Ter Waddingloop

We werden om half 7 wakker. Een mooi moment om voor het ontbijt ruim 4 kilometer te gaan lopen in de nog frisse buitenlucht.

Ik trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en begon op deze julimorgen aan de duurloop.

Het was om kwart voor 7 niet echt druk te noemen op straat.

Via de zuidzijde van het Stevenspark liep ik naar landgoed "Ter Wadding" toe.

Na de warme junimaand zag de plantengroei er weer heel anders uit.



Er waren toch nog aardig wat paddenstoelen te vinden in het oude park.







Ik liep zigzaggend over de paden in "Ter Wadding".





Ik liep terug naar de Stevenshof.

Via de noordzijde van het Stevenspark kwam ik na 4,4 kilometer weer thuis na een heerlijke ontspannende trainingsloop.

Houtpantserjuffer

Vanmorgen werd ik om kwart over 5 wakker. Mijn hoofd zat vol ideeën om de tweede helft van "Glibbers op glissen" beter in elkaar te laten passen. Terwijl mijn vrouw in dromenland verbleef, draaiden mijn hersenen op volle toeren.

Om 7 uur stapten we uit bed. Ik voerde snel een paar ideeën in op de computer voordat we gingen ontbijten. Ada vertrok naar de volkstuin om water te geven, ik ging verder werken aan het boek over de geschiedenis van een halve eeuw kunstijs in de Sleutelstad.

Ada kwam om half 11 thuis. We dronken koffie en thee, waarna mijn vrouw met de trein naar een zieke vriendin ging. Ik werkte door tot 12 uur, waarna ik op deze warme zomerdag een rondje maakte op de fiets.

Ik fietste met een omweg via de volkstuin naar de Landgoederenroute en naar het kerkhof, waar mijn schoonvader begraven is. Daar gaf ik de planten op het graf water.

Vandaar fietste ik door naar "Odin" in Voorschoten, waar ik boodschappen voor het weekend deed. Vandaar reed ik verder naar fietsenmaker Van Vliet in Noord-Hofland, waar ik een nieuwe Ortlieb stuurtas kocht. De oude is 15 jaar oud en heeft een scheurtje in de bodem, dus niet meer 100% waterdicht.

Na 29 kilometer was ik weer thuis, waar ik lunchte. Bij het uitschudden van het tafelkleed zag ik een iets anders gekleurd lantaarntje op een boomstammetje zitten. Het bleek een houtpantserjuffer te zijn.

Verder waren de witte waterlelies er nog.


Op de volkstuin bloeide de magnolia voor de tweede keer.



Natuurlijk was mijn hoofd opgefrist van dit fietsritje van 31 kilometer. Ik had weer voldoende energie om geconcentreerd verder te gaan met het werken aan het sportboek.

2.20-loop of "Goed bezig, mannen!"

Vanmorgen verliep alles een beetje anders dan op andere donderdagen. Om 8 uur zou iemand van de woningcorporatie komen om nieuwe keukenkastdeuren te brengen en de oude te vervangen. Dit hield in, dat Ada of ik thuis moesten blijven tot de klus geklaard was. Naar goed Hollands gebruik werd het een compromis. Ik bleef aan het begin van de ochtend thuis werken aan "Glibbers op glissen", terwijl Ada in het Stevenspark sportte, daarna waren de rollen omgedraaid en fietste ik om half 12 naar Aad Kleijweg om samen in polderpark "Cronesteyn" te gaan lopen.

Het was heerlijk weer, vooral omdat er een licht wisselvallig windje uit alle windstreken voor wat verkoeling zorgde.


We rekten onze spieren weer op ons vaste bruggetje in "Cronesteyn", waarna we een zestal loopjes van 500 meter redelijk voluit zouden doen.


Daar ik niet wist, hoe mijn rechterkuit het zou houden, liepen we allebei in ons eigen tempo. Aad liep de eerste 500 meter in 2.16, ik in 2.23. De tweede ging in 2.10 respectievelijk 2.19.  De rest van de series schommelde allemaal rond de 2.20. We zochten zoveel mogelijk de schaduw op.

Met gemiddeld 4.40 per kilometer waren we tevreden over deze training. Dit werd bevestigd door een vrouw. Toen we richting Aads huis liepen, zei ze tegen ons: "Goed bezig, mannen!"
Na in de tuin een glas water gedronken te hebben, deed ik nog wat boodschappen bij "De Helianth". Thuis gekomen kon ik de kasten in de keuken bewonderen.

Als u kleurverschillen ziet, dan klopt dat. Degene, die de kasten had opgemeten, had dat niet helemaal goed gedaan, zodat een drietal oude kastdeuren later nog vervangen moesten worden.
Wij konden dus niet zeggen: "Goed bezig, mannen!"

3 Octoberhalloop

Na een goede nachtrust werd ik om 6 uur wakker. Daar ik vandaag weer verder wilde gaan met "Glibbers op glissen" en zodoende weer veel zituren zou maken, ging ik het bed uit om voor het ontbijt ruim 4 kilometer te gaan lopen.

Hoewel 17 graden Celsius best een hoge minimumtemperatuur was, was het een heerlijke temperatuur om in te lopen.

Ik liep naar het afgesloten deel van de Stevenshofdreef.

Daar werd duidelijk, waarom deze verkeersader door de wijk er ruim een maand uit lag.

Ik liep door naar de het slingerende fietspad tussen de sportvelden in het Morskwartier. Daar zag de oude 3 Octoberhal er inmiddels zo uit.




Langs het fietspad stonden knotwilgen, die in eenzelfde staat van ontbinding verkeerde als de 3 Octoberhal.



Met dat verschil, dat knotwilgen veel taaier zijn dan een half onttakelde sporthal.


In een grijs verleden heb ik hier mijn theorie voor het rijbewijs gehaald, maar ben ik bij het afrijden tweemaal gezakt. Als je iets doet, dan moet je het goed doen!

Nu ziet het er heel anders uit dan toen.

Met inmiddels een fusieclub bij het voetballen.
Ik liep naar de Rijn toe.

Het werd een heel kort reisje langs de Rijn.



Ik liep de Haagse Schouwbrug op, die echter net open ging. Daar ik niet zo hoog kan springen, benutte ik de wachttijd met een paar minuten droogtraining.

Toen de bomen omhoog gingen, liep ik naar industrieterrein Westwal, waar de Menken Bowlingbaan al jarenlang gesitueerd is.

Ton Menken, die de Leidse regio een kunstijsbaan heeft geschonken en daarmee miljoenen uren schaatsplezier, komt uit een echte ondernemersfamilie.

Thuis douchte ik me en ontbeet ik met Ada.

Om half 10 fietste ik naar de tandartspraktijk, waar ik door een nieuwe mondhygiëniste behandeld werd. Met een schoon geraagd gebit fietste ik via een rondje boodschappen doen in onze mooie Sleutelstad naar huis toe om verder te werken aan "Glibbers op glissen". Schrijven is tijdrovender dan menigeen denkt.