Langs het spoor

Om 7 uur werden we wakker. We luisterden naar "Vroege Vogels" voordat we om 8 uur uit bed stapten. Ada ging douchen, ik deed dat pas nadat ik brood gehaald had in Nava.







Zowel heen als terug liep ik onder het tunneltje onder het spoor door. Met een quartro en quartro croissants in het kleine rugzakje was ik na 6 kilometer terug.



We ontbeten met zijn vieren. De rest van de ochtend deden we wat kleine klusjes. Maar ook de bijen en hommels en andere kleine beestjes waren actief, doordat de zon na dagen van bewolking eindelijk doorbrak.







Ik wandelde nog een stuk met Ada richting Quintana om langs het spoor naar het steile pad naar het bos te wandelen.




Via Llames Altu wandelden we terug, waar we om 3 uur bonensoep met kokkels en garnalen aten. Na de lunch maakten we een wandeling met de kinderwagen.

Daarna keek ik naar de finale van de Amstel Gold Race, die door Remco Evenepoel gewonnen werd.

's Avonds aten we de restjes van de afgelopen dagen en las ik een stukje verder in "Het dilemma".

In het zadel helpen

Zondag brak er een stang in mijn zadel, waardoor ik voorzichtig moest fietsen om te voorkomen, dat het zadel af zou breken. Derhalve was het voor mij zaak om vanmorgen vroeg naar fietsenmaker Van Vliet te rijden om het oude zadel te vervangen. 

Waar ik op hoopte gebeurde. Ik kon meteen geholpen worden en na 3 korte proefritjes stond het zadel in de juiste stand en reed ik weer heerlijk. Ik was goed in het zadel geholpen.
Thuisgekomen fietste ik met haar naar de Haarlemmerstraat. Haar mobieltje was op de volkstuin nat geworden bij één van de regenbuien van vorige week. Bij de winkel, waar ik een schermfolie en een valbescherming had gekocht, gingen wij naar binnen.


Het beeld op haar scherm was net zo vaag als toen bij mij vastgesteld was, dat ik maculadegeneratie heb. Volstrekt overbodig, want ik was allang tevreden, dat ik bij de protestgeneratie mijn draai had gevonden.

Het enige wat zou kunnen helpen zou een nieuw scherm op een mobieltje van 5,5 jaar oud zetten. Dit kostte € 120,-. Een nieuw mobieltje met alles erop en eraan € 200,-. Dan is de keuze niet zo moeilijk. Het zou wel enige tijd kosten om alles over te zetten van het het oude naar het nieuwe mobieltje. Ik had mijn stuurtas met mijn leesbril erin thuis laten staan, dus lezen was geen optie. Maar ik had wel mijn sportkleding en hardloopschoenen aan, voor het geval dat ik bij Van Vliet had moeten wachten voordat ik geholpen werd. 





Ik maakte een rondje vanaf de Haarlemmerstraat naar de Oude en de Nieuwe Rijn, waarbij ik ook naar de Burcht klom. Een pittig percentage trouwens, dat in Asturias niet zou misstaan.

Ik liep ook nog even binnen bij de bibliotheek, waar ik in maart 1979 stage had gelopen en rond deze tijd mijn vervangende dienstplicht regelde, die op 1 september in zou gaan. Zonder deze stage zou ik waarschijnlijk nooit in de Sleutelstad zijn komen wonen.
Via de Donkersteeg liep ik terug naar de telefoonwinkel. Daar het nog wel even zou duren voor het mobieltje klaar was, maakte ik een tweede rondje. Ik liep naar de Oogstwinkel, waar ik wat fruit haalde.




Bij het betalen haperde de pinautomaat. Ik probeerde het een tweede keer.

Ik liep met een tasje met wat boodschappen in mijn hand met een kleine omweg weer naar de winkel terug, waar het mobieltje bijna klaar was. Na betaling fietsten we naar huis, waar bleek, dat er een paar dingen nog niet naar behoren werkte. Automatisering begint zoals bekend met Au....

