dinsdag 7 december 2021

Het heien is gedaan

Na het schaatsen met de "Krasse knarren" fietste ik naar huis, waar onze kleinzoon door zijn moeder en zijn broertje opgehaald zou worden. Voor het zo ver was gingen we nog even wandelen naar de speeltuin.

Opa bleef een uur met zijn nazaat op de speeltuin. Na thuis met elkaar geluncht te hebben, vertrokken de gasten naar huis. Daar Ada in de buurt van zwembad "De Vliet" moest zijn, fietste ik met haar mee. Zo kon ik poolshoogte nemen hoe het met de bouw van IJshal "De Vliet" was. 

Welnu, het heien is gedaan.

Althans voor wat betreft de ijsbaan. Bij het zwembad zijn ze nog aan het graven tot de juiste diepte.

Ik neem aan, dat daar ook nog geheid gaat worden.

De fundamenten kunnen gelegd worden, als het heien is gedaan.

"Dat kun je nog steeds aan je zien!"

Bij het aantrekken van de schaatsen in de Leidse IJshal kwam het overlijden van de Leidse voetballer Wout Holverda ter sprake.

Bij deze Sparta-speler was de ziekte van Alzheimer geconstateerd. Van het Engelse elftal, dat in 1966 in eigen huis wereldkampioen voetballen werd, overleden er opvallend veel spelers aan Alzheimer. Er werd een link gelegd met het koppen.
"Dat kan kloppen", zei ik: "In die jaren had je leren ballen met veters, die zich bij regen volzogen en daardoor zwaar werden." 

Aad van Tol kon dit beamen.
Ik vervolgde met een voorval uit mijn jeugdjaren bij DIOS: "Ik heb daar een keer niet zo'n leuke ervaring met zo'n zware bal gehad. De hoge bal landde vlak voor me, terwijl ik de bal weg wilde schieten. De bal stuitte en kwam met flinke kracht tegen mijn kruis. Ik kon ineens jodelen."

Mart Moraal liet zich deze buitenkans niet ontnemen: "Dat kun je nog steeds aan je zien!"
Lachend betraden we de gladde ijsvloer, waar het met 40 schaatsers drukker was dan ik ooit in de 20 jaar bij de "Krasse knarren" heb meegemaakt. Er waren weer meer bannelingen.

Het was wennen voor iedereen, temeer daar de snelheidsverschillen op de baan groot waren. Het peloton reed af en toe 28 kilometer per uur en dan waren er schaatsers, die hen nog lapten.
De verzamelhoek van de "Krasse knarren" werd ineens wat krap. Maar daar staan we alleen om het volgende blok van de piramide te starten.
Uit veiligheidsredenen startte een deel in de hoek  aan de buitenkant, een deel bij de binnenboarding. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan.
Het peloton redde zich wel, ik nam de rol als diesel voor degenen, die dat tempo te hoog vonden. In ongeveer 23 kilometer per uur reden we onze rondjes.
Met een behoorlijk grote groep gingen we naar de kantine van de IJshal, waar ik nog een nagekomen gedicht, dat de Rijmpiet bij mij had bezorgd, aan de geadresseerde kon overhandigen.

Beste nieuwkomer,

Sinterklaas komt ieder jaar weer naar de kunstijsbaan,
waar “Krasse knarren” stilletjes over de ijsvloer gaan.
Vorig jaar heb je je bij deze groep schaatsers gemeld,
daar een buurman van je over deze club had verteld.
Je begon juist net een beetje op stoom te komen,
toen de lockdown deze hobby had weggenomen.
Zodoende moest je wachten tot begin oktober,
voordat je kon zeggen: “Eindelijk is het zo ver.”
Je paste je steeds beter aan aan het oude peloton,
waarna je buurman ook nog met lesgeven begon.

Zo werd je techniek beter en dat zie je aan je rijden:
je snelheid wordt hoger nu je makkelijk gaat glijden.
Je bent hier tevreden mee en dat gaf je duidelijk aan
met de uitroep: “Daar komt mijn leermeester aan!”
Sint-Nicolaas denkt daar echter wel het zijne van,
en hij vroeg aan Piet: “Wie is die leermeester dan?”
De Rijmpiet antwoordde toen, zonder te verbleken:
“Een van de Twee van Breda en hij leert hun streken,
niet beseffend in welk vaarwater hij dan zal geraken.”
Nee, deze bisschop kan hier geen chocola van maken.

De brave bisschop

maandag 6 december 2021

Maandag

Met zo'n 30 jaar ervaring als schaatstrainer was de maandag, behoudens de schaatslessen in de schoolvakanties, voor mij een onontgonnen gebied. 

Niet dat ik een aversie tegen de maandag had. Het kwam er gewoon niet van. Tot onze regering op het lumineuze idee kwam om alle sportcomplexen om 17.00 te sluiten. U moet maar denken: ze zijn niet voor niets al bijna een jaar demissionair.

In de Leidse IJshal vervielen de schaatslessen van de IJVL van zowel woensdag als vrijdag om half 6. Deze werden samengevoegd op de maandagmiddag. Dit gaf geen extra drukte. Er zijn bijvoorbeeld kinderen, die ook op andere sporten zitten of op muziekles.

Voordat ik vanmiddag om half 4 naar de IJshal fietste, dat ik al een paar ritten achter de rug. Vanmorgen reed ik naar de huisarts met een vraag, die gelukkig makkelijk te beantwoorden was.

Nu ik er toch was, kon ik meteen mijn bloeddruk op laten meten. Deze was lekker laag: 126 om 58. Het is wel eens ongeveer het dubbele geweest.
Rond het middaguur fietsten we op het warmst van de dag met onze kleinzoon naar de volkstuin.

's Nachts had het als één van de weinige plekkern licht gevroren op meetpunt Voorschoten

Wij hadden dus wel een blauwe maandag....
Dat gold niet voor de schaatsles. Met een groep van 16 kinderen van uiteenlopend niveau was het in het begin even puzzelen welke oefeningen het beste zouden werken bij deze groep, maar al snel liep het lekker.

Het diep zitten was een belangrijk aandachtspunt, net als het terugsturen en de zijwaartse afzet. Om 5 voor 5 waren alle kinderen van het ijs. Het dag was even wennen, maar ik was tevreden over de eerste training op maandag.

zondag 5 december 2021

Winterverwachting

Zoals ieder jaar probeer ik een winterverwachting op te stellen, die ik aan het begin van de meteorologische winter publiceer. Ik probeer daarbij te kijken naar de patronen in het weer van het afgelopen jaar.
 
Het meest opvallende van het afgelopen jaar was de langdurigheid van bepaalde weerspatronen. Deze kaart vertekent iets, omdat op 1 januari 2021 het nieuwe normaal inging. De jaren '80 met 2 Elfstedentochten verdwenen uit het gemiddelde, de jaren '10, die veel warmer waren, kwamen er voor in de plaats.

Hierdoor is het eerder te koud voor de tijd van het jaar, maar rood overheerst het beeld duidelijk. Er is duidelijk sprake van een Californication van het weer.

Desondanks valt het koude voorjaar op. Als we zulke langdurige afwijkingen naar beneden een keer in januari en februari krijgen, dan kunnen we ons opmaken voor de Tocht der Tochten. Deze koude lente was een jaar geleden al voorspeld door Kai Zorn, een gerespecteerde Duitse weerman.

Zijn voorspellingen zijn voor Duitsland, dat een landklimaat heeft, en zijn dus niet één op één naar Nederland te vertalen, maar de grootschalige trends kloppen heel goed. En zijn voorspellingen ook! Derhalve ging ik ook dit jaar weer te raden bij Kai Zorn.

Hij begint met de afwijkingen in het weer in jaren met eenzelfde aantal zonnevlekken, te vergelijken met die van 2021.

