zondag 10 december 2017

"Ga de weg niet op!"

De sneeuwbuien werden al een paar dagen aangekondigd en ook vanmorgen was het KNMI stellig: er zou vanmiddag veel sneeuw vallen in het grootste deel van het land. Daarbij deden ze op de radio de oproep: "Ga de weg niet op!"
Als bibliothecaris heb ik de literatuur natuurlijk heel hoog zitten, dus ook deze gedichtenbundel van Annie M.G. Schmidt, de grootste kinderboekenschrijfster, die ons land heeft voortgebracht.
Zodoende ging ik lekker toch de weg op. En ging ik niet één keer, maar 2 keer naar de Leidse binnenstad. De eerste keer was eenvoudig. Het begon net te sneeuwen op de heenweg. Een uur later lag er op de terugweg een centimeter of 10 verse sneeuw. Daar viel wel op te fietsen.  Alleen op plekken, waar de sneeuw was aangereden, was het glibberen geblazen.
Maar sprookjesachtig mooi was het getuige bovenstaande foto van onze tuin. Na thuis gegeten te hebben, vertrok ik om half 4 op de fiets naar "Babbels", waar een schaatsles van deze IJVL-trainer werd geveild voor het goede doel.
Dat viel niet mee. Het was mountainbiken in het kwadraat. De combinatie van 15 centimeter sneeuw met dezelfde platgereden substantie maakte, dat je soms alle kanten op glibberde, behalve vooruit. Kortom, er waren plekken, waar je gewoon moest wandelen. Ik deed meer dan een half uur over een ritje, waar ik normaal een kwartier over doe.
Op de ventweg van de Haagweg was ik aan het baggeren door de sneeuw, toen een wandelende vrouw tegen me zei: "Je kunt beter gaan wandelen."
Rationeel gezien had ze gelijk, maar door dit soort opmerkingen wordt mijn onverzettelijkheid gewekt. Ik zwoegde met nieuwe energie door. Na de fietstunnel bij de Klikspaanweg ging het wat beter en over de Witte Singel kon je redelijk fietsen.
Daar de dooi inmiddels was ingetreden, was de terugweg een stuk eenvoudiger. Op meer stukken kon je gewoon doorfietsen in een licht verzet, maar er waren nog steeds stukken, waar je gedwongen werd om te wandelen.
Helemaal ongelijk hadden ze niet bij het KNMI, toen ze zeiden: "Ga niet de weg op!"

Wereldrecords

Het heeft even geduurd, maar gisterenavond heeft de Rus Denis Joeskov het wereldrecord van de Amerikaan Shani Davis op de 1500 meter gebroken. Dat gebeurde op de Olympische ijsbaan van Salt Lake City. Het record staat nu op 1.41.02. Omgerekend betekent dit 3 rondjes van 34 blank.
Onze eigen Koen Verweij werd tweede in 1.41.63. Best een groot gat, ondanks dat Verweij een nieuw Nederlands record reed.
De kans is best groot, dat de wereldrecordhouder in Pyeongchang niet aan de start mag verschijnen, daar Rusland niet mee mag doen aan de Olympische Spelen. Op uitnodiging mogen individuele Russen zonder dopingverleden onder de vlag van het IOC wel starten, maar Joeskov is ooit geschorst geweest voor het gebruik van marihuana. Dat was een duur stickie....
Vanavond reed de Japanse schaatsster Noa Kodaira een mondiaal record op de 1000 meter. Haar record staat nu op 1.12.09, waarmee de oude toptijd van de Amerikaanse Brittany Bowe uit de boeken reed. De Olympische Spelen zijn nog 2 maanden ver weg, maar de kansen zijn een overweldigend succes als in Sotsji in 2014 lijkt me gezien het voorseizoen op voorhand al uitgesloten. Het wordt dus geen goldrush.

Duurtraining

Net als in de afgelopen jaren doet ook dit jaar een groep G-schaatsers mee aan de 1000 rondjes van Leiden. Vorig jaar kwam hun team tot 750 rondjes. De 1000 rondjes moet dus haalbaar zijn.
Het kwam dus goed uit, dat ik door een ruil met Jos Drabbels gisterenavond training moest geven aan de G-schaatsers. Het werd dus een duurtraining. Waar ik een oefening meestal 3 rondjes laat doen, werden dat er nu 5. Oefeningen ook, die naadloos aansloten op de 1000 rondjes door de ervaring, die ik in de loop der jaren heb opgedaan.
Zo begonnen we met een rondje diep zitten en iedere volgende ronde iets hoger, totdat je bij de vijfde ronde bijna rechtop schaatste. Ook het vlak rijden werd getraind. Met dank aan de snelheidsmeter, die aanstond. De snelheidsduivels Kevin en Youri hadden tijdens de paar rondjes, dat ze alle remmen los mochten gooien, snelheden van rond de 40 kilometer per uur bereikt. Mij is dat nog nooit gelukt, maar ik ben dan ook geen sprinter.
"Jullie mogen je eigen snelheid kiezen, maar de snelheid van je eerste ronde is de snelheid van alle 5 rondes!"
Welnu, de sprinters bleken ook rustig te kunnen schaatsen....
Typerend bij de 1000 rondjes van Leiden is ook, dat er op een gegeven moment een paar pelotons rondrijden. In een peloton kun je je slag niet altijd afmaken. We reden dus rondjes met op de ene helft van de baan je eigen slag en op de andere helft met een prikslag rijden.
Bij het rijden van een Alternatieve Elfstedentocht op het rondje van 200 meter in de Leidse IJshal lukt het pootje over op een gegeven moment niet meer. Dan moet je overschakelen op een andere manier van bochten rijden. Dat kan op 2 manieren: met veel vaart de bocht in en dan naar binnen hangend tweebenig de bocht door glijden of tweebenig de bocht in glijden, twee slagen rechtuit doen en dan weer tweebenig de bocht uit glijden. Op deze beproefde wijze kun je zelfs 200 kilometer schaatsen!
Er komt een moment, dat je moe bent. Ook dan kun je rustig door blijven schaatsen. Ga rechtop rijden en sla je benen goed zijwaarts uit. Je kunt dan nog een snelheid van 19 of 20 kilometer halen. Dat hebben we gisterenavond uit kunnen testen.
Als laatste oefening reden we in tweetallen, waarbij we om beurten de kop over namen na een rondje. Dit onderdeel van het pelotonschaatsen moet je immers ook beheersen.
Kortom, het was een prima training als voorbereiding op de 1000 rondjes van Leiden. En niet alleen voor de G-schaatsers....

zaterdag 9 december 2017

Rondje Valkenburg

Vanmorgen fietste ik naar de Leidse binnenstad, waar ik in een viertal winkels wat inkopen deed. Een ervan was de Hardloopwinkel, waar ik een paar sportgelletjes zonder cafeïne kocht met het oog op de 1000 rondjes van Leiden volgende week zondag.
Thuis gekomen ruimde ik alles op en trok mijn hardloopschoenen aan. Onder een grauw wolkendek liep ik naar Valkenburg toe. Ik weet, dat ik te boek sta als een kilometervreter, maar ik bedoel in dit geval Valkenburg aan den Rijn en niet Valkenburg aan de Geul.
Ooit was Valkenburg een grensfort van de Romeinen. Praetorium Agrippinae lag aan de Oude Rijn, destijds de hoofdtak van de Rijn. Deze rivier vormde de noordgrens van het Romeinse Rijk, de limes.
Zoals u kunt zien, zag de kuststreek er in die tijd heel anders uit. Veel begaanbare wegen door het veenweidegebied waren er niet in de Romeinse tijd. Heden ten dage is dat heel wat beter, al ging dat niet helemaal op voor het voetpad langs het Valkenburgse meer, dat ik had gekozen. Op sommige stukken moest ik door het gras baggeren, daar het gravelpad daar vol water stond.
Dat klopt ook wel. Het er is de laatste dagen flink wat neerslag naar beneden gekomen. Ook tijdens mijn loop van 10 kilometer kreeg ik daar mee te maken. Nog voor ik de Rijn bereikt had, had ik al een bui op mijn kop gehad met een mengeling van regen, hagel en natte sneeuw. Wat dat aangaat was het een prima training voor de Elfstedentocht, waar je ook begint met een paar kilometer hardlopen. Dan kan het ook sneeuwen.
Ik liep naar de bibliotheek van Valkenburg, waar mijn collega Nelina Houwaart op dat moment werkte. Na even gepraat te hebben met haar liep ik weer op huis aan. Na een duurloop met temperaturen van een paar graden boven nul voelde een warme douche weldadig aan.

