Singelparkloop

Dat we nu in een wisselvallige periode zitten met af en toe grote hoeveelheden regen is geen toeval. We zijn na de droge periode nu in de natte moesson aanbeland. Het zeewater is op dit moment warmer dan de lucht boven het land, dus aan de kust laten de wolken het water makkelijker los. Als kustbewoners hebben we een droger voorjaar dan verder landinwaarts. In het najaar is dit precies omgekeerd.

De Noordzee is na alle hittegolven van dit jaar warmer dan ooit gemeten. Dit maakt waterhozen mogelijk, maar uiteraard ook fikse buien. Het zeewater is met 21,5 graden al warmer dan de 21,3 graden MAXIMUM van vandaag. De rest van de dag is het verschil dus groter.

Vanmorgen merkten Aad Kleijweg en ik dit tijdens de duurloop van 7 kilometer over het Singelpark in Leiden. Hoewel de voorspellingen waren, dat het tot half 12 droog zou zijn, liepen we om kwart voor 10 in een klein buitje bij het Plantsoen.

Een minuut of 10 ervoor liepen we in het zonnetje, een kwartier later ook.

Bij dit soort wisselende weersomstandigheden was het niet al te druk in het Singelpark.

We kwamen ook langs een pand aan het park, dat gesloopt werd. Dit ging met groot materieel.

Ook dit is Leiden, maar dat is gelukkig tijdelijk. Na een uur lopen hadden we de 7 kilometer erop zitten. Een rustige training op zijn tijd is ook goed. De boog kan niet altijd gespannen zijn.

Na bijgepraat te hebben bij de muntthee en gemberkoek fietste ik via een klein stukje van het Singelpark terug naar huis.

Dat deed ik voor de verandering in de regen. De natte moesson is begonnen....

De rat en het vat

Aanvankelijk was het de bedoeling, dat Ada zou gaan zwemmen in het Valkenburgse meer en dat ik daar dan een droogtraining zou doen. Het regende echter behoorlijk, toen wij ontwaakten, dus wij zagen er vanaf. Later vanmorgen kregen wij onze portie regen volop. Toen wij naar de Leidse binnenstad fietsten om boodschappen te doen op de Boerenmarkt en bij de Oogstwinkel en "De Helianth" kwam de regen met bakken uit de hemel vallen.

KNMI-meetpunt Voorschoten was met afstand de natste van het land. Als je iets doet, moet je het goed doen! Gelukkig hadden we onze regenkleding aangetrokken. Voor we naar de stad vertrokken, moest ik zoeken naar mijn regenbroek. Die kon ik niet vinden. Deze bleek in de grote fietstas met de tent te zitten. De laatste keer, dat ik die broek gedragen had, was 4 weken geleden op weg naar Zwolle.
Na de koffie en thee vertrok Ada naar de volkstuin. Ik zou de lunchpakketten klaarmaken, zodat we op de tuin konden eten. Zodoende kon ik kijken naar de slak, die met een slakkengangetje een spoor trok op het gisteren gezeemde raam.

Na de lunch brak de zon af en toe door de bewolking heen en werd het aangenaam weer om in te werken.

We wilden het compostvat leegmaken, omdat we vermoedden, dat een rat mogelijk een plek gevonden had onder het vat. Dat er af en toe een rat op je tuin komt, dat kan gebeuren. Maar een nest onder het compostvat is weer een heel ander verhaal....

Het gat door de bodem van het vat sprak boekdelen.

We schepten het vat leeg in emmers, die we elders op de tuin stalden.


De rat zat niet in het vat.

Het lichten van de bodem van het vat was dus spannend. We waren benieuwd, wat we aan zouden treffen.

Het was een anticlimax, maar dat vonden we helemaal niet erg. Geen groot gangenstelsel of een nest, maar gewoon een klein gegraven gangetje naar het gat in de bodem.

En wat regenwormen, die het groente- en fruitafval verwerkten tot compost.

Met een kruiwagen haalde ik elders op de tuin bij een medetuinder een paar grote tegels.

We egaliseerden de grond en zetten de tegels op de afscheiding rechtop en waterpas.
De tegelvloer lag eveneens waterpas.

De bodem daardoor ook.

Het vat kon geplaatst worden.

Op de lagere school leerden we het al: holle vaten klinken het hardst.
We deden dus droge plantenresten op de bodem om het geluid te dempen.
Een viertal emmers met halfverteerd groente- en fruitafval werd hier bovenop gedeponeerd, waarna bladgroen deze laag weer afdekte.

De klus was geklaard.

We hadden tijd om even naar de kriebelbeestjes op de tuin te kijken.


Maar liever dit dan een rat in het vat....

Regen

Vanmorgen werd ik wakker, terwijl het regende. 
"Regent het al lang?", vroeg ik aan mijn vrouw? 
"Al minstens een uur!", kreeg ik als antwoord.
Ik was er dus doorheen geslapen.