Zijn voorspellingen voor later in de winter doen het hart van een schaatser sneller kloppen.

De voorspellingen van weerman Reinout van der Born liggen geheel in de lijn met die van Kai Zorn. Ook hier is met name de tweede helft van de winter in beeld voor koud winterweer. Ik sluit me hier graag bij aan.

Ik verwacht inderdaad dat we op de Vogelplas kunnen schaatsen en hopelijk ook op de Kagerplassen. Daarvoor hebben we de laatste decennia iets te vaak meegemaakt, hoe snel een prachtige natuurijsperiode in zeer korte tijd om zeep wordt geholpen door Oceaanwalmen.

Ooit komt de Elfstedentocht weer. Wie weet komende winter al.

Sinterklaasgedichten

Beste bejaarden,

Het was echt een jaar om nooit te vergeten
door een virus, dat corona kwam te heten.
Jullie mochten je als eersten laten vaccineren,
doch niet in één keer, maar in een paar keren.
Dachten jullie: het is in kannen en kruiken,
dan lag er sneeuw, die je niet kon gebruiken.
Zo was er telkens weer wat aan de hand,
zodoende is menig goed plan gestrand.
Van lockdown ging het naar de avondklok,
waarna de minister weer alle regels introk.
Zo leerden we dat je jojo-en moet leren,
want het beleid veranderde een paar keren.
Na twee prikken dachten jullie: “Het is klaar!”
Helaas. Sint vertelt jullie: “Was dat maar waar!”
Zo werd bij jullie onlangs de derde prik gezet,
maar of dit de laatste is, ik weet het niet zo net.
Wel heeft Sint uit betrouwbare bron vernomen,
dat bij de vierde prik een darter langs zal komen.
Ontbloot dan arm of been, dat is het mooie
en hij zal er feilloos de prik in gaan gooien.
Zorg ervoor dat de koffie voor hem klaarstaat,
dan hoeven jullie niet meer naar die prikstraat.

De Rijmpiet


Beste wandelaar

Het leven zit vol van ervaringen, die je overkomen.
Soms zit het tegen, soms is het iets om van te dromen.
Dat eerste heb je een korte geleden meegemaakt,
waardoor ben je een geliefde hobby kwijtgeraakt.
Sint zag je rennen over velden en over wegen,
ook op de stranden kwam de bisschop je tegen.
Hij kwam je tegen in de bossen en de duinen,
waar je heerlijk door de natuur liep te struinen.
Het rennen kan niet meer door een voetblessure,
doe je het toch, dan moet je het later bezuren.
De Goedheiligman kent je als een rasechte optimist,
die kijkt naar wat hij heeft en niet naar wat hij mist.
Dus laat je vanaf heden je hardloopschoenen staan
en trek je met veel plezier je wandelschoenen aan.
Dan kun je weer struinen, maar dan langzaam aan,
door parken, over lanen en waar geen wegen gaan.
Je krijgt meer oog voor de schoonheid de natuur.
Inderdaad, wandelaar, niet alle druiven zijn zuur.
Maar dat wist je al, jij kunt van alles echt genieten,
zo vernam de bejaarde bisschop van al zijn Pieten.
Daarom heeft Sint naar vakliteratuur gezocht
en er ook nog wat lekkers voor je bij gekocht.

