Ierse impressies

Door vrienden werd ik getipt over de tentoonstelling "Ierse impressies" bij Sijthoff aan de Douzastraat.

Bij Ierland denken mensen vaak aan veel regen.

Nou, daarvoor hoefden we niet naar Ierland af te reizen. Vandaag kwam het uit zichzelf naar ons toe.

Daar Ada en ik in 1983 een heerlijke fietsvakantie hadden in Eire, nadat ik 1977 met Bas, Nel, Joep en Thea het Groene eiland met een Volkswagen Passat al bezocht had.

Het sprak voor zich, dat we de fototentoonstelling wilden bezoeken. Dat deden we na een bezoek aan de Ekklesia, waar we ook een sterk staaltje bloemschikkunst konden aanschouwen.

Daarna pedaleerden we naar Sijthoff toe om de schitterende foto's van Jan Veenboer konden bezichtigen.

In een catalogus kun je zien, in welk deel van Zuidwest Ierland de foto's gemaakt waren.


Cork

Waterville (Ring of Kerry)

Cobh

Een souvenirwinkel

Lepelspelers

Ja, en lepelspelers hoor je vooral in an Irish pub.

En een pub mag natuurlijk niet ontbreken in een tentoonstelling over Ierland!
Op weg naar huis deden we nog wat inkopen bij de Oogstwinkel, waarna we samen thuis lunchten. Ada ging daarna naar de volkstuin, ik volgde een half uur later.

Het landschap is anders, maar de Hollandse luchten en de Ierse zijn niet zoveel anders.

Wie de tentoonstelling "Ierse impressies" van Jan Veenboer nog wil bezichtigen: dat kan nog tot zondag 1 maart!

Maretakken

Vannacht goed geslapen en gedroomd, dat David Bowie me bij hem thuis uitnodigde: "We zijn tenslotte collega's!"

In die woorden kon ik me wel vinden!
Om kwart voor 8 schrok ik wakker. Ik trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en met een klein rugzakje liep ik naar de bakker in Nava voor een pan integral. Ik liep over het onverharde pad naar Paraes, waar ik langs de provinciale weg naar Orizon liep.

Veel horizon was er niet in Orizon, want het was een mistige morgen.

De bergen waren niet te zien. Via El Vertorrillo liep ik Nava binnen.

Via de San Bartolomé liep ik naar de panderia. Met een stokbroodje in mijn rugzak liep ik met een kleine omweg naar huis.

Met nog 20 meter te gaan ging het regenen. Wat een planning! Maar goed, nat werd ik toch, daar een warme douche toch aangenamer was dan een koude regenbui.
Tijdens de regenbui zagen we bij het ontbijt prachtige nevelflarden.

Na de koffie en thee wandelden Ada en ik naar Nava toe om bij Dia boodschappen te doen.

We kwamen langs huizen, die wel enig onderhoud behoeven.

Met een goed gevulde rugzak was de terugweg zwaarder dan de heenweg. In het bosje vonden we op de terugweg 2 maretakken.

Deze maretakken namen we mee naar huis. Wellicht kan Panoramix er een toverdrankje mee brouwen.


Om 3 uur lunchten we in de serre. Daarna verdiepte ik me, geïnspireerd door Godfried Bomans, in "Noten kraken".

Singelparkloop

Met het oog op de Leiden Marathon koop ik ieder jaar rond deze tijd nieuwe hardloopschoenen. Na vanmorgen bij "De Helianth" boodschappen voor het weekeinde te hebben gedaan, fietste ik vanmiddag voor de tweede maal naar de mooie Leidse binnenstad, nu om naar de Hardloopwinkel te pedaleren.

In de miezerregen op weg er naar toe werd ik niet nat, maar de straatstenen wel. En dat kwam goed uit, want in de stegen achter de Hardloopwinkel kon ik op de natte stenen goed testen, hoeveel grip de zolen op een nat wegdek zouden hebben.

Ik ging in eerste instantie voor Mizuno, waarvan ik weet, dat deze de gladheidstoets het beste doorstaan. Ze hadden in mijn maat echter alleen zwarte schoenen in voorraad en met de warme marathons van 2024 en 2025 nog vers in het geheugen leek mij dat geen goed plan. 
Ik testte zodoende een paar Brooks en een paar Hoka, maar deze slippen in natte omstandigheden een beetje weg. Het gevoel wat je hebt, als je schaatsen bot beginnen te worden. Ik wacht zodoende op zandkleurige Mizuno's, die bij een andere vestiging vandaan moeten komen.

Mijn plan was om met mijn nieuwe hardloopschoenen het rondje Singelpark te gaan lopen. Dat werd dus op mijn oude Mizuno's.
Zo stuitte ik al snel op de de hoek, waar de kabouters wonen.


Er werd druk campagne gevoerd voor de Gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart. Het zal u niet verbazen, dat blijkens een betrouwbare opiniepeiling de Kabouterpartij bij deze doelgroep razend populair is.