vrijdag 8 december 2017

Glibberig

Vanmorgen moest ik met de biebauto langs de filialen rijden. Na ondanks het dreigende wolkendek droog overgekomen te zijn, kreeg ik tijdens een ritje van Katwijk via Valkenburg en Rijnsburg weer terug naar Katwijk regen, hagel en natte sneeuw over mij uitgestort. Als liefhebber van natuurijs heb je daar op dit moment niets aan, maar doordat dit soort buien uiteindelijk in de sloten terecht komt, kunnen deze alvast lekker afkoelen. Wie weet hebben we er in de rest van de winter profijt van.
Toen ik in filiaal Hoornes/Rijnsoever werkte, hagelde het even dusdanig flink, dat het wegdek helemaal wit was.
Dat hield tevens in, dat het wegdek glibberig werd. En nu we het toch over glibberen hebben: gisteren kwam een commissie de banken met het voorstel, dat de klanten van prostituees over moesten stappen op pinnen.
Ik keek voor alle zekerheid nog even op de kalender, maar het was nog lang geen 1 april. Hoe krijg je het verzonnen?
Als er één sector is, waarbij men juist niet wil pinnen, dan is het de prostitutie wel. Ik zie de discussies in huiselijke kring al voor me, nadat de bankafschriften zichtbaar zijn geworden.
"Schat, was is dat voor betaling?"
"Ach lieverd, ik ben gezellig naar de hoeren geweest."
Dat kan toch iedereen bedanken? Daarnaast zitten noch de prostituees noch de pooiers erop te wachten in deze glibberige wereld, waarin vooral zwart geld omgaat.
"Wilt u er een BTW-nota bij hebben?"
"Kan ik het ook aftrekken? Van de belastingen bedoel ik."
Maar goed, wie ben ik? Deze eenvoudige blogschrijver kan natuurlijk niet tippen aan het economisch vernuft van de hoogopgeleide bankmedewerkers, die met dit werkelijk fenomenale voorstel zijn gekomen, dat vermoedelijk ergens in de onderste la van een bureau zal verdwijnen.
Een beetje cabaretier moet hier wel wat mee kunnen....

Natte sneeuw

Toen ik om kwart voor 7 bij de Leidse IJshal aan de Vondellaan wegfietste, kwamen er flinke vlokken sneeuw naar beneden dwarrelen. Het was helaas natte sneeuw, zodat bij thuiskomst de salopet behoorlijk nat was geworden. Ook de straten waren dat, doordat de sneeuw direct smolt zodra het op de grond viel.
De 2 uur ervoor had ik schaatsles gegeven. Eerst voor de buitenschoolse sport, daarna voor de IJVL.
Het eerste uur begonnen we met pilonnen over de volle lengte van de binnenbaan. Slalommen over een meter of 6 is toch best lastig voor kinderen, die nog maar 2 maanden les hebben gehad. Maar dat geeft niet, van af en toe op je tenen lopen wordt je beter, De varianten hierop waren diep zitten tussen de pilonnen en de olifantenoren er omheen.
Halverwege de les kwamen de groepen van de buitenbaan naar binnen. De baan was verhuurd aan een groep van een zevental schaatsers. Met ruim 30 kinderen op de baan betekende dit: spelletjes!
Dat is geen probleem. De allerbeste trainingsvorm is gewoon tikkertje spelen. De kinderen moeten reageren op alles wat er om hen heen gebeurt. Bij een gewone oefening lukt het niet om een haakse bocht te maken, bij tikkertje lukt er ineens wel.
Bij de IJVL sloten we de training eveneens af met tikkertje. Dat deden we na een les, waarin het terugsturen en de zijwaartse afzet centraal stonden. Het waren leuke lessen, waarbij ik het volgende tegen de kinderen gezegd had: "Ik heb een vervelende mededeling voor jullie. Dinsdag is er weer een schoolstaking en kunnen jullie niet naar school."
Ik vervolgde: "Daarnaast heb ik ook goed nieuws. Dinsdag 12 december kun je van half 11 tot half 4 komen schaatsen voor maar € 2,50."
En dat geldt voor alle kinderen!

donderdag 7 december 2017

Winterverwachting

Een beetje later dan anders, maar hier is dan eindelijk mijn definitieve winterverwachting. De belangrijkste vraag daarbij is: "Komen we deze winter op natuurijs te rijden?"
Mijn verwachting is dezelfde als op 10 augustus: een te warme winter, maar wel eentje met een korte maar krachtige koude periode.
Dit baseer ik op het patroon van het afgelopen jaar. In de 30-dagen temperatuuranomalie is duidelijk te zien, dat lange warme periodes worden onderbroken door kortere  koude periodes. Wanneer we zo'n koude periode kunnen verwachten, daar kan ik geen zinnig woord over zeggen, maar ik verwacht deze pas in het nieuwe jaar.
Het tweede gegeven, waar ik mijn verwachting op baseer, is het zonnevlekkenminimum, waar we op weg naar toe zijn. Rond een zonnevlekkenminimum is de kans op een koude winter een stuk groter. Het echte minimum hebben we echter nog niet bereikt. Dat verwacht ik de komende 3 jaar. Ik durf te voorspellen, dat we dan, voor zover dat mogelijk is in het fors opwarmende klimaat, een koude winter krijgen met kans op een Elfstedentocht.
Mijn verwachting is, dat we een winter krijgen zoals in de winter van 2008-2009, waarin we voor het eerst na 12 jaar (!) weer op de Kaag konden schaatsen.
Ik kijk er alweer naar uit!

Pochen

Het was vanmorgen weer lekker druk bij de "Krasse knarren" in de Leidse IJshal. Op het drukste moment reden we met een peloton van 30 schaatsers. Dat is wel eens minder geweest.
Dat gold ook voor de snelheid. Deze lag vaak rond de 26 kilometer per uur met regelmatig een piek van 27. En dat betrof het peloton.
Regelmatig vertrokken er groepjes, die het peloton lapten, vaak meer dan één keer. Tijdens de 5 kilometer, die ik op kop reed, kon ik het verschil in snelheid goed waarnemen. Waar het peloton 26 in het uur reed, daar was de snelheid van de kopgroep 32!
Voor de rekenaars onder ons. Dit klopt precies met het gegeven, dat de kopgroep met Mart Moraal in de gelederen me om de 5 rondjes een keer lapte. Jarenlang was dit op dinsdagavond een vast gegeven. Ook toen reed de kopgroep 6 rondjes, waar ik met het eerste peloton er 5 aflegde.
Kortom, over mijn conditie hoef ik mij met het oog op de 1000 rondjes van Leiden volgende week zondag geen zorgen te maken. Die is gewoon goed te noemen.
Nu we het toch over Alternatieve Elfstedentochten hebben: ik sprak met een paar "Krasse knarren", die over een maand naar de Weissensee gaan. Ze hadden het over hoe je er naar toe kon reizen.
Een van hen had het over Transavia, die naar Salzburg vloog.
Ik opperde de mogelijkheid om er een rechtstreekse vlucht van te maken: "Dan landt het vliegtuig op de Weissensee."
Een andere schaatser had echter een veel beter idee: "We laten Julio Poch, die al eerder voor Transavia werkte, de vlucht uitvoeren. Dan worden de passagiers boven de Weissensee uit het vliegtuig gegooid."
Ik wou, dat ik deze spitsvondige opmerking zelf verzonnen had....

woensdag 6 december 2017

Top 2000

De stemming voor de Top 2000 loopt op dit moment. Uiteraard heb ik ook gestemd. Daarbij staan net als de afgelopen jaren 4 nummers van "The Shoes" op het lijstje met als favoriete lied "Adios Corazon".
Het spreekt voor zich, dat "Osaka" en "Na Na Na" ook ingediend zijn. Deze nummers hebben ooit in de Top 2000 gestaan en hebben zodoende de grootste kans op een terugkeer in de inmiddels traditionele hitlijst aller tijden. Ik hoop, dat jullie dat ook doen.
De fitste band van Nederland heeft bij mij een streepje voor, doordat ik met Jan en Henk Versteegen en Wim van Huis heel wat kilometers geschaatst heb in de Leidse IJshal en op natuurijs.
De enige groep, die ook 4 keer op mijn lijst voorkomt is "Pink Floyd". Maar ja, "Wish you were here" is dan ook de mooiste lp, die ooit gemaakt is.

