woensdag 17 juli 2019

De polder in

De dag liep ietwat anders dan gepland. Nadat ik naar filiaal Hoornes/Rijnsoever was gefietst, las ik een mailtje van de conciërge met de vraag, of ik langs de filialen wilde rijden. Ik fietste naar de Hoofdbibliotheek, haalde de biebauto op en draaide mijn ochtenddienst alvorens de rest van het rondje filialen te doen.
Met het prachtige zomerweer was dat geen straf. Helemaal niet, toen ik op het terras van "Het Dorpshuis" in Valkenburg afscheid nam van een vrijwilligster. Om half 4 leverde ik 7 kratten met boeken af bij de Hoofdbibliotheek, waarna ik naar fietsenmaker Van Vliet trapte. De nieuwe standaard zat los en werd vastgezet.
Thuis gekomen keek ik naar de finale van de voorlopig laatste sprintetappe in de Tour de France, waarbij Caleb Ewan op de eindstreep Dylan Groenewegen klopte.
Heel opvallend in deze Ronde van Frankrijk is, dat 5 massasprints 5 verschillende winnaars opleverde. Eerlijk zullen we alles delen....
Na de stamppot stapte ik weer op de fiets om naar de skeelerbaan van Leiderdorp te rijden. Daar aangekomen sprak ik met Jos Drabbels, die de G-schaatsers training gaf. Hij wilde met Kevin en Daisy de polder in en vroeg mij, of ik zin had om als begeleider mee te gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd.
Zo kwamen we bij het rondje over het het nieuwe fietspad langs de Does ter hoogte van het Alrijne ziekenhuis. Zo skeelerde ik langs de boerensloten, waarop ik anderhalf  jaar geleden geschaatst had.

dinsdag 16 juli 2019

Sjouwen

Je hebt genoeg mensen, die na een dag op kantoor 's avonds naar de sportschool gaan om met halters aan krachttraining te doen. Ik val niet in die categorie.
Wat dat aangaat heb ik het beter voor elkaar. Iedere dinsdagmiddag rij ik met de biebauto langs een twintigtal scholen in de gemeente Katwijk om kratten met boeken te wisselen. Waar anderen de sportschool moeten betalen om aan krachttraining te doen, heb ik een keer per week betaalde krachttraining.
In deze laatste schoolweek kwam er gisteren een extra uur sjouwen bij. De openbare basisschool in Rijnsburg houdt na dit schooljaar op te bestaan. Samen met een collega haalde ik 32 dozen met boeken op om deze op te slaan. Bij 2 andere scholen in Rijnsburg haalden we nog 5 dozen en 2 volle kratten op.
Vanmiddag deed ik het met de biebauto nog eens dunnetjes over. Met 15 volle kratten en 4 dozen vol boeken had ik ruim het dubbele van wat ik normaal gesproken ophaal.
Maar in het middagzonnetje met heerlijke temperaturen was het sjouwen niet bepaald een straf. Nu we het toch over weer hebben: halverwege juli ligt de 31-daagse temperatuuranamolie een aardig stukje onder het gemiddelde. En dan te bedenken, dat we de warmste juni ooit beleefden. Deze zit nog voor de helft in deze temperatuuranomalie.
Zou juli de tweede te koele maand van 2019 gaan worden?

