liep ik het steilste stuk omhoog.


Er volgde een lange afdaling van Sierra naar Quintana over een slingerende weg.



De zon scheen af en toe in je ogen.


Het uitzicht op de omringende bergen was mooi te noemen.


Na ruim een uur was ik terug van bijna 8 kilometer op het zwaarste parcours van deze week.

De ochtendloop was vrij fris. Later op de novemberdag zou het 18 graden Celsius worden.