donderdag 21 juni 2018

The Case of the Tin Soldier

Sherlock Holmes is zonder twijfel de oervader van de detectives. Het bekendste verhaal van de hand van Sir Arthur Conan Doyle is ongetwijfeld het iconische "The Hound of the Baskervilles".
Vanmorgen vertrokken Siebe en Ana na anderhalve week Leiden weer naar het mooie Asturias.
Voor het zo ver was aten we gisterenavond samen met onze jongste dochter met elkaar, waarna we het Sherlock Holmesspel te voorschijn haalden.
We begaven ons naar het London van de 19e eeuw.
We speelden "The Case of the Tin Soldier".
Het was een heel gepuzzel, maar uiteindelijk wisten we deze zaak op te lossen. Al ging het wel wat beter dan bij de eerste zaak, we deden er toch een stuk langer over dan Sherlock Holmes deed over "The Case of the Tin Soldier".



woensdag 20 juni 2018

Sponsorloos

En, bevalt het Oranjeloze wereldkampioenschap voetbal?
Tegelijkertijd zijn er Nederlandse topsporters, die wel meedoen om de prijzen bij de wereldkampioenschappen en die op dit moment druk in training zijn. De Nederlandse schaatsploeg was de meest succesvolle bij de Olympische Spelen in Korea. Maar een flink deel zit momenteel zonder sponsor. Onder hen Ireen Wüst, de meest succesvolle Nederlandse schaatsster ooit!
Maar zij is niet de enige werkloze schaatser. De KNSB is in arren moede een "bezemploeg" gestart met daarbij een hele rits Olympische en Wereldkampioenen: Naast Wüst zitten daarbij onder andere Ronald en Michel Mulder, Esmee Visser, Kai Verbij, Dai Dai Ntab, Marcel Bosker en Lotte van Beek.
Waar blijven de sponsoren, die een jaar of 5 geleden vele tientallen miljoenen wilden investeren in Icedôme en TranSportium? Voor de prijs van een beetje voetballer heb je de halve wereldtop in je ploeg. En dit zijn sporters, die WEL waar voor hun geld bieden.
Of moeten we een sponsorloop organiseren voor deze kampioensploeg?

Nawoord voor de sponsoren van TranSportium: voor een schijntje van het bedrag voor het luchtkasteel, dat u bij Zoetermeer wilde realiseren, kunt u 15 kilometer verderop in Leiden helpen om te zorgen, dat daar een 333-meterbaan kan worden gebouwd. Zie op www.333m.nl.
We zien uw bijdrage volgaarne tegemoet.

dinsdag 19 juni 2018

Waterloop

Vanmorgen stond er weer een duurloop op het programma. Ik zou naar de volkstuin lopen en daar water geven. Om te beginnen in de kas. Maar ook her en der in de tuin zelf. Ondanks de regen van gisteren zag alles er nog behoorlijk droog uit.
Na 3 kwartier water gieten had ik nog tijd om aardbeien te plukken. Een klein bakje vol. De aardbeientijd loopt ten einde, terwijl de mooiste aardbeien aangevreten zijn door de dieren. Een merel, die opvloog uit het aardbeienbed was het levende bewijs.
Om 10 uur verliet ik de volkstuin. Een kwartier later was ik terug van deze 7 kilometer lange waterloop.