De 8 millimeter neerslag van gisteren werd dus overtroffen.

De droogte van juni, juli en de eerste helft van augustus is hiermee natuurlijk niet weggewerkt, maar voor de tuinen was deze regen meer dan welkom.

De hele ochtend deden we klussen in en om het huis.

Zoals deze hommel, die door een openstaande deur in de keuken terecht gekomen was.
Na de lunch fietsten we naar de volkstuin, waar we veel takken verknipten voor op het pad. Daar we veel berkenbladeren hebben, probeerden we berkenbladthee uit. Het smaakt best lekker.
Wat minder fijn is, is dat een rat zich in of onder het compostvat genesteld heeft.

Verder is het natuurlijk wespentijd.

Daar stond tegenover, dat we vanmiddag een maaltijd bonen en verder nog 4 aardbeien konden plukken, alsmede een grotere hoeveelheid frambozen en nog veel meer bramen.

Om 6 uur fietsten we naar huis. Alle regen was 's nachts en 's morgens vroeg gevallen. 's Middags was het bewolkt maar heerlijk weer.

We hadden geen superoogst, maar genoeg om zelf een heerlijke avondmaal bij elkaar te scharrelen. Dat lukt echter niet iedere dag. Met een volkstuin leer je, dat je af en toe een veer moet laten.....

De kat

Met Jos Drabbels fietste ik naar de skeelerbaan van Leiderdorp, vanwaar we met de droogtrainingsgroep van IJVL en VIJL naar de Munnikenpolder zouden lopen voor onze wekelijkse droogtraining. We liepen zoals gebruikelijk naar het strandje langs de Does.

We waren maar met een kleine groep, maar het achttal had een gevarieerde maar pittige training waarbij zo ongeveer alle spieren in het lichaam aan bod. Peter Daleman had de gebruikelijke oefeningen helemaal omgegooid. Normaal werkten van boven naar beneden, nu juist omgekeerd. We waren uit onze comfort zone.
Daarnaast hadden we een bijzondere deelnemer aan de training: een kat met een halsbandje.

Dat was heel bijzonder, want het dichtstbijzijnde huis lag minstens driekwart kilometer van het strandje vandaan.

Dat weerhield de kat niet om mee te doen.


Waar kwam deze huiskat vandaan en wat deed ze hier?

We trainden ruim een half uur bij het strandje en al die tijd was de kat bij ons.

Toen we naar de molens liepen, bleef de kat daar achter.

Nu het schaatsseizoen steeds dichterbij komt en voor een enkeling al is begonnen, werd de training zwaarder gemaakt.

Al met al was het een pittige training, die naar het einde toe nog wat pittiger werd.

Het aantal ganzenpassen werd per sessie opgevoerd naar 40, terwijl we afsloten met een serie Steigerungen omhoog. Moe maar voldaan hadden we de training afgewerkt. De thuisblijvers hadden ongelijk.

En dat zeg ik niet om te katten....

Schaduwspikkelspanner

De afgelopen middagen heb ik aardig wat tijd in de tuin doorgebracht. Zowel in onze achtertuin als op de volkstuin. Er zat aardig wat verschil in het weer, doordat het vannacht aardig hard geregend had.

De minimumtemperatuur was dan ook niet meer zo hoog.

Vanaf mei hebben we vrijwel constant veel te warm weer voor onze kiezen gekregen.

De maximumtemperatuur van vandaag lag de afgelopen maanden geregeld onder de minimumtemperatuur van de tropische dagen.
In het noorden van het land zijn de scholen alweer begonnen.
Voor hen is de zomervakantie voorbij. Met de weersverwachtingen voor de komende 2 weken met soortgelijk weer als vandaag komt Dusty Springfield weer even om de hoek kijken.
Eerlijk gezegd vind ik temperaturen van rond de 20 graden aangenamer dan die van 30 graden Celsius. Gisterenmiddag was ik eerst in onze achtertuin te vinden.

Daarna vertrok ik naar de volkstuin, waar Ada een zaagklus voor me had. Het klinkt afgezaagd, maar er zit muziek in mijn vaardigheden met de zaag.

In dit geval in het in gelijke stukken zagen van een berkenstam.

Maar ja, op de HAVO en in de eerste klas van de Pedagogische Academie "De la Salle" kreeg ik les van Tjeu van den Berk, leraar levensbeschouwing en maatschappijleer.

En als u een modelleerling zoekt, dan is de kans groot, dat u bij mij uitkomt....

Vanmorgen zag onze achtertuin er zo uit met de kamerplanten, die schoongespoeld werden in de regen.

Als je veel op de tuin bent, zie je in deze tijd van het jaar veel insecten en vlinders.







En dan had je ook nog een vlinder, die luistert naar de naam schaduwspikkelspanner.

Het is niet de mooiste, maar wel de meest bijzondere.
Maar dat zeggen ze van mij ook....