Vroege Vogels

Wij luisteren op zondag graag naar "Vroege Vogels". Vandaag waren we dat echter zelf. Mijn vrouw werd om half 6 wakker en stapte meteen uit bed. Er was op de volkstuin nog een heleboel te doen en met de voorspelde hitte kon je maar het beste vroeg beginnen.

Na het ontbijt fietsten we naar de volkstuin toe.

Door de warmte was het water in de regentonnen niet echt fris meer. Het stonk zelfs. We maakten de tonnen helemaal leeg en goten de gieters leeg bij vochtminnende planten.


De bijen waren ook al vroeg in de weer.

Het aardbeienbed leverde geen grote oogst op, maar bracht ons wel geluk.

Ada bleef tot een uur of 2 op de tuin, ik ging boodschappen doen bij "De Helianth". Daar het heerlijk fietsweer was, nam ik niet de kortste route, maar juist een mooie.

Het ooievaarsjong wordt steeds groter.

De kattenstaarten stonden er fleurig bij.


Boven de boerensloot scheerden de libellen boven het wateroppervlak.


Het viel niet mee om hen op de foto te zetten.

Maar de aanhouder wint.

Uiteindelijk lukte het om de oeverlibelle vast te leggen.


Het is net een helicopter.

Later kwam ik slangenkruid tegen.

En een distelvlinder op het asfalt.

Die even later naar de rode klaver fladderde.

Op weg naar huis voelde ik wat spetters.

Je hoorde de donder eigenlijk urenlang, maar veel regen viel er niet.

Desondanks leidde de onweer wel tot een bijzondere temperatuurverdeling tussen west en oost.
Meer dan 10 graden verschil op zo'n 100 kilometer!

Deze vroege vogels hebben geluk gehad met het weer.

Een ijsbeer in de tropen

Toen mijn kinderen klein waren, was de serie rond Lars de ijsbeer van Hans de Beer razend populair.


Maar de favoriet was toch "Een ijsbeer in de tropen".

Ik heb het prentenboek eindeloos voorgelezen.

En ook de andere boeken over de kleine ijsbeer.


De afgelopen dagen bekroop mij af en toe het gevoel zelf een ijsbeer in de tropen te zijn.

Veel mensen zochten verkoeling op het strand, maar met veel kwallen in het water was zwemmen in zee toch niet echt ontspannend.


Er was echter een plek, waar een ijsbeer in de tropen zich wel volledig op zijn gemak voelde.

Het was er heerlijk koel en van 35 graden Celsius had je in een korte broek totaal geen last van hittestress.

Het ijs was zeer matig met emmers erop om het condenswater op te vangen, maar met deze afkoelingsperiode trad ik in de voetsporen van mijn jeugdidool Kees Verkerk.

Een ijsbeer hoort thuis op het ijs en niet in de tropen!

Code Rood

Gisteren werd bekend gemaakt, dat vandaag in een groot deel van het land code Rood zou gelden,
Het zou een warme nacht worden. Ik ging om middernacht naar bed en viel vrij snel in slaap en werd om 6 uur wakker. Op de radio hoorde ik, dat Nederland met 3-1 van Tunesië had gewonnen.

We gaan als groepswinnaar naar de Knock-outfase. 
In de volgende ronde is het gevaarlijke Marokko de tegenstander. 

Bij Oranje is het op dit moment ook code Rood!

Ik trok mij van alle waarschuwingen niet veel aan en ging toch hardlopen. De rechterkuit houdt zich goed en dat wil ik graag zo houden. Ik was sowieso niet van plan om voluit te gaan en rond het ochtendgloren is de temperatuur op zijn laagst.

Nu is 21 graden Celsius natuurlijk een belachelijk hoge minimumtemperatuur, maar wel degelijk een prima temperatuur om in te sporten. Ik paste de Asturiaanse methode wederom toe: voor het ontbijt een kilometer of 5 lopen. Die middag zou het 41 graden worden....
Ik liep langs de Schenksloot naar het viaduct bij de weilanden.


Ik genoot van de lucht, die fris aanvoelde en van de tinten van het ochtendgloren.

Van de bloemen op mijn pad.







Van de waterlelies.

Van de vogels in de weilanden, zoals deze lepelaar.

En de hazen niet te vergeten. Als er dieren zijn, die het vertikken om het rustig aan te doen, dan zijn zij het wel.


Uit stilstand zijn ze binnen de kortste keren op topsnelheid.

En tenslotte de vele vlinders, die ik onderweg tegenkwam. De meesten hielden zich niet aan code Rood, maar een handvol had het beter begrepen en bleef stilletjes op de planten zitten.







Thuisgekomen goot ik een paar gieters met water uit de sloot op de tegels van het terras. Verdamping van water kost veel energie en zorgt zo voor verkoeling. Het principe van de verkoelende werking van het zweten. Dat zweet spoelde ik van mijn lijf onder de douche, waarna ik kon ontbijten.
Aansluitend ging ik bij "Odin" boodschappen doen. Een deel ervan bracht ik naar het huis van mijn schoonmoeder, waar mijn vrouw anderhalve dag als mantelzorger in de weer was.

Het was in die paar uur al een flink stuk warmer geworden. Weer thuis gekomen hield ik me erg rustig. Van lezen en computerklusjes word je niet zo snel moe. Buiten was het, zeker in de zon, niet meer aangenaam. Code Rood was heel mooi af te lezen op dit temperatuurkaartje van tropisch Nederland.

Heel Nederland kleurde rood!

In Limburg ging men zelfs naar 39 graden Celsius. De uitslovers.
In het westen begon het met wind uit zee een klein beetje af te koelen. Ik hoef niet zo nodig naar paars.

Hoewel....