Donderdagavondschemering

 
Na een maximumtemperatuur van 17,3 graden Celsius stapte ik op de fiets naar IJshal De Vliet voor de laatste training van de kinderen van de IJVL op donderdagmiddag. Het was een beetje rommelige les  met in het begin de eigen groep. Door een paar aanrijdingen zat het verkeer in en om Leiden behoorlijk vast, zodat de kinderen één voor één binnen druppelden.
Doordat Walter Boon in één bocht en een stuk van het rechte eind aardig wat pylonen had neergezet op de grens van het blauwe en witte vlak, konden we hier prima slalomoefeningen doen.
Halverwege werden alle groepen samengevoegd. Er volgde een mini-marathon, een serie rondjes rechtsom, een rondje achteruitschaatsen en tweelingtikkertje tot slot. Hiermee passeerde ik de 500 rondjes, die ik vanaf maandag op de 250-meterbaan heb gereden. Een aardig duurblok.

Aansluitend op de training volgde de overhandiging van de schaatsdiploma's met daarop de foto van de eigen groep, waarna de kinderen patat geserveerd kregen.

De nieuwe patatgeneratie komt eraan!
Na de schaatslessen van de kinderen van Oegstgeest een drietal weken geleden sloten we weer een stukje schaatsseizoen af. Over het smalle fietspad langs de Vliet fietste ik naar huis, genietend van een prachtige donderdagavondschemering.


Niet alleen de zon zakte snel weg, dat deed de temperatuur ook....

Rustig

Na de alternatieve wintertriatlon van gisteren wilde ik het vandaag rustig aan doen bij de "Krasse knarren" in IJshal De Vliet. Bij een duurblok de grenzen opzoeken is niet het slimste idee.
Na een toch weer vorstige nacht fietste ik langs berijpte weilanden naar de Marie Diebenplaats, waar ik met mijn nieuwe Langlaufschoenen zou gaan schaatsen. Ik wilde deze uitproberen met het oog op de Tulpenmarathon en de Bert Grotenhuis Bokaal.

Bij het een paar rondjes inrijden voor de dweilpauze van 9 uur was het wel even wennen. Het motorisch geheugen werkte nog niet optimaal. Maar zodra we met de "Krasse knarren" aan de piramide van 100 rondjes begonnen, kwam ik redelijk snel in mijn slag. 
Er werd wat rustiger gereden dan gebruikelijk, hetgeen ik niet zo erg vond. Gemiddeld reden we rondjes 38. 

Het was op een andere manier ook rustig. Er waren niet zo veel "Krasse knarren" opgekomen. Met een peloton van 10 man rondden we de training van 25 kilometer af. Mogelijk had de lage opkomst te maken met het mooie lenteweer.

Zelf deed ik na de koffie en thee aan de rustige Stammtisch nog even boodschappen, waarna ik met een omweg naar de volkstuin toe fietste. Rustig pedalerend reed ik zodoende 30 kilometer voordat ik thuis was.

80 rondjes en een rondje Singelpark

Mijn vrouw had afgesproken om met een vriendin te gaan wandelen in de omgeving van Oosterbeek. Ze stond om half 6 op. Ik zette de fiets buiten, smeerde een plak ontbijtkoek, waarvoor ik geen smeergeld ontving en toen Ada naar Leiden Centraal fietste, kleedde ik me ook maar aan. Ik kon om 6 uur wel weer naar bed kunnen gaan, maar slapen zou toch niet meer lukken.
Terwijl het buiten 2,2 graden vroor en op klomphoogte 4,9 graden Celsius, zat ik in schaatskleding aan de ontbijttafel.

Het plan was om vandaag nieuwe hardloopschoenen te kopen bij de Hardloopwinkel, maar daar deze pas om half 10 open zou gaan, kon ik net zo goed nog even gaan schaatsen.
Zodoende fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik om kwart over 8 begon aan 80 rondjes op de 250-meterbaan. Een snelle rekenaar komt dan op 20 kilometer uit. De eerste 22 rondjes waren allemaal in de 40 seconden, maar daarna was ik warmgedraaid en ging het tempo stukje bij beetje omhoog. Het geregistreerde seizoenstotaal kwam hiermee op 6923 rondjes.
Om 9 uur werd er gedweild, zodat ik het ijs verliet en om kwart over 9 naar mijn fiets wandelde om naar de Hardloopwinkel te rijden. 

Daar testte ik een drietal hardloopschoenen uit. Mijn keuze viel wederom op Mizuno. Achter de winkel is een hofje, waar de klinkers in de schaduw nog nat waren. Mizuno heeft dan meer grip dan andere schoenen. Met de Mizuno Wave Horizon 8 begon ik na betaling aan een rondje Singelpark.

In het lentezonnetje was het heerlijk om door dit langste park van Nederland te lopen. 

Zo werkte ik een stukje van mijn marathonschema voor de Leiden Marathon af. Met de testrondjes en het naar en terug van het Plantsoen lopen, heb ik zo'n 8 kilometer gelopen. In mijn schaatskleding was het best wel warm, dus de ritsen waren snel open.

