Veluwse verjaardag

Opa's verjaardag begon pas echt, toen zijn jongste kleinzoon uit zijn slaapzak kwam. Je bent nooit zo jarig als met jonge (klein)kinderen.

We braken de kurkdroge tent af voor we gingen ontbijten. Opa kreeg een mooie tekening van zijn kleinzoon, die na het eten ging spelen met een paar kinderen op de camping.

Om kwart voor 11 fietsten Ada en ik van camping "De IJsselhoeve" af. We reden naar Hattem, waar we een plekje zochten op het terras van het Nederlands Bakkerijmuseum.

Daar kreeg ik een drietal blikjes alcoholvrij bier van mijn kleinzoon als cadeautje.

We namen cappuccino, koude chocolademelk, een aardbeien-frambozendrank, 4 aardbeientaartjes en 2 porties poffertjes.
Na afscheid genomen te hebben van moeder en zoon fietsten we door Hattem naar "Molecaten". Een auto haalde ons bij de landgoedcamping in en remde vrijwel meteen. Een hert stak de smalle weg over.

Door de mooie bossen pedaleerden wij naar het Heerderstrand. Aan de overzijde van het meertje belandden wij op een bankje in de schaduw

We vervolgden de weg over de heide en door het bos.


We kwamen door de route via knooppunten nauwelijks bebouwing tegen.


Op een gegeven moment reden we fout. We kwamen in Vaassen uit. Hier namen we een ijsje  en probeerden camping "De Wielerbaan" in Wageningen te bereiken. Dat lukte, maar de prijs van € 100,- per dag was te gortig. 
We besloten via Apeldoorn te fietsen en dan bij Hoenderloo een camping te zoeken. Langs de drukke Apeldoornse en Zwolse weg fietsten we naar Apeldoorn, waar we naar het westen afbogen.

Langs jeugdherberg, waar we ooit een trekkershut gehuurd hadden, reden we de Veluwse bossen weer in en langs het spoor klommen we richting Beekbergen.

Vlak ervoor bogen we af naar Hoenderloo na een lange rit langs de provinciale weg. Na enige omzwervingen vonden we een plekje op camping "De Pampel". Op het trekkersveld zetten we onze tent op. We hadden op mijn 71e verjaardag 71 kilometer gereden!

Bij het restaurant aten we patat met mayonaise en een kaassoufflé, bij de tent wat fruit en noten en dronken een mierzoete Liefmans en een Grolsch Radler. Het was een Veluwse verjaardag.

Zwolle

 's Nachts werden we wakker van het gekletter op het tentdoek. Om 3 uur gingen we uit onze slaapzak om een aantal spullen buiten droog te leggen. Na een sanitaire stop kropen we de slaapzak weer in. De slaap kwam terug.

Om 7 uur ging ik douchen.

Na het ontbijt las ik nog even in "Zwarte koffie" van Agatha Christie voordat we om half 10 naar Hattem fietsten. Ike was met haar zoon met de auto. Zij huurde een fiets met achteropzitje, waarop zij naar Zwolle zouden gaan. We reden naar 't Kleine veer over de IJssel.

Met het pontje staken we in een flinke bui van 5 minuten de rivier over.

We mochten onder het afdakje schuilen tijdens de overtocht.


Aan de overzijde was het alweer droog en fietsten we naar Zwolle toe.

Daar bezochten we tante Aad, de inmiddels 96-jarige tweelingzus van Ada's moeder.

We kletsten bij bij koffie, thee, melk en chocolademelk en een lekker stuk kruidkoek.

Na de lunch namen we hartelijk afscheid van tante Aad en gingen we met het pontje terug naar Hattem.

Ada en ik gingen boodschappen doen, de anderen gingen met de auto naar de camping.

Met proviand in de fietstassen fietsten we over de IJsseldijk met tegenwind naar "De IJsselhoeve". Na 20 kilometer fietsen kwam het totaal van deze fietsvakantie uit op 270 kilometer, een gemiddelde van 54 kilometer per dag.

