Singelparkloop

Voor vanmorgen stond er de gebruikelijke training met Aad Kleijweg op het programma. Vorige week ging deze niet door door een verrekte spier. Maar na een droogtraining redelijk pijnvrij afgewerkt te hebben, kon ik de reguliere looptraining weer hervatten.
Daar ik nog niet voluit kon lopen, kozen we ervoor om het Singelpark te gaan lopen.

We liepen naar de Witte Singel toe, waar we de route oppikten. In het Plantsoen rekten we de spieren op.


We liepen het Singelpark zoals schaatsers doen: linksom.

Een kilometer of 3 verder kwamen we bij molen "De Put" uit, altijd een pittoreske plek.

Hier zag ik, dat ik een gebeld was. Ik zag, dat het de vormgever, met wie ik vanmiddag een afspraak had over "Glibbers op glissen", had geprobeerd mij te bereiken. Ik belde terug. Daar er een deadline was voor een andere klus, wilde hij onze afspraak graag verzetten. Daar wilde ik wel aan meewerken.

We vervolgden de loop richting Hortus Botanicus, waar we een prachtig uitzicht hadden op het karakteristieke door architect Jesse ontworpen huis aan de Witte Singel.


Na de Singelparkloop dronken we muntthee met gemberkoek erbij, waarna ik mijn programma omgooide. Ik fietste naar IJshal De Vliet, waar ik even kort sprak met Rick van Oosterhout over het boek.








Bij IJshal De Vliet stonden veel bloemen in bloei. Ik fietste door naar "Odin" in Voorschoten om fruit te halen, waarna ik doorfietste naar de volkstuin, waar ik met Ada een late lunch had.





Na de aardbeien geplukt te hebben, fietste ik naar huis, terwijl Ada naar haar moeder ging.

Correct

Gisterenavond begon het rond 11 uur flink te onweren met harde donderklappen.

Vanmorgen ging ik na het ontbijt boodschappen doen. Met een tweetal gevulde boodschappentassen fietste ik naar Coördesign, waar we verder zouden gaan met "Glibbers op glissen". De papieren tekst voor de corrector was klaar en na een telefoontje bleek, dat hij in de Leidse binnenstad aan het klussen was. Ik stapte op de fiets en bracht het naar de corrector.

Bij terugkomst gingen we aan de slag met de beginjaren van de Ton Menken IJsbaan. We schoten aardig op en om 1 uur waren we klaar met de eerste 2 katernen. Morgen gaan we weer verder.

Thuis lunchte ik in mijn eentje, waarna ik naar de volkstuin fietste. Samen met mijn zou ik naar Katwijk fietsen voor een knipbeurt bij Edwin Minnee. Voordat we op de fiets stapten, ging ik nog even naar het toilet, waar ik deze gebruiksaanwijzing zag.

Uiteraard was mijn gebruik correct!

We verlieten de volkstuin en trapten naar de kapper, waar we beiden keurig werden geknipt. Of kan ik beter zeggen: "Correct geknipt"?

Daarna reden we terug naar de volkstuin, waar Ada groente voor het avondeten bij elkaar zou zoeken, terwijl ik aardbeien plukte. Terwijl we daarmee bezig waren, barstte een korte maar hevige bui losbarstte. 

We schuilden een minuut of 10 in ons tuinhuisje.
Intussen was de lelie veranderd in een waterlelie.

En de bruine kikker kwam kijken, wat er allemaal aan de hand was.

Zo snel de bui was verschenen, zo snel was de bui ook weer verdwenen.

Toen we naar huis reden, fietsten we in het zonnetje. We verwachtten een regenboog, maar in plaats daarvan zag je nevelflarden boven het fietspad.

Waarmee ook deze dag weer correct is weergegeven.

De groene gifbeker

 
Vanavond was in de bibliotheek in de Stevenshof een lezing over giftige planten onder de pakkende titel "De groene gifbeker". Er waren zo'n 50 mensen afgekomen op de lezing van botanicus Paul Kessler. Ada en ik waren er met een buurvrouw naar toe gegaan. In de bieb kwam ik trainingsmaat Jos Drabbels tegen.

De voormalige prefect van de Hortus Botanicus viel met de deur in huis. Er zijn veel meer giftige planten in de tuin en in huis dan je in eerste instantie denkt. Een tiental hiervan werd behandeld, zoals de monnikskap en de taxus.


