Elfdorpentocht

Het was vroeg dag. Om half 6 ging de wekker ten teken, dat ik vriendelijk doch dringend werd verzocht de echtelijke sponde te verlaten. Hetgeen ik dan ook deed. Ik trok mijn sportkleding aan en ging in mijn eentje ontbijten.

Om kwart voor 7 fietste naar IJshal De Vliet. We hadden afgesproken om om 7 uur de ijsmeesters te helpen. De slotdag van het vakantieschaatsen staat altijd in het teken van de Elfdorpentocht.

Het aantal stempelkaarten leek ons wel voldoende. Eén van de ijsmeesters had het ijs op de ijshockeybaan geschaafd om met het ijsschaafsel een flinke hoop sneeuw op de funbaan te kunnen dumpen. Met de shorttrackkussens werd daarna een circuit uit gezet.



Met Aad Kleijweg was ik een voorrijder. Wij testten de route uit en deze kon onze goedkeuring wegdragen. Om kwart over 9 konden we aan de eerste ronde gaan beginnen. Bij de eerste ronde konden we meteen door de sneeuw gaan banjeren.

In totaal waren er vandaag 180 kinderen op de Elfdorpentocht afgekomen. Dat was met name bij de stempelpost goed te merken.

Op een gegeven moment waren de medailles op. Gelukkig was er in het kantoor nog een voorraad medailles, zodat de kinderen vandaag niet teleurgesteld naar huis hoefden te gaan. In Milaan ging het ophalen van de medailles ook soepen, want zowel Antoinette Rijpma-de Jong op de 1500 meter als de heren aflossingsploeg bij het shorttrack wonnen de gouden medaille.


Net als vorig jaar liet ik me trouwens in sneeuw vallen. Je zakte in het begin er tot je enkels in weg, dus je viel lekker zacht.

Sommige tradities moet je nooit veranderen!
Maar ja, aan alles komt een eind, dus ook aan de sneeuwpret. Net als de kussens moest de sneeuwhoop opgeruimd worden.





Met koffie, warme chocolademelk en wat lekkers sloten de vrijwilligers van het vakantieschaatsen de Elfdorpentocht af.

Kjeld en Tijmen

Het gebeurt niet vaak, dat twee schaatsers van één ijsclub op één afstand op de Olympische Spelen uitkomen. Vandaag was dat het geval: twee IJVL-ers startten op de 1500 meter. Reden voor het Leidsch Dagblad om flink uit te pakken.


Maar niet alleen zij: IJshal De Vliet deed dat ook.
IJssport Vereniging Leiden, die dit jaar 40 jaar bestaat, deed ook een duit in het zakje.

Daar wij benaderd waren door SBS met de vraag, of we gezamenlijk  naar de 1500 meter zouden gaan kijken en of zij daar voor Hart van Nederland opnamen van mochten maken, kwam alles in een stroomversnelling. Samen met IJshal De Vliet werd een ruimte gezocht en gevonden. Het rondetijdenbord zou als groot televisiescherm dienen, op het platform aan de kop van de 250-meterbaan zouden de toeschouwers zich kunnen verzamelen.
De wedstrijd begon om half 5. Normaliter beginnen de kinderen van de IJVL om kwart voor 5 aan de wekelijkse training. In samenspraak met de dienstdoende ijsmeesters werd dit een uur vervroegd. De kinderen hebben Krokusvakantie, dus zij konden ook op tijd komen.
Daarnaast nodigden we volgaarne Jeroen Straathof uit: deze voormalige voorzitter van shorttrackvereniging IHCL was de eerste wereldkampioen op de 1500 meter in 1996 en werd in 1994 negende op de Olympische Winterspelen in Hamar.

Bij aankomst om 3 uur zag ik een filmploeg klaarstaan bij de trainerskleedkamer. Daar Omroep West en Sleutelstad het toenemende feestgedruis ook zou komen filmen, vroeg ik, van welke omroep zij waren?
Zij bleken van de Gamma te zijn, één van de sponsoren van Kjeld Nuis. Zij wilden een special rond deze Olympische kampioen opnemen.
Ik hielp de medewerkers van Omroep West
 en SBS om met hun materiaal de ijsbaan veilig over te steken en er werd al een interview met de eerste IJVL-trainer van Tijmen Snel gehouden.

