Natte sneeuwbuien

Het was vanmiddag niet het meest aangename weer om in te fietsen, maar als trainer wordt je geacht op tijd aanwezig te zijn voor de schaatsles. Zodoende reed ik in de natte sneeuw naar IJshal De Vliet voor de eerste vrijdagtraining van de IJVL van 2026.
Dat deed ik via een omweg. Ik moest nog even iets afgeven bij mijn schoonmoeder. Daar er op geklop op het raam en bellen niet werd gereageerd, deed ik de envelop in de brievenbus.
Ik fietste naar de blauwe brug over de Vliet. De restanten van de sneeuw in het gras waren goed zichtbaar.

Ook het laagje ijs op de landijsbaan van Voorschoten was nog niet helemaal weggesmolten,

Over de Oostvlietweg trapte ik naar IJshal De Vliet toe, waar ik voor de training nog een kwartiertje in kon rijden op de 250-meterbaan. Het was druk op de baan. Vrijwel alle kinderen waren aanwezig, inclusief een groep kinderen van de Buitenschoolse sport. Deze kregen les van Joni Vane, zodat ik mijn eigen groep had. 
Ik begon de les met een serie Steigerungen. Daar zit alles in: langzaam beginnen, hetgeen technisch moeilijk is, versnellen en op topsnelheid schaatsen. Pylonen zorgden voor het speelse element. Eerst een rondje op leunen, daarna alleen in de bocht leunen met links en met rechts, hetgeen een heel andere uitkomst met zich meebrengt. Het komende minderheidskabinet zal dat ook gaan ervaren....

Het biedt plotsklaps ook onverwachtse kansen.

Voor de kinderen ook, want als je een tijdje met een pylon over het ijs schuift, dan komt er een aardige hoeveelheid "sneeuw" meegeschoven.
e
En eerlijk is eerlijk. Vaak hadden de kinderen meer aandacht voor het ijsschaafsel dan voor de trainer.
Desondanks werd het een leuke les met veel vaart. De pylonen konden met een nop erop dienst doen als een Olympische fakkel. En tot slot kon je er mee jongleren. Al schaatsend gooide je de pylon op en ving deze op. Doordat je omhoog kijkt, heb je automatisch druk op de hakken. S.V.P. niet aan de kinderen vertellen....
In de natte sneeuw reed ik in het donker weer naar huis.