Elburg en Kampen

We werden om 6 uur wakker. Na een toiletbezoek kregen we een concert van de bosvogels om ons heen. Van slapen kwam het niet meer, maar we genoten wel.



Om 7 uur gingen we er toch maar uit. We wilden vrij vroeg in Nunspeet zijn om te kijken of er een fietsenmaker open was, die Ada's versnellingskabel kon vervangen.

We douchten ons. Na het ontbijt ruimden we de tent op. Deze was kurkdroog. Om 9 uur verlieten we de mooi gelegen camping "Frusselt".

Langs de heide en door de bossen reden we door het glooiende deel van de Veluwe van Vierhouten naar Nunspeet, waar geen fietsenmakers geopend waren maar wel bakkerij "Uniek". Hier namen we een cappuccino, een jus d'orange en 2 aardbeientaartjes.
Ada belde naar een fietsenmaker in Elburg en daar konden we terecht. Via de Zuiderzeeroute fietsten we er naar toe. In Elburg was het even zoeken, maar rond 11 uur kwamen we bij fietsenmaker Klompmaker aan. De fiets werd afgeladen en opgehangen en een half uur later was de klus geklaard.

Intussen keken wij in de winkel rond en zagen een deur, die beplakt was met krantenartikelen over Dries van Wijhe. 

Dolle Dries komt uit Kerkdorp, vlak bij Elburg. Een kleurrijke marathonschaatser.

Rest verhaal volgt nog.

Klimaatalarm en een zwoele zomeravond

Het was gisteren niet bepaald het weer om de hele dag buiten te zijn. Dat deed ik dan ook niet. Ik werkte 's ochtends aan "Glibbers op glissen" en fietste om half 12 naar Leiden Centraal voor het maandelijkse klimaatalarm.

Het extreem warme weer en de vele bosbranden maken duidelijk, dat de noodzaak om eindelijk eens de oorzaak van de klimaatopwarming aan te pakken steeds urgenter wordt.

Desondanks was het veel rustiger dan anders bij het klimaatalarm. Vermoedelijk ironisch genoeg juist door het tropische weer....
's Avonds was het bij de gezamenlijke strandtraining van IJVL en VIJL vermoedelijk om dezelfde reden ook veel rustiger. Met zijn zevenen liepen we het strand op. Het was een graad of 24 met een zachte bries, die wat verkoeling bracht.

De training was met meer technische en statische oefeningen dan gebruikelijk. Met af en toe een Steigerung: rustig beginnen en steeds iets meer versnellen.



We deden schaatsstappen.

De duinopgang beklimmen ontbrak uiteraard niet.

De strandstoelslalom was door de vele opgezette windschermen langer lopen in het mulle zand.

Onder het toeziend oog van de inmiddels gearriveerde zwemploeg werkten we de laatste droogtrainingsoefeningen af.





Daarna gingen we de zwemspullen halen uit een auto op het parkeerterrein en doken we in het zilte nat. De branding was bijna net zulke hoge golven als vorige maand.

Met een ondergaande zon kleedden we ons om.

Op het terras van "Het Wantveld" namen we een drankje, terwijl we gezellig bijpraatten.


Bij het licht van de laatste zonnestralen verlieten wij het strand op deze zwoele zomeravond.

Van de Tafelberg naar de Paasheuvel

We werden om 6 uur wakker. De slaap kwam niet terug. Om 7 uur gingen we eruit en de tent opruimen. Deze was kurkdroog. We ontbeten bij het toiletgebouw, waar we onze route uitstippelden.


Om 9 uur vertrokken we van de op landgoed Oud-Naarden gelegen natuurcamping. Na een ritje over onverharde zandwegen door het bos kwamen we weer op de Zuiderzeeroute. We fietsten door naar Huizen, waar Ada bij de Lidl een paar kleine inkopen deed voor onderweg.
We reden door het oude centrum van Huizen en bogen af naar Blaricum. Daarbij beklommen we de Tafelberg met op de top een heideveld.



Bij het verlaten van de heide kwamen we uit bij restaurant "De Eendracht", waar we een cappuccino en een warme chocolademelk namen. De bananencake was lekker én voedzaam. De mobieltjes waren weer aardig opgeladen voor we naar Blaricum pedaleerden.

Hier raakten we de knooppunten kwijt en reden over de riante lanen naar de Brink, waar we afsloegen naar Eemnes. Door de lege Eempolder reden we naar Eembrugge, waar de fietsbrug omhoog bleef staan. 

Over de provinciale weg passeerden we het kanaal om via de NAP-route door Hoogland en Schothorst te fietsen. Zo kwamen we uit bij het Groene Huis, vanwaar iedere week "Vroege Vogels" wordt uitgezonden.


Op een plein in Schothorst namen we bij "The Blueberry" een lunch met zalm of met bietenhummus. Ik ging verder lezen in "De andere wereld" van Marten Toonder.

Na het eten zagen we, dat er een vogel op mijn fiets had gescheten. Van het zadel ging het makkelijk af, maar mijn bidon was een ander verhaal. Als ik dronk moest ik de dop eraf draaien en vanavond op de camping grondig schoonmaken.

Hier is de boosdoener. Eenieder die deze vogel signaleert mag hem vangen en 10 dagen in een kooi zijn gerechtvaardigde straf uit laten zitten. Dit zal hem leren.

We fietsten naar Hooglanderveen en vandaar naar Slichtenhorst en Driedorp.





We waren op de Veluwe.

Via slingerende wegen trapten we naar Krachtighuizen. Hoe sterk bleek op deze wisselend bewolkte dag, toen Ada na een ijsje erachter kwam, dat haar achterste derailleur niet meer werkte. De kabel was gebroken.

Via Drie, Speuld en Staverden reden we in een rustiger tempo door de mooie bossen van de Veluwe.



We fietsten naar Elspeet en vandaar naar Vierhouten, waar we bij "De Paasheuvel" wilden kamperen.

Het was een enorm terrein met veel groepsaccommodaties, maar de groep van 2 Leidse fietsers kon er niet terecht. We reden terug en vonden elders in Vierhouten een plek op camping "Frusselt".

Terwijl ik de binnentent opzette, plakte Ada met leukoplast het gescheurde plastic venster van de buitentent. Zodra de Eureka! Susten 3XP stond, konden we de tent inruimen en brood met kaas en paprika en yoghurt met muesli eten.
Ik ging betalen in de bistro. We konden er vanavond niets drinken, want de finale van het Wereldkampioenschap voetbal stond op het punt van beginnen. Ada en ik gingen na 84 kilometer fietsen (en 177 in 2 dagen) op de heide tegenover de camping,

De hei stond nog niet in bloei op een enkele struikhei en dophei na.










Vermoedelijk voor de finale kwamen we niemand tegen op de heide.

In het toiletgebouw laadde ik de mobieltjes op en schreef het dagboek bij bij een Leffe 0,0. Dit was ook de ruststand tussen España en Argentina. Uiteindelijk had Spanje een verlenging nodig om de Argentina te verslaan. Een terechte wereldkampioen.
's Nachts werden we wakker. Was het regen of was het "Don't cry for me, Argentina?"