Dubbelslag op vrijdag

Na vanmorgen in de Leidse binnenstad boodschappen gedaan te hebben, ontving ik vanuit IJshal De Vliet het heugelijke bericht, dat de storing rond de rondenteller was opgelost.
Ik keek op Mylaps en zag dat daar inderdaad de verrichtingen van dinsdag tot gisteren staan.

Op de Vinksite kon ik zien, dat de rondjes van vanmorgen geteld waren.

(Klik op afbeelding om tekst de vergroten)
De ruim 400 rondjes van de afgelopen week waren er niet bijgeteld, maar wellicht dat dat nog zou komen. In ieder geval zou ik vanmiddag door de grens van 1000 geregistreerde rondjes heengaan. Met dit prettige vooruitzicht fietste ik in de regen naar IJshal De Vliet.
Daar wachtte een dubbelslag op vrijdag. De eerste training van kinderen via de Sven Kramer Academy werd gevolgd door de tweede training van de IJVL.

Vriendjes en vriendinnetjes

Het schaatsseizoen draait weer bijna op volle toeren en dat betekent af en toe een dubbele fietsrit naar IJshal De Vliet. Na vanmorgen 120 rondjes met de "Krasse knarren" geschaatst te hebben, kwamen er vanmiddag 30 vooralsnog ongeregistreerde rondjes bij. Ditmaal stond het scherm wel aan.
Vanmiddag was de tweede donderdagtraining van de IJVL en de Buitenschoolse sport. Met hulp van Jasper en Sophie hadden we een groep van zo'n 15 kinderen, waarbij we voortbouwden op de beginnersoefeningen van vorige week.

Halverwege de les inventariseerden we, welke kinderen in de Herfstvakantie afwezig zijn. Dit bleek ongeveer de helft te zijn. We konden dus de andere kinderen met een gerust hart aanmoedigen om volgende week een vriendje of vriendinnetje mee te nemen.

Het was verder een doorsnee schaatsles met de nadruk op het boven de schaats komen, de clownsstap en het diep zitten. Basisoefeningen dus, waar we in volgende lessen op terug zullen komen. In het Herfstvakantie zal het met de vriendjes en vriendinnetjes een heel andere schaatsles gaan worden.

Op weg naar huis zag ik de nodige paddenstoelen staan.



Want ook al werd het ruim 20 graden Celsius, het is nog steeds herfst.....

"Ik had je ouder ingeschat!"

 
De temperatuur tikte de 20 graden Celsius aan. KNMI-meetpunt Voorschoten was één van de warmere plekken van het land. Het was dan ook niet verbazingwekkend, dat de opkomst van de "Krasse knarren" in IJshal De Vliet niet bijster groot was.

Daar kwam bij, dat de trainingen deze weken verbrokkeld waren. Afgelopen dinsdag verviel deze door de drukbezochte Jeugdschaatsdag van de Sven Kramer Academy, volgende week vervallen de piramides van 100 rondjes door de schaatsinstuif in de Herfstvakantie.

(Klik op afbeelding om deze te vergroten)
Nu wil ik geen zwartkijker zijn, maar vanmorgen was ik dat wel. Het scherm met de rondetijden stond op zwart en bleef dat de gehele training van anderhalf uur.

Voor het schaatsen op zich maakte het niet uit. Het schaatsen op osmoseijs is vrij moeiteloos, maar het is wel lastig als je niet weet, hoe hard je rijdt. Als je afspreekt om rondjes 36 of 37 te rijden en je hebt geen enkel referentiepunt, is het toch lastig om je aan die snelheid te houden. Het is toch een beetje  "The dark side of the moon".

Je moest dus puur op je gevoel rijden. Nu was er 1 van de 9 "Krasse knarren", die het gevoel had, dat hij in de bocht een beetje weggleed. Hetgeen klopte.

Een schroef, die het schaatsijzer met de schaatsschoen verbond, zat een beetje los, dus aan de voorzijde kon je het ijzer een beetje van links naar rechts en omgekeerd bewegen. Uiteindelijk kan dat tot brokken leiden. Met een simpele inbussleutel was dit euvel te verhelpen.

En een bocht naar rechts is op een ijsbaan trouwens niet bepaald aan te bevelen.