Sint en Piet

Beste wandelaars,

Jullie wonen inmiddels in een mooie omgeving,
waar jullie tussen het werk door in beweging
kunt komen door een stuk uit wandelen te gaan.
Met enige regelmaat zie je dan je buren staan,
waar je dan een praatje mee kan gaan maken.
Zo kunnen je dan van alles op de hoogte raken.
Over hoogte gesproken, de heuvels die wachten
op het moment, waarop jullie samen je krachten
goed moeten verdelen tijdens het beklimmen ervan.
Doe je dat niet, dan ontmoet je gegarandeerd de man
met de hamer in zijn linker- of in zijn rechterhand,
terwijl je druk bezig bent op de helling of bergwand.
Willen jullie de rake klappen van de hamer ontlopen,
maak dan vlug deze door Sint gebrachte doos open.
Iedere sporter weet: “Het is gedaan bij de hongerklop!”
Daar vond deze stokoude Goedheiligman wel wat op.
Een voedselpakket, dat zeer zeker in de smaak zal vallen
en dat op jullie wandeltochten wel goed zal bevallen.
Zo kunnen jullie de omgeving van het huis verkennen
en onderwijl aan de recepten van Sint-Nicolaas wennen.
Maar Sint zou Sint niet wezen, dat wil ik niet verhelen,
als hij dat niet deed met de boodschap om dit te delen.
Met wie maakt niet uit: de visite, de boerderij, de buren.
Doe dat, dan zal Sint volgend jaar opnieuw wat sturen.

De Rijmpiet

Beste tuinder,

Een tuin kan een kleine Hof van Eden zijn
met planten en dieren, soms groot, soms klein.
Dat moet je als tuinder een beetje bijsturen
en dat kost al gauw dagelijks heel wat uren.
Vooral als de dagen steeds meer gaan lengen
verschijnen in de tuin de stengels en strengen.
Als je het dan op een natuurlijke manier doet,
ben je in de bloeitijd wekelijk veel uren zoet.
Maar als je met groene vingers bent geboren,
dan zullen we je daar nimmer over horen.
Of de zon nu schijnt of er valt een bui regen,
niets weerhoudt je, daar kun je heus wel tegen.
Je trekt je laarzen aan met water tot je kuiten,
het kan je niet deren, je bent dan lekker buiten.
Rijden met mest en ook wroeten in de aarde,
een beetje tuinder schat dat op de juiste waarde.
Je geeft de planten wat water, mest en aandacht
en kijkt dan naar de planten met hun groeikracht.
De oogst is ieder jaar anders, valt tegen of mee,
maar een rasechte tuinder is daarmee dan tevree.
Je hobby kost veel tijd, maar is verder niet duur,
je krijgt er veel voor terug en dat is puur natuur!

De groene bisschop

zaterdag 4 december 2021

Alternatieve Sinterklaasloop

Het coronabeleid heeft duidelijk niet veel met sport,
vandaar dat menig sporter over dit warrig beleid mort.

Veel sportwedstrijden gingen zodoende niet door.
Ook de traditionele Sinterklaasloop ging zo teloor.
Maar Pieten moeten natuurlijk wel in training blijven,
want ze mogen niet meer op het dak lopen na vijven.

Dus na een fietstocht voor boodschappen in de morgen
ging de Rijmpiet voor zijn eigen loopconditie zorgen.

Hij liep vijf kilometer, dat is niet ver voor Piet zijn doen:
deze dichter ging de Alternatieve Sinterklaasloop doen.

Hij liep van huis uit naar een doodlopende weg en terug,
daarna ging hij brood eten en dat deed hij redelijk vlug.

Daarna is hij met enkele gedichten op de fiets gesprongen
en gebruikte bij het trappen zijn goed getrainde longen.
De Sinterklaasgedichten moesten er zijn voor morgen
en vannacht kon hij zijn poëtische werken niet bezorgen.

Dus reed deze stoere Piet zijn ronde in de stromende regen,
maar hij is door weer en wind gehard, hij kan er wel tegen.

Na een ronde van 30 kilometer leek het wel of hij droop
na deze fietstocht en na de Alternatieve Sinterklaasloop.

vrijdag 3 december 2021

Rijmpiet op hobbelig ijs


Het was vandaag, als ik het zeggen mag,
voor de Rijmpiet een ietwat vreemde dag.
Voor het eerst in ruim dertig jaar schaatsles geven,
kon hij niet op het ijs van half zes tot half zeven.
Dat was even wennen op deze vreemde vrijdag
waarop de buitenschoolse sport nog wel mag,
maar de IJVL niet. Die club mag naar maandag.