maandag 15 juli 2019

Rembrandt en Jantje van Leyden

Leiden heeft diverse beroemdheden voortgebracht. De bekendste is zonder enige twijfel Rembrandt van Rijn, die beter bekend is onder zijn voornaam Rembrandt.
Een andere bekende Leidenaar is beduidend minder populair: Jantje van Leyden.
Hij is de naamgever van de uitdrukking "Zich er met een Jantje van Leiden van af maken."  Hoewel ik mijn best doe om net zo schilderachtig te zijn als Rembrandt, is de praktijk, dat ik soms niet mijn uiterste best doe. Zo ook vanavond met de wekelijkse droogtraining van de IJVL.
Dat laatste laat zich goed verklaren middels de Bijbelse spreuk "De geest is gewillig, maar het vlees is zwak."
Ik geef het grif toe. Tijdens de droogtraining onder leiding van Jos Drabbels ging ik niet voluit. De oorzaak hiervan was, dat ik dat vorige week wel gedaan had bij de oefeningen in de elastieken. Een paar dagen later kreeg ik last van een bilspier. Het begint nu op te knappen en ik kan nu precies voelen welke plek het meest gevoelig is: een aanhechtingspees op de grens van mijn rug en mijn linkerbil.
Zo liet ik vanavond diverse oefeningen schieten, simpelweg omdat ik inschatte, dat deze op dit moment niet goed waren voor de aanhechtingspees. Dan deed ik bij diverse sprongoefeningen alternatieve oefeningen, die veel minder belastend waren.
Aan het eind van dit jaar woon ik 40 jaar in Leiden. Vanavond werd de geest van Jantje van Leyden vaardig over mij aan het eind van de droogtraining. Bij de buikspieroefeningen zat een serie, waarbij de bilspier te veel werd belast. Deze liet ik schieten.
Geheel in de geest van "De anatomische les" van Rembrandt lag ik plat om mijn rug naar de bewolkte hemel te kijken. Gelukkig zat er meer leven in mij. De gevoelige pees getuigde daarvan.

zondag 14 juli 2019

"Als jij met pensioen gaat, komt er ijs!"

Het weer van vandaag was vergelijkbaar met dat van gisteren. We begonnen met regen, terwijl het 's middags prima weer werd.
Om een uur of 10 vertrok mijn vrouw naar de volkstuin, terwijl ik thuis nog wat klussen te doen had. Een uur of 2 later fietste ik ook die kant op, zodat we samen konden lunchen. De bewolking begon te breken, dus we hadden het juiste moment er voor uit gekozen.
Ada had net een zaailing van een hazelaar tussen de planten vandaan getrokken. Toen ik naar  Leiden terugfietste, zag ik op weg naar het Valkenburgse meer een prima plek om de hazelaar te planten. Met een onderweg gevonden takje maakte ik in een molshoop een gaatje, dat breed genoeg was om de wortel ongeschonden in de grond te kunnen zetten op de grens van gras en een bomenrij. En nu maar hopen, dat de hazelaar gaat groeien.
Bij het Valkenburgse meer gekomen kwam ik Klaas van den Broek tegen, met wie ik heel wat kilometers geschaatst heb, zowel in de Leidse IJshal als op natuurijs. Uiteraard stopte ik om een praatje met hem te maken.
Op een gegeven moment vroeg hij, hoe lang ik nog zou werken. Toen ik dat vertelde, sprak hij de hopelijk profetische woorden: "Als jij met pensioen gaat, komt er ijs!"
Daarna reed ik door naar het centrum van Leiden, waar ik nog een paar boodschappen moest doen. De halve binnenstad was afgesloten voor fietsers vanwege de Leidse Rembrandt dagen.
Bij Bever kwam ik Jos van Teijlingen tegen, met wie ik ook talloze kilometers heb geschaatst aan de Vondellaan en op de Vogelplas. Ook met hem praatte ik een tijdje bij,waarna ik de winkel binnenstapte voor een klein dingetje, maar tevens met een mooie bloes van ecokatoen naar buiten ging.
Met deze aankoop fietste ik naar huis, waar ik naar de etappe van de Tour de France keek. Met een kopgroep van 15 man met 10 minuten voorsprong op het peloton, was het uitsluitend een steekspel om de etappewinst. Maar wel een prachtig schouwspel met snel wisselende kansen.
Uiteindelijk wist de Zuid-Afrikaan Daryl Impey in de slotkilometer het Belgische talent Tiesj Benoot te verschalken. Het blijft een mooie Tour dit jaar.