En dan zijn er natuurlijk ook de wat vergeten parels, die je zelden nog op de radio hoort. Hieronder volgen er 3. Geniet ervan.

Schorsing Rusland

Het zal niemand ontgaan zijn, dat Rusland geschorst is voor de Olympische Spelen  in Pyeongchang over 2 maanden. Dit vanwege een grootschalig dopingschandaal rond de Olympische Winterspelen in Sotsji in 2014. Individuele Russische sporters, die nooit zijn betrapt op het gebruik van doping, mogen toch meedoen aan de Olympiade: onder neutrale vlag.
Het is een lelijke streep door de rekening van president Vladimir Poetin, die graag anderen naar zijn pijpen laat dansen, maar die nu zelf achter het net vist.
Er van uitgaand, dat het IOC consequent is, betekent het dat de Russische topschaatsers Pavel Koelizjnikov, Denis Joeskov en Olga Fatkoelina toe moeten kijken, hoe anderen om de medailles strijden.
Wat Koelizjnikov en Fatkoelina betreft is het duidelijk, maar Joeskov gun ik het voordeel van de twijfel. Hij is ooit geschorst geweest vanwege het gebruik van marihuana. Ik verbaas me er over, dat dit überhaupt op de dopinglijst staat. Volgens mij ga je eerder langzamer dan sneller schaatsen na een stickie. Of zie ik dat verkeerd?

Koffers

Gisterenavond fietsten Ada en ik naar de Leidse Schouwburg, de oudste schouwburg van Nederland. Daar bezochten we "Koffers", de nieuwste voorstelling van de inmiddels krasse zeventiger Freek de Jonge.
Vanaf begin jaren '70 ben ik diverse keren naar "Neerlands Hoop" geweest, dus deze thuiswedstrijd in onze mooie Sleutelstad kon ik niet laten schieten. En ik moet zeggen, dat ik geen enkele spijt heb, dat ik naar deze cabaretvoorstelling gegaan ben. Integendeel. Ik heb me het schompes gelachen.
Uiteraard speelde de actualiteit een belangrijke rol. Zo bood de transgenderdiscussie een uitgelezen kans op allerhande grappen en grollen: "Er zijn vrouwen, die liever man willen zijn. Er zijn echter ook mannen, die liever in een vrouwenlichaam zitten...."
Ook de ouderdom, die met wat kwaaltjes komt, kwam uitgebreid aan bod. Vooral het vaker plassen kwam ter sprake. Daar weet ik alles van!
Freek ging in op de vliegen in de urinoirs om beter te kunnen mikken: "En toen vloog de vlieg weg!"
De details zal ik u besparen, maar er volgden nog wat slapstick rondom dit thema, maar ook over het iemand met een rollator de trap van een groot gebouw af helpen.
Ook de reclame werd flink op de hak genomen. Kortom, de lachspieren werden gisteren goed getraind!
Een rode draad was de muziek van de lp "Koffers", covers van Amerikaanse muziek vanaf de jaren '50, die gespeeld werd door een prima band.
Grappig was het verhaal over de fietstocht met zijn moeder, zijn broer en wat vrienden naar Hillegom. Op de terugweg namen ze pontje Buitenhuizen naar Nauerna. Er volgde een hilarische zwempartij in het Noordzeekanaal met als centraal punt een slavenarmband.
Op deze voor ons zeer geslaagde Sinterklaasavond kochten we "Reikhalzend verlangen". Dit boek lieten we uiteraard signeren. Thuis gekomen bleek, dat ik toch wat beter moet ar-ti-cu-le-ren, of dat Freek toch wat hardhorender wordt. De kop van de opdracht luidde: "Voor Bep en Ada".
We hadden nog niet genoeg gelachen....

dinsdag 5 december 2017

Schaatsen op schoolstakingsdag

Op 12 december gaat de leerkrachten van het basisonderwijs wederom staken. Veel ouders moeten ineens iets bedenken om de kinderen deze dag bezig te houden. Welnu, voor hen is er goed nieuws.
Op dinsdag 12 december kunt u vanaf half 11 in de Leidse IJshal aan de Vondellaan de kinderen voor het luttele bedrag van € 2,50 lekker lang laten schaatsen.
Hopelijk gaat het flink druk worden. Want zeg nou zelf: wat is er leuker dan gezellig met elkaar schaatsen?

