Lepelaarsloop

Voor vanmorgen stond een trainingsloop met Aad Kleijweg in de agenda. Om kwart over 9 stapte ik op de fiets, zodat ik om half 10 bij deze trainingsmaat zou zijn. Vanaf zijn huis liepen we naar polderpark "Cronesteyn", waar we op het eerste bruggetje onze spieren oprekten. 
Van de voorspelde 22 graden was echter bij lange na geen sprake, zodat ik mijn afritsbroek maar aanhield. Vanmorgen was het nog te fris om in een korte broek te gaan lopen.
Het was verder een prima temperatuur om in te lopen, want met hardlopen loopt de lichaamstemperatuur immers ook aardig op. We liepen driemaal een kilometer door deze groene long in dit deel van de Leidse regio. De eerste kilometer ging in 4.52, de tweede in 4.49 en de derde in 4.44. Een mooie aflopende reeks.
De eerste cooling down deden we rond de nog steeds bestaande slotgracht van het verdwenen kasteel "Cronesteyn". 

Waar ooit de torens van het kasteel stonden, staan nu hoge bomen.

Deze groene torens werden nu bevolkt door lepelaars, die daar hun nesten hadden gemaakt.





Een stukje verderop stond de eerste daslook al in bloei.



We liepen daarna over dezelfde route terug naar het huis van Aad, waar we na een kleine 10 kilometer lopen muntthee dronken met een stukje amandelstaaf erbij.
Ik haalde daarna wat fruit bij "De Helianth", waarna ik naar IJshal De Vliet pedaleerde. Daar kreeg ik te horen, dat het bestuur van de Stichting IJshal De Vliet had besloten, dat "Glibbers op glissen" in het najaar uit gaat komen, 50 jaar na de bouw van de Ton Menken IJsbaan, die gebouwd was voor 25 jaar en in totaal 47 jaar in bedrijf is geweest.

Op de ijshockeybaan was het Nederlands ijshockeyteam bij de vrouwen aan het trainen. Dat zijn pittige trainingen met veel korte sprintjes en draaien en keren.

Op de 250-meterbaan, waar we vorige week dinsdag voor het laatst geschaatst hadden op osmoseijs, bleek het ijs nog lang niet gesmolten.



Met het oog op eventueel schilderwerk in de zomer wilde ik kijken, hoe de verflaag eruit zou zien, maar op dit moment is daar nog geen zinnig woord over te zeggen.


Na deze inspectieronde fietste ik naar de volkstuin, waar ik met een kruiwagen stenen van onze tuin naar de bijentuin bij de ingang transporteerde. 


Daar zag ik deze buishyacint staan,

Op weg naar huis zag ik deze Nijlganzenkuikens.

U ziet het, ik maakte een flinke omweg....
En om de cirkel rond te maken, kwam ik vlak bij de Stevenshof deze lepelaar in het weiland tegen.