Bij de Oogstwinkel en op de Boerenmarkt deed ik wat boodschappen, waarna ik naar huis fietste om vervolgens met aardappels naar de volkstuin te fietsen, waar ze een beetje moeten ontkiemen voor ze de grond in gaan.

Om 1 uur was ik weer thuis van de tuin. Ik douchte me en woog 65,5 kilo. Ik lunchte en fietste naar "De Helianth", waar ik de fruitvoorraad aanvulde. Daar ik intussen een appje van Ada ontvangen had, dat ze vanaf het station rechtstreeks naar de tuin zou gaan, deed ik dat ook maar. Er moesten takken versjouwd worden. Ada heeft groene vingers, ik ben voor het grove werk.

Na gedane arbeid dronken we nog een kop thee op de tuin. Bij thuiskomst had ik vandaag 50 kilometer gefietst. Het duurblok met het oog op de Bert Grotenhuis Bokaal was zodoende vandaag uitgebreid met de afstand van een wintertriatlon....

Zaagtandenweer

We beleven momenteel een periode, die gekenmerkt wordt door lage minimumtemperaturen en hoge maximumtemperaturen. Meteorologen noemen het zaagtandenweer.

Een blik op de weersverwachtingen van de komende 2 weken maakt duidelijk, waar de term vandaan komt. De afgelopen dagen was dat al het geval en vandaag kenmerkte de temperatuur zich ook door een zaagtand.


Toen ik vanmorgen om half 9 naar IJshal De Vliet fietste voor de eerste training van de "Krasse knarren", zagen de weilanden en de boerensloten aan de rand van de Stevenshof er hetzelfde uit als gisteren.

Ik was benieuwd, hoe mijn benen het zouden houden na de 10 kilometer hardlopen van zondag en de 35 kilometer schaatsen van gisteren. Welnu, het ging beter dan verwacht.
De eerste 35-ers verschenen al in het eerste blok van 8 rondjes, de eerste 35-ers in het eerste blok van 12 rondjes. "Mijn" 5 kilometer ging wat rustiger met vrijwel allemaal 37-ers, doch de snelste rondjes zaten aan het slot van de training van 100 rondjes: een viertal 34-ers in het tweede blok van 8 rondjes. De snelste omloop ging in 34,5.

Met het duurtrainingsblok met een eerste piek bij de Tulpenmarathon van aanstaande zondag, lig ik aardig op schema.

Mijn vrouw was inmiddels geheel in de geest van het zaagtandenweer met een zaag in de weer in onze achtertuin. Een aantal takken werden afgezaagd. Het is met droog lenteweer een prima moment om bomen en struiken te snoeien.

We lunchten in de tuin in het lentezonnetje, waarna we thuis nog wat klusjes deden. Om half 4 fietsten we met de gesnoeide takken naar de volkstuin, waar Ada verder ging met het zagen van takken en ik de kleine takjes verknipte voor de looppaden op de tuin.
Ik had heerlijk geschaatst en ben het grootste deel van de middag lekker buiten geweest. Mij bevalt dit zaagtandenweer wel.

Duurzaam trainen

Sommige mensen hadden op deze maandagmorgen wat andere dingen aan hun hoofd, maar ik ging gewoon schaatsen.

Het had afgelopen nacht behoorlijk gevroren.

Op klomphoogte daalde de temperatuur nog harder.
Op dit moment is het ruim 9 graden Celsius.
Een verschil van een graad of 14 tussen minimum en maximum. De klimaatopwarming gaat maar door, maar zo snel gaat het nou ook weer niet.

Desondanks was ik met mijn vrouw om 12 uur op het Stadhuisplein voor het maandelijkse klimaatalarm. Met als bijzonderheid, dat het alarmsignaal om 12 uur niet gegeven werd. Desondanks gingen we op de tegels liggen.

Voordat ik naar het Stadhuisplein ging, had ik in IJshal De Vliet in anderhalf uur tijd 140 rondjes van 250 meter geschaatst. Formeel stond ik daar als trainer van de beginnersgroep van de Schaatsschool, maar daar er geen klandizie was voor mijn groep, kon ik lekker gaan trainen voor de Bert Grotenhuis Bokaal. 
Na begonnen te zijn met rondjes 44 ging het steeds wat sneller, tot ik na een rondje of 12 warmdraaien vrijwel constant rondjes 38 en 39 reed. Ik had geen last van de duurloop van ruim 10 kilometer van gisteren. De 35 kilometer reed ik redelijk vlak bij deze duurtraining op duurzaam ijs.

Op weg naar IJshal De Vliet ontwaarde ik naast de berijpte weilanden een vliesje ijs op de boerensloten. Ik kan u mededelen, dat dit ijs helaas niet duurzaam was....

Lastige Lijven Looptraining

Oorspronkelijk was het de bedoeling, dat ik vandaag de 100 kilometer zou gaan schaatsen bij de Lastige Lijven Toertocht op de IJsbaan van Haarlem.

Het is een perfecte voorbereiding op de Bert Grotenhuis Bokaal op 14 maart. Het zou echter inhouden, dat ik voor de zoveelste keer de afgelopen anderhalve week voor 6 uur uit de veren zou moeten gaan en dat wilde ik mijn vrouw niet aandoen.

Een keer langer slapen kon geen kwaad, ook al waren er de afgelopen week genoeg redenen voor slapeloze nachten.

Trump doet niet aan complimenten, maar ontvangt ze wel graag.


Wie denkt, dat Donald Trump iets unieks deed met zijn lompe intimidatie van Zelensky, die heeft het mis.



Zijn leermeester hierin was Adolf Hitler. Der Führer ging hem in maart 1938 aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog voor.

Beluister dit historische onderwerp uit OVT door HIER TE KLIKKEN.
Terwijl het buiten vroor, konden wij langer in de echtelijke sponde blijven liggen.

Aan de grond kwam het zelfs tot matige vorst, hetgeen de geraniums in de tuin niet zo fijn vonden.
Na samen ontbeten te hebben, deden we in huis en in de achtertuin wat klussen. Na in de tuin geluncht te hebben, fietsten we naar de volkstuin, waar Ada haar groene vingers gebruikte en ik mijn benen liet spreken. 

In plaats van 100 kilometer schaatsen ging ik vanaf de volkstuin ruim 10 kilometer hardlopen op het warmst van de dag. Vooral in het lentezonnetje was het een aangenaam alternatief voor de Lastige Lijven Toertocht.
Ik sloeg daarbij twee vliegen in één klap. Over 10 weken is de Leiden Marathon en door een druk programma in IJshal De Vliet in combinatie met veel koorrepetities had ik met de looptrainingen een kleine achterstand opgelopen. En daar je voor een uur lopen drieënhalf uur moet schaatsen om conditioneel hetzelfde effect te bereiken, was dit een zeer effectieve training.

Met nog een viertal trainingen van de "Krasse knarren" én de Tulpenbollenmarathon in IJshal De Vliet komt het met de duurschaatstrainingen wel goed. In Warmond kon ik op natuurijs 2 uur lang onafgebroken op kop rijden.

Er zijn meer wegen, die naar Rome leiden. Dat geldt ook voor de Bert Grotenhuis Bokaal en de Leiden Marathon. De Lastige Lijven Looptraining combineerde een tweetal wegen....

Het vergeten boek

Vanmiddag stond de tweewekelijkse repetitie van "Projecta Musica" op het programma.

Vanmorgen had ik daardoor een redelijk druk programma. Ik haalde een paar boodschappen bij de Oogstwinkel en de broodbestelling op bij "De Helianth". Daarna bracht ik wat spullen naar de volkstuin, waar mijn vrouw aan het werken was. Volgens afspraak maakte ik onze lunchpakketten bij thuiskomst klaar.
Tussendoor had ik mijn partituren in de rugzak, die ik mee zou nemen naar de Lokhorstkerk, gedaan. Toen ik na het inzingen de muziekboeken uit de rugzak haalde, zag ik dat er 2 boeken van Karl Jenkins in zaten: "Stabat Mater" en "The Armed Man".

Dit koorwerk hadden we gezongen bij de Leidse Scratchdagen, dus ik had in de haast het verkeerde boek in mijn rugzak gedaan. Gelukkig begonnen we met de "Stabat Mater", waarbij we met "Virgo Virginum" begonnen.

De baspartij was redelijk eenvoudig. De sopraanpartij was een stuk lastiger. Mijn vrouw had dus veel meer moeten zwoegen om dit lied onder de knie te krijgen. Maar het lukte uiteindelijk redelijk snel om dit lied door te zingen, zodat we nog tijd hadden om de viertalige en vierstemmige fuga in "And the Mother did weep" te herhalen.

Na het helemaal doorgezongen te hebben, kregen we van dirigent Wim de Ru te horen: "Het ging zo goed, dat ik het nogmaals wil horen...."
Na de pauze moest ik aan mijn buurman vragen, of ik uit zijn partituur van  het "Requiem" van Bob Chilcott mee kon zingen.

We zongen het prachtige "Thou knowest, Lord", dat aan het eind zelfs achtstemmig werd.

Dit ging dusdanig goed, dat we tijd hadden voor de paar koorpartijtjes in "Agnus Dei" én "Sanctus" konden herhalen.

We hadden heerlijk gezongen vanmiddag, het vergeten boek ten spijt.

Als bibliothecaris in ruste weet ik, dat er hele bibliotheken vol staan met vergeten boeken.

De Amerikaanse rockgroep "Kansas" bezong zo'n boek in "Closet Chronicles":
"I heard the king was dying, I heard the king was dead
And with him died the chronicles that no one ever read".

Van Kees Fens, docent Nederlandse literatuur aan de "Frederik Muller Academie" in Amsterdam, had een rake typering van wat literatuur is: "Literatuur is wat over 50 jaar nog gelezen wordt!"
Wat dat aangaat zijn er bibliotheken vol geschreven met vergeten boeken, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen: in de vergetelheid geraakte boeken.

Soms, heel soms, worden pareltjes van vergeten boeken aan de vergetelheid ontrukt....