Kerstinkopen

Afgelopen woensdag hadden we een gezellige Kerstborrel van mijn werk in "De Roskam" in Katwijk aan den Rijn. Vlakbij staat het standbeeld "Schaatsers" van de veel te jong overleden Gerard Brouwer vlak bij de Rijn, waar je met natuurijs heel mooi kunt schaatsen.

Vanmorgen kon ik in gaan kopen voor de volgende Kerstborrel. Morgen krijgen we een huis vol visite.

Het is de traditionele Buijzendag en met een man of 20 over de vloer moet je natuurlijk zorgen voor een natje en een droogje. Dat betekende een drietal keren heen en weer fietsen om alles op in huis te halen. Daarna fietste ik nog even door naar de volkstuin om de compost weg te brengen, twee regentonnen te legen en de aardappels mee terug te nemen.
Op deze grauwe decemberdag fietste ik zodoende toch nog 23 kilometer, waarvan de helft met volle fietstassen. Ik nam de gelegenheid te baat. Morgen zal er niet veel van fietsen komen.

"Je bent een wonder!"

Gisterenavond fietste ik om een uur of half 6 op weg naar huis vanaf mijn werk over de Nachtegaallaan. Ter hoogte van het kerkhof dacht is een mobieltje te zien liggen op de weg. Ik remde, keerde me om en inderdaad lag daar op de donkere klinkers een smartphone.

Natuurlijk raapte ik deze op met het idee, om deze bij de rechtmatige eigenaar terug te bezorgen. Laten liggen was geen optie. Als er een auto overheen zou rijden, dan zou de smartphone ter ziele zijn.
Met het mobieltje in mijn jaszak fietste ik naar huis toe, waar mijn zoon middels het ruilen van de simkaart met die van zijn eigen smartphone in het adresboek kwam.
Er stonden diverse namen, maar eentje leek ons de meest praktische: Ma.

En inderdaad. We hadden meteen de moeder aan de lijn. Zoonlief was al fietsend zijn smartphone verloren. Er was met lampen uitgebreid naar gezocht, maar helaas tevergeefs. Een of andere onverlaat had hem meegenomen....
Ze was zeer blij, dat het mobieltje weer terecht was. Al zijn schoolwerk zat erin.
Daar ze vlak bij de Hoofdbibliotheek woonden, sprak ik af om de smartphone vanmorgen  voor 9 uur terug te brengen.
Ik belde aan. Er werd open gedaan en ik werd verwelkomd met de woorden: "Je bent een wonder!"

Nou horen jullie het ook eens van een ander.

Pootje over

Het was bijzonder rustig op de binnenbaan van de Leidse IJshal. Het was dan ook het begin van de Kerstvakantie. Kennelijk hadden veel kinderen en/of hun ouders wat anders te doen. Zodoende hadden we 4 trainers op 8 kinderen.

Dit bood ons de gelegenheid om intensief aan de bochtentechniek te werken. In de volksmond spreekt men dan van pootje over.

De kinderen gingen met sprongen vooruit. En daar doe je het als trainer natuurlijk voor.

We sloten de training af met "Schipper mag ik overvaren!" 

Een hilarisch moment volgde, toen de 4 kruipende trainers binnen een paar seconden werden getikt. Kinderen kunnen nu eenmaal veel beter kruipen.

Apenkooien

De laatste gymles voor een schoolvakantie op de lagere school was het vaak apenkooien. Vandaag had ik datzelfde idee bij de laatste officiële training in 2017 van de "Krasse knarren" in de Leidse IJshal.

Ik zag laatste officiële training, want er komt toch nog een mogelijkheid: op Tweede Kerstdag kunnen we van kwart over 8 tot half 11 terecht aan de Vondellaan voor onze rondjes.

Ik weet niet hoe groot de animo zal zijn. Vermoedelijk komen we niet aan de ruim 20 "Krasse knarren" van vanmorgen, waarbij het al vanaf het begin rommelig was.

Om 9 uur dirigeerde ik hen naar de hoek, waar we altijd verzamelen. Iedereen was er, behalve Wierd Wagenmakers, die traditioneel de eerste rondjes voor zijn rekening zou nemen. Hij had geruime tijd  ingereden, dus hij moest er zijn.

Na bijna een minuut wachten liet ik een andere schaatser beginnen. Na een halve ronde rijden kwam Wierd ineens tevoorschijn.

Hij sprintte voor de meute uit, zodat we de eerste ronde met 29 kilometer per uur reden. Een tikkeltje te wild, amigo.

Dat vroeg om disciplinaire maatregelen. Jullie weten, hoe ik gesteld ben op orde en tucht.

Wierd mocht de volgende 10 rondjes op kop. Dat zal hem leren!

De rest van de training ging dusdanig gedisciplineerd, dat ik de "Krasse knarren" de laatste 15 rondjes onze vorm van apenkooien toestond: 5 rondjes, 1 rondje rust, 4 rondjes, 1 rondje rust en zo door tot de laatste ronde. En dat allemaal onder het toeziend oog van 150 middelbare scholieren. Onder toejuichingen reden we met zeer uiteenlopende snelheden de laatste rondjes van 2017. Het eindigde dus lichtelijk chaotisch. Maar ja, dat krijg je met zo'n trainer....

Desondanks was er een tweetal nieuwkomers, die toe wilde treden tot de "Orde der Krasse Knarren".
Op een briefje schreven ze hun emailadressen. Thuis gekomen zag ik, dat er iemand op de computer zat.
"Dan doe ik het vanavond wel", dacht ik.
Onderweg ben ik het briefje met de emailadressen van Ton Verhoef en Kees Zwaan echter kwijtgeraakt.

Ik hoop, dat jullie nu niet denken, dat ik er een propje van heb gemaakt....

Vijftig miljoen voor Leidse sportcomplexen

Vandaag stond in het Leidsch Dagblad een groot artikel over de te bouwen Leidse sportcomplexen onder de kop "Vijftig miljoen voor Leidse sportcomplexen". De vlag dekte de lading geheel.
Na een jaar knokken voor het behoud van een kunstijsbaan in Leiden is de eerste doelstelling gehaald. Er komt sowieso een buitenring van 250 meter lengte. Maar daar je een ijsbaan voor 40 jaar bouwt kun je beter doorpakken en een 333-meterbaan aanleggen. Daarvoor moeten ook de schaatsers aan de slag. De eerste stap is om Schaatsmaat te worden van de Leidse IJshal. Die teller moet natuurlijk wel naar minstens 333!

Daarnaast moeten de schaatsers nog op zoek naar een miljoen aan particulier geld in de vorm van leningen, sponsorgelden en dergelijke om dit mogelijk te maken.
De gemeente Leiden legt 16 miljoen op tafel. Dan mag van ons ook verwacht worden, dat we een steentje bijdragen!

Kerstvakantie

De komende Kerstvakantie staat weer voor de deur. Dat betekent, dat er in de Leidse IJshal iedere ochtend op de beide Kerstdagen en Nieuwjaarsdag na schaatslessen worden gegeven aan kinderen. Het spreekt voor zich, dat ik weer een aantal keren van de partij zal zijn.

Op woensdag 27 december zal ik weer aantreden als rendier om de Kerstman veilig door het gewoel van veel kinderen te loodsen. Want we hopen natuurlijk, dat het net zo druk zal zijn als de afgelopen jaren. Drukker mag uiteraard ook!

De ereronde van meester Jaap

Kinderboekenschrijver Jacques Vriens heeft een bijzonder fijn gevoel voor wat de kinderen bezighoudt. Dat is geen wonder, want hij is het grootste deel van zijn werkzame leven onderwijzer geweest. Dat is heel duidelijk terug te lezen in de boeken over Meester Jaap.

Nu valt het met de puinhoop van Meester Jaap wel mee. Ik kan er ook wat van. 

Dit geschiedt vaak met ongevraagde hulp van diverse "Krasse knarren". Vanmorgen had ik in de Leidse IJshal de kans om het weer te doen.

Het was na de 1000 rondjes van Leiden van afgelopen zondag de eerste keer, dat ik mijn ijzers weer onderklikte. Het schaatsen ging een stuk makkelijker, dan ik had verwacht. Niet alleen het traplopen ging verbazingwekkend makkelijk, het pootje over ging ook heel aardig. Met dank aan het Massageteam4U.

Alleen mijn rug voelde ik af en toe, maar toch beduidend minder dan zondag. Alleen de benen konden de snelheid van het peloton van ruim 20 "Krasse knarren" niet aan. Bij de langere afstanden werd ik op een rondje gereden. Dat gebeurde andere jaren ook. Desondanks reed ik bij de 5 kilometer met 24 kilometer per uur. Niet gek als je 2 dagen eerder 200 kilometer hebt gereden.

Maar het beste moest nog komen. Jaap Kroes geeft op vrijdag les aan kinderen en wordt door de kinderen soms "Meester Jaap" genoemd. Nu was zijn vrouw komen kijken. Nadat ik John Val had gevraagd om de laatste 5 rondjes op kop te rijden, zei Jaap tegen me, dat hij dat graag gedaan had.
Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Ik had zondag mijn ereronde al gehad.

Nu was het de beurt aan Meester Jaap om van een vijftal ereronden te gaan genieten. De "Krasse knarren" werkten hier door 5 rondjes extra te schaatsen graag aan mee.

In de Kersttijd doe je immers je best om de wensen van anderen te vervullen.

Gedeelde vreugde is dubbele vreugde!