Irun

Irun was voor ons het vertrekpunt van de busreis naar Asturias en het eindpunt van de busreis op de terugweg.

Net voor de wekker werden we wakker in Hotel "Aitana" en ontbeten in het restaurant op de begane grond. Het was 6 uur. We douchten om beurten en ontbeten in het restaurant op de begane grond. Om 7 uur wandelden we langs de Bidasoa en door een mooi gedeelte van Irun naar de bushalte.



Er was een prachtige zonsopgang, zodat er veel rustieke plekjes waren om te fotograferen.





We zagen zelfs een aardbeienboom!

Na een mooie wandeling door Irun waren we op tijd bij de ALSA-bus, die om kwart over 8 vertrok.




Via San Sebastian, Bilbao en Santander reden we probleemloos naar Oviedo.

Onderweg hadden we regen, zonneschijn en halfbewolkte luchten, die elkaar op de rand van bergen en de Oceaan regelmatig afwisselden. 

Ada las, heel toepasselijk, in "Spaanse vrouwen, bewolkte luchten" van Carmen Martin Gaite en ik in "Reizen zonder John" van Geert Mak.

Om half 3 kwamen we aan bij het busstation, waar Siebe ons even later oppikte.

Twee weken later bracht Siebe ons weer naar het busstation in Oviedo, waar we de ALSA-bus van 15.30 naar Irun namen in een zwaar bewolkt Noord-Spanje.  Ik las een aardig aantal stukjes in "Alle beesten" van Midas Dekkers.

Na tussenstops in Santander, Bilbao en San Sebastian kwamen we in de grensplaats aan. De helft van de reis regende het, maar in de bus zaten we droog. In Irun, waar we om 9 uur uit de bus stapten, trokken we de regenbroeken, die we de hele vakantie niet gebruikt hadden, aan.

In Hotel "Aitana", waar we kamer 302 hadden, gingen we daar niet meteen naar toe. In het restaurant namen we eerst allebei een flan, een muntthee en een alcoholvrij biertje, daar de keuken om 10 uur sloot.

Je moet wel praktisch blijven!

Parijs

Op weg naar en terug van Asturias speelde tijdens te treinreizen Parijs de hoofdrol. Op de heenreis ging de wekker volstrekt overbodig om 5 uur af, want ik lag al een half uur wakker.

Mijn vrouw plakte er in de intercity naar Rotterdam nog een dutje aan toe.

Om 8 uur reed onze TGV naar Gare du Nord, vanwaar we de metro naar Cité namen. Op dit eiland in de Seine wandelden we langs de Sainte Chapelle naar de Notre Dame. Bij beide beroemde kerken stonden enorme rijen.




Daar we 5 uur de tijd hadden besloten we naar Gare Montparnasse te lopen. We staken de Seine over en bij Bertrands Patisserie namen we cappuccino, jus d'orange en een amandelcroissant.


Met de zware rugzak wandelden we langs de Sorbonne, de roemruchte Parijse universiteit, naar het Jardin du Luxembourg, één van de paleizen in de Franse hoofdstad.



Vandaar liepen we naar Montparnasse toe, waar we na 4 kilometer wandelen in glooiend Parijs op het terras van "Le Paradis du Fruit" neerstreken.  Daar namen we een lunch met pitabroodjes, een salade, een café au lait en een rouge oranginade.

Het was vrij fris op Place Josephine Baker.

We wandelden naar Gare Montparnasse, waar de de TGV naar Hendaye eveneens op tijd hadden. We kregen dus geen spijt van onze wandeling door Parijs.

Om 4 uur vertrokken we naar Baskenland. 

Ada las verder in "Spaanse vrouwen, bewolkte luchten" van Carmen Martin Gaite, ik hervatte hel lezen in "Reizen zonder John", het reisverhaal van Geert Mak in Amerika.
Om 10 voor 9 waren we in Hendaye en wandelden we over de brug over de Bidasoa Spanje binnen.


We hadden een kamer in Hotel "Aitana". Daar zetten we onze spullen neer om een etage lager in het restaurant 2 flan, een thee en een alcoholvrij biertje te bestellen.

Om 11 uur lagen we in bed. De slaap kwam vrij snel. In hetzelfde hotel overnachtten we 2 weken later opnieuw. We hadden een Desayano Continenta. Met een stevige chocoladecroissant, een glas jus d'orange en een koffie of colacao hadden we een aardige bodem voor de terugreis van Hendaye naar De Vink.

We staken de brug naar Frankrijk over. Het water stond lager dan wij ooit gezien hadden.

We kochten een croissant met amandelspijs en een pain complet, waar we in de wachtruimte van het station aan begonnen. Ada vond daar een handige kaart van Hendaye voor een volgende keer.


De TGV vertrok op tijd naar Parijs en kwam daar ook op tijd aan.

