Loopneus

Aanvankelijk wilde ik dit stukje voorzien van de titel "Snotneus". Maar dat roept al snel verkeerde associaties op.

Er zijn mensen, die het hebben van een snotneus verwarren met het zijn van een snotneus. Een klein, doch essentieel verschil.

Daarnaast geeft het begrip "Loopneus" mijn lichamelijke gesteldheid zuiverder weer. De verkoudheid, waar ik al heel 2018 last van heb, komt vandaag druppelsgewijs naar buiten.

Ik moet bekennen, dat er dagen zijn, waarop ik productiever was dan vandaag. Hoewel ik me iets beter voel dan gisteren, voel ik me nog steeds gammel. Dusdanig zelfs, dat ik de jaarlijkse schaatstraining van de IJVL op de ijsbaan van Haarlem op de dag van de Nieuwjaarswedstrijden in de Leidse IJshal liet schieten.

Wie mij een beetje kent weet, dat dit bij mij niet zomaar gebeurt. Op dit moment heb ik niks te zoeken op de baan. Ik voel me niet in staat om flink te trainen en vermoedelijk maak ik de kwaal eerder erger dan dat ik er van opknap. Op dit moment heb ik simpelweg meer behoefte aan nachtrust.

Hopelijk ben ik zondag genoeg opgeknapt om mee te doen met de Meerhorstloop in Stompwijk, de laatste jaren de traditionele opening van het duurloopseizoen in het nieuwe jaar.

Maar dan moet ik wel minder last hebben van mijn loopneus....

Gammel

Veel mensen zijn de laatste weken verkouden of grieperig. Ook ik ontkwam daar niet aan. De laatste dagen was ik gammel. Ik had vooral 's avonds moeite om mezelf warm te houden. Om het op de been te houden, zorgde ik ervoor, dat ik om 10 uur onder de wol lag.

Er is namelijk geen beter medicijn dan een goede nachtrust.

Desondanks had ik gisterenavond twijfel, of ik het zou redden. Vanmorgen voelde ik me nog lang niet fit, maar ik wilde toch wel proberen of ik schaatsles kon geven. Net een laagje extra fietste ik om kwart voor 9 naar de Vondellaan. Bij de Leidse IJshal stond een rij kinderen tot buiten de toegangshal. Het zou dus druk worden vanmorgen.
Dat klopte ook. De 140 kinderen van gisteren werden vandaag met 146 overtroffen. Op de binnenbaan had ik met Jacob Vredenborg een groep van 20 kinderen onder mijn hoede. Het was een leuke les. Uitgaande van het wandelen leerde ik de bijhaal en het verlengen van de slag. Middels de vogelverschrikker leerden de kinderen het pendelen. Door het gewicht te verplaatsen, krijg je automatisch meer snelheid. Dusdanig, dat de oefeningen nodig waren om te leren remmen.

Aansluitend deed ik nog een manier om te stoppen voor: vallen. Kinderen vinden dit altijd een geweldige oefening.
Samen met de grote kunstschaatsgroep en en groep naast ons deden we als slot van de les tweelingtikkertje met ruim 50 kinderen.
De schaatsles had in ieder geval de trainer goed gedaan. Ik voelde me minder gammel dan vanmorgen bij het ontbijt.

Januaristorm

Het zal niemand ontgaan zijn, dat er vandaag een storm over ons land raasde. Voor het eerst werden alle 5 stormvloedkeringen in ons land tegelijkertijd gesloten. Dat gebeurt natuurlijk niet voor niets.

Op de fiets naar mijn werk had ik er ook mee te maken. Op een gegeven moment zakte de kilometerteller bij een windstoot terug naar 7 kilometer per uur. Hopelijk trekt u hieruit de conclusie, dat ik toen tegenwind had.

Nu wil het toeval, dat exact 40 jaar geleden ook een storm over ons land raasde. Op www.weerwoord.be stuitte ik op dit weerrapport van het KNMI. Die winter stelde niet veel voor tot februari. Die maand haalde 38 van de 45 Hellmannpunten binnen. Er kon geschaatst worden op natuurijs!
Dat kon 21 jaar geleden ook. Op 3 januari 1997 reed ik met Jaap de Gorter de Elfstedentocht uit. Ook toen stond er veel wind, maar dit keer uit het noordoosten, zoals duidelijk is te zien aan de Friese vlag.

Bij mijn bezoek aan Weerwoord zag ik, dat de weersverwachtingen toch veranderd zijn vergeleken met eind 2017. Er verschijnen mooie weerkaarten.

Ook de pluim voor volgende week ziet er niet verkeerd uit.

Het is allemaal nog heel fragiel, maar de ijsverwachting duikt eindelijk weer eens onder nul.

Het spreekt voor zich, dat dat ene lijntje, dat pijlsnel naar 11 centimeter ijsdikte duikt, mij het meest aanspreekt. Het zal niemand verbazen, dat ik de komende dagen met veel aandacht de ontwikkelingen op de weerkaarten zal volgen.

