Het wak

De buien kwamen en gingen vandaag. Bij de lunch met mijn vrouw hoorden we rond half 2 een paar donderklappen. Nu is onweer in oktober geen dagelijkse kost, dus het tekent de instabiliteit van de lucht.

Vanmorgen fietste ik naar IJshal De Vliet voor de vierde dag van de schaatsinstuif. Voor de kinderen, die meededen aan de schaatsdriedaagse van de Sven Kramer Academy was het alweer de laatste dag.

Voor de kinderen op de ijshockeybaan gold hetzelfde als op de funbaan: morgen volgt er nog een dag.

Los van de Sven Kramer Academy kwamen er 22 kinderen naar de Marie Diebenplaats om schaatsles te krijgen. Daarvan kwamen er 9 naar de funbaan toe. In het eerste deel besteedden we veel tijd aan het boven het standbeen komen. Dat deden we vanuit de vogelverschrikker.


Daarna bouwden we hier op voort door het schaatsen makkelijker te maken. Met de druk op de hak kun je beter glijden en het sturen gaat ook gemakkelijker.
De noppen kwamen weer tevoorschijn en in diverse varianten zorgden ze voor een afwisselende oefenstof.

Doordat we met 9 kinderen waren, konden we een serie oefeningen in trio's doen.

Eerst naast elkaar, daarna achter elkaar, waarbij de voorste trok en de achterste duwde. De middelste kon even rust pakken. Aansluitend stapten we in duo's over om te ontdekken was zwaarder was: iemand duwen of iemand trekken. De laatste vorm werd unaniem als zwaarder beschouwd. 
Deze oefening kan bruikbaar zijn op natuurijs. Als iemand er totaal doorheen zit of geblesseerd is, kun je op deze wijze iemand helpen.

Dat helpen komt helemaal van pas als iemand in een wak gereden is. Deze onoplettende trainer was dat overkomen en moest uit het wak geholpen worden. 

Het ijs is immers niet altijd zo dik als in 1963, toen Reinier Paping de Elfstedentocht won.

Op de manier, waarop de kinderen op het wak af reden, kon je zien, dat ze niet veel verstand van natuurijs en de gevaren ervan hadden. Op die manier zouden ze ook in het wak terecht komen. Uiteindelijk ging het goed, toen ze liggend een treintje vormden om mij eruit te halen.
Ik had een bezem klaar laten zetten en legde uit, dat het met een stok of een tak veel beter ging. Met deze bezem gingen we aan de stok schaatsen.
De les zat er daarna op en na nog even op de 250-meterbaan geschaatst te hebben, dronk in nog een kop warme chocolademelk en met diverse mensen gepraat te hebben, fietste ik om 12 uur over de Oostvlietweg naar Voorschoten. Daar zag ik dat de oude graansilo was afgebrand.

Ik vertrok in het zonnetje, maar na een paar kilometer leek het me raadzaam om mijn regenbroek aan te trekken om een korte maar krachtige regenbui redelijk droog door te komen.

Bij "Odin" sloeg ik wat fruit voor de komende 3 dagen in, waarna ik in wat gespetter naar huis fietste. Onder de lunch hoorden we de donder. Toen het droog was, ging Ada naar de volkstuin, terwijl ik om 4 uur naar IJshal De Vliet reed. Onderweg kwam ik paddenstoelen tegen, die dit wisselvallige weer geweldig vinden.




Ook mos gedijt in zulk weer.

Schaatsers gedijen bij spiegelglad ijs. Dat deden we vanmiddag om kwart voor 5 dan ook bij de schaatsles voor kinderen van de IJVL. Doordat de helft van de kinderen op vakantie was, mochten de thuisblijvers een vriendje of vriendinnetje meenemen. Ook werden er groepen samengevoegd. Met grote niveauverschillen deden we een aantal basisoefeningen, vaak met de plastic noppen, waarna we de tweede helft spelletjes deden op de helft van de baan. Schipper mag ik overvaren, massaal vallen en tot slot tikkertje met 6 tikkers en tweelingtikkertje.

Het was een leuke, speelse les geworden.

Verjaardag

Onze jongste kleinzoon was vandaag jarig en dat hield in, dat opa en oma op verjaarsvisite gingen. Daar ik vanmorgen eerst schaatsles zou gaan  geven in IJshal De Vliet, had ik nette kleren aangetrokken. Een clownshesje erover en het viel verder niemand echt op.

Aangezien ik vrij vroeg was, kon ik eerst nog wat rondjes op de 250-meterbaan schaatsen, waar de kinderen van de Sven Kramer Academy om half 9 al een training kregen.