Let dus op de uitslagenavond op lijst 10 bij de stembureaus in de omgeving van de Zoeterwoudse singel, de Plantage en het Plantsoen.

Nu we het toch over de Zoeterwoudse singel hebben: 40 jaar geleden hadden we een strenge januari, die uiteindelijk zou leiden tot de tweede door Evert van Benthem gewonnen Elfstedentocht.

Ik was toen vader van 2 jonge kinderen en woonde destijds in de Dahliastraat. Ik heb toen op vrije momenten diverse keren op de Zoeterwoudse singel geschaatst.
Bij mijn loop maakte ik een uitstapje naar het kerkhof aan de Groene steeg. Maandag wordt het kabinet Jetten beëdigd door de momenteel in Milaan residerende koning Willem-Alexander. De eerste D66-premier doet dat met een VVD-programma. De rijken worden ontzien, de middengroepen en de armen mogen het gelag betalen in Aan de slag. Zelf vind ik dit een motto, dat beter past bij kabinet Jetten.

Voormalige D66-lijsttrekkers Hans van Mierlo en Jan Terlouw zullen zich omdraaien in hun graf.

Vlak voorbij de Zijlpoort lag de Rooms-Katholieke begraafplaats.

En zo kwam ik zoetjesaan bij molen "De Valk".

Bij het Volkenkundig museum, pardon, het Wereldmuseum, stonden aan de kant van de Rijnsburgersingel een aantal grappige minitentoonstellingen.


Vanaf de Morspoort had je een leuk doorkijkje naar molen "De Put" aan het Galgewater. 

Via de Hortus Botanicus, waar ik een sanitaire stop maakte, liep ik naar de Witte Singel toe via dit smalle pittoreske weggetje.

Bij de Boisotkade kreeg ik wat meer oog voor de natuur in het Singelpark. Bloei en verval lagen, of kan ik beter zeggen stonden hier dicht bij elkaar.




Na ruim 7 kilometer lopen was ik terug bij de Hardloopwinkel, waar ik nog wat energiegelletjes kocht met het oog op de wintertriatlon van volgende week zondag. Daarna fietste ik naar huis op het warmst van de dag.

Daar keek ik naar de halve finales van de mannen op de massastart, waarna ik me douchte om vervolgens de massastart van de vrouwen te volgen.

De 40-jarige Fries Jorrit Bergsma sloop als Joop Zoetemelk weg bij het peloton en had in mum van tijd een voorsprong van een halve baan. Die ruimte moet je een marathonschaatser nooit geven. En zo stond de teller in Milaan op 9 gouden medailles.

Marijke Groenewoud maakte het falen op de individuele afstanden meer dan goed door in een lange sprint het tiende goud in de wacht te slepen.

En zo staat ons kleine landje ineens op de derde plaats in de medaillespiegel. Wie had dat na de stroeve start kunnen denken?

Elfdorpentocht

Het was vroeg dag. Om half 6 ging de wekker ten teken, dat ik vriendelijk doch dringend werd verzocht de echtelijke sponde te verlaten. Hetgeen ik dan ook deed. Ik trok mijn sportkleding aan en ging in mijn eentje ontbijten.

Om kwart voor 7 fietste naar IJshal De Vliet. We hadden afgesproken om om 7 uur de ijsmeesters te helpen. De slotdag van het vakantieschaatsen staat altijd in het teken van de Elfdorpentocht.

Het aantal stempelkaarten leek ons wel voldoende. Eén van de ijsmeesters had het ijs op de ijshockeybaan geschaafd om met het ijsschaafsel een flinke hoop sneeuw op de funbaan te kunnen dumpen. Met de shorttrackkussens werd daarna een circuit uit gezet.



Met Aad Kleijweg was ik een voorrijder. Wij testten de route uit en deze kon onze goedkeuring wegdragen. Om kwart over 9 konden we aan de eerste ronde gaan beginnen. Bij de eerste ronde konden we meteen door de sneeuw gaan banjeren.

In totaal waren er vandaag 180 kinderen op de Elfdorpentocht afgekomen. Dat was met name bij de stempelpost goed te merken.

Op een gegeven moment waren de medailles op. Gelukkig was er in het kantoor nog een voorraad medailles, zodat de kinderen vandaag niet teleurgesteld naar huis hoefden te gaan. In Milaan ging het ophalen van de medailles ook soepen, want zowel Antoinette Rijpma-de Jong op de 1500 meter als de heren aflossingsploeg bij het shorttrack wonnen de gouden medaille.


Net als vorig jaar liet ik me trouwens in sneeuw vallen. Je zakte in het begin er tot je enkels in weg, dus je viel lekker zacht.

Sommige tradities moet je nooit veranderen!
Maar ja, aan alles komt een eind, dus ook aan de sneeuwpret. Net als de kussens moest de sneeuwhoop opgeruimd worden.





Met koffie, warme chocolademelk en wat lekkers sloten de vrijwilligers van het vakantieschaatsen de Elfdorpentocht af.