dinsdag 20 februari 2018

Kou op komst

Na een goede nachtrust voel ik me nog een beetje gammel. Zozeer, dat ik vanmorgen het schaatsen met de "Krasse knarren" in de Leidse IJshal afzegde. Straks ga ik wel werken, ook al zal ik me rustiger houden dan gewoonlijk.
Ik weet, dat je niet moet sporten met griep in het lijf. Dan breek je meer af dan je in een maand op kunt bouwen.Ik hoop, dat ik volgende week de schade in kan halen.

 Ik moet het nu gewoon op de been zien te houden, want volgende week zou het wel eens natuurijs kunnen worden....


Met een ijspluim van tussen de 6 en 9 centimeter ijs kun je gewoon schaatsen op de Vogelplas!
En als deze weerkaarten uitkomen, is er mogelijk nog meer mogelijk.
Ik heb gelukkig geen koorts, maar schaatskoorts des te meer....

Håvard Lorentzen

Noorwegen is terug op het hoogste podium bij het schaatsen. Håvard Lorentzen versloeg het hele sprintersgilde op de 500 meter. Na 20 jaar drooggestaan te hebben heeft het Noorse schaatsen eindelijk weer eens goud.
Natuurlijk is het zuur voor het Oranje supertrio Jan Smeekens, Ronald Mulder en Kai Verbij, de Hoogmadenaar, waarvan ik uiteraard hoopte, dat hij Olympisch kampioen zou worden, maar voor het schaatsen is het goed, dat Norge weer meedoet. Sport gedijt immers met strijd. Als je vooraf al weet, dat er een Nederlander gaat winnen, dan is de spanning er toch al goeddeels vanaf.
Nu heeft succes altijd veel vaders, maar bescheiden als hij is hield de Noorse veteraan Mårtin Långbrøk op de achtergrond stilletjes de vlam van de hoop voor Norge brandend.
Hopelijk komt Noorwegen als schaatsgrootmacht weer terug en kunnen we weer een mooie tweestrijd tussen Nederland en Noorwegen gaan beleven.

maandag 19 februari 2018

Bilspier

Toen ik gisterenavond opstond om naar bed te gaan, had ik last van een bilspier.
Nu had ik verder niet veel bijzonders gedaan. Ik had 's middags 8 kilometer gefietst en na de 500 meter voor dames 10 kilometer gelopen zonder diep te gaan. Dat kon het dus niet zijn. Deze kleine man kon de pijn op die plek niet verklaren.
Na een goede nachtrust voelde de bilspier nog hetzelfde aan. Maar er was nog iets anders. Ik voelde ook lichte spierpijn in mijn armen. En dat, terwijl ik gisteren niet zwaar heb lopen tillen.
Daar veel mensen door de griep geveld zijn, kon dit er op duiden, dat ik dit mogelijk onder de leden zou kunnen hebben. Nu ben ik niet de persoon, die zich preventief ziekmeldt. Ik fietste dus gewoon naar Katwijk en dat werkte verder goed. De bilspier werd wat soepeler.
Toch voel ik me niet helemaal fit. Ik ga vroeg naar bed. Nachtrust is vaak een uitstekend medicijn. Ik hoop, dat ik morgenochtend fit genoeg ben om in de Leidse IJshal met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen.
Want nu op Weerwoord steeds meer van zulke fraaie weerkaarten verschijnen, die duiden op een vorstinval volgende week, ga ik geen enkel risico nemen. Volgende week moet ik weer topfit zijn.

zondag 18 februari 2018

Rijnlandloop

Nadat het vannacht 3,6 graden had gevroren, was het vanmiddag lenteachtig weer met temperaturen, die zo'n 10 graden hoger lagen.
Het was dus heerlijk weer om te gaan hardlopen. Dat deed ik dan ook na de 500 meter voor dames op de Olympische Spelen in Pyeongchong. Het goud was een prooi voor de Japanse Nao Kodeira, de thuisrijdster Lee Sang-hwa pakte het zilver en het brons was voor de Tsjechische Karolina Erbanová.
Het meest bijzondere is, dat zowel Kodaira als Erbanová Nederlands spreken. Het lijkt deze Winterspelen bijna een voorwaarde om op het erepodium te komen....
Van huis uit liep ik langs de Schenksloot naar het Morskwartier, waar ik langs het voetbalveld van F.C. Rijnland kwam. Daar was mijn oude voetbalclub DIOS uit Nieuw-Vennep op bezoek. Ik zag, dat de wedstrijd aan de overkant van de sloot aan de gang was.
Voordat ik ging kijken, moest ik echter eerst mijn training afwerken. Via het Biosciencepark liep ik naar de Vondellaan, waar ik bij de Leidse IJshal een baseballcap van 333m.nl kocht.
Op de terugweg zou ik tegen de zon in kijken, dus zo'n grote zonneklep is dan heel praktisch. Met de € 9,99 die deze pet kost, steun je de komst van de 333-meterbaan. Daarnaast had deze aankoop nog een voordeel: ik kan er nu met de pet naar gooien.
Na een rondje over het Biosciencepark kwam ik uit bij het voetbalveld van F.C. Rijnland, waar DIOS er ondanks een 2-0 achterstand na een klein uur voetballen leuk voetbalde. Terwijl ik met John Spreeuw stond te praten zag ik een drietal vrij grote kansen, maar de bal wilde er niet in. Aan de andere kant hadden de Vennepers ook niet te klagen over geluk toen Rijnland de bal op de paal knalde.
Na ruim 10 minuten kijken naar deze open wedstrijd, die uiteindelijk in 2-1 zou eindigen, verliet ik het voetbalveld. Ik koelde ondanks het winterzonnetje teveel af. Het was anderhalve kilometer lopen naar huis. Dichter bij huis zal ik mijn oude club niet zien spelen.
Na een duurloop van 10 kilometer nam ik een verkwikkende douche. Ik had volop genoten van de Rijnlandloop.