Het grote verschil: Tijmen rijdt snel en ik rij Breed!
Daarna moest ik aan het werk: kinderen schaatsles geven. Wie weet zit er onder hen een volgende topschaatser en kunnen we over 20 jaar als IJVL-ers weer opdraven om gezamenlijk naar de Winterspelen te komen kijken. De les verliep wat rommelig, daar veel kinderen en trainers afwezig waren en diverse groepen waren samengevoegd.

Om half 5 was de les afgelopen, nadat onze kinderen zelf ook 6 rondjes oftewel 1500 meter gereden hadden. Met deze ervaring vers in de benen gingen we kijken naar deze spannende schaatsmijl.

Met ruim vijftig schaatsliefhebbers keken we naar het grote scherm, terwijl tot de dweilpauze diverse kinderen nog zelf hun rondjes reden. De ware geest!

Tijdens de dweilpauze werd het juichen geoefend. Daarbij moest naar het televisiescherm gekeken worden en niet in de lens van de camera's!


Maar ja, we hadden dan ook een oranje bril op!


Na de dweilpauze werd het echt spannend. Pas na de laatste rit wisten we, dat Kjeld Nuis toch nog brons had gepakt en dat Tijmen Snel na een paar missertjes op de elfde plaats was beland.
De feeststemming zat er goed in. En in de links hieronder kunt u door ze aan te klikken zien, wat Omroep West en Hart van Nederland ervan gemaakt hebben.
Omroep West
Korte video feestsfeer
Hart van Nederland
Bij Hart van Nederland zitten we in het slot van de uitzending rond 16.33.

Natuurijstraining

Het had gesneeuwd vannacht. Bij het ontwaken dooide het. 
Het was waterkoud toen ik met wat naar beneden dwarrelende natte sneeuwvlokken naar IJshal De Vliet fietste. Daar zou ik les geven voor het vakantieschaatsen. Het was met 80 kinderen de rustigste dag van de week.



Op de funbaan had ik 14 kinderen, die ik de beginselen van het schaatsen op natuurijs bij wilde brengen. Morgen is de Elfdorpentocht, dus dit was een mooi opstapje om oefeningen te doen, waar de kinderen morgen profijt van zullen hebben. 

Zo leerde ik, hoe je moet rijden met meewind en met tegenwind en ook, hoe je elkaar uit de wind kunt houden. Maar ook, hoe je aan de stok kunt schaatsen, onder lage bruggetjes door rijden en de jonge kunstschaatsster deed voor, hoe je tussen de rietkragen door kunt slalommen. 

Maar ook, hoe je iemand op sleeptouw kunt nemen bij een toertocht. of hoe je het beste kunt klûnen. Dat deden we over de rubber matten van de funbaan naar de ijshockeybaan kunt lopen. Loop een beetje als een pinguïn. 

Daar we er toch waren, maakten we van de gelegenheid gebruik om een rondje over de vrij drukke ijshockeybaan te schaatsen.
Het slot van de les gebruikten we om de kinderen te leren, hoe je iemand veilig uit een wak te halen. Want veiligheid op een kunstijsbaan is heel wat anders dan veiligheid op natuurijs.

Olympische Spelen

Als schaatstrainer werk ik regelmatig met een thema rond mijn schaatslessen. Met de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo, die zijn finale nadert, was het een voor de hand liggend thema.
Vanmorgen fietste ik met mijn vrouw en onze kleinzoons naar IJshal De Vliet, waar we schaatsen en een helm voor de jongens huurden en twee toegangskaartjes kochten. Ik trok mijn schaatsen aan in de trainerskleedkamer, waar ik pylonen, een tweetal stokken en een schuimrubber dobbelsteen pakte. Daar de funbaan om 9 uur werd gedweild, schaatsten we in op de ijshockeybaan.


Ada bleef met de jongste op de ijshockeybaan, ik ging met de jongste naar de funbaan, waar ik in mijn eentje aan maar liefst 35 kinderen les mocht geven. In totaal kwamen er 150 kinderen op de schaatsinstuif. Alle rekjes waren op een gegeven moment op!