We aten gevulde pasta met tomatensaus en yoghurt met aardbeien, aalbessen en muesli als toetje. We deelden een  Axes Castellum, een lekker Zwols biertje.

Bij de vaat raakte ik aan de praat met iemand uit Nieuw-Vennep, die oorspronkelijk uit Aalsmeer kwam.

Deze generatiegenoot kende de "Hobo String Band" en ging ook vaak naar bekende Nederlandse popgroepen uit de jaren '70, die mijn vrienden en ik ook vaak gezien hadden. De hele vaat praatten we over popmuziek.

's Avonds zaten we bij de tent en kwam een bosmuis ons ongevraagd gezelschap houden.

Met een alcoholvrij biertje en "Zwarte koffie" bleven we tot 10 uur in de koude buitenlucht tot het te donker werd om te lezen.

Toen zochten we de slaapzak op.

Padel

Vele kleintjes maken een grote. Vanmorgen heb ik een hele serie kleine ritjes achter elkaar gemaakt, waarbij ik in totaal 36 kilometer heb gefietst.

We hadden prima geslapen tijdens deze op klomphoogte opmerkelijk frisse zomernacht.

Alleen KNMI-meetpunt Wijk aan Zee week aanzienlijk af. Een storing of toch de Hoogovens?


Tijdens de rit naar de Printer, "De Helianth", de opticien in de Stevenshof, Odin, de volkstuin en het Valkenburgse meer kwam ik langs de voormalige Ton Menken IJsbaan, die op 26 maart 2026 voorgoed haar deuren sloot.

Na een drietal jaren als garage gediend te hebben, is in de tweede helft van juli de oude Leidse IJshal als padelhal geopend. De padelbanen zien er zo uit.




Wie eens padel wil spelen in de Sleutelstad, kan in de voormalige 200 meter lange kunstijsbaan aan de Vondellaan terecht.

Met droge ogen naar de droogtraining

Gisterenmiddag was ik weer eens op bezoek bij de oogkliniek in het LUMC voor de volgende  oogprik. In de wachtkamer zat ik naast iemand, die al 5 jaar vaste gast is, maar die dan een injectie krijgt in beide ogen.

Dan viel het bij mij dus erg mee. Een oogprik klinkt erger dan het is. Van de prik zelf voel je niets, maar wel van de verdoving en de ontsmetting en het plaatsen van de oogklem om het oog open te houden. Wel goed lezen hoor, want men mocht eens denken dat net oogkleppen door het leven zou gaan....

Na de behandeling heb je altijd eventjes last van een tranend oog.

Na een minuut of 10 heb je weer droge ogen. Dat durf ik met droge ogen te beweren!

Ik wandelde naar het trappenhuis, waar deze prachtige foto uit februari 1956 hangt van een schaatswedstrijd op de Amsterdamse grachten.

Na een aardbeienijsje op het Leidse plein fietste ik op het warmst van de dag naar huis toe.
Het gevoel van zand in de ogen was toen verdwenen.

Na in mijn eentje gegeten te hebben, fietste ik naar Jos Drabbels, met wie ik naar de droogtraining in de Munnikenpolder ging. Onder leiding van Peter Daleman werkten 16 leden van IJVL en VIJL aan de conditie voor het komende schaatsseizoen. Op 27 september gaat IJshal De Vliet weer open.

Tijdens deze kurkdroge en zeer warme zomer is het besef er niet altijd, dat we over ruim anderhalve maand weer op smalle ijzers over spiegelglad ijs glijden.

Peter had weer een pittige training in elkaar gezet waarbij zo ongeveer alle spieren in het lichaam gebruikt werden: "Behalve de kaakspieren, want die gebruikten jullie genoeg bij het inlopen!"
Desondanks was er voldoende oefenstof voor de rest van het lichaam.

Van het strandje langs de Does liepen we naar de molens toe.


Daar voerden we allerlei oefeningen

Ondertussen genoten we van de natuur en de zonsondergang.



Na naast de droogtraining nog 60 kilometer gefietst te hebben, was er sprake van een puike trainingsdag.