De hoge snelheid zorgde voor horizontale druppels op de ramen bij de enige bui van de dag.
Via Bordeaux reden we naar Gare Montparnasse, waar we de metro naar Gare du Nord namen. Althans, dat was onze bedoeling, maar de metro reed niet verder dan Chatelet. We moesten hiervandaan met andere lijnen verder reizen. Een vriendelijke Parijzenaar zag ons vragend speuren naar de juiste lijn en nam ons op sleeptouw.

We verlieten lijn 4 en liepen naar lijn 1 naar de Bastille.

Daar stapten we over op lijn 7 naar Gare du Nord. Na een welgemeend "Merci beaucoup" namen we bij "Pret á manger" 2 hummussalades, een groene thee en een jus d'orange.
We liepen daarna naar perron 2 voor de TGV naar Amsterdam. Vlak voorbij Rotterdam had ik "Een hart van steen" van Renate Dorrestein, waar ik 's ochtends aan was begonnen, uit.
In Leiden stapten we over op de sprinter naar De Vink.

Om half 9 waren we thuis, waar onze tuin een tikkeltje kleiner bleek te zijn dan de Jardin du Luxembourg....

Busreizen

In november zijn we bijna 3 weken in Asturias geweest inclusief de reisdagen. De treinreizen zijn al besproken. Hier volgt een samenvatting van de beide busreizen.
Om 5 uur werden we wakker. De slaap kwam niet meer terug, maar zoals mijnmoeder zei: "Al slaap je niet, je rust toch!" Een uur later gingen we douchen en met de ingeruimde rugzakken liepen we van kamer 108 in Pension "Europa" naar Hotel "Aitana", waar we een licht ontbijt met een croissantje, een jus d'orange en een cappuccino of een colacao hadden.

Daarna wandelden we om kwart over 7 langs de Bidasoa naar het mooie centrum van Irun en vandaar naar de bushalte, vanwaar we met de ALSA-bus naar Oviedo zouden reizen.

De bus vertrok om kwart over 8 met als eerste stop het mooie San Sebastian.

Daarna reden we met uitzicht op de bergen naar Bilbao.




In Bilbao stapten veel mensen uit, zodat we in een vrij lege bus naar Santander reden.

Door Cantabria reisden we naar het mooie Asturias.

Langs Ribadesella reden we richting Villaviciosa. De route daarna ontging me, daar ik "Alles goed en wel" van Mirjam Oldenhave uit wilde lezen. Hetgeen lukte.
Ada deed duolingo en las verder in "Finse dagen" van Herman Koch.
We waren een half uur eerder dan gepland in Oviedo.


Siebe haalde ons op, waarna we naar Ana reden.

Op deze mooie dag in Asturias was het voor november aardig warm. Siebe en ik gingen in het mooie centrum van Oviedo boodschappen doen.

Na in Oviedo wat gegeten te hebben, zagen we onderweg een grote maan. Wel niet de supermaan van gisteren, maar toch was deze mooi en helder.

Thuisgekomen gingen we ons bed opmaken, terwijl Ada de aardappels met wortel en tortilla klaarmaakte. Daarna praatten we nog lang door. Om 12 uur lagen we in bed.
Ruim 2 weken later werden we door Siebe en Ana bij het busstation van Oviedo afgezet.
Voor het vertrek maakte ik deze foto's van het mooie uitzicht, waarvan we in die tijd konden genieten.

We namen nog een café con leche en een colacao voordat we in de licht vertraagde bus naar Bilbao stapten.

Het regende zo hard, dat het wel leek of we in de avondschemering reden.

Het was dus een goed moment om aan "Reizen zonder John" van Geert Mak te beginnen.
Om kwart voor 2 kwamen we in Bilbao aan, waar we een uur moesten wachten op de bus naar Irun. In hetzelfde eettentje als in augustus haalde Ada 2 kleine broodjes met camembert en aardbeienjam. Zij nam koffie, ik jus d'orange. Het regende, dus op het terras zitten was geen optie.

Wel liepen we even naar de grote kerstboom.

De aansluitende ALSA-bus bracht ons via San Sebastian naar Irun. De bus was vrijwel leeg vanaf de tussenstop.

In Irun regende het ook. Het was dus meer Irain. We liepen via de mooie route.

Dachten we. Maar we kwamen uit op een plek, die ons niet bekend voorkwam. We klommen en klommen op de uitlopers van de Pyreneeën. Ada controleerde het bij het viaduct over de snelweg, maar het ging daarna ook door met klimmen.

De route gaf aan, dat we verder van het hotel af zaten. We konden het hele stuk afdalen en langs het kanaal en de Bidasoa kwamen we tenslotte uit bij Hotel "Aitana", waar we kamer 301 hadden.
Daar deden we droge bovenkleding aan. De kleren waren nat van het zweet! 
Om 8 uur gingen we in het restaurant eten. Ada begon in "Alles goed en wel", terwijl ik "Reizen zonder John" ter hand nam. Mijn vrouw nam Lomo de salmon en een Flan de quesa, ik een Merluza a la romana en een Flan. We dronken daarbij een zumo naranja en 2 San Miguel. Om 10 uur zochten we de derde verdieping op waar de slaap redelijk snel kwam.