donderdag 13 juni 2024

Lovely Rita

Ik ben niet altijd vlot van begrip. Dat geef ik grif toe. Maar dat ik er bijna een halve eeuw over gedaan heb om iets in de juiste verhouding te zien, dat is zelfs voor mijn doen vrij uitzonderlijk.
Het begon ermee, dat ik van een vriend een artikel uit het Leidsch Dagblad toegestuurd had gekregen over het optreden van "The Beatles" in Hillegom.

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
Nu ben ik de MULO begonnen op "Porta Vitae" in Hoofddorp. De eerste jaren kregen we Engels van de heer Heus, die Beatlesfan was. Ik zat in de klas met Rita de Wildt uit Nieuw-Vennep en toen het nummer "Lovely Rita" uitkwam, zong hij het als Rita voor de klas overhoord werd.

In mijn naïeviteit ging ik er vanuit, dat het nummer nooit op deze Rita had kunnen slaan.
Echter: "The Beatles landden op 5 juni kort na enen op Schiphol. Vandaar gingen ze in twee witte Cadillacs, die waren gehuurd bij De Wildt in Nieuw-Vennep eerst naar het Doelenhotel in Amsterdam - het Hilton en het Amstelhotel wilden The Beatles niet hebben - en vervolgens naar Hillegom."
Ja, en een jaar of 47 later snap ik het pas.
En ook daarvoor hebben "The Beatles" een  toepasselijk nummer geschreven.

Morellenloop met een lepelaar

Gisteren hadden we weer een extra oppasdienst. 's Ochtends haalde ik op de boerenmarkt de broodbestelling op, waarna ik om 11 uur met mijn vrouw naar het Centraal Station fietste. We namen de trein naar Rotterdam Centraal, waar we twee OV-fietsen huurden. Ada reed meteen naar het huis van onze dochter, ik naar de school, waar onze oudste kleinzoon op zit.

Na de lunch fietsten we met hem naar de bibliotheek, waar we nieuwe boeken leenden.


Op deze wisselvallige dag plantten oma en kleinzoon een aantal bonen in de tuin. 's Avonds aten we aardappels met broccoli met een ijsje toe. Om 7 uur namen we afscheid en reisden naar huis.
Vanmorgen zou ik gaan hardlopen met een trainingsmaat. Helaas moest hij afzeggen door een gevoelige plek in de kuitspier. Maar hij vroeg bij de afmelding, of ik belangstelling had voor een maaltje morellen. Dat had ik, dus samen haalden we een bakje vol morellen uit de boom in zijn achtertuin.

Daarna deed ik nog wat inkopen bij "De Helianth". Thuisgekomen kleedde ik me om en in sportkleding liep ik naar de volkstuin toe, waar Ada al in de weer was. Na ruim 6 kilometer hardlopen maakte ik de lunchpakketten klaar, douchte me en woog me: 67,3 kilo.
Daarna fietste ik naar de volkstuin, waar ik met mijn vrouw lunchte. Aansluitend maakte ik het aardbeienbed schoon en plukte nog een handvol aardbeien.
Op de terugweg naar huis maakte ik nog een klein ommetje langs de rand van de Stevenshof. Daar zag ik een lepelaar, die in een boerensloot zijn kostje bij elkaar probeerde te scharrelen.


De natuur ligt vaak om de hoek....

woensdag 12 juni 2024

Cam Ye O'er Frae France

Om half 7 werden we wakker in kamer 107 in Pension Europa. We douchten en kleedden ons aan en stopten alles in de rugzakken, waarna we gingen ontbijten in Hotel Aitana. Een yoghurt, een Magdalena, een jus d'orange, een tosti met stokbrood en een koffie met melk of warme chocolademelk waren een redelijk stevig ontbijt.

We liepen terug naar Pension Europa, waar we onze regenbroeken aantrokken. De mijne zat helemaal onderin de rugzak.



In de losjes naar beneden komende regen liepen we over de brug Frankrijk binnen.




In station Hendaye wachtten we op de TGV naar Paris Montparnasse, waar we om 9.34 in rijtuig 5 op stoelen 117 en 118 vertrokken.

