Eerste dubbelslag

Vanmiddag was de eerste donderdagtraining van de IJVL dit seizoen in IJshal De Vliet. Derhalve fietste ik voor de tweede keer vandaag naar de Marie Diebenplaats. Daar aangekomen zag ik wat paddenstoelen staan.


In tegenstelling tot de topschaatssters hadden de kinderen er wel degelijk zin in.

De eerste dubbelslag van dit seizoen was dan ook geslaagd. Met 2 hulptrainers begonnen we aan de eerste schaatsles voor veelal beginnende kinderen. Veelal, want er waren ook wat kinderen, die eerder schaatsles hadden gekregen. 
De les verliep zoals gebruikelijk speels. Maar aan het eind van het eerste uur konden ALLE kinderen beter schaatste dan aan het begin.

En daar doen we het allemaal voor!

In het prachtige licht van de ondergaande zon fietsten we naar huis.

En ondanks het ruime aanbod van paddenstoelen, ater we die niet....

Op stoom komen

 

Na een nacht met geregeld buien werden we om half 7 wakker. We ontbeten samen en om kwart over 8 fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik de boardingkussens met een douchetrekker droog zou trekken. De kussens voelden droog aan, dus dat hoefde niet.

In overleg met de ijsmeester werd besloten om de dweil van 9 uur te schrappen. De eerste schaatser was pas een kwartier eerder op de spiegelgladde ijsvloer begonnen. Om kwart voor 9 reed er al een aardig ploegje "Krasse knarren" warm. Om 9 uur zaten er nog maar 2 op het platform de schaatsen aan te trekken, zodat we niet veel later aan de eerste serie begonnen met een twaalftal schaatsers.
Aanvankelijk met een zwart scherm. Dat had twee nadelen: we konden de rondetijden niet zien en we zouden te boek komen te staan als zwartrijders.

Gelukkig werd er aan gewerkt, zodat we vanaf de 15e ronde onze verrichtingen op het ijs konden aanschouwen. In de tweede serie snelden we al naar een rondje van 33,7. Op stoom komen duurde dus niet lang.
De volgende series deden we het iets rustiger aan, maar dat is een relatief begrip. Daar zaten aardig wat 34-ers tussen met aan het slot ook diverse 33-ers. "Mijn" 5 kilometer ging met 37-er in de eerste en 36-ers in de tweede helft wat vlakker.

De volgende serie leek het peloton wel een kudde op hol geslagen paarden. Begonnen met 38-ers kwamen we in een aflopend schema met als slotrondjes 32,9 en 32,8.

De snelste rondjes van dit kersverse seizoen!



Osmoseijs is écht sneller!!! En wij waren écht op stoom gekomen.

De volgende serie ging met 35-ers vlak en snel, de laatste 2 series lieten we de teugels vieren. We reden nog even rustig uit en na 140 rondjes verliet ik de 250-meterbaan daar er gedweild moest worden.

Bij de koffie en thee konden we stoom afblazen.

Zitzak

Vandaag was het weer onze beurt om op onze kleinzoons te passen. Daar zij om half 1 uit school kwamen, had ik de ochtend om in de Leidse binnenstad boodschappen te doen. Dat deed ik dan ook.
Het was tamelijk fris bij het ochtendgloren, maar uiteindelijk zou het een mooie herfstdag met nazomerweer worden.

Ik reisde met de trein van 10.54 naar Rotterdam en vandaar naar het huis van mijn dochter om het achteropstoeltje achterop de fiets te zetten, zodat mijn jongste kleinzoon veilig bij opa achterop kon zitten.

Ada kwam ook naar de school toe. De voorrem van de fiets van de oudste kleinzoon drukte tegen de velg aan, dus opa had een klusje voor na de lunch. Toen de rem losser zat, piepte deze niet meer.

Later zou ik de rem toch weer wat strakker moeten zetten, daar deze nauwelijks remde. Terwijl ik daar mee bezig was, kregen de kleinzoons het kinderboekenweekgeschenk van 2026.

Naast een paar keer wat boodschappen gehaald te hebben, was mijn voornaamste klus het halen van een zitzak voor de slaapkamer van de oudste. Transportbedrijf Breed staat voor niets!

Tijdens deze ritten kwam ik van alles tegen zoals weinig verrassend deze paddenstoelen.


Maar ook dit scheve huis.

Niet te verwarren met het kromme huis....

Na met de Spaanse tak van de familie via videobellen gesproken te hebben, aten we aardappels met wortel, boontjes en een runderworstje. Het spetterde toen we naar Rotterdam Centraal fietsten.
Het was het begin van de aangekondigde weersomslag, die het einde van de lange hete zomer inluidt.

Afvalrace

Om half 7 werd ik wakker. Ik ging er meteen uit, trok mijn schaatskleding aan en ontbeet in mijn eentje, zodat mijn vrouw nog een uiltje kon knappen. Zodoende kon ik eerder naar IJshal De Vliet fietsen, waardoor ik voor de training van de "Krasse knarren" met de douchetrekker de boarding kon droogtrekken.

