De schijnheilige van Leiden

Sinds de tijd van een Middeleeuwse hongersnood
beschikte de Sleutelstad al over een mirakelbrood.

De plek waar dit wonder plaatsvond kreeg
zodoende de logische naam Mirakelsteeg.

In de huidige tijd zijn wij niet meer zo van wonderen,
maar wonderlijke figuren zijn er zeker te bewonderen.
Zo is er iemand die poetst met fluordosis XXL
en dat is te zien aan zijn licht uitstralende vel.

De fluorescerende werking is niet te vermijden
als je kijkt naar deze schijnheilige van Leiden.
Loopt hij in het donker over het strand
dan loopt het scheepsverkeer vast, want
de kapitein denkt dat daar een heuse vuurtoren staat.
Dat krijg je als deze schijnheilige uit wandelen gaat.

Ook in de ruimte komt men thans in de problemen,
daar een helder dwaallicht op aarde is verschenen.

En met welk fruit maak je die schijnheilige blij?
Niet met een appel, maar met een schijnaardbei!

Met een stralend gebit loopt de schijnheilige rond,
maar af en toe moet er worden gekeken in zijn mond.

De tandarts die deze onmogelijke klus klaren wil,
doet dat ten einde raad met een donkere zonnebril
en dan komt er een gatenkaas als gebit voor de dag.
Echter wel eentje met een stralend schijnende lach!
Dus tandarts, met dit gebit werken is niet zo fijn,
doch de schijnheilige schijnt wel aardig te zijn.

Dit werk is, zoals u hier ziet,
van een zeer vroege Rijmpiet.

De Schaatspiet geeft les

De avondschemering valt in dit deel van het jaar,
steeds wat vroeger, dat is duidelijk zonneklaar.

De Schaatspiet reed op zijn fiets over en langs het water,
door de mooie zonsondergang leek het echter stukken later.

De wolken werden weerkaatst, zoals je hier ziet
in het water van het Rijn-Schiekanaal, de Vliet.

Bij IJshal De Vliet aangekomen trok hij zijn schaatsen aan
en een paar minuten later stond Piet op de 250-metertbaan.
Daar stond de Schaatspiet dan, gekleed in vol ornaat,
vlak voordat hij aan het lesgeven beginnen gaat.
De les ging speels met slechts een enkele juten zak
en een tiental plastic noppen, waarop hij met gemak
het lesuur vulde met achttal kinderen in zijn groep.
Vanuit deze jonge schaatsers klonk de roep op snoep.

Piet antwoordde: "Helaas moet ik jullie laten weten,
dat ik op de reis uit Spanje alle snoep heb opgegeten!"

De kinderen wilden graag verhaal komen halen,

maar ja, op kunstijs is het echter lastig kielhalen.

En zo kwam de Schaatspiet ongeschonden van de baan
en kon hij voor de Sint in het donker de daken opgaan.

Drukke decemberdinsdag

De Schaatspiet ging incognito op onderzoek uit
in IJshal De Vliet in de maand die het jaar afsluit.

Rond 9 uur was het niet bepaald druk te noemen,
op een grote toeloop kon men zich niet beroemen.
Maar een half uur later werd het voller op de baan,
waar men een lange sliert "Krasse knarren" zag gaan.
Het tempo lag vaak hoog, maar iedereen bleef erbij,
na een piramide van 100 rondjes was men best blij.
Na een lange serie met op hoge snelheid flink aanpezen,
werden bij het "Rondje rust" de kopmannen aangewezen.
Zij mochten naar eigen vermogen het tempo bepalen,
dat de andere "Krasse knarren" moesten gaan halen.
De opkomst was hoog, dat belooft hopelijk drukkere tijden,
waarop steeds meer schaatsers op de mooie baan komen rijden,
maar de Schaatspiet houdt het nu bij het feitelijk verslag
van wat hij ervaren heeft op deze drukke decemberdinsdag.