Ada las in "Durf te falen" van Elizabeth MayElizabeth May, ik in "De omwenteling of de eeuw van de vrouw" van Suzanna Jansen.

Tot mijn stomme verbazing kwam "Mothers little helper" van "The Rolling Stones" ook in het boek voor.

Na regen en zonneschijn kwamen we in Parijs in de regen aan.

We liepen op Montparnasse  naar metrolijn 4, waarin we voorin kwamen te zitten. Er zat geen machinist, maar je kon door het grote raam andere metro's aan zien komen en je zag overal lichtjes in het donker en veel licht bij de stations. Bij bochten had het veel weg van een spookhuis op de kermis als ineens een metro vlak voor je opdoemde.

In Gare du Nord waren we snel in de grote hal met de Grande Lignes. Bij "Pret" kochten we 2 stokbroden. Ada eentje met avocado, zongedroogde tomaat en salade, ik met zalm, mozzarella en salade.
Het vinden van een zitplek viel niet mee, maar uiteindelijk lukte het. Van het pinnen kon dat niet gezegd worden. Beide bankpasjes werden geweigerd. We hadden samen net genoeg geld om contant te betalen.

In de hal was het door de tocht of de airco zo fris, dat we onze jassen aantrokken, In de trein van 16.25 naar Amsterdam las ik "De omwenteling" uit, waarna ik op internet het laatste nieuws las.
We waren door Frankrijk gereisd, in het Schots "Cam Ye O'er Frae France" en bleven zitten tot Schiphol, waar we de trein naar Leiden namen om na bijna een half uur wachten de "aansluitende" sprinter naar De Vink te nemen. Om kwart voor 9 waren we terug van 2 weken Asturias.

Vega

Na een nacht met diverse onderbrekingen, waarbij ik bij het naar het toilet gaan in het donker mijn kleine teen stootte en een bloedblaar opliep, werd ik om half 8 wakker. Alweer de laatste dag in Asturias.
Na het ontbijt moesten Siebe en Ana even weg. Ada ging nog wat in de tuin doen, terwijl ik voor de lunch nog even wat boodschappen in Nava moest doen.
Ik koos voor een route, die ik nog niet eerder gelopen had. Ik daalde af naar Quintana, waarna het klimmen naar Vega begon.



Het hardlopen is zwaarder, maar het uitzicht op het dal onder je en de omringende bergen aan alle kanten maakte deze inspanning meer dan waard.

Vega was letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van deze laatste loop in Asturias van deze vakantie.

Van Vega daalde ik naar Villabona.

Via Villabona liep ik Nava binnen.

Daar kwam ik langs Tourist Information, waar ik een mooie kaart van Asturias mee kon nemen en langs Sidreria "Plaza", waar ik middels Google Translate een piepklein flesje olijfolie op de kop kon tikken. Handig voor fietsvakanties.

Ik liep verder naar Yebio, waar ik alle door Ada opgeschreven boodschappen kon krijgen behalve een rode ui. Deze kocht ik bij een fruteria. In het zonnetje, die net zo warm was als gisteren, wandelde ik met een volle rugzak over de gebruikelijke weg naar huis.

Ik douchte me en pakte alles is in de grote en de kleine rugzak en maakte nog een laatste foto van het prachtige uitzicht, dat we de afgelopen 2 weken hadden vanuit onze slaapkamer.

Om 2 uur aten we rijst met groene kool, wortel en rode ui, waarna we afscheid namen van Ana. Siebe bracht ons naar Santander toe. Door het heldere weer kon je nog verder kijken dan anders en zagen we de besneeuwde toppen van de Picos de Europa.
Om half 5 waren we bij het busstation van Santander. We hadden nog tijd om op het terras een ijsje te eten. Om 5 uur zaten we in de ALSA-bus naar Irun.

In de bus begon ik aan de Dwarsligger "De omwenteling of de eeuw van de vrouw" van Suzanna Jansen, van wie we een aantal jaar geleden "Het pauperparadijs" hebben gelezen.
Met stops in Bilbao en San Sebastian verliep de reis naar Irun vlot. Af en toe keken we op de mooiste stukken van het mooie Noord-Spanje naar buiten.
Om 9 uur waren we in Irun en wandelden we met zware bepakking naar Hotel Aitana, waar we de sleutel van kamer 107 ophaalden. Daarna wandelden we het kleine stukje naar Pension Europa.
Na op onze kamer wat brood gegeten te hebben liepen we terug naar Aitana, waar we muntthee en San Miguel namen met een sinaasappelcake en een rijstevlaai.

Het eerste deel van de terugreis bracht ons tot de Franse grens en was goed verlopen.

dinsdag 11 juni 2024

Playa de Rodiles

Rond half 8 werd ik wakker. Ik ging verder lezen in "Overleven op de K2" van Wilco van Rooijen.
Daarna ging ik met Ana en Ada ontbijten. Siebe was op deze mooie ochtend wezen wielrennen op de Cordal de Nava.

Hij schoof aan toen wij bijna klaar waren met het ontbijt. Ik trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en rende naar Villamartin de Riba. 

Vandaar zou ik naar Viobes lopen. Helaas had ik me in het bospaadje vergist, zodat ik uitkwam bij het grote cidervat: het begin van de oude Romeinse weg.

Deze was droger dan de vorige keer, maar af en toe moest ik langs de kant van het pad om droge voeten te houden. Dat lukte.

Zo kwam ik uit bij het kerkje van Paraes.

Vandaar daalde ik af naar Nava, waar ik bij Yebio, een fruteria en Alimerka wat boodschappen deed. Met een volle rugzak wandelde ik naar huis, waarbij ik een voor mij nieuw paadje uitprobeerde. Siebe had gezegd, dat het heel ongelijk liep. Dat klopte.

Over tractorsporen liep ik naar beneden tot ik in een weiland stond. De keuze was om een stuk verder het weiland in te lopen over een vaag spoor door het hoge gras of terug te keren op mijn schreden. Ik koos voor het avontuur.

Ik vond een plek, waar ik makkelijk onder het schrikdraad heen kon lopen en via een groter pad kwam ik uit bij een doorwaadbare plek in de beek.

Er liep een smal paadje op de oever van de beek en dat leidde weer naar een pad, waardoor ik uitkwam bij een boerderij in Paraes. Zo kwam ik ten langen leste uit op de weg naar huis. Een tweetal kilometers verder dan gedacht kwam ik na een gecombineerde hardloop- en wandeltocht van 15 kilometer weer thuis.

Daar wilde ik me gaan douchen ware het niet, dat ik diverse teken op mijn benen had zitten. Sommige kon ik er zo vanaf schuiven, maar bij een tweetal moest er een pincet aan te pas komen.
Weer opgefrist van de douche op deze zonnige en warme dag dekte ik de tafel voor de lunch met de broccoli en de champignons, die ik zelf had gekocht en gesjouwd. Na de lunch las ik "Overleven op de K2" uit, terwijl de anderen druk bezig waren in de tuin.

Na de thee vertrokken we met de auto naar Playa de Rodiles. Langs een soort Waddengebied tussen de bergen, het gevolg van een niet geheel geslaagde inpoldering, kwamen we op dit stuk zandstrand uit, waar we eerst over de houten vlonders op de duinen kuierden, daarna over de vlonders langs de Ria de Villaviciosa en tenslotte op de vloedlijn van het aan de noordkust vrij zeldzame zandstrand. Tussen de rotsen!

Na een uur reden we naar Villaviciosa, waar we een tijdje door het mooie centrum van dit stadje slenterden.

Carlos I bleek onze eigen Karel V te zijn geweest. Een gedeelde geschiedenis. Deze keizer had hier 4 nachten gelogeerd.


In een souvenirwinkel kocht ik een nieuw Asturias T-shirt.

Na een kijkje in een kerk stapten we in de wagen om in Vega te gaan eten.


Helaas kon dat niet op dinsdagavond. Via een mooie bergweg met prachtige uitzichten reden we via Viobes, Paraes en Orizon naar Nava, waar we in Sidreria "Plaza" konden eten. We namen 4 gerechten, die we met elkaar deelden. Als drank hadden we sidra uit Orizon. Na het toetje rekenden we af: € 95,10 werd € 100,-.
Om half 11 was het nog 17 graden. Onze laatste volle dag in Asturias was volkomen geslaagd.