Maar kijk naar wat je hebt, niet naar wat je mist
en dat deden veel schaatsers, dus werd er beslist
om het kapot gereden ijs toch maar te verzorgen.
De dweilbeurt kon niet meer wachten tot morgen.
Het ijs was nog wel wat hobbelig, maar ook glad.
Dat deerde Piet niet, die hier veel op geoefend had.
De les die gegeven werd was die van vorige week,
de IJVL-spelletjesles die een schot in de roos bleek.

Om vijf voor vijf was deze schaatsles afgelopen
en konden de vijftig kinderen naar buiten lopen.
Er viel voor de Rijmpiet geen tijd meer te winnen:
die vermaledijde avondklockdown kon beginnen!

Wie zijn hoofd niet gebruikt....

Het was een koude start van de dag, maar het was vanmorgen vrijwel droog. Ook wel eens fijn.

Mijn vrouw ging schaatsen in de Leidse IJshal, ik fietste naar "De Helianth" met een boodschappenlijstje. Ik rekende af met mijn bankpasje en bracht de boodschappen thuis. 
Daar ik nog niet alles had, pakte ik mijn fiets weer en trapte naar "Odin" in Voorschoten. Daar vond ik de rest van hetgeen we nodig hadden. Bij het afrekenen had ik echter een klein probleempje. Mijn bankpas zat niet in mijn portemonnee.


Ik had vergeten mijn bankpasje van de pinautomaat af te halen bij "De Helianth". Voor alle zekerheid belde ik naar deze natuurvoedselwinkel, waar mijn pasje inderdaad gevonden was.
Wie zijn hoofd niet gebruikt mag zijn benen gebruiken. Derhalve fietste ik naar de Herenstraat in Leiden om mijn pasje op te halen. Onderweg kwam ik langs de bouwplaats van IJshal "De Vliet". Daar was het heien inmiddels vergevorderd.

Met het pasje in mijn portemonnee was de keuze om de kortste weg te nemen met veel stoplichten, of om via de omweg over de Oostvlietweg geen enkel stoplicht tegen te komen.
Ik fietste via de Oostvlietweg en daar kon ik constateren, dat het de afgelopen weken zoveel had geregend, dat de landijsbaan van Voorschoten helemaal vol water stond. Had de ijsmeester van Voorschoten ook een keer een makkie.

Laat de vorst maar komen! Dan kunnen we schaatsen, desnoods op glissen van 5000 jaar oud.
Ik fietste naar "Odin" toe, waar ik pinde en mijn klaarstaande tas met boodschappen mee kon nemen.
Thuisgekomen had ik ruim 30 kilometer op de teller staan.

Wie zijn hoofd niet gebruikt....

donderdag 2 december 2021

Leo van der Post


Het afgelopen decennium was het een vaste ontmoetingsplek. Dan stonden  trainingsmaten Gé van Goozen en Willem van der Laan samen met mijn neef Leo van der Post bij de molen in Hoogmade klaar met drinken voor me bij de Marathon van Leiden. Zo ook op 10 oktober jongstleden.
Vanmorgen kwam ik Willem in de Leidse IJshal tegen. Van hem hoorde ik, dat Leo afgelopen zaterdag vrij plotseling is overleden. Leverfalen was hem fataal geworden. Vanmiddag was er om 4 uur condoleren in de kleine kerk vlak bij de Doesbrug met de schaatsers.

Ondanks dat het weer niet echt uitnodigde voor een fietstocht van in totaal 30 kilometer, stond voor mij vast, dat ik zou gaan. Bij tante Miep en oom Wim was ik altijd welkom, net zo goed als bij hun kinderen. Dit was het minste, wat ik voor hen kon doen.

Om 3 uur zat ik op de fiets naar de geboorteplaats van mijn moeder.

Hoezeer mijn moeder en haar jongste zus op dezelfde golflengte zaten, bleek op hun gouden huwelijksfeest. Tante Miep en zij hadden onafhankelijk van elkaar dezelfde jurk gekocht voor het feest. Het woord lieve zit niet voor niets prominent in de naam Lieverse.