Sinterklaas bij de "Krasse knarren"

Sinterklaas kwam de "Krasse knarren" met een bezoek vereren,
waar een kleine dertig schaatsers op de smalle ijzers proberen
om hun techniek beetje bij beetje te verbeteren iedere week.
De Sint trok zijn schaatsen aan en voelde bij elke streek,
dat de groep met een behoorlijk hoge gemiddelde leeftijd
nog steeds hun rondjes met een  rotvaart in recordtijd rijdt.
Om het te kunnen ervaren kwam het verzoek aan de bisschop:
"Sint-Nicolaas, schaatst u ook nog een aantal ronden op kop?"
Dat deed de Goedheiligman, hij reed heel graag met hen mee,
maar hij vertrok toch toen de knarren zaten aan de koffie en thee.
Omdat hij bij dit gezellige onderdeel helaas moest verzaken,
had hij zijn trouwe Rijmpiet enkele gedichten laten maken.
Beste Ans,

Het is nu nog een jaar of drie te gaan
en jij hebt straks je eigen thuisijsbaan.
Het heeft er nog aardig om gespannen
want de wethouder had andere plannen.
We hebben door te demonstreren
het tij tegen bijtijds weten te keren.
Zodoende kun jij dan schaatsen gaan
bij zwembad “De Vliet” op je ijsbaan,
waarbij, en dat hoef ik je niet uit te leggen,
de mensen vol bewondering zullen zeggen:
“Kijk naar die Ans, ze is al tachtig,
maar ze rijdt nog steeds heel prachtig!”
Dus Ans, hou vol, schaats rustig door.
voor ouderen ben je een voorbeeld, hoor!

Schaats straks door op “De Vliet”,
Sint-Nicolaas en zijn Rijmpiet
Beste Aad,

De Goedheiligman ziet je iedere week gaan
naar de Leidse IJshal aan de Vondellaan.
Daar schaats je met de “Krasse knarren”,
die elkaar soms goedmoedig gaan sarren,
maar met een jeugd tussen de Hagenezen
zal jou dat voor jou een rotzorg wezen.
Je werkzame leven bracht je bij de bank door
en daar komt het helaas regelmatig voor,
dat men een flinke klapper wil gaan maken.
Voor de Rijmpiet dit gedicht gaat staken,
wil de Sint zeggen: “Aad, het is niet wijs,
om zo’n klapper te maken op het harde ijs!”
Neem deze wijze raad van de bisschop aan
voor meer plezier op de Leidse kunstijsbaan.

Sint en Piet
Beste Bert,

Sinterklaas volgt jou al jaren lang,
want je vindt het van groot belang
om je schaatsvrienden te onderrichten
op middeltjes om de pijn te verlichten,
want voor iedere voorkomende kwaal
weet jij wel een bijpassend mineraal.
De goede bisschop doet je veel plezier
met het cadeau in deze surprise hier.
Je kunt er op kauwen en ook aan knagen,
je hoeft dan lang niet meer te gaan klagen,
want dit voedsel zit vol met mineralen.
Je hoeft geen supplementen meer te halen,
het is gewoon een uitgebalanceerd dieet,
als je deze mineralenbom smaakvol opeet.

De wijze Goedheiligman

maandag 4 december 2017

Sinterklaasspel

Teneinde weer eens met onze vrienden bijeen te komen,
hadden we via datumprikker een beslissing genomen
over de dag en de plaats, waarop eenieder van ons kon.
Een tiental personen wist zodoende, waaraan hij begon.
Drie pakjes waren er gevraagd, waarvan één was gekocht,
terwijl er twee uit de eigen prullaria werden uitgezocht.
We hebben vreselijk gelachen bij het Sinterklaasspel,
de details zal ik u besparen, dat begrijpt u vast wel.
Dit tipje van de sluier wil ik nog wel oplichten voor u.
Ons geschenk voor de gastheer en de cadeaus zijn hier nu.
Beste Tim,
Sint komt heel graag op bezoek bij jou
in deze dagen van beginnende winterkou.
Derhalve heeft de Sint voor de gastheer
iets lekkers voor je van de blauwe ijsbeer.


Klok maar lekker en geniet,
Sinterklaas en Zwarte Piet.
Sint-Nicolaas vindt het reuze fijn,
zo’n glaasje rode bisschopswijn.
Bij deze fles is het altijd raak,
het heeft een zeer goede smaak,
maar, en dat is heel wat waard,
je springt er zo mee op je paard.
Ook het paard krijgt wat slokken,
zodat hij daarna onverschrokken
kan springen van dak naar dak,
terwijl Sinterklaas op zijn gemak
nog een glaasje neemt van deze wijn.
Heus, het is fijn om bisschop te zijn!


Het uitpakken kan,
de Goedheiligman.
Het zal in ons land niemand zijn ontgaan,
dat er hier discussie over Piet is ontstaan.
Vooral de huidskleur moest het ontgelden,
zodat zorgen hierover Sinterklaas kwelden.
De grote vraag was hoe ik de Zwarte Pieten
heel elegant van kleur kon laten verschieten.
Welnu, de bisschop werd lichtjes opgewonden,
toen hij plotseling de oplossing had gevonden.
Een oplossing, die heel simpel bleek te zijn:
geef de Pieten iedere dag een fles witte wijn.
Het resultaat is dat al mijn Zwarte Pieten
terstond van kleur zullen gaan verschieten.
Bij een smakelijke proefsessie vorige week
waren al mijn Zwarte Piet plotsklaps bleek!
Met deze witte wijn gingen ze ook nog zingen
en vrolijk op het ritme in de rondte springen.
Kortom, je hebt iedere dag reuze veel gein
met deze fraaie fles zeer speciale witte wijn.

Met dronken Pieten helaas,
de mild gestemde Sinterklaas.

zondag 3 december 2017

Sinterklaasgedichten maken

Teneinde niet in tijdnood te geraken,
moet de Rijmpiet vandaag staken
met het schrijven van blogstukken.
Eerdaags zal het heus wel lukken
en kunt u weer gezellig genieten
van op glad ijs schaatsende Pieten.
Nu we het toch hebben over het ijs:
deze winter wordt het toch weer prijs,
zo is de winterverwachting voor dit jaar.
Binnenkort is de winterverwachting klaar,
maar nu moet de Rijmiet dit stukje staken,
want hij moet Sinterklaasgedichten maken!

De Rijmpiet

zaterdag 2 december 2017

Sinterklaasloop

Het had 's nachts, en dat kon mij wel bekoren,
op klomphoogte ruim 5 graden gevroren.
Het gras en de bomen waren door de rijp wit
op het moment, dat ik aan de ontbijttafel zit.
Met de fiets reed ik naar Voorschoten station,
waar het ritje met Hans naar het Panbos begon,
waarbij de schaatsmaten hebben genoten
van het vliesje ijs op de boerensloten.
Om half 11 kwam het startschot van de Sint
en vertrok het vrij lange veelkleurige lint.
Door de vorst was het asfalt nog wat glad,
maar al snel kwamen we op een zandpad,
waar we al snel konden klimmen en dalen
en de benen naar hartenlust konden malen.
De duinvelden waren sprookjesachtig mooi,
want door de rijp bedekt met een witte tooi.
Het lopen ging lekker met een heel aardige vaart
bij de derde ronde lapte ik van de 5 km de staart.
Maar denk nu niet, dat ik er daarmee reeds was,
want aan het eind van dezelfde ronde werd ik ras
ingehaald door de winnaar van de Sinterklaasloop,
terwijl ook het zilver en het brons voorbij sloop.
In de slotronde had ik een mooi doelwit in zicht
en heb ik me op het inhalen van een IJVL-er gericht,
maar helaas was Gera van Duijvenvoorde
voor mij toch net een iets te hoge horde.
De poging strandde in het zicht van de haven,
maar na 48 en een halve minuut draven,
wandelde ik over het parcours een stuk terug
tot ik met Juul en Marit vlak achter mijn rug
op deze loop van de sportieve Sinterklaas
in hun slotronde kon aantreden als haas.
Jaap had al voorspeld, hij had goed in de gaten
dat ik een halve ronde extra lopen niet kon laten.
Voor de 1000 rondjes van Leiden over 2 weken
is de vorm van nu dus goed genoeg gebleken.
We gaan het zien of het publiek dan geniet
van de op schaatsen rondrijdende Rijmpiet!