Prestatiematrix

De prestatiematrix, die net als voor de vorige Olympische Spelen in Sotsji gemaakt is om redelijk objectief een keuze te kunnen maken uit de soms overvolle vijver met Nederlands schaatstalent, werd tijdens het OKT stapje voor stapje ingevuld met de namen van de 10 mannen en vrouwen, die ons land gaan vertegenwoordigen in Pyeongchang.
Er werd een voorbehoud gemaakt voor calamiteiten. Thomas Krol, die zich op de 1000 meter had geplaatst met een derde plaats, moest zodoende een stap terug doen ten faveure van Kai Verbij, die door een blessure niet mee kon met de langste sprintafstand.

Daar kan iedereen mee leven. Verbij staat op de eerste plaats in het Wereldbekerklassement en is regerend Nederlands kampioen. Wat niet in de haak was, was de beslissing, dat Thomas Krol ook niet naar de Winterspelen mag, als Verbij niet op tijd hersteld is. Dan neemt Hein Otterspeer diens plek op de 500 en de 1000 meter in.

Otterspeer heeft zich op geen enkele wijze via de prestatiematrix weten te plaatsen en dan is het niet gepast om hem via een achterdeurtje alsnog naar Zuid-Korea te laten gaan. Krol mag zich met recht gepiepeld voelen. Dit is een schoolvoorbeeld van het tijdens de wedstrijd wijzigen van de spelregels, omdat de uitkomst je niet bevalt.
KNSB, keer op uw schreden terug en wijs Krol alsnog als reserve aan voor de 1000 meter en Kjeld Nuis, die ook onder de 35 seconden dook, als reserve op de 500 meter. Dan doe je recht aan de uitslag van het OKT.
Doe je dat niet, dan hoef je de volgende keer geen OKT te houden. Dan kun je net zo goed volstaan met aanwijsplekken.

Losse flodders

Ook in de tweede week van de Kerstvakantie waren er weer schaatslessen voor kinderen in de Leidse IJshal. Zelf was ik vanmorgen ook weer van de partij om mijn steentje bij te dragen. Het was een stuk drukker dan vorige week, terwijl er minder trainers waren. Dat betekende, dat de groepen groter waren. Ik stond in mijn eentje voor een groep van 15 kinderen.
Dat was goed te doen, alleen was er geen tijd om kinderen individueel aandacht te geven. Desondanks liep de training lekker. Het thema was de zijwaartse afzet en het terugsturen, waarvoor de clownsstap als oefening weer eens van stal werd gehaald.

Hiermee zet je gegarandeerd druk op je hiel, een basisvoorwaarde om terug te kunnen sturen met je schaatsen. Het leuke van lesgeven aan kinderen is, dat je dit vrijwel direct terugziet, doordat ze veel dingen vlotter oppikken dan volwassenen. Aan het eind van de training reden ze harder. Puur omdat hun techniek beter was geworden.
We sloten de schaatsles af met standbeeldtikkertje met 3 groepen, waaronder de kunstschaatsers. Door hun grotere wendbaarheid mochten zij een paar keer tikker zijn, maar de laatste ronde was toch echt voor Henk Heuzen. Ik heb zo'n vaag vermoeden, dat ik hier meer plezier aan beleefde dan Henk.
Bij de koffie, thee en warme chocolademelk kwam het gesprek over vuurwerk. Wij doen veel moeite om de laatste miljoenen voor een 333-meterbaan bij elkaar te schrapen, terwijl er voor 68 miljoen euro de lucht in is geknald.
Henk vroeg, of ik nog rotjes gegooid had.
Rotgeintjes kun je bij mij natuurlijk wel verwachten, maar in dit geval kon ik geheel naar waarheid zeggen: "Ik ben meer van de losse flodders!"

Geboortehuis

Mijn zus Corry had in een boek over Nieuw-Vennep een foto gevonden van ons ouderlijk huis in 1910, waarin ik in 1955 het levenslicht zag.

Ook in die jaren was het al een drukke bedoening, maar dat was slechts een voorproefje van hetgeen nog zou komen: een gezin waarin 12 kinderen opgroeiden.

Ondanks de naam hadden we het niet Breed. Alles moest gedeeld worden. Maar we hebben wel een prachtige jeugd gehad!

Nu we het toch over Breed hebben: onlangs kreeg ik een ets van de Breestraat, waarop duidelijk te lezen is, dat deze in vroeger tijden de Breedestraat genoemd werd. Ik ga uiteraard proberen om deze oorspronkelijke straatnaam in ere te herstellen. Het staat weliswaar in geen enkel verkiezingsprogramma, maar dat hoeft blijkens de laatste kabinetsformatie geen enkel beletsel te zijn.
Dus wie weet start de marathon van Leiden op 27 mei wel in de Breedestraat.....

Een sportief 2018

Bij het begin van 2018 wil ik al mijn lezers een zeer gezond, gelukkig en sportief jaar toe wensen. Het afgelopen jaar heeft mij heel duidelijk gemaakt, dat een goede gezondheid geen gegarandeerd gegeven is.
Maar het goede nieuws is, dat je er zelf wel wat aan kunt doen. Bewegen is gewoon goed. Blijf dus lekker sporten, ook al moet het soms in een iets trager tempo dan voorheen.

Hopelijk kom ik jullie in 2018 tegen op natuurijs. We beleefden de warmste Oudjaarsdag sinds het begin van de metingen, maar wellicht tapt 2018 uit een heel ander vaatje en schaatsen we over een maand "gewoon" weer op de Vogelplas.