zondag 15 juli 2018

Waterdrager

Bij het wielrennen is de waterdrager voor de buitenwereld de meest onderschatte renner. Ga er maar aan staan: dag in dag uit moet je je af laten zakken naar de ploegleiderswagen en dan met een voorraad volle bidons naar voren rijden om de flessen bij de kopmannen en beschermde renners af te leveren. Je moet dan in je eentje harder rijden dan het peloton!
Gisteren en vandaag mocht ik op de volkstuin voor waterdrager spelen. Door de zoveelste droge dag op rij hadden bij het warme weer waren er heel wat planten, die water nodig hadden. Gisteren wandelde ik anderhalf uur met de gieter tussen de sloot en onze toekomstige oogst, vandaag zelfs 2 uur!
Vanmiddag was de "kleine" Parijs-Roubaix een veldslag in de Tour de France. John Degenkolb won terecht deze spectaculaire Touretappe.
Veel valpartijen bepaalden het beeld van dit stoffige spektakelstuk met de letterlijk uitgevallen Tour-favoriet Richie Porte als voornaamste slachtoffer.
Op de rustdag morgen kunnen de gekwetsten hun wonden likken.

Vive la France

De Haantjes zijn wereldkampioen voetbal geworden. Het is de kampioen van de efficiëntie. Leunend op een hechte verdediging spelen ze catenaccio van het zuiverste water met razendsnelle spitsen, die levensgevaarlijk zijn. In een doelpuntrijke finale versloegen ze het verrassende Kroatië.
Het hoogtepunt van de finale was de blunder van de Franse keeper Lloris. Daar ik zelf 2 jaar het doel heb verdedigd bij DIOS 7 kan ik maar eer en geweten verzekeren, dat de 4-2 van een amateurisme is, dat op dat niveau thuishoort.
Wellicht dat er alsnog hoop voor me gloort om het ooit nog eens tot international te schoppen. Zulke blunders maakte ik ook.....

Het Dansatelier

Gisterenmiddag ben ik naar een dansvoorstelling geweest. Nu is dat niet de eerste plek, waar je mij zou verwachten, maar toch was het zo. Een van mijn dochters danste mee met de uitvoering van "Het Dansatelier" uit Den Haag in het "Stadstheater" in Zoetermeer.
De reden, dat ik daar naar toe ging, was heel simpel. Eén van mijn dochters deed mee met een grootse uitvoering, waaraan in totaal 400 dansers meededen.
Om half 4 fietste ik op de zoveelste zomerse dag met Ada via Zoeterwoude en de Noord-Aa naar Zoetermeer, waar we met onze oudste dochter hadden. Ik ging zonder verwachtingen naar "Get up and dance" om 5 uur.
Ik moet toegeven, dat ik aangenaam verrast was door het gebodene. Het was een zeer gevarieerde show met dancers van jong (dat vooral) tot ongeveer mijn leeftijd (een enkeling). De muziek was eveneens zeer gevarieerd. Natuurlijk was er muziek bij, die ik niet mooi vond, maar er waren ook mooie nummers bij, die ik niet kende. Maar de choreografie was altijd goed.
Het grappigste moment was toen een groep van een stuk of 12 meisjes een dans uitvoerde. De jongste was een kleuter van een jaar of 5, die telkens keek met een blik van : "Wat moet ik nu weer doen?"
Overbodig om te zeggen, dat ze regelmatig even later dan de rest de dans inzette....
Na de wervelende show hadden we om half 9 wel honger, toen we op het terras van "Stage" een Hollandse variant van tapas hadden met een zevental plankjes met gerechten, die we met zijn vieren deelden.
Om kwart over 9 fietsten mijn vrouw en ik via Stompwijk naar Leiden terug. Daarbij passeerden we ook de Vogelplas. Ik moet helaas zeggen, dat de ijsdikte nog niet betrouwbaar genoeg is.
Het duurt dus nog even, voor we op het natuurijs kunnen dansen.....

zaterdag 14 juli 2018

Elfwegentocht

Vandaag is in Fryslân de slotdag van de Elfwegentocht. In het kader van Leeuwarden als culturele hoofdstad van Europa zijn allerlei acties bedacht om de hele provincie erbij te betrekken.
Daar het komende winter alweer 22 jaar geleden is, dat de laatste Elfstedentocht is georganiseerd, heeft men in het licht van de klimaatverandering ervoor gekozen om het milieubewustzijn te vergroten middels de Elfwegentocht.
Een loffelijk streven, dat navolging verdient. Met de huidige klimaatverandering met steeds hogere temperaturen kunnen we anders de volgende Elfstedentocht op onze buik schrijven.