Nu wijs ik als coördinator de schaatsers voor het volgende deel van de piramide aan. Aan het begin moeten ze in de juiste volgorde starten, waarna de eerste er na 4 rondjes vanaf gaat en de volgende op kop rijdt. 

Soms begint het niet in de aangewezen volgorde en moet er ingevoegd worden. Zo wilde bij een langere serie een schaatser invoegen. Hij deed dat met de woorden: "Ik ben 2."
Het antwoord was verbluffend: "Ik had je ouder ingeschat!"

Dit soort humor kan ik wel waarderen.
Daar er weinig schaatsers op de baan waren, was er geen dweilpauze om 9 uur en konden we eerder starten. Zodoende waren we ook een kwartier eerder klaar met onze 100 rondjes. Inclusief de tussenrondjes en het inrijden hadden we 120 niet geregistreerde rondjes gereden. Uit eigen berekening vanaf vrijdagmiddag kom ik op zo'n 440 rondjes oftewel 110 gemiste kilometers.
Dat is het lot van een zwartrijder....

Hoogmade

De horde om als eerste schaatser in Leiden dit seizoen de 1000 rondjes van 250 meter geregistreerd vol te maken, is een schier onmogelijke. Sinds vrijdagmiddag is dit beeld op de Vinksite onveranderd.

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
De oorzaak was hoogstwaarschijnlijk een update, die vrijdagmiddag in IJshal De Vliet is uitgevoerd. Gisteren was er wat aangepast. De rondetijden en de totaalstand waren op het beeldscherm te zien. 
Op mijn computer kreeg ik dit te zien.

Er was dus nog niets veranderd. Er werd geadviseerd om contact op te nemen met de ijshal. Dat deed ik dan ook. Temeer daar ik gisteren tijdens de Jeugdschaatsdag van de Sven Kramer Academy overal reclame had gemaakt voor de schaatsinstuif in de Herfstvakantie met een verwijzing naar de site.
Toen ik er 's avonds op keek, bleek de informatie heel erg verstopt te zijn. In mijn werk bij de bibliotheek heb ik geleerd, dat mensen afhaken als ze te lang moeten zoeken.

Nu kon je een hele serie appjes sturen, maar het simpelste was om zelf naar de Marie Diebenplaats te rijden en het gewoon te bespreken. De Vinksite had duidelijk te maken met een externe partij, maar de site van IJshal De Vliet is op fantastische wijze aangepast! Als iets niet goed gaat, moet je er wat van zeggen, maar dan moet je er ook wat van zeggen, als het wel goed gaat, moet je dat ook doen! Bij deze dus.

Nu ik er toch was kon ik net zo goed gaan schaatsen. Op de 250-meterbaan was het aanvankelijk niet zo druk. Er was een drietal lesgroepen van de Sven Kramer Academy met daarbij veel bekenden en een aantal losse schaatsers. Ik kwam Piet Breebaart tegen en samen reden we kilometerslang samen. Na 60 rondjes stopte ik, daar ik nog boodschappen moest doen.
Inmiddels waren heel veel kinderen uit Hoogmade van de ijshockeybaan naar boven gekomen. De shorttracktraining maakte plaats voor een langebaantraining. Er werden tijden geklokt over 1 of 2 rondjes. Dit klokken geschiedde door een kleindochter van tante Miep, de jongste zus van mijn moeder.

Altijd leuk om onverwachts familie tegen te komen. Schoolkinderen uit Hoogmade komen ieder jaar wel een keer met de school naar de Leidse ijsbaan.
Ik kan me, met een moeder die geboren is in dit mooie dorp aan de Does, helemaal vinden in de uitspraak van Jan van Schie: : "In Hoogmade hoort schaatsen bij de opvoeding!"
Vandaag konden we zien, dat dit nog steeds zo is.
Op de terugweg van de Leidse binnenstad met boodschappen in de fietstas kwam ik diverse paddenstoelen tegen.



Het was voor half oktober trouwens warm weer.
Zodoende zag ik bij thuiskomst een bont zandoogje in de tuin.

Jeugdschaatsdag Sven Kramer Academy

De wekker stond op half 7, maar na een droomrijke nacht werd ik om 6 uur al wakker. Ik stapte uit bed, trok mijn schaatskleding aan en ging in mijn eentje ontbijten en mijn lunchpakket klaarmaken voor vandaag.