Daar bleek, dat door de storing bij de kassa van de Oogstwinkel mijn boodschappen tweemaal waren afgerekend, fietsten we samen nogmaals naar het centrum van Leiden. Het teveel betaalde bedrag van de Oogstwinkel wordt teruggestort en na een kleine aanpassing werkte Ada's mobieltje nu prima. Ada trapte door naar de volkstuin, ik naar huis. In de laatste kilometer begon het te regenen.
Wij waren weer in het zadel geholpen.

Terug naar de Munnikenpolder

Vanavond was voor mij de eerste keer dit seizoen bij de droogtraining van IJVL en VIJL in de Munnikenpolder. De eerste droogtraining was op 13 april, maar op dat moment was ik op weg naar Irun en vandaar naar Asturias.

Op 4 mei gaf ik de gebruikelijke strandtraining. Uiteraard met om 8 uur 2 minuten stilte.
Vorige week was de dag na de Leiden Marathon en dan kun je gewoon niet sporten. Dus vandaag kon ik naar de Munnikenpolder, waar ik meteen training mocht geven. Er was een ledenvergadering van de VIJL, wat inhield, dat de droogtrainingsgroep wat kleiner zou zijn. Maar met 7 man hoor je mij niet klagen.

We liepen naar het strandje langs de Does, waar we een hele serie oefeningen afwerkten, waaronder een slalom tussen de fietsenrekken door.
We liepen naar de eerste molen, waar we op de bank wat zware oefeningen deden.
We liepen naar de tweede molen langs de Does, waar we wat statische oefeningen deden, die we afsloten met een Steigerung.

De rest van de training bestond vooral uit loopoefeningen, terwijl we volop genoten van het Oer-Hollandse landschap.

De weersverwachtingen voor vandaag waren behoorlijk regenachtig, maar dat viel reuze mee.

Ik had de lachers op mijn hand, toen iemand vroeg, welke boom dit was? Ik schakelde waarneming.nl in. Het antwoord verbluft ons: een grove den!

De terugkeer naar de Munnikenpolder was me goed bevallen. Met Jos Drabbels fietste ik terug naar de Stevenshof op deze mooie voorjaarsavond.

Afritsbroek

Na een wederom droomrijke nacht werd ik om een uur of 7 wakker.

Ik wachtte op deze miezerige morgen tot het om half 8 licht was, voordat ik mijn tweede set sportkleding aantrok en stilletjes naar buiten sloop.

Ik liep naar het spoortunneltje toe en langs het station liep ik rechtuit, tot ik bij Quintana de drukke weg overstak. Over een stil slingerend weggetje liep ik naar Villa.


Daar stak ik de rio Viao over en moest flink klimmen tot ik bij Villabona de top bereikte.


Onderweg kwam ik langs de oude molen, die de aanval van Don Quichot niet had overleefd.


Bij de panaderia haalde ik een integral, bij een fruteria 2 rode paprika's.




Via de kortste weg liep ik naar huis toe, waar ik na 9 kilometer lopen in de drizzle alsnog nat werd van de warme waterstraal onder de douche.

Ik wilde mijn tweede afritsbroek aantrekken om tot de conclusie te komen, dat deze nog in Leiden lag. Ik had staan dubben of ik een dikkere of een dunnere afritsbroek mee zou nemen, had ze even apart gelegd en ze een tijdje later gedachteloos weer in de klerenkast terug gestopt.
Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Eerst ging ik maar ontbijten en daarna aandacht aan onze kleindochter besteden.

Om 12 uur reed ik op de mountainbike naar het kerkplein van Nava.


Op het plein stond een kraam, die broeken verkocht.

Ze hadden weliswaar geen afritsbroeken, maar wel lichtgewicht werkmansbroeken, die waterafstotend, sneldrogend en vrij winddicht zijn. Ik kocht een groene met zwarte kniestukken.
Op de terugweg kocht ik nog wat wasknijpers, waarna ik de route, die ik vanmorgen had gelopen, in omgekeerde volgorde fietste.

De werkmansbroek hield ik de rest van de dag aan.