Op weg naar Hoogmade reed ik over de Ruigekade in het zonnetje, terwijl boven Alphen aan den Rijn donkere wolken hingen met een regenboog en achter mij de zon half schuil ging achter een eveneens donker wolkendek.

Bij het binnenrijden van Hoogmade werd ik getrakteerd op een korte hagelbui. Bij de kleine kerk kwam ik voor 4 uur aan, zodat ik Gerda en de kinderen condoleerde namens de familie Breed en nog even met hen met mondkapjes op kon praten, voordat de volgende mensen hen sterkte kwamen wensen.
Nadat ik mijn fiets gepakt had, kwam ik Gé van Goozen en zijn vrouw tegen. Met hen praatte ik ook kort.

Ik passeerde de afgebrande Katholieke kerk zonder de kenmerkende groene torenspits. Wat een vuurtoren was voor de eilanden, was deze torenspits dat voor de weilanden: een baken, waarop je je kon oriënteren. Die toren moeten we missen, Leo, die altijd klaarstond voor anderen ook. Voor hem is de avond gevallen.

Daar door de coronamaatregelen verder geen neven en nichten in de kleine kerk waren, belde ik bij Paula en Thijs aan om te condoleren. Met hen haalde ik herinneringen op aan Leo.
Zij hadden ooit op een boerderij in de polder gewoond. Dat bracht bij mij de herinnering op aan mijn lagere schooltijd. Met Gert Dol gingen we een keer een nachtje logeren bij tante Miep en oom Wim.
's Nachts gingen we met mijn neef met een roeiboot op paling vissen. We kwamen met een aardig maaltje terug.

Op weg naar huis kwam ik langs de plek, waar het geboortehuis van mijn moeder aan de Does had gestaan. Donkere wolken met heel in de verte toch nog helder licht. Hoe symbolisch wil je deze dag samenvatten.

Waar op de heenweg op de Ruigekade de zon aardig door de donkere wolken brak, daar moest ik het op de terugweg met mijn voorlicht doen.

Leo, jouw levensweg is te vroeg afgelopen. Rust in vrede.

Rijmpiet rijdt rondjes

Voor een Rijmpiet zijn het thans drukke dagen,
daar veel collega's om een gedicht komen vragen.
Dan is het van belang om je te kunnen ontspannen
en je niet steeds te voegen naar andermans plannen.
Zo trok deze goedgetrainde Piet zijn schaatsen aan
om 125 rondjes te gaan rijden op de kunstijsbaan.
Door de avondklokdown van vijf uur tot vijf uur
was het nu wederom drukker op dit trainingsuur.
Doordat veel snelle schaatsers dit hadden gedaan,
was het meteen vol gas en er meteen vandoor gaan.

Het peloton leek af en toe wel op een stel jonge honden,
en zo schaatsten ze op hoge snelheid dan vele ronden.
De Rijmpiet liet hen rustig hun gang gaan op het ijs.
Deze dichtende schaatser breng je niet van de wijs.
De Rijmpiet rijdt rondjes op zijn eigen vaste snelheid
ook al raakt hij dan het contact met het peloton kwijt.
Maar ja, dat is het voordeel van een 200-meterbaan
je bent nooit meer dan 100 meter van elkaar vandaan.
Iedereen had het naar zijn zin, en daar gaat het om.
Plezier hebben is de basis van het sporten en dan kom
je telkens weer terug, ook al is het weer niet zo fijn.
Vandaag kreeg een hagelbui de Rijmpiet niet klein.

Dat rondjes rijden houdt hij volgende week dus zo
ook al schaatst deze Spanjaard dan wel incognito!

woensdag 1 december 2021

Top 2000

Vorig jaar had ik om de Nederlandse artiesten te steunen ervoor gekozen om voor de Top 2000 uitsluitend werk van vaderlandse bodem te kiezen. Drie jaar geleden was het thema "Vrouwen in de Top 2000".

