zondag 10 december 2017

"Ga de weg niet op!"

De sneeuwbuien werden al een paar dagen aangekondigd en ook vanmorgen was het KNMI stellig: er zou vanmiddag veel sneeuw vallen in het grootste deel van het land. Daarbij deden ze op de radio de oproep: "Ga de weg niet op!"
Als bibliothecaris heb ik de literatuur natuurlijk heel hoog zitten, dus ook deze gedichtenbundel van Annie M.G. Schmidt, de grootste kinderboekenschrijfster, die ons land heeft voortgebracht.
Zodoende ging ik lekker toch de weg op. En ging ik niet één keer, maar 2 keer naar de Leidse binnenstad. De eerste keer was eenvoudig. Het begon net te sneeuwen op de heenweg. Een uur later lag er op de terugweg een centimeter of 10 verse sneeuw. Daar viel wel op te fietsen.  Alleen op plekken, waar de sneeuw was aangereden, was het glibberen geblazen.
Maar sprookjesachtig mooi was het getuige bovenstaande foto van onze tuin. Na thuis gegeten te hebben, vertrok ik om half 4 op de fiets naar "Babbels", waar een schaatsles van deze IJVL-trainer werd geveild voor het goede doel.
Dat viel niet mee. Het was mountainbiken in het kwadraat. De combinatie van 15 centimeter sneeuw met dezelfde platgereden substantie maakte, dat je soms alle kanten op glibberde, behalve vooruit. Kortom, er waren plekken, waar je gewoon moest wandelen. Ik deed meer dan een half uur over een ritje, waar ik normaal een kwartier over doe.
Op de ventweg van de Haagweg was ik aan het baggeren door de sneeuw, toen een wandelende vrouw tegen me zei: "Je kunt beter gaan wandelen."
Rationeel gezien had ze gelijk, maar door dit soort opmerkingen wordt mijn onverzettelijkheid gewekt. Ik zwoegde met nieuwe energie door. Na de fietstunnel bij de Klikspaanweg ging het wat beter en over de Witte Singel kon je redelijk fietsen.
Daar de dooi inmiddels was ingetreden, was de terugweg een stuk eenvoudiger. Op meer stukken kon je gewoon doorfietsen in een licht verzet, maar er waren nog steeds stukken, waar je gedwongen werd om te wandelen.
Helemaal ongelijk hadden ze niet bij het KNMI, toen ze zeiden: "Ga niet de weg op!"

Wereldrecords

Het heeft even geduurd, maar gisterenavond heeft de Rus Denis Joeskov het wereldrecord van de Amerikaan Shani Davis op de 1500 meter gebroken. Dat gebeurde op de Olympische ijsbaan van Salt Lake City. Het record staat nu op 1.41.02. Omgerekend betekent dit 3 rondjes van 34 blank.
Onze eigen Koen Verweij werd tweede in 1.41.63. Best een groot gat, ondanks dat Verweij een nieuw Nederlands record reed.
De kans is best groot, dat de wereldrecordhouder in Pyeongchang niet aan de start mag verschijnen, daar Rusland niet mee mag doen aan de Olympische Spelen. Op uitnodiging mogen individuele Russen zonder dopingverleden onder de vlag van het IOC wel starten, maar Joeskov is ooit geschorst geweest voor het gebruik van marihuana. Dat was een duur stickie....
Vanavond reed de Japanse schaatsster Noa Kodaira een mondiaal record op de 1000 meter. Haar record staat nu op 1.12.09, waarmee de oude toptijd van de Amerikaanse Brittany Bowe uit de boeken reed. De Olympische Spelen zijn nog 2 maanden ver weg, maar de kansen zijn een overweldigend succes als in Sotsji in 2014 lijkt me gezien het voorseizoen op voorhand al uitgesloten. Het wordt dus geen goldrush.

Duurtraining

Net als in de afgelopen jaren doet ook dit jaar een groep G-schaatsers mee aan de 1000 rondjes van Leiden. Vorig jaar kwam hun team tot 750 rondjes. De 1000 rondjes moet dus haalbaar zijn.
Het kwam dus goed uit, dat ik door een ruil met Jos Drabbels gisterenavond training moest geven aan de G-schaatsers. Het werd dus een duurtraining. Waar ik een oefening meestal 3 rondjes laat doen, werden dat er nu 5. Oefeningen ook, die naadloos aansloten op de 1000 rondjes door de ervaring, die ik in de loop der jaren heb opgedaan.
Zo begonnen we met een rondje diep zitten en iedere volgende ronde iets hoger, totdat je bij de vijfde ronde bijna rechtop schaatste. Ook het vlak rijden werd getraind. Met dank aan de snelheidsmeter, die aanstond. De snelheidsduivels Kevin en Youri hadden tijdens de paar rondjes, dat ze alle remmen los mochten gooien, snelheden van rond de 40 kilometer per uur bereikt. Mij is dat nog nooit gelukt, maar ik ben dan ook geen sprinter.
"Jullie mogen je eigen snelheid kiezen, maar de snelheid van je eerste ronde is de snelheid van alle 5 rondes!"
Welnu, de sprinters bleken ook rustig te kunnen schaatsen....
Typerend bij de 1000 rondjes van Leiden is ook, dat er op een gegeven moment een paar pelotons rondrijden. In een peloton kun je je slag niet altijd afmaken. We reden dus rondjes met op de ene helft van de baan je eigen slag en op de andere helft met een prikslag rijden.
Bij het rijden van een Alternatieve Elfstedentocht op het rondje van 200 meter in de Leidse IJshal lukt het pootje over op een gegeven moment niet meer. Dan moet je overschakelen op een andere manier van bochten rijden. Dat kan op 2 manieren: met veel vaart de bocht in en dan naar binnen hangend tweebenig de bocht door glijden of tweebenig de bocht in glijden, twee slagen rechtuit doen en dan weer tweebenig de bocht uit glijden. Op deze beproefde wijze kun je zelfs 200 kilometer schaatsen!
Er komt een moment, dat je moe bent. Ook dan kun je rustig door blijven schaatsen. Ga rechtop rijden en sla je benen goed zijwaarts uit. Je kunt dan nog een snelheid van 19 of 20 kilometer halen. Dat hebben we gisterenavond uit kunnen testen.
Als laatste oefening reden we in tweetallen, waarbij we om beurten de kop over namen na een rondje. Dit onderdeel van het pelotonschaatsen moet je immers ook beheersen.
Kortom, het was een prima training als voorbereiding op de 1000 rondjes van Leiden. En niet alleen voor de G-schaatsers....

zaterdag 9 december 2017

Rondje Valkenburg

Vanmorgen fietste ik naar de Leidse binnenstad, waar ik in een viertal winkels wat inkopen deed. Een ervan was de Hardloopwinkel, waar ik een paar sportgelletjes zonder cafeïne kocht met het oog op de 1000 rondjes van Leiden volgende week zondag.
Thuis gekomen ruimde ik alles op en trok mijn hardloopschoenen aan. Onder een grauw wolkendek liep ik naar Valkenburg toe. Ik weet, dat ik te boek sta als een kilometervreter, maar ik bedoel in dit geval Valkenburg aan den Rijn en niet Valkenburg aan de Geul.
Ooit was Valkenburg een grensfort van de Romeinen. Praetorium Agrippinae lag aan de Oude Rijn, destijds de hoofdtak van de Rijn. Deze rivier vormde de noordgrens van het Romeinse Rijk, de limes.
Zoals u kunt zien, zag de kuststreek er in die tijd heel anders uit. Veel begaanbare wegen door het veenweidegebied waren er niet in de Romeinse tijd. Heden ten dage is dat heel wat beter, al ging dat niet helemaal op voor het voetpad langs het Valkenburgse meer, dat ik had gekozen. Op sommige stukken moest ik door het gras baggeren, daar het gravelpad daar vol water stond.
Dat klopt ook wel. Het er is de laatste dagen flink wat neerslag naar beneden gekomen. Ook tijdens mijn loop van 10 kilometer kreeg ik daar mee te maken. Nog voor ik de Rijn bereikt had, had ik al een bui op mijn kop gehad met een mengeling van regen, hagel en natte sneeuw. Wat dat aangaat was het een prima training voor de Elfstedentocht, waar je ook begint met een paar kilometer hardlopen. Dan kan het ook sneeuwen.
Ik liep naar de bibliotheek van Valkenburg, waar mijn collega Nelina Houwaart op dat moment werkte. Na even gepraat te hebben met haar liep ik weer op huis aan. Na een duurloop met temperaturen van een paar graden boven nul voelde een warme douche weldadig aan.

vrijdag 8 december 2017

Glibberig

Vanmorgen moest ik met de biebauto langs de filialen rijden. Na ondanks het dreigende wolkendek droog overgekomen te zijn, kreeg ik tijdens een ritje van Katwijk via Valkenburg en Rijnsburg weer terug naar Katwijk regen, hagel en natte sneeuw over mij uitgestort. Als liefhebber van natuurijs heb je daar op dit moment niets aan, maar doordat dit soort buien uiteindelijk in de sloten terecht komt, kunnen deze alvast lekker afkoelen. Wie weet hebben we er in de rest van de winter profijt van.
Toen ik in filiaal Hoornes/Rijnsoever werkte, hagelde het even dusdanig flink, dat het wegdek helemaal wit was.
Dat hield tevens in, dat het wegdek glibberig werd. En nu we het toch over glibberen hebben: gisteren kwam een commissie de banken met het voorstel, dat de klanten van prostituees over moesten stappen op pinnen.
Ik keek voor alle zekerheid nog even op de kalender, maar het was nog lang geen 1 april. Hoe krijg je het verzonnen?
Als er één sector is, waarbij men juist niet wil pinnen, dan is het de prostitutie wel. Ik zie de discussies in huiselijke kring al voor me, nadat de bankafschriften zichtbaar zijn geworden.
"Schat, was is dat voor betaling?"
"Ach lieverd, ik ben gezellig naar de hoeren geweest."
Dat kan toch iedereen bedanken? Daarnaast zitten noch de prostituees noch de pooiers erop te wachten in deze glibberige wereld, waarin vooral zwart geld omgaat.
"Wilt u er een BTW-nota bij hebben?"
"Kan ik het ook aftrekken? Van de belastingen bedoel ik."
Maar goed, wie ben ik? Deze eenvoudige blogschrijver kan natuurlijk niet tippen aan het economisch vernuft van de hoogopgeleide bankmedewerkers, die met dit werkelijk fenomenale voorstel zijn gekomen, dat vermoedelijk ergens in de onderste la van een bureau zal verdwijnen.
Een beetje cabaretier moet hier wel wat mee kunnen....

Natte sneeuw

Toen ik om kwart voor 7 bij de Leidse IJshal aan de Vondellaan wegfietste, kwamen er flinke vlokken sneeuw naar beneden dwarrelen. Het was helaas natte sneeuw, zodat bij thuiskomst de salopet behoorlijk nat was geworden. Ook de straten waren dat, doordat de sneeuw direct smolt zodra het op de grond viel.
De 2 uur ervoor had ik schaatsles gegeven. Eerst voor de buitenschoolse sport, daarna voor de IJVL.
Het eerste uur begonnen we met pilonnen over de volle lengte van de binnenbaan. Slalommen over een meter of 6 is toch best lastig voor kinderen, die nog maar 2 maanden les hebben gehad. Maar dat geeft niet, van af en toe op je tenen lopen wordt je beter, De varianten hierop waren diep zitten tussen de pilonnen en de olifantenoren er omheen.
Halverwege de les kwamen de groepen van de buitenbaan naar binnen. De baan was verhuurd aan een groep van een zevental schaatsers. Met ruim 30 kinderen op de baan betekende dit: spelletjes!
Dat is geen probleem. De allerbeste trainingsvorm is gewoon tikkertje spelen. De kinderen moeten reageren op alles wat er om hen heen gebeurt. Bij een gewone oefening lukt het niet om een haakse bocht te maken, bij tikkertje lukt er ineens wel.
Bij de IJVL sloten we de training eveneens af met tikkertje. Dat deden we na een les, waarin het terugsturen en de zijwaartse afzet centraal stonden. Het waren leuke lessen, waarbij ik het volgende tegen de kinderen gezegd had: "Ik heb een vervelende mededeling voor jullie. Dinsdag is er weer een schoolstaking en kunnen jullie niet naar school."
Ik vervolgde: "Daarnaast heb ik ook goed nieuws. Dinsdag 12 december kun je van half 11 tot half 4 komen schaatsen voor maar € 2,50."
En dat geldt voor alle kinderen!

donderdag 7 december 2017

Winterverwachting

Een beetje later dan anders, maar hier is dan eindelijk mijn definitieve winterverwachting. De belangrijkste vraag daarbij is: "Komen we deze winter op natuurijs te rijden?"
Mijn verwachting is dezelfde als op 10 augustus: een te warme winter, maar wel eentje met een korte maar krachtige koude periode.
Dit baseer ik op het patroon van het afgelopen jaar. In de 30-dagen temperatuuranomalie is duidelijk te zien, dat lange warme periodes worden onderbroken door kortere  koude periodes. Wanneer we zo'n koude periode kunnen verwachten, daar kan ik geen zinnig woord over zeggen, maar ik verwacht deze pas in het nieuwe jaar.
Het tweede gegeven, waar ik mijn verwachting op baseer, is het zonnevlekkenminimum, waar we op weg naar toe zijn. Rond een zonnevlekkenminimum is de kans op een koude winter een stuk groter. Het echte minimum hebben we echter nog niet bereikt. Dat verwacht ik de komende 3 jaar. Ik durf te voorspellen, dat we dan, voor zover dat mogelijk is in het fors opwarmende klimaat, een koude winter krijgen met kans op een Elfstedentocht.
Mijn verwachting is, dat we een winter krijgen zoals in de winter van 2008-2009, waarin we voor het eerst na 12 jaar (!) weer op de Kaag konden schaatsen.
Ik kijk er alweer naar uit!