De tandeloze tijd

Gisterenavond treinden Ada en ik naar Schiphol, waar we Siebe, Ana en onze kleindochter ophaalden.

Met een kleine vertraging op de terugweg reisden we naar De Vink, vanwaar we naar huis wandelden. De jongste telg van ons gezin was goed gemutst en kraaide het uit van plezier. 
Naar Spaans gebruik aten we pas om half 10, zodat we niet al te vroeg naar bed gingen. De slaap was best goed te noemen, want we werden pas om 7 uur wakker. 
Het ontbijt met onze enthousiaste kleindochter was een feestje. Na het ontbijt haalde ik een fiets met eenvoudig verstelbaar zadel op de oude school van Ada.


Ik wandelde ernaar toe en fietste op zeer zachte banden naar huis. Thuis pompte ik ze op.

Na de koffie en thee fietste ik naar de tandarts. Bij het weggaan zei ik tegen onze kleindochter: "Straks krijgt opa er ook een tandje bij!"
Dat was buiten de waard gerekend, want het plaatje was wel bij de tandarts gearriveerd, maar de kies was nog steeds te laag. De tandtechnicus kon niet geloven, dat er zo'n hoge kies nodig was en had het niet voor de volle 100% verhoogd, Zodoende mag Heintje Davids volgende week nog een keer terugkomen.

De tandeloze tijd werd met minimaal een week verlengd op deze prachtige nazomerdag.


Op weg naar huis deed ik nog wat boodschappen bij de Oogstwinkel. Onderweg kwam ik langs de plek, waar Ada woonde, toen ik haar bijna 46 jaar geleden leerde kennen.

Verder zag ik ook wat najaarsbloemen.

De herfsttijloos en de lievelingsbloem van onze kleindochter.

Het slaapmutsje....

Een rustige zondag

We deden het rustig aan vandaag. We werden pas om half 8 wakker. Met "Vroege Vogels" op de radio maakte ik de toiletten schoon, waarna we gingen ontbijten. Vandaag zouden we bezoek uit España, dus het huis moest pico bello in orde zijn.

Toen dat het geval was, fietsten we samen naar de volkstuin op deze heerlijke zondagmiddag.
Daar waren we vooral bezig met het oogsten voor vanavond en morgen. Daarbij waren vooral de vlinders en insecten actief.















Met 10 kilometer fietsen en wat wandelen kun je wel spreken van een rustige zondag.

Ladies Run

Vanmorgen deed ik boodschappen bij de Oogstwinkel en "De Helianth".  Thuisgekomen bracht ik vers brood naar de volkstuin, waar Ada vanmorgen was voordat ze naar het ouderlijk huis zou gaan. Om 11 uur kwam onze oudste dochter langs om wat spullen te brengen voor het Spaanse bezoek, dat wij morgen mogen verwelkomen.

Ike nam wat spullen mee voor bij het graf van haar grootouders, waar ze samen met Ada naar toe ging. Ik at een banaan en ging bij de Bierwinkel aan de Zeemanlaan de voorraad lege bierflessen om te ruilen met gevulde alcoholvrije bierflessen.

Van Elfstedenmaat Frits van Huis had ik deze foto doorgestuurd gekregen van zijn ouderlijke huis, dat in 1960 werd gesloopt voor de onlangs gesloopte Lammebrug. Hun huis bleek boven de Lammen Schans uit 1574 te hebben gestaan. Ik maakte een klein ommetje om het fotodoek ook te aanschouwen.



Op de terugweg kwam ik langs zonnebloemen en de "Cornelia Hoeve" in Voorschoten.

In de Stevenshof vielen mij de paarse pijlen op het asfalt op. De jaarlijkse Ladies Run was weer gelopen. Dat bracht mij op een idee. Ik wilde vanmiddag een rondje gaan lopen en besloot met 24 uur vertraging het parcours te gaan lopen.

Starten is niet bepaald mijn specialiteit....

Na in mijn eentje geluncht te hebben, liep ik naar de molen in de Stevenshof, waar ik de route van de Ladies Run oppikte.

Na zo'n 500 meter werd ik voor de keuze gesteld.

Wie mij een beetje kent weet, dat het dan de lange afstand wordt.

Ik volgde de paarse pijlen, die bij de Rijndijk opeens ophielden. Ik liep door naar de ijsbaan van de Stevenshof, waar andere jaren de start en finish was. Daar waren verder geen pijlen. Alleen bij de rotonde bij de Stevenshofdreef zag ik gele pijlen. Aan de andere kant van het spoor vervolgde ik de Ladies Run.

Ik vervolgde de weg langs de rondweg door de Stevenshof langs de bananenflat.

Zo kwam ik weer uit bij de splitsing tussen de 5 en de 10 kilometer. Nu moest ik wel voor de 5 kiezen, daar ik zo de tweede lus van 5 kilometer kon gaan lopen.

Op een cruciaal punt ontbrak een paarse pijl. Zodoende liep ik een stuk fout en moest ik op mijn schreden terugkeren.

Zo kwam ik via de juiste route bij de Rijndijk uit, waar wel pijlen stonden.

Witte pijlen om precies te zijn. Zo kwam ik op de juiste route en vervolgde ik de Ladies run naar het fietspad aan de zuidrand van de wijk.

Daar zag ik weer wat weidekringzwammen staan.

Bij de molen aangekomen boog ik af naar huis. Mijn Ladies Run besloeg geen 10 maar 11 kilometer. Een Lady ben ik niet, maar wilskracht heb ik wel.

Herfst

De zomervakantie zit er voor de meeste mensen op.

Soms levert een vakantie juist stress op.

Sommigen zochten hun vertier in Amsterdam.

Met een bezoekje aan het casino.

Of aan de kroeg.

In de vakantie zit je vaak wat langer achter je scherm.

Maar in september zijn niet alleen alle kinderen weer naar school, de politiek draait ook weer op volle toeren.

Onopgeloste vraagstukken zijn terug van nooit weggeweest.
Kortom, we pakken de draad weer op.
Tijdens de droogte is flink gebeden om regen.
En zeg maar eens, dat het niet heeft geholpen.
En nu maar hopen, dat er niet teveel gebeden is.....
Op 1 september is trouwens de meteorologische herfst begonnen.

Vandaag kreeg ik bij de 46 kilometer fietsen met diverse korte ritten in de Leidse regio niet alleen te maken met een flinke bui, waar ik behoorlijk nat van werd, maar ook met windkracht 6.
Dit ging gepaard met verraderlijke windstoten.

Het weer kon je vandaag afmeten aan de natuur.

Tijdens de soms felle opklaringen lieten de wespen zich zien.
Slakken gedijen beter in vochtige omstandigheden.
Net als de waterlelies.

Maar het herfstgevoel krijg je het meest bij het zien van paddenstoelen.