In vogelvlucht

Het klimaat van de Negentiende eeuw met zijn strenge winters hebben we allang niet meer.

We zijn dan ook allang blij, dat we sinds 1976 kunnen schaatsen in de Ton Menken IJsbaan. 

Momenteel wordt er druk gebouwd aan de opvolger van de Leidse IJshal aan de Vondellaan. Aan de Voorschoterweg verrijst Zwembad & IJshal "De Vliet".
Vandaag kreeg ik van 2 zijden foto's toegestuurd van een artikel in het Leidsch Dagblad.

IJshal "De Vliet" in Vogelvlucht.

Vanmiddag fietste ik erheen om vanuit het kikkerperspectief wat foto's te maken. Het hek zat dicht. De bouwvakkers genoten van hun bouwvakvakantie. Door op een betonblok bij de ingang te klimmen, kon ik toch wat foto's maken.

Zodra er weer activiteiten op het bouwterrein te zijn, zal ik me melden.

"Ben je al begonnen, Frank?"

Vanavond was weer de gebruikelijke droogtraining van de IJVL. Samen met Jos Drabbels fietste ik naar het clubhuis van "Swift". Vandaar liepen we onder leiding van Frank Steenkamp naar "De Bult". Daar gaf hij een training met heel veel technische schaatsoefeningen.

Na een rustig begin met wat rug- en buikspieroefeningen met opdrukken, planken en dat soort werk kwam een serie startoefeningen. Eerst alleen de eerste drie stappen, daarna starten tegen de steile helling op.

Het derde blok betrof allerhande schaatsstappen. Bij één van de variaties kreeg de trainer de vraag voorgelegd: "Ben je al begonnen, Frank?"

Op dat moment werden de lachspieren goed getraind!
Onze beenspieren kwamen goed aan bod bij zesmaal een minuut schaatsstappen met een minuut rust. Een kolfje naar mijn hand met een kleine aanpassing. De pauze liet ik achterwege. Je bent een stayer of niet!

Een inspanning van 11 minuten in een gestaag tempo kan ik nog wel aan.
Het volgende blok betrof veel schaatssprongen. Dat is andere koek. Dat ga je op een gegeven moment wel voelen in je benen. We hadden wat meer en langere pauzes.
Frank gaf de training in het oude IJVL-wielershirt.
Ik vroeg hem, of hij het shirt van Urs Freuler aangetrokken had.

Na een serie van tweemaal een minuut zijwaartse schaatssprongen hadden we 2 minuten rust. Daar er op dit deel van "De Bult" veel bramen stonden, plukten we deze zomervrucht. In een minuut tijd had ik er een stuk of 10, die ik opat.
"Ze groeien wel op een oude vuilnisbelt",  zei 1 van de 8 deelnemers.
"Als we lichtgevend worden, klopt er inderdaad iets niet", antwoordde ik. 

Maar ja, dat nadeel heeft wel een groot voordeel: dan ben ik pas écht een lichtend voorbeeld....
Het slotakkoord was driemaal anderhalve minuut schaatssprongen alsof je een 1500 meter reed. Als je je bovenbenen nog niet voelde, dan deed je het daarna wel.
Al met al was het een prima droogtraining. Volgende week mag ik weer een strandtraining verzorgen.

333m.nl in Parijs

Gisteren kwam het team van Jumbo-Visma gezamenlijk over de eindstreep op de Champs-Elysee in Parijs.

Voor het eerst sinds 1980 levert een Nederlands wielerteam de winnaar. Daarnaast waren ook de groene en de bolletjestrui prooi voor de gretige Jumbo's.

Dit succes zat er voor Team 333m.nl dit jaar niet in. Na de vijfde plaats in 2021 stond deze Ploegleider nu in de onderste helft van de einduitslag.

Daar had ik vorig jaar 2129 punten voor nodig. Daarmee zou ik dit jaar gedeeld 3000e geworden worden. Nu werd ik met 1992 punten 5136e.

Het verschil tussen een plek naast het erepodium en de grauwe middenmoot is gelegen in het falen van Mathieu van der Poel en Ben O'Connor, die beiden halverwege de Tour afhaakten, terwijl Stefan Bissegger faalde bij beide tijdritten en Dylan van Baarle tijdens de proloog en de kasseienrit naar Arenberg.

Aan de aangeleverde gegevens van Procyclingstats lag het niet, dat ik de mist in ging.

Maar goed, de Tour de France ligt achter ons. Daar is niets meer aan te doen. In het wielrennen is het nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Over ruim 3 weken start de Vuelta a España in Utrecht met een Ploegenachtervolging van 23 kilometer

Wellicht heb ik dit keer bij het kiezen een gelukkiger hand.

Anneke Knaap

Ada en ik zijn vanmorgen om half 8 wezen zwemmen in het Valkenburgse meer.

Het was beduidend frisser dan gisteren, toen het bijna tropisch was, toen wij 's middags op de volkstuin werkten.
Thuisgekomen douchten we ons nog even na om het zand van ons af te spoelen, waarna ik Trouw ter hand nam en stuitte op een foto van een bekende van me.

Onder de kop "Een praatje, wodka-jus en een potje Scrabble. Anneke (1934-2022) was voor de studenten van Catena een soort oma" stond een levensbeschrijving van Anneke Knaap, die op 20 juni 2022 op 88-jarige leeftijd is overleden.
Toen ik in november 1979 in Leiden kwam wonen, was café "'t Keizertje", tegenwoordig "De Keyzer" in de beginjaren mijn stamcafé. Aan de andere kant van de straat was restaurant "De Wijze Kater" gevestigd.

Het aan de overzijde van de Kaiserstraat gelegen restaurant is genoemd naar een toneelstuk van Herman Heijermans. Hier kwam ik Anneke ook tegen, waar ze in de keuken hielp. In die jaren had ik 2 avonddiensten per week in de Openbare Bibliotheek. Tussen de middag- en de avonddienst snelde ik op mijn opoefiets naar "De Wijze Kater", waar ik snel kon bestellen, zodat ik weer op tijd terug was voor mijn dienst tot 9 uur 's avonds.
Op vrijdagavond was het klaverjassen in "'t Keizertje", waar ik met Anneke, Jan en Hans speelde.
Alleen de bril op deze foto uit 1976 had ze niet meer, maar de gezelligheid en de schaterlach heeft Anneke blijkens het artikel uit de serie Naschrift altijd behouden.
Anneke, je kunt nu daarboven gaan klaverjassen met je grote liefde Adriaan, die veel te jong is overleden.

Van God los?

We hadden mijn oudste zus Annie voor haar verjaardag een bezoek aan de tentoonstelling "Van God los?" in het Catherijne Convent in Utrecht. Samen met Robert en Jane, die Ada en mij hadden uitgenodigd voor een concert van "The Analogues", gingen we naar de Domstad toe.


Vanaf Utrecht Centraal wandelden we het centrum in, waar we wat onverwachtse hoekjes bezochten.

Na een blokje om in de buurt van het Domplein zochten we een terrasje in de schaduw, waar we konden lunchen. Terwijl we bijpraatten genoten we van de verschillende gerechten op het terras van "Loof".

Na het heerlijke eten wandelden we met een kleine omweg naar het Catherijne Convent, waar we  "Van God los?" bezochten. De tentoonstelling ging over de enorme veranderingen in het geloof in de jaren '60. 

Godfried Bomans, de tijdens zijn leven populaire  katholieke schrijver, was middels televisiemomenten prominent aanwezig, terwijl ook Wim Sonneveld te beluisteren was.

Ook monseigneur Bekkers van Den Bosch, die in bedekte termen "de pil" toestond, kreeg een ruime plaats op deze tentoonstelling. Een uitzending met hem op de televisie zorgde voor de uitdrukking "iets lekkers van Bekkers".

Het was op mijn verjaardag een feest van herkenning. De verandering van het traditionele katholicisme naar de beatmis voltrok zich in een tijdsbestek van een jaar of 5 met het Tweede Vaticaanse Concilie als katalysator. Ons eigen "Oktopus" was één van de vele jongerenkoren, die in die jaren zijn opgericht.


Het waren de jaren van protest en maatschappelijke onrust. Dat kwam nadrukkelijk in beeld.

Het voor die tijd onmogelijke gemengde huwelijk werd vanaf halverwege de jaren '60 mogelijk.

Als ervaringsdeskundigen kunnen wij zeggen, dat het ons goed is bevallen. We hebben dan ook 4 kinderen.....

De kunstuitingen waren soms zeer raak!

Van God los? is in één foto samengevat. Een hippie in priesterkleding, dat in een tweedehands kledingwinkel voor een prikkie op de kop is getikt. De foto is gemaakt bij het fameuze popfestival in Kralingen.

We sloten de tentoonstelling af met Jasperina de Jong.

De veranderingen werden door het Vaticaan in de jaren '70 teruggedraaid middels veel conservatieve bisschopsbenoemingen. Veel katholieken voelden zich hier niet meer bij thuis en verlieten één voor één de kerk. Zij zijn daarmee echter niet noodzakelijkerwijs van God los.
Wat dat aangaat is het geloof net muziek. Je kunt de muzieknoten lezen, maar het gaat er juist om, wat tussen die noten zit!

Dat ongrijpbare, het mysterie, of je het God noemt, liefde of wat anders, daar gaat het om bij deze levensvragen. Van der Graaf Generator wist dit treffend te verwoorden: "Somehow there must be more."

En dat zullen we in ons leven nooit doorgronden!

Na in het Catherijne Convent nog wat gegeten en gedronken te hebben, wandelden we nog een tijdje rond door het warme Utrecht.

Daarbij zagen we een aankondiging van de start van de Vuelta a España op vrijdag 19 augustus in Utrecht.

We zagen een plataan uit de 19e eeuw in een hofje.

We kwamen bij een smalle slingerende gracht. Dit was in de Romeinse tijd de Rijn.

Ook passeerden we de straat, die best wat prominenter gepresenteerd mag worden.

We sloten ons bezoek af op het terras van "Uno" aan de Oudegracht.

Het puzzelen hoe we de tapasgerechten konden bestellen, liet ik aan anderen over. Ik keek intussen naar de uitslag van de tijdrit over 40 kilometer in de Tour de France. De groene, de gele en de witte trui stonden op de 3 bovenste plekken.

Het leuke van tapasgerechten is, dat je ze makkelijk met anderen kunt delen. We hadden een gezellige maaltijd met elkaar.

In de warme avondlucht wandelden we terug naar Utrecht Centraal, vanwaar we naar Leiden treinden. Thuisgekomen konden we kijken naar "Beatlemania".

Het was een waardige afsluiting van een, in het kader van "Van God los?" gesproken, gezegende verjaardag.