Good Vibes

Na een droomrijke nacht werden we om kwart over 7 wakker. "Vroege vogels" begon net. Daar luisterden we een tijdje naar, waarna we huishoudelijke klussen deden als toiletten reinigen en een was draaien. Na het ontbijt hing ik de was op om aansluitend op deze voor oktober warme dag naar Hillegom te fietsen. Corrie en Henk vierden hun verjaardag.
Op de heenreis fietste ik via Warmond naar de A44. Over het fietspad trapte ik richting Ringvaart.

Aan de Sassenheimse kant stond het bouwwerk met de haarspeldbochten nog fier overeind. Aan de Haarlemmermeerse kant was een mooie, vloeiende afrit voor fietsers gemaakt.




Over de Ringvaartdijk reed ik via Lisserbroek naar Beinsdorp. Ik zag veel groepjes wielrenners, die vermoedelijk een rondje Haarlemmermeer deden. Om 1uur was ik op de plek van bestemming, waar het overgrote deel van ons gezin aanwezig was. Het was gezellig met een hapje en een drankje.
Om kwart over 3 fietste ik naar Lisse, waar in Marente Berkhout "Good Vibes" optrad.

Gezeten aan een tafel met Gert en Annemieke Dol luisterden we naar de derde set van "Good Vibes" met Bas Warnink in de gelederen.





Al met al was het een zeer gevarieerd programma met als hilarisch nummer "Zwaar leven".

We hebben genoten van de vocale prestatie van de regelmatig a capella gezongen vierstemmige nummers. Na afscheid genomen te hebben van mijn vrienden fietste ik naar Leiden, waar na de 48 kilometer fietsen van vandaag de teller van oktober al op 191 kilometer stond.

Vanuit het dakraam kon ik later genieten van een mooie zonsondergang.

Landgoederenroute

Aan het begin van de middag haalde ik bij fietsenmaker Van Vliet in Noord-Hofland het achterwiel van Siebes racefiets op. Het slag in het wiel was eruit gehaald. De service is er altijd goed!

Daar het heerlijk zonnig weer was geworden, nam ik een banaan en ging nog een stukje fietsen.
Ik reed in een redelijk rustig tempo de benen los naar en in de Landgoederenroute. Door het warme weer was er nog geen sprake van herfsttinten. In Amerika spreken ze dan van een "Indian Summer".

Vannacht had het behoorlijk geregend.

Hierdoor waren de paddenstoelen helemaal in hun element.








Om half 3 douchte ik me na 34 kilometer schaatsen en 32 kilometer fietsen. De lunch erna ging er wel in.

Start "Krasse knarren"

Om 7 uur stonden we naast ons bed. Mijn vrouw om na het ontbijt naar de volkstuin te gaan, ik voor de eerste training met de "Krasse knarren".

De opkomst was bij deze ouverture van het schaatsseizoen niet bijster groot te noemen.
Aan het ijs kon het niet liggen. Met osmosewater was een spiegelgladde ijsvloer aangelegd, dat het ijs in de Ton Menken IJsbaaan aan de Vondellaan overtrof.

Op zulk glad ijs durfde ik het aan om meteen met de volledige piramide van 100 rondjes te beginnen. Het ging voor de allereerste keer in deze samenstelling best wel goed.
Vermoedelijk hebben de meeste "Krasse knarren" de voorkeur gegeven aan de racefiets op deze warmste 29 september ooit gemeten.

Uitzonderlijk warm nazomerweer, in 2026 al 20 warmterecords in De Bilt

Vanmiddag is het op meerdere plaatsen uitzonderlijk warm geworden. In Eindhoven liep de temperatuur voorlopig op tot 28,6 graden. Nog nooit werd het in Nederland op 29 september zo warm. Het oude landelijke record stond op 28,0 graden, gemeten in Winterswijk in 1934. Ook in De Bilt is een warmterecord gesneuveld. Daar steeg de temperatuur voorlopig naar 25,9 graden. Daarmee beleven we officieel de warmste 29 september sinds het begin van de metingen in 1901. Het oude record was 25,4 graden, eveneens uit 1934. Het past in een jaar waarin opvallend veel warmterecords worden gemeten. Kijken we in De Bilt naar de minimum- en maximumtemperaturen, dan staat de teller inmiddels op 20 warmterecords. Daarvan werden er 8 in de nacht gevestigd en 12 overdag. Oftewel, niet alleen de middagen zijn vaak uitzonderlijk warm geweest, ook tijdens de nachten sneuvelden regelmatig warmterecords.

Wij reden in koelere omstandigheden onze traditionele 25 kilometer. Ondanks dat het ijs na 8 uur niet gedweild was, gleed het om kwart voor 11 nog steeds goed.
Na 124 rondjes zat mijn training erop en kon ik met een zestal "Krasse knarren" in de kantine van de IJshal thee drinken en bijpraten. Ik fietste daarna naar Voorschoten. Op deze warme septemberdag waren de rupsen nog zeer actief.

Na boodschappen gedaan te hebben bij "Odin" reed ik via de volkstuin en het Valkenburgse meer naar huis toe.

Zo had ik toch nog mijn langere fietsrit te pakken na heerlijk geschaatst te hebben met een select groepje "Krasse knarren".