Om 9 uur ging ik naar beneden, waar ik aan 15 kinderen schaatsles zou geven op de funbaan.

Er werd gewerkt aan het op de hak komen, vanwaar je goed kunt sturen, er werd gretig gevallen, de remproef werd erbij gehaald en tenslotte speelden we uitgebreid met de plastic noppen.

We sloten de gezellige les af met de grote kring.

In totaal waren er 60 kinderen op de schaatsinstuif afgekomen. 


Dit komt nog bovenop de kinderen, die via de Sven Kramer Academy gekomen waren.
In de trainerskleedkamer wachtte me nog een verrassing. De 400 verdwenen rondjes stonden ineens op de Vinksite.

Aan de stand veranderde niets, wel was de afstand tot mijn naaste belager ineens een stuk groter. Ik fietste opgetogen naar Leiden Centraal, waar ik de trein naar Rotterdam nam, waar ik mijn vijfjarige kleinzoon kon feliciteren.

Daar paste een stuk taart bij.

Na de lunch fietsten opa en oma met de kleinzoons naar Blijdorp.


De rode panda's waren favoriet. In hun verblijf liepen ook dwergherten.



Daarnaast waren er ook wollige bundelzwammen te zien.



We aten thuis pizza's zonder paddenstoelen. Na het gezellige avondmaal vertrokken we om half 8 richting Rotterdam Centraal. Het was een leuke verjaardag geweest.

In mijn nopjes

Net als gisteren stond de wekker op half 7 en vertrok ik na het ontbijt op de fiets naar IJshal De Vliet voor de tweede dag van de schaatsinstuif voor kinderen. Hoewel we niet bepaald overlopen werden door het aantal lesklanten, lag de opkomst beduidend hoger.

Op de funbaan had ik een groep van 6 kinderen, waarvan sommigen al redelijk konden schaatsen. Maar vergeleken met het duo van gisteren kon ik hier weer een speelse les van maken. Die kans liet ik niet lopen. Na de basisoefeningen gedaan te hebben inclusief clownsstap en valoefeningen, kwamen we richting het einde op het terugsturen terecht.

Ik was in mijn nopjes, toe ik de nopjes kon pakken. De eerste oefening was om met een nop op de helm naar de overkant te schaatsen en daarna terug. Een stuk makkelijker was het met een nopje op de nek, maar ook toen viel deze regelmatig. 
Beter ging het met de pet ernaar gooien. Je gooide de nop voor je uit, schaatste er naar toe, raapte hem op en gooide hem weer weg. Aan het slot mochten ze de noppen in de roos van het curling proberen te gooien. Met behoorlijk succes trouwens!

Het vervolg waren de circusacts met de noppen. Om je eigen lichaam heen aan jezelf doorgeven, daarna links en rechts om de bovenbenen. Bij deze oefening zitten de kinderen diep zonder dat ze het door hebben. Niet verder vertellen, hoor!
Dat gebeurde ook bij het van voor naar achter door de benen doorgeven van een nop, waarna de achterste naar voren schaatst en het doorgeven van voren af aan weer kan beginnen.

Ook het in tweetallen doorgeven van een nop aan elkaar is leuk. De kinderen letten dan op het bovenlichaam, waardoor het schaatsen onbewust gaat en daarvoor juist vaak beter.

Kortom, deze trainer was in zijn nopjes met de nopjes.
Dat was ik ook, toen ik  na boven tot de dweil nog even geschaatst te hebben, bij de thee een appje kreeg, dat de rondenteller weer het aantal omlopen van 250 meter doorgaf.

Ik kwam 4 rondjes tekort om eindelijk de eerste 1000 rondjes van dit seizoen vol te maken. Wie mij een beetje kent, weet dat ik dat dan ook ga doen. Ik ging weer naar boven met bij thuiskomst dit als resultaat.

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
Van een tweetal dagen is niets terug te vinden, maar van een viertal wel geregistreerde dagen zijn 398 rondjes nog niet verwerkt. Of dit alsnog gaat geschieden is nog ongewis. Je hebt het dan wel over 100 kilometer....

Ik fietste naar huis, waar ik me omkleedde, in mijn eentje lunchte en naar de volkstuin fietste, waar ik met Ada op deze frisse najaarsdag thee dronk.




Daarna fietsten we naar het graf van Ada's ouders om daar bloemen en bloembollen te planten, zodat het graf er in het voorjaar fleurig bij zal liggen.