Schaatsen in maart?

Afgelopen nacht heeft het plaatselijk matig gevroren in delen van ons land.
Op klomphoogte was de vorst nog indrukwekkender. In vrijwel het hele land matige vorst.
Pardon, dit is de foto van een enthousiaste vorst. En die enthousiaste vorst hebben we hard nodig om in de winter 2017-2018 alsnog op natuurijs te komen in onze omgeving.
De zogenaamde pluim biedt daartoe kansen, vooral als je naar de minimumtemperaturen kijkt.
Probleem blijft de zonkracht, die eind februari al behoorlijk sterk is.
Met dit soort bovenluchttemperaturen zou het toch nog kunnen lukken.
Een maand eerder zouden we met dit soort kaarten 100% zeker op natuurijs kunnen schaatsen.
Nu blijft het nog ongewis. De weermodellen blijven ondanks de koude trend nog steeds wat zwabberen, maar als alles meezit kunnen we misschien toch nog op de Vogelplas kunnen schaatsen.
Wie weet heeft deze slappe winter een dusdanig koud einde, dat we op natuurijs kunnen schaatsen in maart....


zaterdag 17 februari 2018

Lange rechte polderwegen

Er wordt wel eens gezegd, dat het landschap het karakter vormt. Daar zou wel eens wat in kunnen zitten als je kijkt naar schaatsers uit de Haarlemmermeer. Gisteren werd Esmee Visser uit Beinsdorp Olympisch kampioene op de 5 kilometer, de langste afstand bij de vrouwen.
Is dit toeval? Ik denk het niet. Als je kijkt naar de schaatskampioenen uit de Haarlemmermeer, dan blijkt, dat zij uitblinken in de lange afstanden. De allereerste is Maus Wijnhout, die in 1956 een van de 5 winnaars van de Elfstedentocht was.
Bij het marathonschaatsen zie je een tweetal nationale kampioenen op de erelijst: Dirk Maarssen uit Rijsenhout en Peter Baars uit Nieuw-Vennep. De laatste won ook het Open Nederlandse kampioenschap op de Weissensee, waar de zoon van mijn nicht Jenny Breed ook eenmaal de Alternatieve Elfstedentocht op zijn naam wist te schrijven.
Daarnaast wist Venneper Marcel Pennings  ook nog eens 2 schaatsmarathons op zijn naam te schrijven.
Op een lager niveau, bij de 1000 rondjes van Leiden, werd de helft van de 8 edities gewonnen door een Venneper: drievoudig winnaar Jan Pieter Tensen en de eenvoudige Bert Breed.
Toeval? Welnee. Het heeft met 2 factoren te maken. De eerste ligt voor de hand. De lange rechte polderwegen. Als je in de Haarlemmermeer tegenwind hebt, dan heb je deze heel lang tegen. Bovendien waait het er eigenlijk altijd. Zodoende bouw je op de fiets iedere dag ongemerkt aan je doorzettingsvermogen.
En dat doorzettingsvermogen is de Haarlemmermeerder met de paplepel ingegoten. Na de drooglegging van het 30 kilometer lange meer moest alles vanaf de grond worden opgebouwd.  Het karakter van de Meerbonken is prachtig verwoord door J.W.F. Werumeus Buning in het gedicht "De ballade van de boer" in de zinsnede "En de boer hij ploegde voort".

vrijdag 16 februari 2018

Volle bak

Het weer van vandaag vertoonde 2 gezichten. Vannacht vroor het licht, vanmiddag was het bijna 8 graden.
's Avonds begon het alweer te vriezen. Daar het overdag droog en zonnig was, was het heerlijk weer om te fietsen. Na een rit naar en van min werk fietste ik om 5 uur naar de Vondellaan, waar ik in de Leidse IJshal het weekeinde goed kon beginnen door kinderen van de IJVL les te geven.
Bij aankomst stonden er meer fietsen dan gebruikelijk en bij Ooms Sport stonden middelbare scholieren, die schaatsen kwamen huren.
Dit was nog maar het begin. Op de buitenbaan zouden een kleine 100 leerlingen van het Rijnlands Lyceum komen schaatsen. Dat was voor ons de eerste uitdaging: onze kinderen van de buitenbaan plukken. Met 30 kinderen op de binnenbaan begonnen we in 3 groepen aan onze training. Het was dus met recht een volle bak.
Waar het ook volle bak was, was in Zuid-Korea. Bij de Olympische Spelen in Pyeongchang reed het Nederlandse smaldeel volle bak. Annouk van der Weijden moest in de eerste rit de tijd zetten. Ze kwam uiteindelijk 0,19 seconden tekort voor een medaille. Heel zuur om zo te verliezen.
Maar er klonk wel weer gejuich van de Oranjefanclub op. Esmee Visser, de onbevangen debutante uit Beinsdorp, gleed in 6.50.23 naar het goud op de 5 kilometer. 
De zesde gouden plak na 7 afstanden. En als we Ted-Jan Bloemen heel stiekem toch als Nederlander tellen, dan wordt de 100% score bereikt. Een perfecte score.