Spannende stayersafstand

Vanmorgen konden we niet schaatsen met de "Krasse knarren" op de 250-meterbaan in IJshal De Vliet, daar de "Mammoth"-dweilmachines opnieuw geprogrammeerd moesten worden voor het rijden zonder ijsmeester erop. De Mammoetjagers kunnen dan even op hun lauweren rusten.

Ons kwam dat helemaal niet slecht uit, daar vanmorgen de oven met inductiekookplaat gebracht en geïnstalleerd zou worden door firma Hartwijk. De fout met de bestelling was door hen gelukkig snel hersteld. Sneller dan we hadden verwacht.

Anderhalf uur later kwam er een elektricien van Hartwijk, die de juiste stekker in elkaar zette en de oven aansloot. De kookplaat werkte goed en terwijl de installateur vertrok, kwam er een klusjesman aangereden, die de keuken verder op orde maakte. De nieuwe koelkast, die in maart komt, is wat hoger en breder, dus diverse planken moesten worden aangepast. Het resultaat kon ik pas zien, toen ik terugkwam van de schaatsles van de IJVL in IJshal De Vliet.

Een knallende kilometer

Het was gisteren een voor februari warme dag, waarbij vooral de hoge minimumtemperatuur opviel.


Helaas gaan zulke temperaturen in de winter vaak gepaard met neerslag.

Hetgeen dan weer goed is voor de planten, zoals deze sneeuwklokjes.

Gelukkig is IJshal De Vliet overdekt, want daar bracht ik een deel van de middag door. Eerst had ik samen met Max een kinderpartijtje. Toen dat afgelopen was ging ik van de funbaan naar de 250-meterbaan. Daar was het rustig. Ik reed een tijdje met Willem van der Laan, met wie ik op dinsdagavond in de Leidse IJshal heel vaak in hetzelfde treintje reed.

Daarna reed ik het grootste deel solo op de vrij lege baan. Ik kwam tot 91 rondjes, waarmee het totaal op 6210 geregistreerde rondjes in dit schaatsseizoen kwam. Hiermee sta ik fier op kop in het kilometervreterklassement.

Na de gedoseerd gereden kilometers fietste in naar mijn schoonmoeder, waar we met Ada's broers en zussen gezellig aten. Voor en na de maaltijd keek in naar de kilometer van de mannen op de Olympische spelen. Wie de uitslag ziet, zou denken: "Die had ik wel kunnen voorspellen!"
Maar het had heel anders kunnen lopen, als een enorm sterk rijdende Joep Wennemars bij de laatste wissel niet zwaar gehinderd zou zijn. 

Klik hier om de race tegen Lian te bekijken.
Er wordt vaak reclame gemaakt voor kiloknallers, maar dit was een knallende kilometer! Ik ga niet zeggen, dat Wennemars van Jordan Stolz zou hebben gewonnen, maar als je na zo gehinderd te worden vijfde wordt in 1.07.58, dan had je normaliter toch wel op het podium terecht gekomen. Nu was Ning, een andere Chinees, de lachende derde. Wennemars mocht in zijn eentje een kwartier later over rijden, maar dat was natuurlijk een kansloze missie.

Graven van Holland

Wie heden ten dage een ritje door Leiden maakt, heeft grote kans dat je ergens met een omleiding te maken krijgt vanwege werkzaamheden. Gisteren telde ik er op een fietsrit naar, in en van het centrum van de Sleutelstad zelfs 5!
Daar ik inmiddels al 46 jaar in deze mooie en gezellige stad woon, weet ik, dat er altijd wel ergens gegraven wordt. Dat heeft alles met de roemrijke geschiedenis van Leiden te maken en dan specifiek met de Graven van Holland.
Uit de namenlijst springen er 2 uit, die nadrukkelijk verband hielden met Leiden. Allereerst is daar Ada van Holland.

Ada werd op weg naar de begrafenis van haar vader door getrouwen van Willem bij Leiden in het nauw gedreven. Ze verschanste zich in de burcht van Leiden, die na een kort beleg door de burggraaf van Leiden, Filips van Wassenaar, werd ingenomen. Ada werd door haar oom geïnterneerd op Texel.
De bekendste graaf van Holland is zonder enige twijfel Floris V. Der keerlen god werd op 24 juni1254 geboren op de plaats, waar nu de Lokhorstkerk staat.

Om de hoek ervan staat het Gravensteen. 


Kortom, al sinds de Middeleeuwen was graven en Leiden al een veelvoorkomende combinatie.

Ids Postma

Op woensdagmorgen ga ik meestal naar de Boerenmarkt om boodschappen te doen. Dat deed ik vanmorgen ook. Bij de kaaskraam, waar in jonge geitenkaas koop, die én zoutarm én smakelijk is koop, raakte ik in gesprek over de Olympische Spelen. 
Naar aanleiding daarvan vroegen de man en de vrouw, hoe schaatsers zo lang stil kunnen staan voor de start en of dat niet heel zwaar is. De ruimte voor de Waag is groot genoeg, dus ik deed de start voor, die ik bij de droogtraining en op het ijs in de Leidse IJshal en IJshal De Vliet vaak genoeg geoefend heb en heb voorgedaan.

Toen volgde een zin, die ik totaal niet verwacht had: "Dat deed Ids Postma op school ook!"
Hij bleek in Fryslân op de Hogere Landbouwschool gezeten te hebben met de Olympische kampioen op de 1000 meter en meervoudig Europees- en Wereldkampioen. In de pauze trainde Ids vaak de start. Waaruit maar weer eens blijkt: oefening baart kunst.