Het pluspunt van het vroeg starten was, dat ik voor de dweilpauze nog in kon rijden na gedane arbeid, zodat ik sneller de hogere snelheid aan kon. Want na een rustig begin ging de snelheid af en toe flink omhoog.
Bij de tweede serie van de piramide reden we al een 35,9, maar het kon nog sneller. Een serie later zaten we al op 34,7, een prelude op de serie 34-ers in de daarop volgende 16 rondjes. Mijn snelste rondje was 34,2, maar op dat moment zag ik de kop van het peloton steeds verder bij me vandaan rijden....
Mijn 20 rondjes op kop kon ik mijn aangekondigde 37-ers in de eerste helft en de 36-ers in de tweede behoorlijk goed waarmaken. Vlak rijden is mijn specialiteit.

We begonnen met met 12 "Krasse knarren", maar naarmate de tijd vorderde haakten er telkens was schaatsers af. Zodoende bleven in het tweede deel alleen de snelle schaatsers over, zodat het tempo fors werd opgeschroefd. Vooral de tweede keer 12 rondjes ging het echt volle bak. Na een opening in 39,1, een drietal 35-ers, een viertal 34-ers en een viertal 33-ers. Het rondje 33,4 was mijn snelste tot nu toe dit seizoen.

Het werd zodoende een afvalrace in 2 vormen. Waar we met 12 "Krasse knarren" begonnen, eindigden we er met 6. Daarnaast kreeg degene, die de kop nam bij de voorlaatste serie, een inzinking tijdens zijn kopwerk. 

Met deze afvalrace  van 142 rondjes hadden we alles eruit gehaald, wat er in zat.

Klimaatkoor

Tijdens de Klimaatmars van 12 september zong Ada mee in het grote Klimaatkoor. 
Op zulke dagen is er sprake van een groot koor, maar dit koor is samengesteld uit diverse lokale klimaatkoren, die in de eigen omgeving de liederen bestuderen en met elkaar zingen. Zo ook in Leiden. 
Nu "Projecta Musica" niet meer bestaat en het meezingen met de Koraalzang in het Van der Werfplantsoen eenmalig geschied op 3 oktober, zijn Ada en ik gisteren eens gaan kijken bij het Leidse Klimaatkoor.

Onder leiding van Maarten Witkam zongen we een viertal liederen door met 15 andere zangers en zangeressen, waaronder een nieuw lied, dat de dirigent zelf geschreven had. Na het inzingen zongen we een kleine anderhalf uur. Ons is het goed bevallen. De volgende repetitie van het Klimaatkoor zijn we weer van de partij.

Jan Roelof Kruithof

De koning van de Alternatieve Elfstedentocht is overleden. In de jaren '70 en '80 was Jan Roelof Kruithof onverslaanbaar. Onlangs is hij op 89-jarige leeftijd overleden.

Hij had de pech, dat in die tijd nooit een Elfstedentocht georganiseerd kon worden. Toen in 1985 de Tocht der Tochten toch gereden kon worden, was hij als 48-jarige over zijn top heen.


In 2016 verscheen een uitzending van "Andere Tijden Sport" onder de toepasselijke titel "Wachten op de Elfstedentocht".
In januari 2016 schreef ik een artikel over deze "Diesel van Havelte".
De uitzending van Andere Tijden Sport is te zien door HIER TE KLIKKEN.
In 1994 reed hij in Baselga de Pinè in 24 uur tijd maar liefst 655 kilometer en 500 meter. Zijn voormalige masseur Thomas Schoots wist me te melden, dat hij het deed met een katheter, zodat hij geen tijd verloor met plaspauzes. Het tekent de gedrevenheid van Kruithof.
Zelf ben ik Kruithof eenmaal tegengekomen bij de Nierstichting Elfstedentocht op Flevonice, waar deze crack het startschot loste.

Jan Roelof Kruithof is de eindstreep gepasseerd.

Start Sven Kramer Academy

Vanmorgen was de officiële start van de schaatslessen van de Sven Kramer Academy in IJshal De Vliet. Niet dat er zo vreselijk veel is veranderd. De trainers zijn dezelfden, het ijs is nog beter dan vorig seizoen en de uren zijn licht uitgebreid. 

Daar vorig seizoen een overgangsjaar was, droegen we de kleding ook al tijdens de schaatslessen. Maar goed, vanmorgen was dus de start.

Waar ik vorig jaar met een tweetal Oostenrijkers begon, daar was vandaag het aantal in mijn beginnersgroep verdubbeld. Drie van hen reden vanaf de Kerstvakantie tot aan de sluiting in maart al bij me, dus echte beginners waren het niet. Dat gold ook voor de nieuwkomer. De schaatsles was dan ook een herhalingsoefening om de aangeleerde techniek weer te automatiseren.

Het was een eerste training met redelijk veel vaart. Aan het eind van de training waren de deelnemers aardig moe. Dat kan goed kloppen. Het motorisch geheugen moet de eerste les altijd harder aan de slag en dat kost natuurlijk meer energie. Over een paar weken gaat het schaatsen een stuk makkelijker.

Inclusief het rijden van een viertal rondjes met de douchetrekker had ik 62 rondjes gereden. Over de start van de Sven Kramer Academy was ik dan ook tevreden.