Repetitie

Met het naderen van de langste dag was het gisteren een lange dag voor me. Om 6 uur was ik al wakker. De slaap wilde niet meer komen. Mijn vrouw vertrok om kwart voor 7 om te gaan zwemmen.
Zodoende ontbeet ik in mijn eentje, waarna ik naar mijn werk fietste. 's Ochtends werkte ik op deze druilerige dag in Katwijk aan zee, 's middags in Rijnsburg, zodat ik sneller in Nieuw-Vennep kon zijn.
Ik zou om 6 uur bij mijn oudste zus Annie eten. Haar zoon Dennis prikte ook een vorkje mee. We aten aardappels met spinazie, ei en een gehaktbal met aardbeien toe.
Bij binnenkomst zag ik net, hoe België het eerste doelpunt scoorde tegen Panama.
Na bedankt te hebben voor deze eenvoudige doch voedzame maaltijd fietste ik naar de Katholieke kerk, waar we de eerste gezamenlijke repetitie zouden hebben van "Oktopus" en "Mitswa" als voorbereiding op het reünieoptreden van "Oktopus" op 30 juni.
Daar de vorige reünie alweer bijna 5 jaar geleden was, was het een weerzien met een aantal koorleden, die ik al die tijd niet gezien had.
Daarbij kwam ik ook diverse klasgenoten tegen, zowel van de "Sint-Jozefschool" als van "Porta Vitae". Van de MULO/MAVO uit Hoofddorp waren Bas Warnink, Paul Vermeulen, Tineke Huiberts, Agaath Kortekaas, Clemens Beenakker en Jan Suidgeest aanwezig. Geen onaardige score.
Rob Pijpers maakte zoals vanouds de opnamen.
Na de koffie en de thee vooraf begon de repetitie onder leiding van Charlotte Holthuijsen. Na het inzingen volgde voornamelijk nummers van "Mitswa", tot Joop Beenakker het stokje van haar overnam.
Joop heeft een hoop goede gaven, maar orde houden behoort daar niet toe.
Dat komt goed uit, want wij waren net als 40 jaar geleden nog steeds een zooitje ongeregeld. Er werd tijdens de repetitie dus ook flink gelachen. Maar gezongen werd er ook!
Wat me opviel was, dat er maar 3 bassen waren. Het aantal tenoren overtrof ons ruimschoots. Bij de meeste koren is het juist lastig om tenoren te vinden. Zodoende was het zingen van het vierstemmige "Jij bent een droom" een halve solopartij. Gelukkig heb ik een luide stem.
Al met al was het naast een gezellige eerste repetitie ook best wel een goede. Deze verliep stukken beter dan de eersteling van 5 jaar geleden.
Tevreden konden we dan ook met elkaar een afzakkertje nemen in "De Herberg" na afloop van deze repetitie. Om kwart over 12 was ik thuis na de fietstocht van Nieuw-Vennep naar Leiden. Het was al met al een lange maar leuke dag.

zondag 17 juni 2018

"Fietsen naar Praag" of de teloorgang van het bibliotheeknetwerk

Bij de duurloop, die ik gisteren gemaakt had, had ik van Jaap de Gorter gehoord, dat het door mij bestelde boek "Fietsen naar Praag" er nog niet was.
"Vorig jaar duurde het bij dezelfde uitgever ook heel lang", kreeg ik als antwoord: "Toen was hij zelf op fietsvakantie."
Kennelijk was dat dit jaar ook het geval. Voor ons was het echter belangrijk, om deze reisgids met de route naar Bayreuth op tijd in handen te krijgen. De fietsroutes langs de rivieren zijn niet zo'n probleem.
Het probleem is juist om goede routes tussen de dalen te vinden. Van het stuk tussen de Werra en de Main zijn voor zover bekend geen Bikeline-gidsen voorhanden.
Nu zorgt ieder fietsreiziger er voor, dat hij een plan B achter de hand heeft voor het geval dat het niet op tijd wordt geleverd.
Als bibliothecaris leek mij het meest voor de hand liggend om dit boek via interbibliothecair leenverkeer naar Katwijk te laten komen. Tot mijn stomme verbazing bleek er van "Fietsen naar Praag" slechts één exemplaar in het hele bibliotheeknetwerk aanwezig te zijn. Dit exemplaar van de Koninklijke Bibliotheek was echter niet te leen, doch alleen in te zien. Je moet dus zelf naar Den Haag om fotokopieën te maken!
Hier wreekt zich, wat bij bibliotheek Katwijk gebeurt en hetgeen kennelijk ook in de rest van Nederland geschiedt: de collecties worden kleiner, de uitleenfrequenties worden leidend voor de aanschaf en er wordt sterk ingezet op de actualiteit. Boeken ouder dan een jaar of 8 tot 10 verdwijnen zo uit de collectie.
Bij een bijeenkomst van collectioneurs uit Noord- en Zuid-Holland waarschuwde een jaar of 5 geleden iemand van Probiblio voor het gevaar, dat als iedere bibliotheek bibliotheek op eigen houtje af ging schrijven men er op een gegeven moment achter zou komen, dat het laatste exemplaar uit het bibliotheeknetwerk zou zijn verdwenen.
Met "Fietsen naar Praag", voor het eerst uitgegeven in 2006 en in 2016 aan de vierde druk toe, is dit kennelijk al gebeurd.
Tegen onze klanten zei ik altijd: "In principe kunnen we aan ieder boek, dat in Nederland is uitgegeven, komen!"
Na vandaag zal ik dit niet meer zo stellig beweren.
Wellicht dat dit deel van het collectiebeleid landelijk opgepikt kan worden. Met ieder voor zich en God voor ons allen komen we er niet....