zaterdag 13 juli 2019

Col des Lilas

Het was vanmorgen buiig weer, toen mijn vrouw en ik bij "De Helianth" onze wekelijkse boodschappen deden. Na de lunch ging mijn vrouw naar de volkstuin, terwijl ik naar het station van Voorschoten fietste, waar ik met Hans Boers had afgesproken om te gaan lopen. Het was ideaal sportweer: half bewolkt en een heerlijke temperatuur.
We begonnen zoals gebruikelijk over de Velostrada naar de Horstlaan, waar we de artiesteningang van het koninklijk landgoed namen. We werden al snel geconfronteerd met rood-witte linten met een waarschuwing voor de eikenprocessierups.
We liepen door naar de Col des Lilas, zoals de Seringenberg ten tijde van de Tour de France genoemd wordt. Voor de bolletjestrui sprintten Hans en ik naar boven. Hans was de beste klimmer.

Boven gekomen genoten we van het prachtige uitzicht, terwijl we wat water dronken. Daarna daalden we de Col des Lilas af.
Via de hoofdingang aan de Papelaan verlieten we "De Horsten" en liepen naar Voorschoten terug over de ventweg. Het was een lekkere loop van ruim 8 kilometer.
Thuis gekomen douchte ik me en keek naar het spannende slot van de Touretappe. Thomas de Gendt, de Belgische aanvaller pur sang, won de heuveletappe nadat hij vanaf het startschot met onder andere Nikki Terpstra, was ontsnapt uit het peloton.
De andere 3 vluchters werden teruggepakt, De Gendt niet. Daarnaast pakte Julian Alaphilippe het geel terug door op de slotklim samen met Thibaut Pinot weg te springen uit de groep met Tourfavorieten. Het is tot nu toe een mooie Ronde van Frankrijk, ook voor mijn Tourploeg.

vrijdag 12 juli 2019

Onweer

In Frankrijk greep de Amsterdammer Dylan Groenewegen, die zaterdag nog keihard op het asfalt was gestuiterd, in de zevende etappe van de Tour de France de zege.
In Rotterdam kregen we tussen de middag alle zegen van boven. Er werd rijkelijk met de wijwaterkwast gesprenkeld. 
Nadat er 's ochtends diverse buitjes waren overgetrokken, leek het om 11 uur op te klaren. Met onze kleinzoon in de wandelwagen liepen we naar het winkelcentrum in de buurt. Toen we uit de supermarkt kwamen, begon het hard te regenen. Een paar deuren verderop was een bakker, waar we cappuccino, warme chocolademelk en 2 mueslibollen namen, terwijl het buiten onweerde. 
De bui hield een half uur aan.In die tijd kwam er behoorlijk veel regen naar beneden zetten. Maar vergeleken met wat elders in het midden van het land aan neerslag omlaag kwam, viel het erg mee.

donderdag 11 juli 2019

Rondje Ter Wadding

Het was na de regen van gisteren weer droog weer.
In deze periode van het jaar maak ik graag een tochtje op de skeelers, maar dat zat er niet in. Het asfalt was niet overal droog, dus de kans op wegglijden met je wieltjes was niet denkbeeldig. Op nat wegdek is skeeleren soms vergelijkbaar met schaatsen met botte schaatsen.
Zodoende viel de keuze op hardlopen.
Over het fietspad aan de rand van de Stevenshof liep ik naar "Ter Wadding". In dit park liep ik slingerend heen en weer over de bospaden, voordat ik over de Rijndijk naar de Schenksloot liep. Vandaar liep ik door de woonwijk terug met de straat met de mooiste straatnaam van Leiden: IJsbaan.
Over de fietsbrug over de Stevenshofdreef rende ik door naar het Stevenspark, waar ik nog een rondje doorheen liep, voordat ik weer naar huis ging. De geplande 6 kilometer lopen was uiteindelijk een kleine 8 kilometer geworden. Wat meer dus.