"Mijn opa is sloom!"

Vanmorgen had ik een hoop te doen, voordat ik naar Rotterdam af zou reizen om op onze kleinzoons te passen. Na het ontbijt pompte ik mijn voorband op, die inmiddels weer plat stond. Daar het zeer langzaam ging was de conclusie, dat de band poreus was.

Het was hopeloos om te proberen zo'n band nog te plakken. De eerste rit was naar Avalex in Wassenaar, waar ik met 2 volle fietstassen naar toe reed om plastic afval te laten recyclen. Onderweg kwam ik langs het weiland, waar een grutto vrij dicht bij het fietspad was.

Ook de kievit was duidelijk herkenbaar.
Ik trapte door naar Noord-Hofland, waar ik bij fietsenmaker Van Vliet meteen geholpen werd. Binnen 10 minuten zat de nieuwe binnenband erin. Zo snel had ik het absoluut niet gekund.
Ik haalde thuis mijn rugzak en een tas met 5 tomatenplanten op en reed naar Leiden Centraal, waar ik een 10 minuten vertraagde trein naar Rotterdam had.
In de trein kreeg ik een appje, dat onze jongste kleinzoon vandaag persé op zijn fiets met zijwieltjes naar school wilde rijden. Ik waarschuwde mijn zoon in Asturias, dat hij concurrentie kreeg.
Ik reed naar de school toe, waar de vierjarige intussen geregeld had, dat hij bij een vriendje zou gaan spelen. Ik reed achter de bakfiets met de klasgenoot en de kleinzoon op de fiets met zijwieltjes om te weten, waar ik hem op zou moeten halen. Voor de veiligheid gaf ik hen rugdekking. De kleuter vatte dit ietwat anders op, want hij orakelde: "Mijn opa is sloom!"
Meteen moest ik terugdenken aan mijn studententijd, toen een klasgenote mij regelmatig "Slome duikelaar" noemde.

Met dit jeugdsentiment kon mijn dag niet meer stuk.

Op de eerste officiële warme dag van 2026 aten mijn oudste kleinzoon, Ada en ik in de tuin.




Om half 3 haalde ik de jongste op, die in een park in een schuine bocht het gras in reed op zijn kleine fiets met zijwieltjes. Hij verblikte of verbloosde niet en reed doodgemoedereerd rechtuit tot de vaart eruit was. Hij stapte af, nam zijn kinderfiets aan de hand mee en stapte op het fietspad weer op.
Thuisgekomen speelden de jongens de hele middag samen en aan het eind betrokken ze opa, die toch minder sloom was dan eerst werd gesuggereerd, ook in het spel. Om 6 uur aten we in de de keuken, waarna we afscheid namen en op Rotterdam Centraal de trein van 19.11 hadden.
In de avondschemering fietsten Ada en ik nog even naar de volkstuin. Er was verder niemand, zodat we konden genieten van het vogelgezang aan alle kanten.

Maar we genoten ook van de bloemenpracht op de tuin.



Het aantal meldingen mijnerzijds aan waarneming.nl bedraagt inmiddels 1184.

Met de sloomheid van opa valt het toch nog wel mee....