vrijdag 13 juli 2018

Balsem voor de ziel

Een paar weken geleden hoorde ik van een klant, die ook het genoegen mocht smaken wat het grootouderschap met je doet, een prachtige omschrijving hiervan: "Kleinkinderen zijn balsem voor de ziel."
Vandaag mocht opa Breed dat ervaren. Om half 6 ging de wekker af en een kwartier later vertrok hij op de fiets naar Rotterdam, waar hij bij het Centraal station een OV-fiets leende. Alles ging goed tot het Franciscus-ziekenhuis. Daar raakte opa de weg kwijt, waardoor hij te laat aankwam. Dat werd door Faas meedogenloos afgestraft. Bij aankomst had hij zijn luier volgeprutteld, dus de eerste taak als oppasopa was om de kleinzoon te verschonen.
Op het moment, dat opa voorovergebogen met de vette doekjes de billen reinigde, ledigde Faas zijn blaas en kreeg grootvader de volle laag! Een leuke binnenkomer....
Daar opa zelf ook naar het toilet moest, legde hij Faas in de box. Een paar minuten later was hij in diepe rust en sliep hij drie uur. In die tijd kon de bibliothecaris zich verdiepen in de geschiedenis van de popmuziek. Een feest der herkenning met toch weer nieuwe feiten.
's Middags was er het gebruikelijke wandelingetje van ruim een uur op deze zonnige zomerse dag.
Terwijl de kleinzoon aan het eind van de middag een dutje deed, zag opa hoe Dylan Groenewegen niet zat te slapen en zodoende in Chartres op vrijdag de 13e de 7e etappe van de Tour de France won.
Neil Young wist al hoe het zat met nummer 13....

Toms Skujins

De bolletjestrui in de Tour de France is op dit moment in handen van de Let Toms Skujins. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van hem gehoord, maar ik weet nu al, dat ik hem volgend jaar in mijn ploeg opneem. Dat heeft hij te danken aan de kop boven het artikel van hem op de site van de NOS: "Bergkoning Skujins hunkert naar aardappels en de Elfstedentocht".
Als u bovenstaande titel aanklikt, dan kunt u het interview bekijken en beluisteren. Een buitenlandse wielrenner, die graag schaatst en die dolgraag de Elfstedentocht zou willen schaatsen. Het is een man naar mijn hart. Toms Skujins, als je nog een handtekening nodig hebt om lid te worden van de Elfstedenvereniging, dan kun je je bij mij melden!

donderdag 12 juli 2018

Een harde Brexit

Gisterenavond heb ik lekker geskeelerd op de skeelerbaan in Leiderdorp. Het was minder warm dan de avonden ervoor, dus een prima temperatuur om te sporten. Ik fietste naar Leiderdorp toe, waar ik me aansloot bij de groep van Willem van der Laan.
De nadruk lag op het kunnen terugsturen, hetgeen mij wel aansprak. Dat gebeurde met speelse spelvormen, wat mij eveneens kon bekoren. De leukste oefening was die, waarbij we met zijn vijven een meter of 100 van elkaar af moesten rijden met een vaartje van een kilometer of 12.
Wie meerekent komt tot de conclusie, dat er dan op een 400-meterbaan 3 individuele skeeleraars rondrijden en een duo. Het was de bedoeling, dat een van dit laatste tweetal vaart maakte en zo snel mogelijk naar de persoon 100 meter voor hem of haar zou rijden. Daar aangekomen ging die skeeleraar versnellen. Dit ging zo door tot iedereen 2 keer aan de beurt was geweest. Deze oefening is een aanrader!
In de kantine van de skeelerbaan keek ik met Bertil Govers en Wim Slootweg naar de tweede helft van Engeland-Kroatië. Daarbij zagen we de Kroaten gelijk maken. Dat werd verlengen. Ik fietste om 10 uur snel naar huis, zodat ik daar de ontknoping van de halve finale kon zien.
Helaas voor de Britten werd het een harde Brexit!