maandag 9 februari 2026

De morgenstond heeft goud in de mond

Na wat hanenwaken ging ik er om half 8 uit. Er was een prachtige zonsopgang.

Om kwart voor 8 ging ik in het ochtendgloren lopen.

Ik liep langs de boerderij van de buren.

Plots kwamen 2 honden luid blaffend de weg op gerend.

Ik liep terug naar huis. Meestal houdt het op als je bij hun erf vandaan bent. Ze liepen echter achter me aan en de kleinste maakte een happende beweging. De morgenstond heeft goud in de mond, de hondenmond blikkerende tanden....
Ik liep terug naar huis, de honden liepen mee. Ik zocht een stok om de hond mee te slaan, maar kon deze niet zo gauw vinden. Ten langen leste gingen de honden terug, maar langs de boerderij gaan leek me geen goed idee. Ik liep via een andere weg naar Nava onder een nog steeds prachtige zonsopgang.




Via Villabona liep ik naar de panderia voor een integral, een medio en een viertal croissantjes. Via het bosje liep ik terug naar huis. Ditmaal kwam ik veilig langs de boerderij.

Ik dekte de tafel, ging me douchen en daarna ontbeten we. Later op de ochtend ging ik op de mountainbike boodschappend doen bij Alimerka en Dia. Ik reed er via Quintana, Ceneyu, Villa en Villabona naar toe.


Met een redelijk gevulde rugzak klom ik via de San Bartolomé en het station naar Castañera. Daar nam ik het steile klim over het halfverharde pad naar Trescastes om bij Paraes weer op de provinciale weg uit te komen.

Bij het kerkje sloeg ik linksaf om na 14 kilometer weer veilig thuis te komen.
We aten 's middags hutspot met stoofvlees. Aan het eind van de middag gingen Ada en ik wandelen over de paden achter ons huis.

We liepen ruim een uur en na een tijdje met Pedro gepraat te hebben waren we in de schemering weer thuis. 

Geen opmerkingen: