Uriah Heep was de schurk in de roman "David Copperfield" van Charles Dickens. Het getuigt van lef om je als rockgroep met zo'n naam te tooien.
Op een door flinke regenbuien zaterdagavond was in Haarlem de aftrap van de afscheidstournee van deze Britse popgroep onder de welluidende naam "The Magicians Farewell".
In de jaren '70 was de groep populair met lp's als "Demons and Wizards" en "The Magican's Birthday".
Met Bas Warnink, met wie ik vaak naar de muziek van Uriah Heep geluisterd heb, ging ik gisterenavond naar de Philharmonie in de Spaarnestad. 
Zoals u ziet was Wigbolt Ripperda ook een hardrocker.
We hadden afgesproken om een vorkje te prikken in de Lange Wijngaardstraat, waar onze veel te jong overleden vriend Tim de Beer jarenlang gewoond had.
Bij "Bruxelles" hadden we boven een tafeltje op een kleine verhoging.
We kletsten gezellig bij tijdens het eten van de sliptong, maar wachtend op het nagerecht werd een vrouw aan het tafeltje onwel. Ze werd voorzichtig op de grond gelegd en 112 werd gebeld. Ze ademde nog en wij bereidden ons er op voor om eventueel te helpen bij een reanimatie, maar de vrouw kwam bij bewustzijn vlak voor de ambulancemedewerkers binnen kwamen.
Het kwam wat absurdistisch over, dat wij ons taartje met ijs opaten vlak bij een flauwgevallen vrouw, maar ja, een schaatser wacht niet tot het ijs gesmolten is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten