Driedubbel en dwars

Gisterenavond zijn we naar de uitvoering "Driedubbel en dwars" van het Leiderdorps Kamer Orkest geweest. 
Breed repertoire
Op hun website geven ze aan, dat ze een Breed repertoire hebben, dus dat sprak ons wel aan. Temeer daar onze jongste dochter trompet speelde bij het concert. Nadat ze bij ons gegeten had, vertrok ze om op tijd te zijn voor de laatste repetitie. Wij fietsten een uur later naar de Dorpskerk in Leiderdorp.
We kenden het LKO als begeleidingsorkest bij verschillende concerten van "Projecta Musica".
We hadden een plekje achterin de kerk, maar dat deerde ons niet. We hadden heerlijke stoelen om op te zitten en horen doe je nog steeds met je oren. 

Als eerste werd "Zum Märchen von der schönen Melusine" van Felix Mendelssohn-Bartholdy gespeeld,

Daarna was de beurt aan Charles Gounod, wiens Symfonie nr 1 in D-groot werd uitgevoerd.
 
Het programma voor de pauze was mooi, maar het zou volledig in de schaduw worden gezet door het "Tripelconcert in C-groot opus 56" van Ludwig von Beethoven.

De drie solisten van Chloé Piano Trio stalen de show.

Wat een virtuositeit. Het speelplezier spatte er vanaf!

Na het daverende applaus speelde het Chloé Piano Trio nog een nummer, waar de zaal laaiend enthousiast op reageerde.

We hadden een prima avond gehad met voor Ada en mij onbekende klassieke werken. Tevreden keerden we huiswaarts.

Donsvoetjesloop

Vandaag was de eerste officiële vorstdag van de winter van 2026-2027.
Op klomphoogte vroor het nog wat meer.

In Winterswijk werd voor de tweede dag op rij op natuurijs geschaatst.

Na het ontbijt ging Ada naar de volkstuin, ik deed in de Leidse binnenstad de boodschappen voor het weekeinde. Thuisgekomen maakte ik een lunchpakket voor mijn vrouw en fietste naar de volkstuin toe.

Onderweg zag ik zwanenmossels en gewoon eekhoorntjesbrood. Ik vermoed, dat Ada mijn lunchpakket zou prefereren.

Vanaf de tuin ging ik een rondje hardlopen. 

Het was tamelijk fris, maar je loopt jezelf wel warm. Onderweg zag ik veel paddenstoelen en najaarsbloemen. 


En een paar krakeenden.



Deze Afrikaantjes hebben asiel gevonden in een weiland.
















Maar bovenal was deze loop van 5 kilometer er een donsvoetjesloop....

With a little help from my friends

Op de terugweg van de kapper kwam ons op het fietspad langs de Tjalmaweg een fietser tegemoet, die naar ons zwaaide. Ik had niet gezien wie het was. Het dragen van een zonnebril is niet bevorderlijk voor het herkennen van mensen.

Ada had Jaap Kroes wel herkend. Zij fietste door naar haar oude school, waar een fancy fair werd gehouden om geld voor een groen schoolplein bij elkaar te sparen. Ik reed naar huis om te lunchen.

Om 4 uur fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik 2 schaatslessen achter elkaar zou geven.

Even zag het er naar uit, dat ik in mijn eentje de hele groep van de Sven Kramer Academy zou krijgen. De 2 trainers, die er vorige week waren, waren verhinderd.

Een noodkreet op de groepsapp van de trainers bracht uitkomst. Bert Hoogeveen en Andrea Landman kwamen helpen, zodat we net als vorige week de groep in tweeën konden splitsen. Bert had de gevorderdengroep, Andrea en ik de beginners.

Met een beetje hulp van schaatsvrienden werd de schaatsles een succes. Na de dweilpauze was het met 75 kinderen van de IJVL en de buitenschoolse sport een stuk drukker. Met Walter Derks had ik een groep van 16 kinderen. Het was een redelijk homogene groep. Sommige oefeningen waren hetzelfde, een groot deel was toch anders.
Er zat echter 1 constante in de schaatslessen: ze waren speels!
En ik hoefde de klus niet alleen te klaren.

Vorst aan de grond

We beleefden een koude start van de dag.

Het kwam bij KNMI-meetpunt Voorschoten zowaar nipt tot vorst aan de grond.
Dit was goed te zien bij een berijpte fietsbrug in Voorschoten.

In Winterswijk kon zowaar al geschaatst worden op natuurijs!

Na boodschappen gedaan te hebben bij "Odin"  fietste ik op deze rustige herfstdag naar huis toe.
In het Berkhoutpark had ik dit fraaie herfstige doorkijkje.

Thuis haalde ik de was uit de wasmachine en stapte op de fiets naar de volkstuin toe. Onderweg stuitte ik op een paar smienten in een boerensloot.

Bij de volkstuin haalde ik Ada op. Samen fietsten we naar Katwijk, waar we ons lieten knippen door "Krasse knar" Edwin Minnee. Ada vond het nodig, dat ik mijn haar liet knippen en daar er geen meegaander man te vinden is dan mij, ging ik maar mee.

