Een flitsende start

De sneeuw van gisterenmiddag kreeg niet eens de kans om als sneeuw voor de zon te smelten. Met een minimumtemperatuur vlak boven het vriespunt overleefde de sneeuw in Leiden het niet.

Al het sneeuw? Nee, een kleine sneeuwpop langs de Korte Vliet bood dapper weerstand.

In IJshal De Vliet begon vanmorgen de schaatsinstuif in de Krokusvakantie. Het was meteen lekker druk. Met 25 kinderen op de funbaan en 50 op de ijshockeybaan ging het al aardig richting 100 kinderen. Ik weet niet, hoeveel kinderen boven schaatsles kregen, dus laten we het totaal op 90 houden. Het was dus een flitsende start.



Ook op de funbaan hadden we een flitsende start. Of het door de Olympische Spelen kwam of doordat de kinderen in de Kerstvakantie ook schaatsles hadden gekregen? Hoe dan ook, de kinderen pikten de oefeningen dusdanig snel op, dat we veel moeilijker oefeningen deden dan ik op de eerste dag had verwacht. Het was dus eveneens een flitsende start.

Nu had ik het geluk, dat er een kunstschaatsster in onze gelederen rondreed, die een aantal oefeningen samen met de 70-jarige trainer voordeed. Ik kan mij niet heugen, dat ik in de eerste schaatsles van een schoolvakantie het terugsturen heb behandeld en dat de kinderen het nog konden uitvoeren ook. Desondanks was het een speelse les, die ik met hulp van trainster Annelies voor een vrij grote groep tot een goed einde kon brengen met "De boom wordt hoe langer hoe dikker".

Na de instuif reed ik op de 250-meterbaan nog 33 rondjes, voordat ik in de kantine met een zestal andere trainers nog een warme chocolademelk met slagroom dronk. Sjaak zat op zijn praatstoel en vertelde met veel humor, hoe hij het trainersvak was ingerold en zijn trainersdiploma haalde bij Leen Pfrommer. Daar zat hij met Olympisch kampioene Annie Borckink in de groep. Samen hadden ze de grootste lol bij de rechtlijnige bondscoach. KLIK HIER voor Het vergeten goud van Annie Borckinck.

Dit was een mooie opwarmer voor de finale van de 1000 meter shorttrack op de Olympische Spelen van Milaan. Xandra Velzeboer pakte hierop haar tweede gouden medaille.


Een flitsende start van de Krokusvakantie, waarbij ik met een rit naar de volkstuin een tuin vol sneeuwklokjes zag én een regenboog.

Sneeuw

Ik was de afgelopen dagen licht verkouden, maar door de fietstocht gisteren in de winterkou was ik toch een beetje verkleumd geworden. Daar ik morgen in IJshal De Vliet word verwacht, besloot ik vandaag geen risico te nemen en een dagje rust in te lassen. 

Toen ik na een goede nachtrust beneden kwam, zag ik een laagje ijs in de sloot liggen. Niet zo gek als je de minimumtemperatuur op klomphoogte in ogenschouw nam.
De maximumtemperatuur was vergelijkbaar met die van gisteren.
Voor vanmiddag was er sneeuw voorspeld. Als Schiphol heel veel vluchten schrapt, weet je dat het serieus is. Het was voor mij dus een goed idee om wat huishoudelijke klussen te doen, het nodige te lezen en  vanmiddag naar het schaatsen op de Olympische Spelen te kijken.

Om 4 uur begon het te sneeuwen, terwijl de ploegenachtervolging voor mannen begon. Met de hakken over de sloot plaatste Oranje zich voor de halve finale. Dat was het voorprogramma van de 500 meter voor de vrouwen. Inmiddels was de laag sneeuw ook een aardig stukje dikker geworden.

In Rotterdam viel het dubbele en daar werd de wedstrijd tussen Sparta en NEC gestaakt, doordat de bal niet meer rolde. 

Maar ze hadden toch gewoon met een sneeuwbal verder kunnen spelen? Of wilden de voetballers gewoon naar de titanentweestrijd tussen Femke Kok en Jutta Leerdam kijken? Ik zou dat in hun plaats ook doen. De Friezin won goud door als enige in de 36 seconden te rijden.

