De schijnheilige van Leiden

Sinds de tijd van een Middeleeuwse hongersnood
beschikte de Sleutelstad al over een mirakelbrood.

De plek waar dit wonder plaatsvond kreeg
zodoende de logische naam Mirakelsteeg.

In de huidige tijd zijn wij niet meer zo van wonderen,
maar wonderlijke figuren zijn er zeker te bewonderen.
Zo is er iemand die poetst met fluordosis XXL
en dat is te zien aan zijn licht uitstralende vel.

De fluorescerende werking is niet te vermijden
als je kijkt naar deze schijnheilige van Leiden.
Loopt hij in het donker over het strand
dan loopt het scheepsverkeer vast, want
de kapitein denkt dat daar een heuse vuurtoren staat.
Dat krijg je als deze schijnheilige uit wandelen gaat.

Ook in de ruimte komt men thans in de problemen,
daar een helder dwaallicht op aarde is verschenen.

En met welk fruit maak je die schijnheilige blij?
Niet met een appel, maar met een schijnaardbei!

Met een stralend gebit loopt de schijnheilige rond,
maar af en toe moet er worden gekeken in zijn mond.

De tandarts die deze onmogelijke klus klaren wil,
doet dat ten einde raad met een donkere zonnebril
en dan komt er een gatenkaas als gebit voor de dag.
Echter wel eentje met een stralend schijnende lach!
Dus tandarts, met dit gebit werken is niet zo fijn,
doch de schijnheilige schijnt wel aardig te zijn.

Dit werk is, zoals u hier ziet,
van een zeer vroege Rijmpiet.

Eekhoorntjesbrood met houtduif

Het is vandaag de langste dag. Wij deden daar volop aan mee, doordat we om half 6 al wakker werden. De slaap kwam echter niet meer terug. Maar zoals mijn moeder altijd zei: "Al slaap je niet, je rust toch!"
Na een tijdje naar "Vroege Vogels" geluisterd te hebben, ontbeten we samen.
Het was bewolkt maar droog. Dat was niet in het hele land het geval.
Met 18,4 graden Celsius was het niet bepaald koel te noemen.
Het zou met 27,7 een onvervalst warme zomerdag worden. Tijd voor zondagsrust.

De lantaarntjes waren met deze temperatuur wel actief.

De waterlelies lagen roerloos in het roerloze water.

Net als deze houtduif, die roerloos tegen de Hooglandse kerk aan lag vlak achter het podium voor de strijd om de Gouden Pet. Als u uw duif kwijt bent, kunt u hem daar ophalen.

Na bij de Oogstwinkel boodschappen te hebben gedaan, lunchten we samen thuis om aansluitend naar de volkstuin te fietsen. Daar  haalde ik wat water uit de sloot voor in de vijver en plukte ik aardbeien. Daarbij zweette je al zonder enige inspanning.


In het aardbeienbed zag ik bij het plukken een klavertje vier.

Ik fietste met de aardbeien naar huis, terwijl Ada de rest van de middag op de tuin bleef. Onderweg zag ik de overblijvende ossentong.

En heel veel paddenstoelen bij elkaar.

Het betrof vooral eekhoorntjesbrood. De ene keer als vroege en de andere keer als gewone.








Op één eekhoorntjesbrood zat een wolfspin.

Ik fietste verder naar huis.

In een weiland aan de andere kant van de sloot stond een kievit.

Thuis trok ik mijn sportkleding aan en ging een stukje hardlopen.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
Morgen moet ik droogtraining geven en dan is het toch handig om te weten, hoe belastbaar de rechterkuit is, nu ik een kleine blessure heb. Ik liep naar het Stevenspark, waar voldoende schaduw is.

En genoeg vlinders.

Ik liep 3 rondjes zigzag door het park.
Daarbij zag ik ook weer de weerschijnzwam.
Daarna liep ik langs dezelfde weg naar huis.
Daar douchte ik mij na een kleine 4 kilometer hardlopen.

Ontlading

Na de tropisch warmte van gisteren kwam 's avonds de ontlading.

Gisterenavond viel er na 10 uur 6 millimeter regen.

Vannacht ging de ontlading van de spanning in de lucht door middels onweersbuien. Om 6 uur werden we door een laatste serie donderslagen gewekt.
In een uur of 8 viel ruim anderhalve centimeter neerslag. Als je een volkstuin hebt, wordt je daar niet neerslachtig van. De tuin kon dit waterballet goed gebruiken.
Door de ontlading hadden we vandaag in de regio Leiden heerlijk zomerweer.
In Nederland komt de opgebouwde spanning tussen het minderheidskabinet en de vakbeweging komende week tot een eerste ontlading. 

Woensdag is er een staking in het openbaar vervoer vanwege de bezuinigingen op de sociale zekerheid. Dat krijg je ervan, als het kabinet een VVD-beleid uitvoert, dat de rijken ontziet en voor de zoveelste keer de armen of wie het minder getroffen heeft het gelag laat betalen.

Rob Jetten als schoothondje van de VVD: Het kan wel!
Maar vergeleken met het Midden-Oosten stellen de spanningen in ons land niets voor. Maar ja, wat wil je ook met een blindganger als president in het Witte Huis?



In het instabiele Midden-Oosten zit helaas nog veel meer onweer in de lucht ondanks alle ontlading.
In Huize Breed is er wel ontspanning. We ontbeten samen en dronken koffie en thee in de tuin, waar we een atalanta zagen fladderen, die op een blad van een struik ging zitten.




Ook een blinde bij en een lantaarntje kwamen gezellig buurten.


Ada ging naar de volkstuin, ik ging boodschappen doen. Eerst fietste ik naar de bierwinkel aan de Zeemanlaan, waar ik de voorraad alcoholvrij bier op peil bracht. Met tropisch weer is er niets lekkerder dan een gekoeld biertje. Daarna haalde ik de wekelijkse broodbestelling op bij "De Helianth". Helaas was het notenrozijnenbrood niet geleverd, zodat ik naar "Odin" in Voorschoten fietste om er eentje te kopen.


Thuis ruimde ik alles weg en maakte de lunchpakketten klaar. Daarmee trapte ik naar de volkstuin, waar ik met Ada lunchte. Ik plukte de rijpe aardbeien en pedaleerde langs het ooievaarsnest met één jong naar huis toe.

Thuis deed ik mijn oranje sportkleding aan voor een rondje hardlopen. Want ja, WE zouden tegen  Zweden spelen.


Ik ging niet teveel zweten, want meer dan dribbelen zat er vandaag niet in. Na 2 rondjes zigzaggen door het Stevenspark met af en toe een fotopauze begon ik mijn kuit weer een beetje te voelen.








Ik ging een paar kleine boodschappen doen in de Stevensbloem. Daar ontdekte ik, dat ik een beestje op mijn armen had meegenomen. 

Het bleek een tienstippelig lieveheersbeestje te zijn. Ik liet het beestje rustig zitten en wandelde naar huis toe, waar ik het lieveheersbeestje op een blad in de tuin zette. Daar kunnen deze dieren luizen vangen. Een échte luizenbaan dus!

Daarna ging ik me douchen, ondanks dat ik niet al te veel zweet op mijn huid had. En Zweedvoeten had en heb ik niet!
Ik was helemaal fris toen ik ging kijken naar Nederland-Zweden, waar we niet lang hoefden te wachten op de ontlading....