Een bijzondere oppasdag

Om de 2 weken zijn we aan de beurt om op onze kleinzoons te passen. Vandaag was de woensdag, waarop het onze beurt was om naar Rotterdam af te reizen.


Voor het zo ver was, deed ik in de Leidse binnenstad diverse kleine boodschappen alvorens ik naar Leiden Centraal fietste om de trein van kwart over 11 te pakken.

In Rotterdam aangekomen haalde ik het fietsstoeltje op om het op mijn OV-fiets vast te zetten, zodat de 4-jarige kleinzoon veilig achterop kon zitten.

Ada kwam een trein later. Zij reed rechtstreeks naar de school toe. Dat was maar goed ook, want de oudste kleinzoon had een lekke achterband. Zij liepen de 2 kilometer naar huis. Ik fietste vooruit met de jongste alvast vooruit om de tafel te dekken.

Nadat we met zijn vieren geluncht hadden, arriveerden Siebe en Ana met hun dochter. Het begin van een bijzondere oppasdag. De jongens zijn dol op hun kleine nichtje, die zo jong als ze is enthousiast reageert op haar grote neven.
Halverwege de middag plakte Siebe de band. Als wielrenner had hij geleerd om reparaties aan de fiets zelf uit te kunnen voeren. Dat deed hij dan ook bijzonder vaardig.

De jongens waren intussen bezig met vuurwantsen.


Na de koffie en thee werd onze kleindochter slaperig. Zij viel in opa's armen in slaap. Terwijl oma het avondeten klaarmaakte, gingen de anderen een wandeling maakte op deze bewolkte dag met een prima temperatuur.

We hadden een gezellige maaltijd met zijn allen. 

Voordat we na daze bijzondere oppasdag naar huis gingen, speelden we nog een potje "Het magische labyrint". Toen we net in de trein naar Leiden zaten, kwam Ada er achter, dat ze haar mobieltje had laten liggen. Wij verlieten de trein voordat deze vertrok. 

Voordat ik naar Ike kon appen, belde zij. Ze kwam met de fiets het mobieltje brengen. Het was en bleef een bijzondere oppasdag.....

Visite

Afgelopen zondag hadden we een huis vol visite. Dat betekende op zaterdag veel boodschappen doen en ook op zondag nog wat verse spullen halen in de Stevensbloem. Om 11 uur werden de eerste gasten verwacht.

Voor die tijd bracht ik het groente- en fruitafval naar het compostvat op de volkstuin. Onderweg zag ik aardig wat paddenstoelen staan.








En een rode Amerikaanse rivierkreeft die bofte, want er stond geen kreeftsalade op het menu.

Ik kwam gelijk aan met Siebe, die met Jeroen Straathof getraind had op de racefiets. De enige deelnemer aan de Zomer-, Winter- en Paralympische Spelen dronk een kop koffie na onze kleindochter gezien te hebben.
 
Drie zussen en een zwager van me kwamen rond 11 uur binnen net als de Schelvispekel-vrienden Bas, Nel en Joep. 

Mijn zus Corrie liet een kiekje uit het grijze verleden zien van mijn zussen. dat ik niet kende. De foto is gemaakt in de voortuin van ons ouderlijk huis. Het was reuze gezellig en toen onze visite op het punt stond om weg te gaan kwamen onze dochters binnen zetten. Onze kleinzoons kwamen een nachtje logeren, hetgeen mogelijk was gemaakt door een studiedag op school.  Zodoende was ons hele gezin bijeen!

We hadden een gezellige maaltijd met elkaar na een speurtocht in en om het huis voor onze kleinzoons in een huis vol visite.

Ploegleider

Met de slotetappe van Granada naar Granada is de Vuelta a España, die 3 weken geleden begon met de tijdrit van Monaco naar Monaco, afgesloten met de eerste Spaanse winnaar sinds Alberto Contador in 2014.


Enrico Mas werd na viermaal op het podium te hebben gestaan de Joop Zoetemelk van het Iberisch schiereiland.

Het was een spannende ronde van Spanje, doordat de gedoodverfde winnaar Tadej Pogacar na 3 etappes gewonnen te hebben, met botbreuken en een hersenschudding  uitviel.

De verschillen in het algemeen klassement bleven klein. In de bergen is een verschil van 2 minuten niet veel en met een lange tijdrit en 2 zware bergetappes aan het slot was alles nog mogelijk. Dat was met Ploegleider ook het geval. 

(Klik op afbeelding om de tekst te vergroten)
Na 9 etappes stond ik op de 421e plaats op ruim 100 punten van de uiteindelijke winnaars. Een te overbruggen gat. Maar net als Primoz Roglic de anderhalve minuut achterstand niet kon overbruggen, slaagde "Angrilu" daar ook niet in.

Met het totaal van 1963, een uitmuntend schaatsjaar, eindigde mijn team als 510e in het eindklassement. Van de 4363 deelnemers geen onaardige klassering, maar ik had mezelf vooraf al in de Top 20 gewaand. Het mocht niet zo zijn. 

Maar in 2027 is het gewoon weer "Nieuwe ronde, nieuwe kansen!