Een paar dagen geleden heb ik mijn lijst voor 2021 ingediend. Het is een beetje een blokkendoos geworden. Allereerst een Leids schaatsblok met "The Shoes".

Verder veel werk van George Kooymans, het muzikale brein van "The Golden Earring" vanwege de ALS, die bij deze zanger en gitarist is ontdekt.

Ook "Murdock 9-6182" van "Alles" was van zijn hand.

Ook "The Beatles", waar we in 2016 een tiental nummers van hebben gezongen, vormden een blok.
Datzelfde gaat op voor "Pink Floyd", die tijdloze muziek hebben gemaakt.


Verder volgt een blok met folk en folkrock.

"Sliave Gallion Braes" van de Schotse folkrockgroep "Five Hand Reel".
"Broceliande" van Alan Stivell, de grondlegger van de Keltenrock.

Enya, die ook in "Clannad" heeft gezongen en harp gespeeld, vertegenwoordigt de mystieke kant van de Keltische folk.
Het laatste blok bestaat in dit coronajaar uit liederen met humor over lichamelijke ongemakken. Of om met Godfried Bomans te spreken: Humor is overwonnen droefheid.



"Sick Note" van "The Dubliners".

"Dun Dunne" van "Dommelvolk".

"Popla Waltz" van de "Hobo String Band" sluit hier mooi op aan.

Rijmpiet op rondreis


December ging verder, waar november was gebleven:
met regenbuien, het waren er minstens een stuk of zeven.


Preventief had de Rijmpiet zijn regenpak aangedaan
en reed naar wat winkels en daar ging hij vandaan
met boodschappen, die op zijn lijst stonden geschreven
zodat menigeen een goede Sinterklaas gaan beleven.
Ter verhoging van de sfeer, de jolijt en het plezier,
kocht hij het bij decemberfeesten horende winterbier.

Daarna pedaleerde de Rijmpiet door naar waar je direct ziet:
daar wordt door bouwvakkers gewerkt aan IJshal "De Vliet".


De dichter uit het gezelschap van Sint dacht welgemoed:
"De schaatsers uit de Sleutelstad zitten hier geheid goed!"
Thuisgekomen wachtte voor de Rijmpiet wederom zijn plichten:
hij ging achter zijn bureau door met het maken van gedichten.
Daarna bewoog Piet zich vrij vlug naar de Vondellaan
en trok daar snel zijn fleurige Spaanse schaatsen aan.

De Rijmpiet begaf zich toen op de gladde ijsvloer.
De kinderen vonden deze Spaanse schaatser stoer.

Behalve lesgeven haalde hij uit zijn zak ook een gedicht.
Zo vervulde hij zijn door de bisschop opgelegde plicht.

Beste jarige, hopelijk wil je het ons nu niet euvel duiden,
we waren te laat in het noorden, oosten, westen en zuiden.
Sinds je driekwart eeuw op aarde rondloopt,
had je gisteren met goede redenen gehoopt,
dat de Goedheiligman bij je langs zou komen.
Helaas is er een verschil tussen daad en dromen:
sportactiviteiten zijn niet toegestaan na vijven,
dus moest de Sint met zijn paard binnenblijven.

Schaatsers kunnen hun techniek dan niet oefenen,
de bisschop mag de ruitersport ook niet beoefenen.
Zodoende komt het geschenk een dagje te laat,
maar als een 75-jarige weet je wel, hoe dat gaat.
Naarmate je leeftijd telkenmale meer jaren telt,
merk je, dat je toch minder hard naar voren snelt.
De jaren van de Puch en de lange haren zijn voorbij,
maar de herinneringen aan die mooie tijd blijven je bij.

De Earrings zongen over, dat weet deze Sint nog goed:
“No mixture that bring will bring you back your youth.”
Deze wijze bisschop vond een drankje, dat doet je deugd,
dat je leeftijd door drieën deelt. Je komt in je tweede jeugd!

Pak nu maar uit en geniet,
Sinterklaas en de Rijmpiet.