Bij het "Almost cut my hair" verdween het eerste woord als sneeuw voor de zon. Nadat ik onder handen was genomen, werd ook mijn vrouw geknipt. 
Op weg naar huis was het 10 graden Celsius warmer dan vanmorgen. Met vrijwel geen wind en in het zonnetje was het prima fietsweer.

In tweede instantie

Vermoedelijk had ik vanmorgen de grens van 600 kilometer schaatsen dit seizoen nog
niet gepasseerd, maar door de ontruimingsoefening was het toen sowieso niet gelukt.

(Klik op afbeelding om te vergroten)
Maar doordat ik om kwart voor 5 weer schaatsles moest geven aan de kinderen van de IJVL wist ik, dat het in tweede instantie wel zou lukken. Om kwart over 4 reed ik voor de tweede keer vandaag naar IJshal De Vliet.
Daar besloten we om de beginnersgroep van de IJVL en die van de Buitenschoolse sport samen te voegen. Zodoende hadden we een groep van 20 kinderen. Het eerste deel van de schaatsles werd besteed aan basisoefeningen zoals het boven de schaats komen en vandaar zijwaarts afzetten. 

Aansluitend hierop gingen we steeds dieper zitten, onder andere met koeien melken. We gingen schaatsen met een juk, hetgeen voor de ongetrainde armen niet zo fijn is. Tijd om over te schakelen op het speelsere deel met plastic noppen en kleine pylonen. We deden allerlei oefeningen, waarbij de kinderen diep moesten zitten.

Aan het eind gebruikten we de groene en witte noppen om tikkertje te doen. Wel allemaal 1 kant op met de bocht naar links. Het bleek prima te kunnen. Goed om te weten voor andere schaatslessen!
Met de 26 rondjes, die ik geschaatst had, kwam ik boven de 2400 omlopen van 250 meter uit. In tweede instantie had ik mijn doel voor vandaag bereikt.

Ontruimingsoefening

 
We beleefden een koude start van de dag. Het was helder weer, dus de lucht kon flink afkoelen. Maar toen ik om half 9 naar IJshal De Vliet fietste, werd ik hierdoor wel verblind door de laagstaande zon.

Door de komst van weer enkele teruggekeerde "Krasse knarren" was het vanmorgen het grootste peloton van de donderdagen van dit seizoen tot nu toe.
Doordat ik een beetje laat ben, moest ik zonder inrijden meteen meedoen met de piramide van 100 rondjes. Bij de eerste keer aanzetten voelde ik mijn rechterschaats wegglijden alsof er een papiertje of een stukje riet onder zat. De eerste ronde reed ik wat onzeker, waardoor ik moest lossen. Ik reed rondjes 38, waar de anderen als 34-ers reden.

Daar ik dacht, dat er een braampje op mijn rechterschaats zat, wisselde ik de ijzers van mijn schaatsen. Het grote voordeel van de kluunschaatsen. Met rechts reed ik weer zeker, maar met links bleef het daarna toch wat voorzichtiger rijden. Het peloton had daar geen boodschap aan. Dat ging vol gas door. Derhalve werd ik met enige regelmaat op flinke achterstand gereden. Alleen de 20 rondjes op kop van het peloton kon ik goed bijblijven. 

Op het groepje snelle mannen na, die net geen derde rondje op het peloton konden pakken natuurlijk....
Naarmate de training vorderde werd ik regelmatig op een halve ronde gereden. Ik was teveel met mijn ijzers en het ijs bezig. Zaten er toch bramen op, of was het ijs rondom de blauwe lijn hobbelig?
Ging het slecht? Een rondje 34,8 is dat zeker niet, maar een echte versnelling zat vandaag niet in mijn benen.


De laatste serie van 8 rondjes gingen na een opening van 38,9 in 34,9 en daarna louter 35-ers. We maakten ons op voor de laatste 4 rondjes van de piramide, toen het alarm afging. Iedereen moest het gebouw verlaten. Ik vermoedde, dat het een ontruimingsoefening was en klikte mijn ijzers voor de tweede keer van mijn langlaufschoenen en wandelde rustig naar buiten. De anderen troffen het minder. Zij moesten de trap af klûnen en daarna de hele kantine door, tot we buiten voor de deuren van de hoofdingang stonden.

Voor de vorm was er boven de keuken met een rookbom rook ontwikkeld om het echt te laten lijken. De zwemmers stonden in de kantine te kleumen, daar de schuifdeuren open stonden en het in de kantine ook koud werd. Ik kon niet nalaten om in het voorbijgaan te zeggen: "Een goede training voor de Nieuwjaarsduik!"

Op een gegeven moment kregen de zwemmers een isolatiedeken aangereikt. Wat dat aangaat hadden de schaatsers het makkelijker. Schaatskleding is een stuk behaaglijker dan zwemkleding.


"Dit is nog eens een échte cooling down!", zei ik tegen de "Krasse knarren" om me heen.


Donald Trump kwam afgelopen dinsdag van een koude kermis thuis.

Daar de meeste "Krasse knarren" inmiddels weg waren, maakten we de 100 rondjes niet af. Overmacht heeft zoiets...