Zo kwam ook Anni Friesinger ter sprake, met wie Ids in 2009 trouwde. Wij maakten er destijds grappen over bij de droogtrainingsgroep van de IJVL: "Anni staat nu op stal en heeft als naam Anni I gekregen!"
Zo ziet u: ook een gesprek op de markt kan soms verrassende verhalen opleveren.

Het IJVL-smaldeel

Het is vrijwel onmogelijk om niet in de gaten te hebben, dat op dit moment in Milaan en Cortina d'Ampezzo de Olympische Winterspelen aan de gang zijn.
Na de fantastische tweestrijd tussen Jutta Leerdam en Femke Kok op de 1000 meter richt het vizier zich alweer op de kilometer van de mannen van morgen met Kjeld Nuis als Leids uithangbord. We werden als IJVL zelfs nog benaderd of we morgenavond nog iets zouden organiseren met samen kijken naar de wedstrijd.  Dat was echter te kort dag.

Maar donderdag 19 februari staan niet alleen met uitroeptekens in de agenda van Kjeld Nuis en Tijmen Snel. Het koningsnummer, de 1500 meter, telt maar liefst 2 IJVL-leden op het Olympisch ijs in Milano. Welke schaatsclub biedt er meer? Beide schaatsers hebben het schaatsen geleerd in de oude Leidse IJshal aan de Vondellaan. Er wordt momenteel achter de schermen gewerkt om gezamenlijk naar hun verrichtingen te kijken. De Olympische Spelen staan bekend om hun verrassingen, dus wie weet....
Naast dit duo staat bij het shorttrack ook Zoë Florence Deltrap aan de startstreep. Ook de IHCL is dus vertegenwoordigd in Italië. Waar de oude 200-meterbaan als een kweekvijver voor schaatstalent bekend stond, daar zet IJshal De Vliet deze goede traditie voort.



(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)

De bijvangst van deze Spelen is de "ontdekking" van het schaatsen met beide armen op de rug. Als erkend écht langeafstandsschaatser wist ik dit al jaren....

Gasloos

Vandaag zouden we van het gas af gaan. Via Portaal zou er iemand komen om het gas af te sluiten. Wij waren er klaar voor.

We belden nog even met de firma, die het fornuis voor inductiekoken zou brengen met de vraag, hoe laat ze zouden komen. Even werd het stil aan de andere kant. Er was iets mis gegaan met de bestelling. Vandaag zou niet meer lukken. Het zou donderdag of vrijdag worden.
Dat werd een koude douche voor ons, net zo fris als de minimumtemperatuur aan de grond. Het was dan ook waterkoud weer. De man, die het gas af kwam sluiten, was wel keurig op tijd en hij was tot 3 uur vanmiddag bezig om het allemaal voor elkaar te krijgen.

Waar Normaal "gas der bi-j" wil, daar willen wij er juist van af. En dat is gelukt.


Maar waar deze mogelijkheid om te koken niet meer bestaat, daar moest de andere mogelijkheid wel geschapen worden. De oude meterkast voldeed niet meer aan de NEN-normen. Alle stoppen werden vervangen door moderne.

Ook het oude stopcontact werd na jaren trouw dienst vervangen.
De stoppenkast is klaar voor de overstap, de keuken ook, maar gasloos leidt helaas nog niet automatisch naar gasloos koken. Na vanmorgen nog even wat spullen in de Leidse binnenstad gehaald te hebben en vanmiddag op de volkstuin, moesten we vanavond noodgedwongen uit eten. Heel vervelend allemaal.
We wandelden in de avondschemering, die veel warmer was dan die vanmorgen, naar Brasserie "Buitenhuis", waar we doradofilet met gamba's aten met Apfelstrudel met boerenroomijs als toetje. Johan Cruijff zou zeggen: "Elk nadeel heb zijn voordeel".
Daar waren we het roerend mee eens!

De morgenstond heeft goud in de mond

Na wat hanenwaken ging ik er om half 8 uit. Er was een prachtige zonsopgang.

Om kwart voor 8 ging ik in het ochtendgloren lopen.

Ik liep langs de boerderij van de buren.

Plots kwamen 2 honden luid blaffend de weg op gerend.

Ik liep terug naar huis. Meestal houdt het op als je bij hun erf vandaan bent. Ze liepen echter achter me aan en de kleinste maakte een happende beweging. De morgenstond heeft goud in de mond, de hondenmond blikkerende tanden....
Ik liep terug naar huis, de honden liepen mee. Ik zocht een stok om de hond mee te slaan, maar kon deze niet zo gauw vinden. Ten langen leste gingen de honden terug, maar langs de boerderij gaan leek me geen goed idee. Ik liep via een andere weg naar Nava onder een nog steeds prachtige zonsopgang.




Via Villabona liep ik naar de panderia voor een integral, een medio en een viertal croissantjes. Via het bosje liep ik terug naar huis. Ditmaal kwam ik veilig langs de boerderij.

Ik dekte de tafel, ging me douchen en daarna ontbeten we. Later op de ochtend ging ik op de mountainbike boodschappend doen bij Alimerka en Dia. Ik reed er via Quintana, Ceneyu, Villa en Villabona naar toe.

Met een redelijk gevulde rugzak klom ik via de San Bartolomé en het station naar Castañera. Daar nam ik het steile klim over het halfverharde pad naar Trescastes om bij Paraes weer op de provinciale weg uit te komen.

Bij het kerkje sloeg ik linksaf om na 14 kilometer weer veilig thuis te komen.
We aten 's middags hutspot met stoofvlees. Aan het eind van de middag gingen Ada en ik wandelen over de paden achter ons huis.

We liepen ruim een uur en na een tijdje met Pedro gepraat te hebben waren we in de schemering weer thuis.