Behoorlijk vaak zijn niet alleen de vruchten giftig, maar is het de hele plant inclusief de wortels. De paradox is, dat in lage dosering dezelfde plantextracten medicijnen zijn. Taxus wordt gebruikt voor kankermedicijnen.
Giftige planten spelen, hoe kan het ook anders, soms ook een rol in detectiveromans. 

"Het gemene gewas" van Ellis Peters uit de serie over Broeder Cadfael, is oorspronkelijk uitgegeven onder de titel "Venijn in monnikskap". Een tweede boek is "Een hand vol rogge" van Agatha Christie, waarin een moord wordt gepleegd middels taxus.

In ieder geval hadden we een zeer leerzame avond met zo'n 50 bewoners van de Stevenshof, die ons geleerd heeft, dat ook binnenshuis vaak giftige planten staan.

Want het is net als bij een detective. De meest onschuldig lijkende heeft het vaak gedaan. 

Want wie verdenkt er nou een cyclaam....?

De corrector

Wie mij een beetje kent weet, dat er feitelijk niets aan mij te corrigeren valt. Als u een schoolvoorbeeld van een correcte burger zoekt, dan komt u al snel bij mij uit.

Natuurlijk zijn er in de loop van de 70 jaren, die ik op aarde heb doorgebracht, de nodige mensen geweest, die het desondanks nodig vonden mij te moeten verbeteren. Volstrekt overbodig. Goede wijn behoeft geen krans.

Degenen die de mode bepalen, volgen mij al jaren. Ik durf kleding te dragen, waar anderen zich niet aan wagen.


Desondanks ging ik de afgelopen week op zoek naar een corrector.

Ik wil u namelijk een voor u schokkende bekentenis doen.

Ik ben niet perfect. Zelfs ik maak fouten....

En daar ik niet uit kan sluiten, dat er in het manuscript van "Glibbers op glissen" taalfouten de vinden zijn, hebben we gisteren een corrector gezocht en gevonden. Hij gaat zich buigen over de aangeleverde tekst, terwijl de vormgever en ik ons bezig houden met de foto's en illustraties, die in het boek over een halve eeuw kunstijs in Leiden gaan komen.
Het schaatsboek komt volgens planning eind oktober uit en is daarmee een perfect cadeau voor Sinterklaas.

Hierbij krijgt u van deze oude rot een gratis advies.
Zet "Glibbers op glissen" alvast op uw verlanglijstje!

Kabouterstappen

Om een uur of 6 begon het behoorlijk hard te regenen. De piek was voorbij, toen ik na het avondeten op de fiets stapte om samen naar de droogtraining van IJVL en VIJL te gaan.
Samen reden we via de Corbulotunnel naar de skeelerbaan van Leiderdorp. Ondanks de regen waren we met een tiental deelnemers. Peter Daleman verzorgde deze training.
We liepen naar de Munnikenpolder, waar we bij het strandje aan de Does de spieren oprekten. 

Het lopen was nog niet helemaal pijnvrij, maar het ging beter dan afgelopen zaterdag.

We liepen naar de eerste molen langs de Does, waar we aan de picknicktafel wat buik- en rugspieroefeningen deden.

We liepen naar de eerste molen en mijn verrekte spier werd steeds soepeler.

We liepen naar de tweede molen, waar we een serie beenspieroefeningen afwerkten. De pijn was zelfs weg tot ik zo stom was om de kikkersprongen toch he doen. Bij het naar de eerste molen toelopen werd de lichte pijn alweer minder.

Na andere beenspieroefeningen gingen we op het fietspad de ganzenpas doen. Deze zware oefeningen verving ik door de lichtere schaatsstappen.

Later deden we de ganzenpas nogmaals.

Uiteindelijk deden we met de hele groep een serie schaatsstappen.

Bij de fietsersbrug volgde een serie van 5 beenspieroefeningen, die diverse keren omhoog werd herhaald. Marten Toonder zou trots zijn geworden van onze uitvoering van de kabouterstap. Ja, Het kleine volkje houdt ons danig bezig de laatste dagen.

Hoe het ook zij, mijn blessure voelde ik aan het eind van de training stukken minder dan aan het begin. De pijn verdween niet met reuzenstappen, maar met kabouterstappen.