Sunneklaas

Beste Sinterklaas

U heerst begin december in het hele land
behalve op ons onvolprezen Ameland.
Daar mag ik in die tijd de scepter zwaaien,
terwijl de zeewinden over de Wadden waaien.
Daar houden wij, en dat vinden wij fijn,
onze decembertradities volgaarne geheim.

In de rest van het jaar is eenieder welkom
om te komen genieten van Wad, strand en zon.
Na een dag in onze dynamische Waddennatuur
gaan sommigen naar de disco op het late uur.
Men kan er dan dansen zo lang als men wil,
de muziek valt in de disco niet zo snel stil.
Het viel mij op, ik had het in de smiezen,
dat iemand al dansend mensen stond te kiezen.
Nou ja kiezen, het was meer een soort verleiden,
wie zich mochten melden op haar werk in Leiden.
Zij mochten zich er voordoen als angstpatiënt,
maar zij belandden in een moderne feesttent.
De stoel gaat op en neer in een vreemde bocht,
waarna met een klap de vloer werd opgezocht.

Je voelt je op die plek al gauw een halve zool
op de tonen van Rubberen Robbie en Rubber Soul.

De lichten knipperen vrolijk en gauw
van wit naar oranje en weer naar blauw.
Een discotheek kan, dat wil ik hier toelichten,
wat leren van deze supermoderne discolichten.
Deze komen het best tot hun recht als het gebit
voldoet aan de huidige normen van het discowit!
Dat is ook verkrijgbaar in deze omgeving,
naar eigen keuze met of zonder een verdoving.
Men voelt zich herboren en kan dan voortaan
met stralende tanden op de dansvloer gaan staan.
Sunneklaas wist dit al jaren en hij is zeer tevree
in zijn tijdelijke rijk tussen het Wad en de Noordzee.

Sunneklaas

Tips van de Schaatspiet

December is de langste feestmaand van het jaar
en ieder jaar is de Goedheiligman wederom daar
om mensen te verblijden met Sinterklaasgedichten.
De bisschop tovert graag een lach op de gezichten.

Nu komt Sint-Nicolaas niet alleen langs met geschenken,
doch hij geeft eenieder ook graag enkele goede wenken,
ook al zijn er altijd mensen, die daar wat anders over denken.

Maar de Sint houdt niet zo van eisen, want hij is wel wijs,
en één van zijn knechten, de Schaatspiet, die is dol op ijs.
Doch in Spanje kun je lang naar een ijsbaan gaan zoeken,
veel succes zul je bij de lange zoektocht niet gaan boeken.

Klik op de afdeling om deze afbeelding om deze te kunnen lezen,
dan weet u voor welk boek u in boekhandel of bieb moet wezen.
Het gaat over twee iconen, luisteren naar de namen Kees en Ard,
wat gingen deze schaatsers decennia geleden ongelofelijk hard.

Daarnaast kunt u schaatsers heel eenvoudig gaan verblijden
door deze week eventjes bij IJshal De Vliet langs te rijden.
Daar kunt u door aan de Marie Diebenplaats binnen te lopen
voor iemand anders aan de balie een tienrittenkaart te kopen.

Vanmorgen is de Schaatspiet na zijn nachtdienst onverschrokken
bij het ochtendgloren terstond naar IJshal De Vliet vertrokken,
waar hij na aankomst terstond zijn schaatsen heeft aangetrokken.

Daar heeft hij op de 250-meterbaan het gladde ijs betreden
en daarna met grote souplesse een rondje of 60 rondgereden.
De Schaatspiet gaf een paar schaatsers wat technische adviezen,
met tips van de Schaatspiet kun je het gekrabbel gaan verliezen!





Beste Speurneuzen,

Sint ziet vaak twee broers staan,
die samen wat onderzoeken gaan.
Ze weten veel van de natuur en zo
kennen ze de naam van menig dino.
Maar ook bloemen kennen ze vaak,
dat valt bij de Goede Sint in de smaak.
Ze halen ook waterdieren uit de sloot.
Hun liefde voor de natuur is heel groot.
Net als hun voorkeur van natuurboeken,
waarin je planten en dieren kunt zoeken.
Pakjespiet maakte dus een goede keuze
met dit boek voor deze 2 Speurneuzen.

Sint en Piet

Beste Asturianen,

Sinterklaas stuurt al jarenlang een pakket
vanuit Holland, waar het adres is opgezet,

dat dan weken later bij jullie arriveert.
De Goedheiligman  denkt, dat gaat verkeerd!
Zodoende gaf hij een tip aan zijn Piet:
"Zie ik daar de ouders van Siebe niet?"
"Wis en waarachtig, beste Goedheiligman,
nu weet ik, waar ik wat brengen kan!"
En zo sloop Piet in het ochtendgloren
achter een rennende man om zonder te horen
te zien waar hij vertrok en ook weer aankwam.
Zo kwam mijn knecht op een briljant plan.
Zodra de vader naar de bakker ging lopen,

is Piet heel stilletjes naar binnen geslopen

en heeft hij jullie schoenen met iets gevuld,

waar straks lekker van kan worden gesmuld.
Pak nu maar uit en ga ervan genieten.

Sinterklaas en al zijn trouwe Pieten.

Het trainingskamp van de Schaatspiet

Het is voor iedere goede knecht van Sinterklaas zonneklaar
wanneer zij in vorm moeten zijn in welk deel van het jaar.
Begin december, dan moet alles in een paar dagen gebeuren,
ben je dan niet goed getraind, dan zul je die fout lang betreuren.
De spieren worden dan onwillig met wat pijntjes hier en daar:
kortom, je belooft jezelf beterschap voor het komende jaar.
De Schaatspiet had jaren geleden zijn lesje wel geleerd,
want bij een Elfstedentocht ging het behoorlijk verkeerd.
Piet trok naar de bergen voor ruim veertien dagen,
bij topsporters noemen ze zoiets een hoogtestage.

Daar ging hij klimmen en dalen bij het lopen elke dag
zodat je zijn conditie langzaam maar zeker groeien zag.
Daarbij keek de hardloper ook nog in het rond
of hij iets bijzonders tijdens zijn duurloop vond.

Fietsen deed de Schaatspiet daar niet bijster veel dit seizoen,
de mountainbike gebruikte hij bij het boodschappen doen.
En dit deel wil zijn trainer hierbij behandelen:
hij ging ook iedere dag nog eens bergwandelen.

Daarnaast moest hij dagelijks klimmen op het dak,
maar ja, dat doet elke Piet immers met speels gemak.
En zo kwam de Schaatspiet deze week in ons Leiden aan,
waar hij zo snel mogelijk naar IJshal De Vliet is gegaan.
Van fietsen op vlakke wegen wordt je niet zo snel moe,
dus hij reed er in de schemering in zijn eentje naar toe.



En om te voorkomen, dat hij hier een modderfiguur zou slaan,
reed de Schaatspiet voor de les 60 rondjes op de 250-meterbaan.

Toen de kinderen er waren, kwamen er nog eens 40 bij:
niet alleen de kinderen, maar ook deze Piet was blij.

De tweede helft van de les werden er spelletjes gespeeld
waarna de Cadeaupiet chocoladeletters heeft uitgedeeld.
Het trainingskamp van de Schaatspiet was goed verlopen
vanwege het dagelijks bergwandelen en het hardlopen
en de overstap op de smalle ijzers is ook goed gegaan
op de net gedweilde en spiegelgladde 250-meterbaan.

De Nobelprijs

Normaal gesproken houdt de Rijmpiet zich in de zomer koest,
maar er gebeurde iets, waardoor hij toch weer aan de slag moest.
In Fryslân gaat deze spreuk inmiddels van terp tot terp:
“Wordt bij deze tandarts nooit een lijdend voorwerp!”
Maar ja, sommige patiënten nemen het niet zo nauw
bij het goed luisteren naar de adviezen van een vrouw.
Met de voorgeschiedenis had hij beter moeten weten,
of was hij de val van de stoel op de grond alweer vergeten?
Een stoel met bijzondere eigenschappen, dat snap je,
als je daarop languit ligt als een soort sudderlapje.
De wetenschap der tandheelkunde stijgt op dit moment
tot grote hoogte door een ongewild medisch experiment.
Voor zijn tandvlees kreeg hij tandpasta voorgeschreven
als een aanvulling en was het daar maar bij gebleven,
dan zou het gebit er momenteel veel beter voorstaan
en hoefde hij deze behandelingen niet te ondergaan.
Poetsen met een tandpasta zonder fluor, moet je horen,
leidt binnen de kortste keren tot een serie gaatjes boren.
Ja, want menig man krijgt vroeg of laat berouw,
na het niet geduldig luisteren naar een vrouw.
Maar de wetenschap gedijt soms op menselijk falen,
als je daar maar de juiste gegevens uit weet te halen.
Nimmer is de werking van fluor sneller bewezen,
dan door deze naïeveling, die straks ligt te beven.
De tandarts daarentegen kan later sereen en wijs,
gaan pronken met een welverdiende Nobelprijs.
De tandheelkunde dankt u voor menig experiment,
waarvan de rest der wereld de waarde nog niet kent.
Proeven met het tarten van de wet der zwaartekracht
en licht gebraden patiënten, wie had dat ooit bedacht?
In Zweden gaan ze u terecht alle eer bewijzen
met een karrenvracht aan heuse Nobelprijzen.
Maar geef, in afwachting van deze beloning
het lijdend voorwerp wel een goede verdoving!

De zomerse Rijmpiet

Beste Elfstedenschaatsers of van proesten naar proosten

Gisterenavond ging ik om half 11 naar bed, maar doordat ik liggend onder de dekens last had van een hinderlijke kriebelhoest, kwam het aanvankelijk niet tot slapen. Als je ligt te proesten, is dromenland veelal nog ver weg. Pas om 2 uur viel ik in een droomrijke slaap.

Om half 7 werd ik wakker en na een tijdje met mijn vrouw gepraat te hebben verlieten we de echtelijke sponde om deze in te ruilen voor de ontbijttafel. Om half 9 reed ik in waterkoud weer naar IJshal De Vliet. Daar zou ik met de "Krasse knarren" gaan schaatsen.
Ik had er met de slijtende verkoudheid in combinatie met een niet al te lange nachtrust niet veel fiducie in, maar op de wederom spiegelgladde ijsvloer viel het mee. Het ging in ieder geval beter dan afgelopen donderdag.

Maar ja, mijn kleding was nu aerodynamischer. Ik schat in, dat het zo'n 2 seconden per ronde scheelt. Ik kon bij het peloton blijven met soms een klein gat als het tempo richting 33 seconden per 250 meter ging. Maar de 35-ers in het eerste blok gaven me goede hoop.

Bij "mijn" 5 kilometer op kop ging het op de openingsronde na constant in 35 of 36 seconde per ronde. Vlak in een voor mijn doen hoog tempo. En dat met een verkouden kop....
De rest van de series gingen ook goed, waarbij ik blij was, dat het tempo van de kopmannen iets lager lag. Om kwart voor 11 kwam de dweilpauze. Een deel van de "Krasse knarren" wandelde naar de kantine voor de gebruikelijke evaluatie. De beenspieren kregen rust, de lachspieren werden flink aan het werk gezet!

Na thuis aangekomen te zijn, pakte ik de tassen met oud papier en glas en bracht deze weg naar de daarvoor bestemde bakken. Ik fietste door naar de Stevensbloem om de door de mondhygiëniste voorgeschreven elektronische tandenborstel te kopen om vervolgens door te fietsen naar de volkstuin, waar ik in het winderige weer mijn vrouw met een paar klussen te helpen.

Om 2 uur was ik thuis en kon ik eindelijk het zweet van mijn huid spoelen. Daarna lunchte ik in mijn eentje, waarbij ik een vriend via de app toezegde, dat ik vanavond op zijn trouwdag zou proosten. Zo wordt het daadwerkelijk van proesten naar proosten.
Ten langen leste kon ik daarna het laatste Sinterklaasgedicht van 2024 op dit blog plaatsen.

Beste Elfstedenschaatser,

Een Tocht der Tochten rijden is een prestatie van formaat,
doch die barre van 1963 is een prestatie in het kwadraat.
Het was met afstand de zwaarste van de eeuw
met stormachtig weer en hele duinen van sneeuw.
Jij hoorde erbij, toen ze in Ljouwert eraan begonnen
en je gaf je in beestachtig weer niet zomaar gewonnen.
Toen was je nog jong en nog niet zo ervaren,
want zoals bekend: ervaring komt met de jaren.
Maar eerst kwam er een wond, die immer zou blijven:
je moest van het ijs, je kon dus op je buik schrijven,
dat je dat Elfstedenkruisje zou kunnen halen.
En zo leeft het voort in veel schaatsverhalen.

Velen van het ijs gejaagden bleven in deze sport
tot heden het aantal door vergrijzing minder wordt.
Zo rijden in IJshal De Vliet nog 2 man op de baan,
die in de buurt van Franeker van het ijs moesten gaan.
Zij reden in een sneeuwstorm dwars door de witte hel:
alle andere tochten zijn hierbij vergeleken kinderspel.
Onze Bauke en Wierd zijn een tweetal stoere Friezen
voor wie het niet snel genoeg streng kan gaan vriezen,
want dan kunnen zij na 62 jaar de tocht afmaken,
die zij in de Hel van '63 gedwongen moesten staken.
Deze Schaatspiet vindt dat een briljant idee
en hij rijdt de Alvestêdetocht met jullie mee.

De mannen van '63 krijgen dan hun zoete wraak.
Hopelijk valt deze chocoladeletter in de smaak,
want jullie zijn “Krasse knarren” van de buitencategorie,
de allerkraste Krasse knarren”, zoals ik dat helder zie.

Sint en Schaatspiet

Club van Natuurijs

Afgelopen week kreeg ik van de KNSB een bericht over de nieuwe Club van Natuurijs.

Ook de NOS berichtte er uitgebreid over. De Club van Natuurijs is opgericht in Ankeveen en daar bewaren we goede herinneringen aan. Wellicht dat de oprichting plaatsvond in "'t Wapen van Ankeveen".

Uiteraard sta ik volledig achter de doelstelling van de oprichters en ben ik vandaag lid geworden van de Club van Natuurijs voor het luttele bedrag van € 15,- per jaar.

Ik hoop, dat ik veel navolging krijg!!!!
En ik hoop tevens, dat de Natuurijsmeesters het héél druk gaan krijgen de komende jaren.

Beste Natuurijsmeester,

De Tocht derTochten, het is al lang geleden,
dat de officiële Elfstedentocht is verreden.
Menig schaatsenrijder kijkt er reikhalzend naar uit,
wanneer komt de vereniging weer tot dit besluit:
“It giet oan!”, of anders: “It sil heve!”
Dat willen de reedriders graag nogmaals beleven.
Maar er gloort hoop, want dit heeft vernomen,
dat er een nieuwe natuurijsmeester bij is gekomen.
Bij gebrek aan ijs op onze sloten, rivieren en plassen
moest de cursus voor ijsmeester naar Zweden verkassen,
maar wellicht komt dat de komende winter van pas
en dan is iedere Elfstedenschaatser in zijn sas.
Van de Boksummerdam naar de Bonkevaart
gaan de gelauwerde rijders met gezwinde vaart,
luid toegejuicht door geluid uit vele kelen,
nee, dat zal hen die dag niet gaan vervelen.
Om je mentaal voor te bereiden op die tocht
heeft de Goedheiligman naar een cadeau gezocht,
waar kennis vergaren gepaard gaat met spel.
Pak dit pak maar uit en doe het maar snel,
zodat je in Ljouwert gedegen van start kan gaan
tot de reis langs de FriescheElf Steden is gedaan.

Ga er maar van genieten,
Sint en zijn Schaatspieten.