zaterdag 16 juni 2018

Rugpijnloop

Vanmorgen zei mijn vrouw na het ontbijt tegen mij: "Je rug lijkt wel een hoepel."
Dat klopte, want ik had last van mijn rug. Dit had ik gekregen door het zeulen met de vuilnisbak met slecht één wiel. Tot dat moment had ik er niets over gezegd. Een schaatser heeft wel eens vaker last van rugpijn.
Toen ik met Ada naar  "De Helianth" fietste, voelde ik, dat het wat soepeler werd. Maar pijnvrij was het beslist niet.
Na thuis gekomen te zijn met de boodschappen, bracht ik het plastic, het oud papier en de lege flessen naar de verzamelplek in de wijk.
Daarna kleedde ik me om en ging 7 kilometer hardlopen. In het begin was het geen feest. De eerste kilometers was het een rugpijnloop, maar naarmate ik langer liep, werd de pijn minder. Na een tijdje met Jaap en Juul gepraat te hebben liep ik weer huiswaarts. Pijnvrij was ik beslist niet, maar de pijn was een stuk minder.
Zodoende is weer gebleken: rust roest!

vrijdag 15 juni 2018

Klein Duimpje

Een maand gelden was ik met Joep Kapiteijn naar "Klein Duimpje" geweest. Dat was ons uitstekend bevallen. Voor herhaling vatbaar heet zoiets.
Na vanmorgen in Hoornes/Rijnsoever gewerkt te hebben, waarbij ik het zomerrooster op een haardje na rondgekregen heb, fietste ik door de duinen via Noordwijk naar Langevelderslag, in onze jeugdjaren "ons" strand.
Deels liep de route parallel met de Omloop van Noordwijkerhout, waar ik al heel wat keren aan meegedaan heb. Via de Zilkerduinweg, waar ik 's zomers vaak wat bijverdiende in de bollen, trapte ik naar Hillegom toe, waar ik volgens afspraak om half 4 was. Bas Warnink kwam ook en om 4 uur zaten we op het terras van "Klein Duimpje".

In het door sluierbewolking gefilterde zonnetje was het prima uit te houden. Genietend van 3 verschillende speciaalbiertjes konden we gezellig bijkletsen en schalden af en toe de lachsalvo's over het terras.
Een van die verhalen betrof de Kalslagenring in Nieuw-Vennep. Toen de flats daar in aanbouw waren, liepen we er langs. Vooral de liftkoker inrigeerde mij. Hoe zou dat er uitzien als je van de bodem omhoog keek?
Ik sprong op het piepschuim op de bodem en zakte tot mijn borst in het water. Het piepschuim dreef op het aldaar verzamelde regenwater....
Na 6 uur schoven Nel en Hans, de broer van Joep ook aan.
Een uur later braken we op en gingen we weer huiswaarts na een heerlijke namiddag. Thuis gekomen zag ik, dat de kilometerteller ruim 60 kilometer aangaf. Sport en gezelligheid gaan goed samen.