Logeetjes

Vanmorgen zouden onze kleinzoons komen om een paar nachten te logeren bij opa en oma. Ze zouden er om een uur of 11 zijn. Ada ging boodschappen halen bij de Oogstwinkel, ik bracht het groente- en fruitafval naar de volkstuin.

Onderweg trof ik een wegblokkade, waar ik  nog maar net langs kon.

Er werden sloten uitgebaggerd en ik zorgde ervoor, dat ik geen modderfiguur sloeg.

Op de terugweg naar huis zag ik in de berm Jacobskruiskruid staan, een giftige plant, die dinsdagavond bij de lezing over giftige planten nadrukkelijk genoemd werd.

De jongens werden op de afgesproken tijd gebracht door hun moeder. Na de koffie en thee vertrok onze oudste dochter naar huis. Nadat de jongens wat gespeeld hadden, gingen we lunchen. Tijdensde lunch kregen we Asturias aan de lijn.

Waar wij het vandaag met bewolkt weer moesten doen, zag het er in Spanje stukken zomerser uit.
's Middags gingen we nog naar een speeltuintje in de buurt en gingen een ijsje eten bij "Luciano". 

Thuisgekomen gingen onze kleinzoons weer spelen, terwijl ik het bed opmaakte. We aten 's avonds macaroni met bloemkool en broccoli en kipfilet met yoghurt, vla, aardbeien en slagroom als toetje.
Oma bracht de logeetjes naar bed, opa deed de grote vaat. Om half 10 was het rustig in Huize Breed.

Trump trapt af

Het wereldkampioenschap voetbal was nog niet eens begonnen en de ontoerekeningsvatbare kleuter in het Witte huis gaf een staaltje onbeschoftheid ten beste, dat nog nooit is vertoond. 

De Somalische scheidsrechter Omar Abdulkarim Artan werd afgelopen week in Miami geweigerd door de Amerikaanse douane, terwijl hij was aangesteld om WK-wedstrijden te fluiten.

Waar blijft de FIFA, wier voorzitter Trump de FIFA-vredesprijs heeft uitgereikt?

Ook de teams van sommige landen kregen te maken met een zeer ongastvrij onthaal in "The land of the Free". Dit belooft wat voor de rest van dit WK voetbal. En de Olympische Spelen in Los Angeles in 2028!

Intussen is in Mexico het WK voetbal daadwerkelijk van start gegaan.

Dit land wordt hartstochtelijk toegezongen door de Leidse Zangeres Zonder Naam.

En door de Les Humphrey Singers.

Dit thuisland beleefde een vliegende start.

De Oranjekoorts moet in Nederland nog op gang komen.

Je hebt echter altijd uitslovers.

Het vertrouwen in een goede afloop is echter niet altijd even groot.
Bij mij is dat ook het geval. Natuurlijk, de bal is rond, maar we hebben geen wereldelftal en er zijn teveel niet fitte spelers. Bij het traditionele raden van de finale ga ik voor een vrij verrassende: Spanje, de favoriet van de bookmakers, als wereldkampioen met Noorwegen als verliezend finalist. Noorwegen heeft een sterk team met Erling Haaland als veel scorende spits. Een beetje zoals het Oranje van 1974. Maar ik laat me graag verrassen door het in Kansas verblijvende Oranje.....

Wellicht gaat het Nederlands elftal toch nog swingen.

Singelparkloop

Voor vanmorgen stond er de gebruikelijke training met Aad Kleijweg op het programma. Vorige week ging deze niet door door een verrekte spier. Maar na een droogtraining redelijk pijnvrij afgewerkt te hebben, kon ik de reguliere looptraining weer hervatten.
Daar ik nog niet voluit kon lopen, kozen we ervoor om het Singelpark te gaan lopen.

We liepen naar de Witte Singel toe, waar we de route oppikten. In het Plantsoen rekten we de spieren op.


We liepen het Singelpark zoals schaatsers doen: linksom.

Een kilometer of 3 verder kwamen we bij molen "De Put" uit, altijd een pittoreske plek.

Hier zag ik, dat ik een gebeld was. Ik zag, dat het de vormgever, met wie ik vanmiddag een afspraak had over "Glibbers op glissen", had geprobeerd mij te bereiken. Ik belde terug. Daar er een deadline was voor een andere klus, wilde hij onze afspraak graag verzetten. Daar wilde ik wel aan meewerken.