Met een voor oktober hoge minimumtemperatuur fietste ik naar IJshal De Vliet, waar de Jeugdschaatsdag van de Sven Kramer Academy was. In november 2024 was de eerste editie.

Na de briefing van 8 uur begonnen we om half 9 met de opbouw van de 250-meterbaan. Er moest een viertal tunnels worden opgezet voor de mini-Elfstedentocht voor de 800 kinderen, die vandaag in 3 groepen van zo'n 270 scholieren naar de Marie Diebenplaats zouden komen.
Met pylonen werden de luchtpompen afgezet.
De hoofdsponsors Essent en Jumbo kwamen zo prominent in beeld. We keken nog, of er soms een plastic zak met geld tevoorschijn kwam bij het opblazen, maar ik kan u geruststellen: dat geld is niet aangetroffen!

Nu wisten we, dat Sven Kramer in zijn gloriejaren met kop en schouders boven de concurrentie uitstak. Welnu, dat deed hij in IJshal De Vliet ook.

Toen alle hindernissen stonden, gingen de meeste trainers naar beneden om te helpen bij het uitdelen van de haarnetjes, de helmen en de schaatsen. Ik bleef boven om alles in goede banen te leiden. Ik moest meteen vol aan de bak, want toen ik met mijn schaatsen het ijs op stapte, reed een tiental kinderen al op het spiegelgladde osmoseijs. Alleen zij reden rechtsom....

Teneinde hen het lot van Herman Finkers te besparen, riep ik hen tot de orde. Na een paar minuten reed iedereen linksom op de steeds drukker wordende baan.

Het was het begin van een heerlijke chaos. 

De eerste school betrof een islamitische school, waar de kinderen het schaatsen niet met de paplepel krijgen ingegoten. Het schaatsplezier was er niet minder om. Sommigen schaatsten gewoon goed. Veel kinderen skeelerden, dus dat hielp flink.

Jaap en Gon bemanden de stempelpost, waar het soms vrij rustig, maar soms heel druk was.

En als je het over stempelen hebt, dan valt vroeger of later de naam van Piet Kleine. Hij is inmiddels bekender door de gemiste stempel in de Elfstedentocht van 1997 dan door zijn palmares met daarop een Wereldkampioenschap allround en goud op de 10 kilometer.

En voor de schaatsers uit de Leidse regio: deze sympathieke stayer sloef in mei 1976 de eerste paal van de !

Voor de jeugd was dit een grijs verleden. Zij waren op jacht naar de volgende stempel.


Af en toe was het een heerlijk gekrioel. Daar ik bij de wisseling van de scholen moest wachten tot alle kinderen van het ijs waren, duurde dat wat langer. Een aantal kinderen werd geïnterviewd door een journalist van De Telegraaf. Een fotograaf zette een drietal kinderen op de foto.

Ik raakte met hen in gesprek en werd ook geïnterviewd. De pauze ging derhalve aan mij voorbij en ik kon na een korte plaspauze aan de slag met de tweede school. Het bleef een gezellige chaos met het tussendoor helpen van de echte beginners.

Om half 1 kon ik een hapje gaan eten. Dat deed ik bij het uitgiftepunt van de schaatsen. 


Ik was onder de indruk van de logistieke gaven van de vaste medewerkers van de Sven Kramer Academy, die dit soort dagen met alle logistieke uitdagingen in het hele land in goede banen leiden. Mijn complimenten!

Na de derde school zag het ijs, dat vanaf 8 uur niet was gedweild eruit, alsof er een Elfstedentocht overheen was gegaan.

Desondanks gleed het ijs nog best behoorlijk goed. Osmosewater werkt gewoon.

De rondenteller werkt inmiddels ook weer. Om 3 uur had ik 128 rondjes gereden. Alleen bij de Vinksite was dit totaal niet doorgekomen....

En ijsmeester Marcel was aan de slag om na het opruimen van alle spullen van het ijs de ijsvloer te schaven en van een nieuwe laag osmosewater te voorzien.
De jeugdschaatsdag van de Sven Kramer Academy was een groot succes. Hopelijk zien we veel kinderen van vandaag in de Herfstvakantie terug bij de schaatslessen.