Kinderboerderij

Vanmorgen werden onze kleinzoons gebracht. Zij kwamen een nachtje logeren. Het beloofde een warme dag te worden, hetgeen ook gebeurde.
We dronken koffie, thee en limonade in de achtertuin en zetten de parasol op, want in de zon en uit de wind werd het toch wel behoorlijk warm.

Bij zulk weer zijn de insecten en de vlinders eveneens behoorlijk actief.




Na de lunch brachten we de lege blikjes weg. Het statiegeld was voor de spaarpot van onze kleinzoons. Daarna fietsten we door naar de volkstuin, waar we her en der water gaven. Met de kleine gieters ging dat vol overgave.

Daarna fietsten we naar de kinderboerderij, waar we een ijsje namen, dat we net voor sluitingstijd op hadden. We reden naar het speeltuintje achter de kinderboerderij, waar de jongens zich uit konden leven met de waterpomp. Het opgepompte water liep in een goot van boomstammen naar beneden, zodat er dammetjes van zand gebouwd konden worden.

Via het heropende fietspad bij het Valkenburgse meer reden we naar huis, waar ik er achter kwam, dat ik mijn rugzakje had laten staan. Wie zijn hoofd niet gebruikt, moet zijn benen gebruiken. Zodoende reed ik voor de tweede keer naar de kinderboerderij om te kijken of deze op het speeltuintje aan de achterzijde stond.

We hadden geluk. Niet alleen mijn rugzakje stond nog op de bank, maar Ada's mobieltje lag er ook bij. Bij thuiskomst zag ik, dat Tadej Pogacar geheel volgens de verwachting, de bergetappe had gewonnen.

Het meest verrassende was echter, dat de Sloveense veelvraat gisteren niet gewonnen had. Er zijn zowaar krachten, die zelfs Pogacar te boven gaan!

Wielrenners eten graag pannenkoeken. Dat deden wij vanavond ook.

Avondrood in de Munnikenpolder

Het was een heerlijke avond om te sporten. Niet te warm, niet te koud. Ideaal weer voor een pittige droogtraining.

Peter Daleman had weer een heel scala aan oefeningen van zo ongeveer alle spieren in het lichaam samengebracht voor een elftal leden van IJVL en VIJL. De thuisblijvers hadden weer eens ongelijk.
Na met Jos Drabbels naar de skeelerbaan van Leiderdorp gefietst te hebben, liepen we naar het strandje langs de Does.


Vergeleken met vorige week was het gras véél groener.

De regen van afgelopen week deed zijn heilzame werk.
De buikspieroefeningen waren op mals gras een stuk aangenamer dan op dor gras.

De dalende zon zorgde voor prachtige avondluchten.

Na ruim een half uur bij het strandje liepen we naar de molens.

Daar werden de beenspieren goed onder handen genomen.

Anton Pieck zou genoten hebben van dit nostalgische plaatje.

De ganzenpas ontbrak dan ook niet in het schema van vanavond, terwijl de avondlucht op zijn mooist was tussen de rietkragen.


Wij trainden door tot 9 uur. We hadden na anderhalf uur bikkelen een zware droogtraining in de Munnikenpolder achter de rug. Laat het schaatsseizoen maar komen!

Geen tandje erbij

Gisterenavond hadden we contact met Siebe en Ana in Asturias.

Onze kleindochter had inmiddels haar derde tandje gekregen.
"Opa krijgt er morgen ook een paar bij", antwoordde ik. 
Vanmorgen fietste ik naar de tandarts, waar ik mijn plaatje kon passen. Het paste prima, maar het betrof slechts 1 kies. Dat was nog tot daar aan toe. Maar de kies was te laag, zodat ik aan de linkerkant nog niet kon kauwen. 

Het is wat dat aangaat net als in de politiek. Links mag niet meedoen.

De tandarts ging aan de slag met het aanbrengen van een goed bij het bovengebit aansluitende waslaag op de te lage kies op het plaatje. Deze gaat terug naar de tandtechnicus. Over 2 weken is het nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Op deze halfbewolkte dag fietste ik naar huis, waar ik in mijn eentje lunchte.
Daarna fietste ik naar IJshal De Vliet. Daar had ik een kennismakingsgesprek met Annelein, die in Leiden de coördinatie van de  Sven Kramer Academy voor haar rekening gaat nemen. De Schaatsschool en de kinderpartijtjes gaan er ook onder vallen.
Jaap Kroes was er ook, zodat het een gezellig kennismakingsgesprek werd tussen een nieuwkomer en een tweetal oude rotten in het vak.


