Net als vorige week kreeg ik, terwijl ik langs de Korte Vliet fietste, van achteren een zetje. Jos Drabbels was op zijn skeelers op weg naar "Swift", vanwaar hij met een drietal andere IJVL-ers een poldertocht zou maken.
Ik moest op vol vermogen fietsen om Jos bij te houden en dan nog verloor ik af en toe terrein, terwijl de kilometerteller 27 kilometer per uur aangaf. Ik was dus goed warmgedraaid, toen ik bij de skeelerbaan van Leiderdorp aankwam.
Ik stond op het schema om skeelertraining te geven aan de G-schaatsers. Vanavond had ik Kevin Wildschut onder mijn hoede. Het thema van de avond was "terugsturen". Als je afzet, dan ga je altijd schuin naar voren. Om een goede zijwaartse afzet te krijgen, moet je dus bijsturen.
Nu kun je dit soort oefeningen niet op volle snelheid onder de knie krijgen, dus ik had een schema met veel Steigerungen opgesteld. Deze begin je namelijk heel rustig.
Daarnaast reden we in een rustig tempo veel samen, waarbij ik al rijdend aanwijzingen kon geven. Gaandeweg de avond zag je, dat het terugsturen en daarmee de zijwaartse afzet, er steeds beter in kwam. Daar doe je het als trainer voor.
Met wat starts en glijstarts zat het trainingsuur er al snel op op deze bewolkte maar droge avond. Om 11 uur gingen de hemelsluizen weer open, maar toen zat ik allang droog thuis.
Het was vandaag een ouderwetse broeierige dag. Hoewel de temperatuur niet extreem hoog was, maar juist gewoon lekker, zorgde de vrij hoge luchtvochtigheid ervoor, dat het broeierig warm was.
Vanmorgen was ik om 9 uur al op de volkstuin te vinden, waar ik de planten in de kas water gaf en aardbeien plukte. Het was de afgelopen dagen groeizaam weer. Ik had vier bakjes vol.
Om 10 uur fietste ik via de duinen naar mijn werk. Net als gisteren had ik een dagje sjouwen voor de boeg. Eerst 's ochtends langs een kleine 20 scholen, daarna 's middags langs de filialen. Er gingen heel wat kilo's door mijn handen.
De hele dag werd voor de avond al noodweer aangekondigd. Dat verbaasde me niet. Af en toe voelde je het zonnetje steken.
Om half 6 kon je op buienradar zien, dat het onweer vanaf 8 uur los zou barsten. Ik fietste na mijn werk naar de volkstuin, waar mijn vrouw druk in de weer was. Ik hielp haar een handje door takken klein te knippen. Om half 8 waren we thuis.
Met een uur vertraging trok de onweersbui om 9 uur over, maar toen gingen de hemelsluizen ook goed over. In nog geen uur tijd viel bijna een centimeter regen. Dat ging gepaard met hevige wind. Een passend slot van een broeierige dag.
De eerste strandtraining van het jaar zit erop. Om 7 uur fietste ik naar Jos Drabbels. Vanaf zijn huis reden we met Hans Boers mee naar de skeelerbaan van IJsclub "Voorwaarts" in Katwijk. Vandaar liepen we met een elftal IJVL-ers plus de hond Lola naar het strand voor de Boulevard.
Na ingewerkt te hebben was de eerste oefening de strandstoelslalom. Daar de rij wat langer was dan gebruikelijk was er sprake van een strandstoelslalom deluxe. Het ziet er niet zwaar uit, maar in het mulle zand lopen je bovenbenen helemaal "vol".
Met een lichte dribbel liepen we naar een strandopgang. Daar volgde een drietal Steigerungen omhoog, gevolgd door bochtstappen omhoog.
Om de bovenbenen wat de ontzien deden we wat buikspieroefeningen, waarna we over een schelpenpad op het nieuwe duin boven de parkeergarage.
Ter hoogte van de nieuwe zandsuppletie daalden we weer af naar het strand. Langs de vloedlijn liepen we terug naar de uitwatering, waarbij we tussendoor tweemaal statisch zaten, een paar keer schaatsstappen deden en een keer schaatssprongen en ook nog een keer snelwandelen.
Traditioneel sloten we de strandtraining af op het terras van "Het Wantveld", terwijl Jos en Gera in de nog koude Noordzee gingen zwemmen. Terwijl de zon in de zee zakte, genoot ik volop van de Affligem blond. Strandtrainingen zijn zwaarder dan gewone droogtrainingen, dus je moet toch wat aan vochtcompensatie doen.
De Giro d'Italia is vanmiddag afgelopen met Richard Carapaz als verrassende overwinnaar.
Hoewel hij vorig jaar als vierde gefinisht was, werd hij door niemand tot de favorieten gerekend. Ook door mij niet, hoewel ik hem bij Ploegleider in het team van 333m.nl had opgenomen. Op de valreep, want op het laatste moment liet ik hem de plek innemen van Sam Oomen. In Trouw stond een lang interview met een van de ploegleiders van Sunweb, waarin werd gezegd dat deze meesterknecht van Tom Dumoulin sommige bergetappes zou laten "lopen" om zijn kopman in andere etappes beter te kunnen helpen. Achteraf een gouden wissel.
Dat maakte een andere wissel goed, die foutief was uitgepakt. In eerste instantie had ik Pascal Ackermann in mijn Giroteam opgenomen. Ik ruilde hem in ten faveure van de sprinter Fernando Gaviria, die 2 jaar terug 4 etappes in de Ronde van Italië had gewonnen. Deze Colombiaan viel in de achtste etappe uit, Ackermann won het puntenklassement....