We vervolgden de loop richting Hortus Botanicus, waar we een prachtig uitzicht hadden op het karakteristieke door architect Jesse ontworpen huis aan de Witte Singel.


Na de Singelparkloop dronken we muntthee met gemberkoek erbij, waarna ik mijn programma omgooide. Ik fietste naar IJshal De Vliet, waar ik even kort sprak met Rick van Oosterhout over het boek.








Bij IJshal De Vliet stonden veel bloemen in bloei. Ik fietste door naar "Odin" in Voorschoten om fruit te halen, waarna ik doorfietste naar de volkstuin, waar ik met Ada een late lunch had.





Na de aardbeien geplukt te hebben, fietste ik naar huis, terwijl Ada naar haar moeder ging.

Correct

Gisterenavond begon het rond 11 uur flink te onweren met harde donderklappen.

Vanmorgen ging ik na het ontbijt boodschappen doen. Met een tweetal gevulde boodschappentassen fietste ik naar Coördesign, waar we verder zouden gaan met "Glibbers op glissen". De papieren tekst voor de corrector was klaar en na een telefoontje bleek, dat hij in de Leidse binnenstad aan het klussen was. Ik stapte op de fiets en bracht het naar de corrector.

Bij terugkomst gingen we aan de slag met de beginjaren van de Ton Menken IJsbaan. We schoten aardig op en om 1 uur waren we klaar met de eerste 2 katernen. Morgen gaan we weer verder.

Thuis lunchte ik in mijn eentje, waarna ik naar de volkstuin fietste. Samen met mijn zou ik naar Katwijk fietsen voor een knipbeurt bij Edwin Minnee. Voordat we op de fiets stapten, ging ik nog even naar het toilet, waar ik deze gebruiksaanwijzing zag.

Uiteraard was mijn gebruik correct!

We verlieten de volkstuin en trapten naar de kapper, waar we beiden keurig werden geknipt. Of kan ik beter zeggen: "Correct geknipt"?

Daarna reden we terug naar de volkstuin, waar Ada groente voor het avondeten bij elkaar zou zoeken, terwijl ik aardbeien plukte. Terwijl we daarmee bezig waren, barstte een korte maar hevige bui losbarstte. 

We schuilden een minuut of 10 in ons tuinhuisje.
Intussen was de lelie veranderd in een waterlelie.

En de bruine kikker kwam kijken, wat er allemaal aan de hand was.

Zo snel de bui was verschenen, zo snel was de bui ook weer verdwenen.

Toen we naar huis reden, fietsten we in het zonnetje. We verwachtten een regenboog, maar in plaats daarvan zag je nevelflarden boven het fietspad.

Waarmee ook deze dag weer correct is weergegeven.

De groene gifbeker

 
Vanavond was in de bibliotheek in de Stevenshof een lezing over giftige planten onder de pakkende titel "De groene gifbeker". Er waren zo'n 50 mensen afgekomen op de lezing van botanicus Paul Kessler. Ada en ik waren er met een buurvrouw naar toe gegaan. In de bieb kwam ik trainingsmaat Jos Drabbels tegen.

De voormalige prefect van de Hortus Botanicus viel met de deur in huis. Er zijn veel meer giftige planten in de tuin en in huis dan je in eerste instantie denkt. Een tiental hiervan werd behandeld, zoals de monnikskap en de taxus.


Behoorlijk vaak zijn niet alleen de vruchten giftig, maar is het de hele plant inclusief de wortels. De paradox is, dat in lage dosering dezelfde plantextracten medicijnen zijn. Taxus wordt gebruikt voor kankermedicijnen.
Giftige planten spelen, hoe kan het ook anders, soms ook een rol in detectiveromans. 

"Het gemene gewas" van Ellis Peters uit de serie over Broeder Cadfael, is oorspronkelijk uitgegeven onder de titel "Venijn in monnikskap". Een tweede boek is "Een hand vol rogge" van Agatha Christie, waarin een moord wordt gepleegd middels taxus.

In ieder geval hadden we een zeer leerzame avond met zo'n 50 bewoners van de Stevenshof, die ons geleerd heeft, dat ook binnenshuis vaak giftige planten staan.

Want het is net als bij een detective. De meest onschuldig lijkende heeft het vaak gedaan. 

Want wie verdenkt er nou een cyclaam....?