Flowers in the rain

Vanmorgen moest ik voor de jaarlijkse gezondheidscontrole bloed laten prikken. Dat moest wel nuchter gebeuren. Ik was om 9 uur aan de beurt, dus pas daarna kon ik ontbijten. Nu ben ik dat wel gewend van onze vakanties in Asturias. Op een nuchtere maag liep ik in een heuvelachtig gebied dan meestal een kilometer of 6 tot 7. 

Vanmorgen liep ik in ons vlakke land eveneens 6 kilometer.

Mijn vrouw was solidair met me. Zij ging zwemmen en fietste in de regen naar zwembad "Het Wedde". Ik vertrok even later eveneens in de regen.

Onderweg liep ik langs veel bloemen. Vooral narcissen.






Gedurende de duurloop van 6 kilometer zat ik constant met het lied "Flowers in the rain" van "The Move" in mijn hoofd.

Onderweg zag ik ook nog deze werkhoutvuurzwam, een prachtig Scrabblewoord, op een dode boom.



Daarnaast kwam ik een Nijlgans tegen.

Van deze Nijlgans kreeg ik een verzoeknummer mee met het verzoek om deze op mijn blog te plaatsen.

Bij deze maak ik een levend wezen blij.
Ik stond onder de douche, toen Ada terugkwam van het zwemmen.

Ik fietste naar het Gezondheidscentrum met een potje ochtendurine en kreeg mijn bloedprik. Om kwart over 9 konden we samen gaan ontbijten.

Lopen in Asturias

Zoals eerder aangekondigd, voeg ik een aantal dagen van onze reis in november naar Asturias bij elkaar. 

Je zag de nevelflarden tegen de bergen hangen.

Onder het spoor door liep ik naar Villa toe, waar ik rechtsaf boog naar Robleu.



Via Ceneyu klom en daalde ik over de glooiende weg. De combinatie van opkomende zon en optrekkende mistflarden zorgde voor een prachtig palet aan pasteltinten aan de lucht.


Vanaf Robleu klom ik naar Sierra toe. Vandaar zou ik richting Quintana lopen.


Bij de eerste huizen van Sierra stond op de weg een grote waakhond van het formaat Deense dog.

Ik was er nog zo'n 100 meter van verwijderd en had geen zin om uit te testen of het een agressieve hond was. Ik draaide me om en liep afdalend naar Robleu terug, waar ik via een langere weg in Quintana aankwam.


Het was inmiddels aardig mistig geworden. Na ruim een uur hardlopen op een redelijk zwaar parcours was ik weer thuis.
Rond het middaguur gingen Ada en ik samen wandelen. Het was zwaar bewolkt maar droog toen we naar het kerkje van Paraes wandelden.



Langs de provinciale weg liepen we naar Viobes, vanwaar we verder klommen over de pas met haarspeldbochten.



Op een plek met prachtig uitzicht lunchten we met een boterham met pindakaas en notenpasta en een banaan. We daalden af naar Viobes, waar we over diverse boerenerven op de weg naar Villamartin Altu kwamen.




Vandaar daalden we over een modderig pad naar het cidervat aan de Romeinse weg af, waarna het nog een kilometer afdalen was tot we weer thuis waren na 9 kilometer bergwandelen.

Na een gebroken nacht ging ik er om half 8 uit om bij de panaderia in Nava een integral te kopen.


Daar het om 12 uur droog en zelfs even zonnig was, wandelden Ada en ik via Paraes en Castañera naar  dit centrumstadje om boodschappen te doen. Via Villabona en het bosje liepen we naar huis toe.
De volgende ochtend regende het, toen ik om half 8 wakker werd.

Ik wachtte tot de zonsopgang, zodat ik in het ochtendlicht mijn trainingsrondje kon maken.

Via Llames Altu liep ik El Remediu.



Aanvankelijk was het zwaar bewolkt, maar droog, doch ter hoogte van de kerk op de heuveltop begon het te regenen.


Via La Pria liep ik over de weg langs Villamartin naar huis. Het was veel klimmen en dalen.
Rond half 2 wandelden Ada en ik in een licht miezertje naar Nava, waar we bij Dia inkopen deden voor het avondeten. Met een redelijk gevulde rugzak liepen we via Villabona en het bosje terug naar huis, waar we het verse brood uit de broodmachine al konden ruiken.
De hele middag regende het. We hadden in huis genoeg te doen.

Osmosewater

Toen ik vanmorgen het ijs van de 250-meterbaan in IJshal De Vliet opstapte, werd ik aangesproken door ijsmeester Wiemer Sjoerdsma. De ijsmeesters gaan binnenkort naar "Thialf" in Heerenveen om te kijken, hoe ze daar met osmosewater nog sneller ijs maken.

In Leiden willen ze ook overgaan op osmosewater. De vraag was, of wij in april nog een keer terug willen komen om  te kijken, of osmosewater écht sneller is en hoe lang de baan goed blijft. Kortom, we mogen dan voor testrijder spelen.

Zo ver was het echter nog niet. Met een twaalftal "Krasse knarren" mochten we op deze winderige dag de gebruikelijke piramide gaan schaatsen.

De club was kleiner dan we gewend zijn, dus we kregen wat vaker de beurt om op kop te rijden. Dat krijg je als sommigen denken, dat het schaatsseizoen er al op zit.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
Het tempo fluctueerde nogal. Niet extreem, maar af en toe werd er flink doorgekacheld. Mijn 5 kilometer op kop was een voorbeeld van een aflopend schema. Na een 44-er  in de openingsronde en een zestal rondjes 37 volgde een negental 36-ers, een 35-er, een tweetal 34-ers om te eindigen met een slotronde van 33,8. 

En dat allemaal zonder osmosewater!

Frameschaatsen

Zaterdag stond er een groot artikel in Trouw over frameschaatsen.
In IJshal De Vliet hoorde ik, dat de NOS vandaag het frameschaatsen zou komen filmen. Om 11 uur zouden de frameschaatsers het ijs op gaan. Daar ik afgesproken had om vanmiddag op mijn kleinzoons te gaan passen, kon ik daar niet bij zijn.

Op deze kletsnatte dag fietste ik na boodschappen gedaan te hebben op de Boerenmarkt met een kleine omweg naar IJshal De Vliet, waar de frames al klaarstonden.


Ook sprak ik kort met Jeroen Straathof, de grote animator achter het frameschaatsen. Hij was tussendoor leerlingen van een middelbare school schaatsles aan het geven.



Bij het verlaten van de IJshal hoorde ik, dat niet alleen de NOS kwam filmen, maar ook RTL. Na het feest rond de 1500 meter op de Olympische Spelen weet deze commerciële omroep deze ijsbaan inmiddels goed te vinden.
In regenpak fietste ik naar huis, waar ik mijn rugzak pakte en via Leiden Centraal naar Rotterdam treinde om de kleinzoons op school op te halen. Er was een schoolvriendje mee. Inmiddels was het droog en zelfs een beetje zonnig geworden. We konden genieten van de voorjaarsbloemen.



De kinderen speelden bij een boomhut in een park tot het vriendje door zijn vader werd opgehaald.

We aten 's avonds boerenkool met rookworst en een toetje met yoghurt en muesli, voordat we weer naar de Sleutelstad reisden. Thuisgekomen kreeg ik het resultaat van het filmen via sociale media te zien.


En was IJshal De Vliet bij het frameschaatsen een baanrecord rijker.

Maar het belangrijkste is, dat het frameschaatsen een veel groter publiek bereikt!

Uitzending van RTL
Uitzending van NPO  Begint na 12 minuten

Leidsch Dagblad