vrijdag 1 december 2017

Sinterklaasschaatsen

Het blijft natuurlijk vreemd om een uur of 4 na een begrafenis naar de Leidse IJshal te fietsen om "gewoon" schaatsles te geven aan kinderen. Er staan immers kinderen op je te wachten. En daar het vandaag de laatste schaatsles voor Sinterklaas was, stond het thema vast, net als de "sportkleding".
Net als vorig jaar zou ik in een Pietenpak verschijnen. Het eerste uur betrof de buitenschoolse sport. 
We begonnen met wat Pietengymnastiek, waarna we op een stoomboot op een woelige zee terecht kwamen, het paard van Sinterklaas inreden, pepernoten strooiden en deze uiteindelijk "opaten" om vervolgens met een dikke buik rond te schaatsen. Vervolgens moesten we naar de w.c. sprinten....
De helft van de training werd gevuld met spelletjes. Dat begon met w.c.-tikkertje, waarna de jongens tegen de meisjes aan moesten treden met het doorgeven van de cadeaus, die in twee schoorstenen gestopt moesten worden. De les werd besloten met "Pieten, mag ik overvaren".
Het begin van bovengenoemde training kwam ook terug in het uur van de IJVL, net als het pakketjes naar de schoorsteen brengen. 
Daarnaast was er een hindernisbaan, waarbij je door een hoepel moest klimmen. Daar je deze van beneden naar boven liet gaan, kon je ophoepelen.
Dat deden we echter niet, want er verschenen 3 Zwarte Pieten op het ijs. Zoals gebruikelijk was het een behoorlijke chaos. Ik deed een duit in het zakje door de valoefeningen. Eén van de Pieten verloor zijn pruik tijdens de val en het eigen haar verscheen. Gelukkig zagen niet veel kinderen dit.
Met nog wat spelletjes zoals stoelendans met pilonnen. Het was een gezellige middag bij het Sinterklaasschaatsen.

Op de lauweren rusten

Symbolisch kwam het precies goed uit. De meteorologische winter was vandaag begonnen met lichte nachtvorst, maar op klomphoogte vroor het een graad of 4.
Op weg naar mijn werk fietste ik langs diverse boerensloten en ondanks de te hoge temperaturen van de afgelopen maand zag je her en der een vliesje ijs op de sloten liggen.
Na een rondje langs de filialen gereden te hebben in de biebauto fietste ik naar de Ichtuskerk, waar de uitvaartdienst voor Dick van Beelen was.
Terwijl "Avond" van Boudewijn de Groot klonk, werd de kist met het stoffelijk overschot van deze sportman pur sang de behoorlijk volle kerk ingedragen.
De sport was dan ook de rode draad in zijn leven. Het hardlopen, het schaatsen en het wielrennen kwamen allemaal voorbij.
Hij had het talent, maar hij heeft er ook heel veel voor gedaan om nog beter te worden. Dat karakter om tot de laatste snik te knokken heeft hij de laatste 2 jaren van zijn leven gebruikt om tegen de kanker, die zijn lichaam sloopte, maar zijn geest niet, aangesproken. Maar het was een ongelijke strijd. Uriah Heep bezong het in "Lady in black": "And destruction lay around me from a fight I could not win".
De vragen, waar iedereen mee worstelt als de dood wel erg dichtbij komt, werd gesymboliseerd met het schilderij "De breede en de smalle weg".
Je vraagt je dan immers af, of je de juiste keuzes hebt gemaakt in het leven en er zijn ongetwijfeld dingen, waar je spijt van hebt en die je graag terug zou willen draaien.
Waar Dick in ieder geval geen spijt van hoeft te hebben, was de moedige manier, waarop hij met zijn ziekte is omgegaan. Ondanks alle pijn bleef hij positief. Daar heb ik diep respect voor.
In een lange stoet liepen we vanaf de Ichtuskerk naar de begraafplaats. Het verkeer op de drukke Parklaan werd stilgelegd. Een mooie Katwijkse traditie om het respect voor een overledene te tonen.
Bijzonder was, dat op het kerkhof 4 duiven werden gelost. Dick was namelijk ook duivenmelker.
In de winterzon verdween de kist in het graf. Op deze laatste rustplaats kan deze nimmer opgevende sportman op zijn lauweren rusten.