Gisteren was er weer een Rode lijn-demonstratie tegen de genocide in Gaza. 
Wij gingen er voor de derde keer naar toe. Maar voor het zover was, hadden we een rustige zondagmorgen. Ik sliep zowaar een keer door tot half 8.
We ontbeten uiteraard later dan door de week, als ik om 9 uur op het ijs moet staan in IJshal De Vliet. Daarna moesten we nog een paar klusjes op de volkstuin doen. Daarbij waren we niet de enigen. Ook deze aardhommel was actief. In november!
We brachten de boerenkool thuis en fietsten daarnaar door naar Leiden Centraal, waar we de fietsen stalden en om 12 uur in een propvolle trein stapten. Tot Schiphol stonden we in onze coupé als haringen in een ton. Of kan ik beter zeggen stokstijf als stokvis?
Na Schiphol konden we even zitten, maar we waren redelijk snel in Amsterdam-Zuid. Vandaar liepen we naar het Museumplein door Oud-Zuid. 
Hoe oud het daar was, was te zien aan deze harslakzwam.
Na een wandeling van ruim 3 kilometer kwamen we langs het Concertgebouw bij het Museumplein uit.
We besloten hier te wachten, daar er aldaar nog ruimte was en 100 meter verderop niet meer.
We wachtten op een zus van Ada, die met een vriendin een paar treinen later zou komen.
Vooraan bij het podium had men duidelijk minder ruimte, dan wij achterin hadden.
Doordat we veelal stil stonden, waren we blij, dat de stoet ging lopen en de achterhoede dus ook.
We waren er klaar voor.
Sinterklaas trouwens ook, ook al was hij incognito gekomen....
Rest verhaal volgt nog.
