Na een vrij korte maar diepe slaap werden we om half 6 wakker. Ada zou gaan zwemmen in het Valkenburgse meer en er naar toe fietsen. Ik zou de beenspieren van een 30-jarige testen of en voelen of die bij het lopen pijnvrij zouden blijven. En zo liep ik om 6 uur de 2 kilometer er naar toe.
Binnen was het 25 graden Celsius en daar de temperatuur meestal net na de zonsopgang op zijn laagst is, voelde de 20 graden bij de morgenstond als "kou" aan.
Ik werd al snel ingehaald door mijn fietsende levenspartner. Het lopen ging lekker.
Bij het Valkenburgse meer werd ik verwelkomd door een zilvermeeuw.
Zoals u ziet was het niet Karel met de houten poot.
Ik liep over het strandje, waar wat hoopjes groenalg lagen.
En wat veren van een vermoedelijk inmiddels verorberde vogel.
Deze wilde eend was het in ieder geval niet.
Toen Ada haar baantje had getrokken en zich ging afdrogen, stopte ik met mijn korte droogtraining.
Doordat het pad pal langs het Valkenburgse meer al ruim een jaar is afgesloten, moest ik langs de A44 naar huis toe lopen.
Maar elk nadeel heb zijn voordeel, want de laatste jaren is de biodiversiteit langs wegen en fietspaden in de Leidse regio flink toegenomen.
Thuisgekomen douchte ik me, waarna ik met Ada ontbeet. Daarna gaf ik her en der planten in de tuin met met een gieter water uit de sloot.
De kat van de buren probeerde, of zij op de leliebladeren kon staan, zoals schaatsers langs de oever uitproberen of het natuurijs al dik genoeg is.
Inmiddels is de buitentemperatuur al aardig snel opgelopen.
De morgenstond had toch "kou" in de mond....
De komende nacht wordt vermoedelijk de warmste nacht ooit in juni gemeten.
Het KNMI heeft inmiddels code Oranje uitgeroepen.
Hoe toepasselijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten