Onweer in een sneeuwbui

Het was vandaag een onvervalste sneeuwdag.

Nadat ik vanmorgen al naar de Leidse binnenstad was gefietst voor de boodschappen, mocht ik vanmiddag op herhaling.

Om half 5 zou ik de eerste reguliere schaatsles voor kinderen in 2026 geven. Na met mijn vrouw geluncht te hebben, vertrok ik naar IJshal De Vliet. Het sneeuwde en op het moment, dat ik mijn fiets pakte, hoorde ik het lange gerommel van een donderslag. Onweer in een sneeuwbui. Het moet niet gekker worden....

(Foto gemaakt door Jeremy Bishop and Todd Helmenstine)
Ik had wel van het bestaan gehoord, maar nooit zelf meegemaakt. Het heet thundersnow.
Ik fietste naar de rand van rand van de Stevenshof voor een stukje mountainbiken in de sneeuw. Een paar wandelaars voegden mij toe: "Hoe sterk is de eenzame fietser", waarop ik antwoordde: "Die kromgebogen over zijn stuur zichzelf een weg baant".

Hetgeen precies was, wat ik deed. Vanaf de Velostrada had ik geveegde fietspaden langs de Korte Vliet en de Voorschoterweg tot ik bij IJshal De Vliet was. Op de 250-meterbaan was het erg rustig. Het scheelde niet veel of ik was de eenzame schaatser.

Na een half uur rondjes 43 rijden onder het toeziend ook van Femke Kok, werd er gedweild.


In de trainerskleedkamer stond een doos met sokken voor de trainers van de Sven Kramer Academy.

Een kwartier later kon ik als trainer het ijs weer op. Ik kon vrij snel handelend optreden als pedagoochelaar. Een jochie, dat redelijk kon schaatsen, reed bij het inrijden achter een rekje. Een rondje later zag ik dat rekje staan: midden in de bocht. Het stond daar net onder de boarding. De meest linke plek. Ik nam het jongetje mee en legde hem uit, waarom het daar gevaarlijk stond. Veiligheid bijbrengen hoort ook bij het leren schaatsen!

Samenhangend met de veiligheid was de opkomst laag. Van zowel de kinderen als de trainers was de helft op komen dagen. Zodoende waren de groepen bijeen gevoegd. Het was een heterogene groep. Maar door er een speelse les van te maken, lukte het alleraardigst. Het thema voor de eerste helft was "vuurwerk". Een scala aan oefeningen is erbij te bedenken. Springen, vallen, balans. Met als afsluiter de gillende keukenmeiden. De eerste ronde werd wegens succes geprolongeerd!

Daarna deden we veel oefeningen met een pylon. De slotoefening was een stoelendans. Toen ik buiten kwam merkte ik, dat de dooi had ingezet.

Het fietsen naar huis ging gemakkelijker. Daar had Ada een pan erwtensoep klaargemaakt. Dat paste prima bij deze sneeuwdag.
Later op de avond kreeg ik een bewijs van de Hollandse handelsgeest.

En van beoogd premier Rob Jetten kreeg ik te horen, dat de ouderenzorg bij het nieuwe kabinet in goede handen is.....

Oordeel zelf...