Toen Jaap zijn leeftijd vertelde, kreeg hij te horen: "U bent een zeer ervaren trainer!"
Annelein kan na dit staaltje positieve feedback voortaan wel een potje breken bij Jaap.

We hoefden geen tandje erbij te zetten om tot een goede samenwerking te komen.

Rozen en Radijs

De binnentuin van "Rozen en Radijs" in Burgerveen is voor de familie Breed een beetje veranderd in hun vaste feestzaal. 

Vandaag was het weer zo ver. We vierden er de verjaardag van onze zus Trees. Daar we er om 10 uur moesten zijn, vertrokken we om kwart voor 9 van huis. Door de Leidse binnenstad reden we naar de Zijl, waar om 9 uur bij de Baanderij de start was van de triatlon van Leiderdorp. Voor ons hield dat in, dat we daar een stukje om moesten rijden, terwijl de meeste zwemmers nog in de Zijl hun baantjes trokken.

Ik kan u verzekeren, dat dit véél sneller gaat!
Bij ons ging dat niet op, daar het stille weggetje tussen de weilanden door, dat altijd aan het slot van de Leiden Marathon zit, nu was afgesloten voor iedereen, die niet aan de triatlon meedeed. We moesten een kilometer doorrijden langs de Zijl en daar een nieuw fietspad richting Oud Ade nemen.
De omweg van een kilometer konden we compenseren, doordat we op het slingerende parcours op de kaalste stukken de wind half in de rug hadden.

Over de Ringvaartdijk fietsten we naar Burgerveen, waar we precies om 10 uur aankwamen.

Zo konden we op deze zondagmorgen de 81-jarige toezingen en konden we met diverse familieleden bijpraten. Aan het begin van de middag moesten we plaatsmaken voor het volgende feest. 
Ada en ik reden grotendeels dezelfde weg terug. Daar je op een aardbeiengebakje, een paar blokjes kaas en een paar bitterballen geen 50 kilometer kan fietsen, zochten we in Nieuwe Wetering een bankje op, waar we onze meegebrachte boterhammen op konden eten.

Daar de triatlon nog steeds bezig was, moesten we weer over het nieuwe fietspad naar de Zijl. Langs de Willem de Zwijgerlaan en door het Houtkwartier en het Morskwartier reden we op huis aan na de verjaardag van Trees in "Rozen en Radijs".

Berkenzwammen en toefige labyrintzwammen

Het is al een tijdje geleden, dat de maximumtemperatuur niet boven de 20 graden Celsius uitkwam.
In combinatie met warmer zeewater leverde dat in de kustgebieden een aardige hoeveelheid regen op.
Dit weer had zijn weerslag op de natuur. En een klein beetje op mijn gedrag. Ik ging wat later naar "De Helianth" om de wekelijkse broodbestelling op te halen. Ik wachtte tot de bui overgedreven was, voordat ik naar de Leidse binnenstad reed.

Ada knipte in de tussentijd wat hoge takken van de appelboom. Bij thuiskomst liep ik ook even de tuin in. Daar zag ik weer een keer een houtpantserjuffer aan een tak hangen.

Ik ging de toiletten schoonmaken. Meestal doe ik dat op zondagmorgen, maar vandaag werkte ik het zondagse ochtendprogramma af. Toen we beiden klaar waren met onze klus, lunchten we met elkaar. Ada ging op de volkstuin nog wat snoeiklussen doen, ik volgde een half uurtje later. 
Vanaf de volkstuin ging ik een rondje van 6 kilometer hardlopen. Ik koos zoveel mogelijk onverharde paden.

In het zonnetje zag ik op een gevelde berk een berkenzwam.

Tijdens het rondje lopen kwam ik langs roze waterlelies.

Een koe in een weiland met een op het oog dik rechteronderbeen.

Verder zag ik diverse bloemen, die in het veld of langs de waterkant bloeien.





Maar het meest trof mij de flinke hoeveelheid paddenstoelen, zoals de russula.

Door de vele regen van de afgelopen week schoten ze als paddenstoelen uit de grond.
De diktandtonderzwam.



De weidekringzwam.


De toefige labyrintzwam.



En tenslotte nog een andere berkenzwam.

Voor degenen, die mij ervan verdenken, dat ik loop te zwammen: vandaag kan ik jullie niet tegenspreken....