Aan de stok schaatsen

Na een droomrijke nacht werd ik om half 7 wakker.

Ik verliet de echtelijke sponde om mijn sportkleding aan te trekken en te gaan ontbijten, daar ik op tijd in IJshal De Vliet moest zijn voor de laatste ochtend van de schaatsinstuif in de Herfstvakantie.
Waar ik normaliter even inschaats voor ik aan de schaatsles begin, was dat vanmorgen onmogelijk, daar tegelijkertijd de 250-meterbaan en de ijshockeybaan werden gedweild en de funbaan nog gedaan moest worden. Maar geen nood. Met de al aanwezige kinderen deed ik schaatsstappen op de schaatsen en gingen we een stukje klûnen.
Waar ik de les gisteren afgesloten had met schaatsen aan de stok met een bezem, daar werd dit het thema van de training van vandaag.
Na de basisoefeningen deden we eerst de gebruikelijke valoefeningen op de spiegelgladde funbaan.

Aansluitend gingen we in tweetallen met een plastic stok tussen ons in schaatsen.

Dit ging niet altijd vlekkeloos....

Medetrainer Walter Derks en ik vormden een bruggetje met een plastic stok. Eerst was het simpel: we stonden stil. Daarna werd het lastiger. We schaatsten rustig voorwaarts en de kinderen moesten er onderdoor rijden.

Nog lastiger werd het toen we de kinderen tegemoet reden. De overtreffende trap was dat we heen en weer schaatsten. Soms reden we met de jonge schaatsers mee, soms kwamen we hen tegemoet.

Wie dacht dat dit alles was, onderschat mijn brein. Onze rijdende brug bleek ook nog eens omhoog en omlaag te kunnen bewegen! De kinderen moesten dus zeer alert zijn.

Waar de kinderen ook alert moesten zijn, was het ijs onder de bruggen. Onder een brug is het ijs bijna altijd dunner en soms zelfs te dun. Ja, en dan kom je in een wak terecht.

Met de stok en op natuurijs met een tak is het veiliger om liggend iemand uit het wak te krijgen.
Met een grote kring met de stokken tussen ons in sloten we de leuke les met 12 kinderen af.

Op de andere banen kregen de kinderen schaatsles van vrijwilligers.



Ik ging naar boven om op de 250-meterbaan nog even uit te schaatsen. Althans, dat was de intrinsieke bedoeling. Het liep een tikkeltje anders. Na een tiental rondjes van 45 tot 46 seconden schaatste ik een tijdje met een IJVL-trainster en haar kind op.

We konden constateren, dat schaatsers uit Pijnacker IJshal De Vliet ook ontdekt hadden. Intussen had een groepje van 6 IJVL-schaatsers de 250-meterbaan betreden voor een intervaltraining. Aad Kleijweg en ik probeerden aan te haken. Na een week rustig gereden te hebben is het lastig om ineens vol gas te schaatsen. Met een rondje van 34,1 was ik zeer tevreden, maar het groepje reed rondjes 31. Tsja, verschil moet er zijn. 
Toen de baan om half 12 gedweild ging worden, verlieten we de baan. In de kantine dronk ik een kop warme chocolademelk met de IJVL-ers. Dat had ik wel verdiend na de pittige intervaltraining en het schaatsen aan de stok. Ik zorgde er wel voor, dat ik het met de tafelgenoten niet aan de stok kreeg....