"Ze ligt nog niet in de sloot!"

Vanmorgen fietste ik na het ontbijt met mijn vrouw naar IJshal De Vliet. Daar zou ik schaatsles geven aan de beginnersgroep. Er waren 2 nieuwkomers, die veel aandacht nodig hadden, maar gelukkig sprong Jaap Kroes bij en kon ik mijn voorbereide schaatsles met de pinguïn en het terugsturen gewoon afwerken met het homogene kwartet.

Deze oefening heeft de naam pinguïn wel meegekregen, maar het heeft meer weg van het voortbewegen als Charlie Chaplin. Als beginnersoefening is het zeker niet de slechtste, maar deze groep was al verder. Maar het was wel een goed uitgangspunt om aan het terugsturen te beginnen. Je begint namelijk altijd zijwaarts. Dat deden we met een rondje stampen en dan met het gewicht op de hak meer naar voren sturen.

Daarna kwamen de olifantenoren tevoorschijn, een zware oefening en tenslotte de "halve olifantenoren". Dan zit je al heel dicht bij het terugsturen. Als je recht naar voren stuurt, ga je zijwaarts afzetten. En dan niet met wegtrappen, maar met wegduwen. Ik moet zeggen, dat de meesten dat al heel aardig konden. Je doet het pas goed, als je voor je gevoel al iets te veel naar binnen bent gedraaid. Dan schaats je meestal recht naar voren en is je zijwaartse afzet het meest effectief.


Aan het slot reden we nog een tiental rondjes met de hele groep met telkens een ander op kop. Na de koffie en thee gingen we ieder ons weegs. Ada en ik lunchten thuis en gingen op deze waterkoude middag naar de volkstuin.

Daar zaagde Ada wat zaailingen van bomen langs de steile slootkant weg. Ik bracht de stammetjes naar onze tuin om als bonenstaken dienst te gaan doen.

Op de terugweg om nieuwe takken en stammetjes op te halen kreeg ik van een medetuinder te horen: "Ze ligt nog niet in de sloot!"
Een hele geruststelling!

Van der mollenfeeste

Bij de lessen literatuur op de middelbare school werd bij de Middeleeuwen het gedicht "Van der mollenfeeste" van Anthonis de Roovere ook behandeld.
Neerlandicus Peter Burger maakte een moderne vertaling van dit eeuwenoude gedicht. Ik zal bij deze eerlijk vertellen, dat ik decennialang niet aan dit gedicht gedacht heb, maar bij de jaarlijkse mollentelling, waaraan ik dit weekeinde meedeed, kwam dit gedicht plotsklaps weer bovendrijven uit mijn geheugen. Zo ziet u: ik het toch goed opgelet op de HAVO van "De la Salle".
Nu moet u de mollentelling natuurlijk niet letterlijk nemen. Het ging meer om een inventarisatie van waar molshopen voorkomen. Tijdens de fietsritten van vandaag en gisteren maakte ik er foto's van.





Bij de identificatie kreeg je bij molshopen de benaming Europese mol. U ziet het, we beginnen ons al los te maken van die Amerikaan, die alles molt!


De foto's van de molshopen is slechts een deel van mijn inzending. Tijdens de fietsritten had ik ook nog een mooie bijvangst: 2 ooievaars in een weiland aan de andere kant van de sloot.

Maar net zoals gisteren was het vandaag behoorlijk warm in onze omgeving.

Hierdoor waren de bijen in onze achtertuin actief.






De bijen haalden nectar uit de boerenkrokussen en de sneeuwklokjes. De bijen staan bekend als een nijver volk. Denk maar aan uitgeverij De Bezige Bij. Maar de enorme lange gangen, die mollen graven, kosten ook veel arbeid. Alleen zien wij dat niet, daar dat ondergronds gebeurt.

Meijendelloop

Voor vanmiddag had ik met Hans Boers afgesproken om te gaan lopen in Meijendel. Voor het zo ver was, ging ik eerst boodschappen doen in de Leidse binnenstad. Het gras onderweg zag er nat uit van de dauw na de frisse start van de dag.

We sliepen wat langer, doordat we gisteren ook later naar bed gingen, daar we naar de opening van de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo hadden gekeken. Laat theater maken maar aan de Italianen over! Zelfs bij voetbalwedstrijden krijg je op het veld soms hoogstandjes te zien....

"Nessun Dorma" van Andrea Bocelli was wat mij betreft het hoogtepunt van de openingsceremonie.
Ada ging na het ontbijt naar de volkstuin, ik haalde brood bij de Oogstwinkel en "De Helianth". Thuisgekomen maakte ik een lunchpakket voor mijn echtgenote en bracht dat naar de volkstuin, waarna ik via de Landgoederenroute naar de tunnel onder de A44 ter hoogte van het  voormalige Dierenpark Wassenaar fietste. Daar had ik met Hans afgesproken. 

Ik had thuis dunnere sportkleding aangedaan, daar de temperatuur behoorlijk was opgelopen. 12,6 graden Celsius begin februari is een tikkeltje aan de hoge kant.

Dat was de eerste duin, die we in Meijendel moesten beklimmen, ook.

Klimmend en dalend over onverharde paden was het best een pittige training. Een beetje vergelijkbaar met lopen in Asturias.

Niet zo hoog, maar dat werd gecompenseerd door het mulle zand. We liepen naar het strand toe. Daar zochten we de branding op.

Na de mulle strandopgang te hebben beklommen, kwamen we voor de tweede keer langs de konikpaarden.



Na een kleine 10kilometer waren we weer terug bij onze fietsen. Daar zagen we bijzondere duinplanten.



We fietsten over dezelfde route samen terug. Ter hoogte van de spoortunnel namen we op de Horstlaan van elkaar. De polders ten zuiden van de Stevenshof zag de polder er heel anders uit dan de duinen van Meijendel. 

Na me gedoucht te hebben lunchte ik in mijn eentje, waarna ik naar de eerste schaatsafstand op de Olympische Spelen ging kijken. De Winterspelen leveren altijd verrassingen op, maar dit was wel een hele grote. De jarige Francesca Lollobrigida won de 3000 meter en geen van de favoriete Nederlandse vrouwen wist op het podium terecht te komen.

Een valse start voor Oranje.

Maar Nederland kan natuurlijk het échte Oranje nog inzetten.

Aan strijdlust zal het hen niet ontbreken.....

Coopertest

Gisteren en eergisteren stond bij de schaatslessen van de kinderen van de IJVL in IJshal De Vliet de Coopertest op het programma. Het was de gebruikelijke Coopertest van 12 minuten. Bij de droogtraining van de IJVL heb ik heel wat Coopertesten gelopen van 20 minuten, de lange variant, hetgeen mij als duursporter pur sang beter ligt.

De opbouw van de les was, dat de trainers met de eigen groepen een kwartier zich voor konden bereiden op de Coopertest. Ik deed dat op mijn eigen wijze.

Daar ik als houder van het baanrecord over de nodige ervaring beschik, legde ik de beginnersgroep uit wat werkt en wat niet.

Zo stonden zij na een stoomcursus duurtraining aan de start met alle andere groepen. Op beide dagen zou ik voorrijder zijn, samen met een snelle jongere. Daar ik met de "Krasse knarren" iedere dinsdag en donderdag 20 rondjes op kop rijd, was dit een kolfje naar mijn hand. Op donderdag reed ik een aflopend schema, beginnend met rondjes 38 en na een serie 37-ers eindigend met 36-ers.
Gisteren ging de jonge voorrijder als een sprinter van start, hetgeen mij noopte om ook sneller te vertrekken dan gebruikelijk. Beginnend met 37-ers kwamen de 36-ers al snel met een serie 35-ers aan het slot met als snelste ronde 34,6.
Het was niet de bedoeling, dat de kinderen mij volgden, maar zij hoefden alleen maar te tellen, hoe vaak ze door de voorrijders waren ingehaald. Dat aantal konden zij aftrekken van mijn 20 rondjes om tot hun eigen totaal te komen.

Daarna deden we in 2 grote groepen spelletjes op ieder de helft van de 250-meterbaan. We begonnen met "Schipper mag ik overvaren", waarna we standbeeldtikkertje deden, gevolgd door tweelingtikkertje. De schaatsles werd afgesloten door in een grote kring naar elkaar toe te glijden en als slotakkoord "De boom wordt hoe langer hoe dikker".

Het waren leuke lessen met de inspanning van de Coopertest en de ontspanning van het spel.

Breder leven en lezen

Ooit heette de Breestraat in Leiden de Breedestraat.

Met schaatsen heb ik een brede slag.

Pardon, een Breede sLach!
Kortom, ik hou de naam Breed in ere.

Ik was dan ook aangenaam verrast, dat in de 10 Geboden in Trouw de schrijfster Pauline Slot aan het woord kwam.

Aan het slot van het Vierde gebod staat te lezen: "Je kan je leven niet langer maar wel breder maken."

Dat ik daar zelf niet op gekomen ben!!!!
Dus vanaf nu ga ik mijn leven breder maken!
Vandaag stond er in Trouw een aanbevelenswaardige column van Gerbert van Loenen. De slotzinnen wil ik u niet onthouden. "Lees liever breed, verplaats je in een ander. Lees desnoods boeken die je tegenstaan."

Zonder de term "Breed lezen" heb ik dat als goed bibliothecaris mijn hele werkzame leven gedaan. Je moest in dit vak een goed beeld hebben van wat er in de maatschappij speelt en had gesprekken met mensen uit alle lagen van de bevolking. Kortom, als goed bibliothecaris was je breed georiënteerd. Allen noemde ik het nooit breed lezen. Derhalve, de bibliothecaris in mij heeft hierbij beide boeken voor u gezocht.

"De migratiemagneet" van Jan van de Beek en "Hoe migratie echt werkt" van Hein de Haas.
Bekijk een probleem van meerdere kanten en verdiep u in de standpunten van anderen en lees erover. 

Breder leven begint bij breder lezen!

Keukenprins

De dag, waarvan je wist, dat die zou komen, nadert met rasse schreden. Dinsdag gaan wij van het gas af.

Vanaf die dag gaan we gasloos koken. Daar we de oude oven vanaf dan niet meer kunnen gebruiken, hebben we een over met kookplaten voor inductiekoken gekocht. Daar onze koelkast op zijn laatste benen loopt, wordt deze ook tegelijk vervangen. Het probleem is echter, dat de nieuwe koelkast wat breder is, dus de passende planken tussen de oven en de koelkast moet aangepast worden.

Na vanmorgen met Ada boodschappen gedaan te hebben bij "De Helianth", ging ik aan de slag met de schroevendraaier. 

U ziet het: ik ben geen keukenprins.

Ik kan u verzekeren: het loskrijgen van schroeven, die ruim 3 decennia letterlijk muurvast in de muur hebben gezeten, viel niet mee. Je moest in een ongemakkelijke houding veel kracht zetten. Niet bepaald prinsheerlijk werk.

Maar uiteindelijk lukte het beweging in de schroeven te krijgen.

Daarna kwam er zowel ruimte om aan de schroeven te draaien als uiteindelijk letterlijk meer ruimte.

Op dat moment voelde ik me heel eventjes een keukenprins met meer ruimte.