Met goud en zilver werd de hatelijke nul weggepoetst. Alleen Margot Boer wist ooit een bronzen medaille te halen op de 500 meter, maar een Olympische kampioen leverden we nooit. Dus zo erg was het dagje rust op deze sneeuwdag niet.

El Remediu

Na een nacht met diepe rust werden we om half 8 wakker. We luisterden een tijdje naar "Vroege Vogels". Ada ging zich douchen, ik liep naar Nava om een viertal croissantjes en een quartro stokbrood te kopen.

Onder een buizerd op een lantaarnpaal liep ik er naar toe, nadat ik met een boogje om de boerderij van de buren was gelopen. Je moet slapende honden nooit wakker maken!

Het was bewolkt maar droog en wat kouder dan de afgelopen dagen. Rond 10 uur  zat ik fris gedoucht aan de ontbijttafel.

Ada en ik gingen na de koffie en thee een stuk wandelen. We liepen via Llames Alto over een rustig weggetje naar El Remediu.

Het was zonnig en aardig warm en de hagedissen en vlinders kwamen tevoorschijn.


We beklommen de heuvel, waar de kerk als een soort baken op de top ligt.



Via het rustieke dorpje daalden we af naar El Cuñella, waarna we naar de bron afdaalden en over het pad naar de volgende heuveltop klommen over de wandelroute van Oviedo naar Covadonga.



We genoten van de rust, de natuur en de fraaie doorkijkjes.

Om 3 uur waren we thuis en lunchten we in de serre. Ik ruimde de wasmachine leeg en hing de was te drogen op het balkon. Vandaar zag ik een vijftal rode wouwen op het omgeploegde weiland, waarvan er 4 wegvlogen, en een buizerd.

In de jaren '70 werden de roofvogels al bezongen door Uriah Heep.

Sneeuwklokjesloop

Het had licht gevroren toen wij om half 8 uit bed stapten. Na het ontbijt zette ik de geraniums gezien de voorspellingen voor de komende nacht maar weer binnen. De sneeuwklokjes liet ik maar buiten staan. Die kunnen beter tegen de vorst.

Ada ging naar de volkstuin, ik deed boodschappen bij de Oogstwinkel en "De Helianth". Thuisgekomen ruimde ik alles weg, trok mijn hardloopschoenen aan en liep naar het park van "Ter Wadding". Daar liep ik een viertal rondjes en nam af en toe wat foto's. Daar er daar ook veel sneeuwklokjes stonden, werden ze ook met mijn mobieltje vastgelegd.





Ook de paddenstoelen waren er weer te kust en te keur.



Ook zag ik een sijs, een zwarte specht, een groenling en een goudhaan. Na een loop van 7 kilometer douchte ik me, lunchte en stapte op de fiets naar Hillegom. Bij Joep thuis keken Bas en ik naar de 500 meter op de Olympische Spelen in Milaan, terwijl we een paar speciaalbiertjes proefden.

De rit van Jenning de Boo tegen Jordan Stolz was het absolute hoogtepunt van de 500 meter. Als enigen doken zij in de 33 seconden.

Na de goldrush van de Amerikaan gingen Bas en ik op huis aan.
Samen fietsten we naar de Ringvaart, waar Bas richting Hoofddorp fietste en in naar de Sleutelstad. De avondschemering weerkaatste prachtig in het spiegelgladde water.

Het was dan ook nagenoeg windstil.

In de onbewolkte winterlucht koelde het dan ook flink af.

Vooral op klomphoogte ging de temperatuur snel naar matige vorst.

Ondanks de handschoenen had ik koude vingers toen ik thuis na een omweg arriveerde. Heen was ik via Warmond gereden. terug wilde ik via Oegstgeest, maar de spoorwegovergang bij Sikkens was volledig afgesloten wegens werkzaamheden, zodat ik vanaf daar langs het spoor naar Warmond moest fietsen. Als Valentijnsdag en Carnaval samen vallen, verzinnen ze ook de gekste dingen.