De sprintetappes kostten mij niet alleen Gaviria, maar ook Dumoulin, terwijl ook Primoz Roglic in het roze met de billen bloot moest.
Nu hoor je allerlei wielercommentatoren zeggen, dat Roglic zijn topvorm niet vast kon houden. Ik zal eerlijk zeggen, dat ik dat ook niet zou kunnen met dit soort schaafwonden op het zitvlak.
Achteraf kun je zeggen, dat het elkaar beloeren van Vincenzo Nibali en Roglic hen de zege heeft gekost. Waar 2 honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen.
Zodoende lieten deze 2 kanshebbers op de eindoverwinning de Ecuadoriaan te ver uitlopen. De Italiaan werd tweede, de Sloveen derde.
Wie niet te ver uitliep was Simon Yates, vorig jaar winnaar van de Ronde van Spanje en zeer lang in de roze trui in Italië. Met zijn achtste plaats viel deze topfavoriet flink tegen. Ook tijdrijder Victor Campenaerts bracht niet, wat ik ervan verwacht had. Dat deed de tijdrijder Pavel Sivakov wel. Hij werd, ondanks dat hij slechts 1 punt kostte, 9e in het eindklassement.
De rest van de renners van 333m.nl reed naar behoren, maar niet meer dan dat.
Zodoende werd ik met 1268 punten 1660e van de 3221 deelnemers. Onder mijn kunnen, waarbij met name het vroege uitvallen van Dumoulin zwaar meetelde. In de top van het klassement van Ploegleider zie je niemand, die deze Limburger in zijn ploeg had.
Maar goed, over 5 weken volgt een herkansing als de Tour de France begint....
Normaal gesproken luisteren mijn vrouw en ik zondagmorgen altijd naar "Vroege vogels". Vanmorgen waren we echter zelf vroege vogels, want om 8 uur zaten we al op de fiets naar de volkstuin.
Gezien de voorspellingen, dat het vandaag tropisch warm zou gaan worden, besloten we om van de relatieve koelte in de morgen te profiteren bij het her en der op de tuin water geven en het voltooien van de vijver op de volkstuin. Door slootwater te gebruiken hadden we al meteen wat kroos en waterplantjes.
Met het plukken van aardbeien voltooiden deze vroege vogels hun bezoek aan de tuin.
Zoals zoveel Nederlanders heb ik ook gekeken naar de finale van de Champions League tussen Liverpool en Tottenham Hotspur. Mijn voorkeur ging uit naar The Reds. Hadden de Londenaren maar niet de euvele moed moeten hebben om Ajax in de laatste minuut uit te schakelen.
Het mooiste moment van de finale kwam na afloop met het het massaal zingen door de fans van het winnende Liverpool van "You'll never walk alone".
Wat dat aangaat lieten ze de muzikale kant zien en horen van deze havenstad met "The Beatles" als absolute hoogtepunt.
Er wordt wel gezegd, dat Liverpool de meest Ierse stad buiten Ierland is. Feit is wel, dat veel inwoners van deze stad Iers bloed door de aderen hebben vloeien.
Ter hoogte van De Engel hoorden wij gisterenavond op de terugweg van Hillegom een heus kikkerkoor.
Meer aanmoediging had mijn vrouw niet nodig. Ze zat al tijden te dubben, of er een vijver moest komen op de volkstuin of niet. De vrij platte plastic ton, die als vijverbodem dienst kon doen, was al maanden geleden van het grof vuil gered. De plannen waren, om deze bak vandaag in te graven.
Alleen de weersverwachtingen waren niet ideaal voor zwaar werk. Op de luwe volkstuin is het met zonnig weer altijd warmer dan het nabijgelegen KNMI-meetpunt Voorschoten aangeeft. Desondanks fietste ik na in de bibliotheken van zowel Rijnsburg als Valkenburg gewerkt te hebben, naar de volkstuin toe. Door de nieuwe fietsbrug tussen Oegstgeest en Valkenburg liggen de bibliotheken voor een fietser ineens stukken dichter bij elkaar.
Om 2 uur at ik met Ada op de tuin, waarna we aan de slag gingen. Ik deed het graag. Ik had nooit gedacht, dat ik nog eens van mijn vrouw zou horen: "Ik doe alles wat je zegt!"
Tegenover zulke onvoorwaardelijke liefde mag ik mezelf ook wel van mijn beste kant laten zien. Dat werd dus een balk verschuiven, een drietal vingerhoedskruiden verpoten, veel spitten en veel emmers grond versjouwen.
En dat allemaal voor het goede doel: een kikkerkoor op onze eigen volkstuin.
Maar om 4 uur was de bak ingegraven en voor de helft met water gevuld.
Ada had nog een klusje voor me: aardbeien plukken. Het is mijn favoriete taak op de tuin. Af en toe verdwijnt er een aardbei in mijn mond. Maar niet verder te vertellen hoor....
Geboren en getogen in Nieuw-Vennep in een gezin met 12 kinderen en sinds 1979 woonachtig in Leiden. Mijn vader was de oprichter van het transportbedrijf B.Breed & Zonen in Nieuw-Vennep, dat nog steeds bestaat.
Ik ben in 1983 getrouwd en vader van 4 kinderen.
Ik train al sinds mijn verhuizing naar Leiden voor de Elfstedentocht en ben uiteraard een groot liefhebber van schaatsen op natuurijs.