Na de basishouding, die ik geleerd heb van bondscoach Ab Krook, begonnen we met het inrijden. Na een paar rondjes volgde een paar keer starten, waarna de bobslee van stal werd gehaald. Op je billen zo lang mogelijk doorglijden op de net gedweilde spiegelgladde ijsvloer. Na de bobslee volgde het rodelen. Je deed hetzelfde, maar nu op je buik.
De kunstschaatsster deed een oefening voor, waarna we gingen langlaufen gevolgd door schansspringen. De gele dobbelsteen bepaalde, hoe vaak de oefening werd uitgevoerd.

Met de kleine pylonen gingen we curling spelen. De 4 rozen aan beide zijden van de funbaan waren het doel. Nadat iedereen zesmaal op de roos had gemikt, mochten ze de pylonen kriskras op de baan mikken. Zo konden we de reuzenslalom van het skiën uitvoeren. Daar we de pylonen niet konden laten liggen, haalden de kinderen ze op en deden we de opening van de Olympische Spelen nog eens dunnetjes over. De estafette met de fakkels.

Eerst een ronde solo, daarna in tweetallen met het aan elkaar geven van de fakkels, waarna de jonge kunstschaatsster nog een oefening voordeed.
De biatlon kwam langs. De kinderen gingen langlaufend naar de overkant en moesten driemaal schieten met een virtuele buks. Daarna kwam het spelletjesgedeelte. Eerst moest er onder een tweetal stokken, die lage bruggetjes voorstelden, geschaatst worden, waarna we hetzelfde langs de boarding deden. De eerste maakte een pootje, de volgende deed hetzelfde en met 35 kinderen hadden we een tunnel, die de boarding van het halve rechte eind besloeg.
Als afsluiting deden we tikkertje met 4 tikkers. De dobbelsteen had dit aantal bepaald. Wie getikt was moest in de middencirkel gaan staan. Daar sloten we met de grote kring deze geslaagde Olympische Spelen af.

Want vergis u niet. Ook Jordan Stolz is speels begonnen, net als de kinderen in IJshal De Vliet vandaag.

De tovenaar

Het gebeurt lang niet alle jaren, dat in onze regio Carnaval en de krokusvakantie samenvallen. Dit jaar was het wel het geval.

Vandaag was het dan zo ver. Ik zou verkleed schaatsles gaan geven in IJshal De Vliet. Ik zou me als tovenaar verkleed op het gladde ijs op de funbaan begeven.

Voor de start van de instuif werd een statieportret van de tovenaar gemaakt.

Er zouden 120 kinderen op de schaatslessen op de 3 banen af komen.



Daarvan kwam een kwart op de funbaan af.

Waar een gitarist van het Engelse "Wizzard" met rolschaatsen het podium betrad, deed deze Nederlandse tovenaar het met kluunschaatsen. 's Lands wijs, 's lands eer. Maar net als de Britse evenknie maakten we er een feest van. Met een toverstok in de hand en een bezoek aan de boerderij met heel veel dieren was het een sprankelende les, die we na een polonaise, "vermomd" als een grote regenworm, afsloten met tweelingtikkertje.

De kinderen hadden het naar hun zin, de ouders langs de kant evenzeer en de tovenaar toverde een lach op vele gezichten. Er lopen op deze aardbol al genoeg mensen rond, die het tegendeel doen! Na gedane arbeid zocht de tovenaar het hogerop en deed hij zijn zegenrijke werk op de 250-meterbaan, terwijl er op de ijshockeybaan een ijshockeyclinic was.


Voor een tovenaar gaan deuren open, die voor anderen gesloten blijven. Zo kon hij controleren, of alle materialen voor de Elfdorpentocht van aanstaande vrijdag aanwezig waren. Een simpele toverspreuk volstond.

Op een stalen ros reed de tovenaar naar zijn woning, waar zijn kleinzoons kwamen logeren. Er volgde een gezellige middag, waarbij de kinderen fantasierijk speelden. Nu lijkt toveren in de genen te zitten. Mijn vierjarige kleinzoon bleek een heuse taaltovenaar. Bij het spelen met Lego muntte hij het woord politieautoparkeerplaats.

Iedereen die scrabble speelt, zou jaloers zijn op deze virtuositeit. Toen ik 4 jaar was, kwam dit écht niet in mij op....