Bonustraining

Vorige week had ik me reeds afgemeld voor de laatste droogtraining van IJVL en VIJL van dit seizoen. Ik zou na het avondeten mijn kleinzoons naar Rotterdam brengen. Maar hun moeder, die hen de dag ervoor gebracht had, had een beter plan. Ze liet haar auto bij ons achter, zodat Siebe de jongens naar de Maasstad zou brengen.
Na de stamppot met andijvie en rookworst, niet ideaal vlak voor een training, waren we dusdanig vroeg klaar, dat ik nog op tijd bij de droogtraining in de Munnikenpolder kon zijn. Het was dus een bonustraining. Om 7 uur fietste ik naar Leiderdorp toe.

Met een negental schaatsers begonnen we in de avondschemering aan de pittige training onder leiding van Peter Daleman. Na het inlopen werden alle spieren bij het strandje langs de Does losgewerkt.


Dit waren geen oefeningen, waarbij je last kreeg van de rookworst.

Vlak bij me zag ik tijdens de grondoefeningen de geschubde inktzwammen staan.

Met soepele spieren liepen we naar de molens toe.

Daar voerden we oefeningen voor de been-, rug- en buikspieren uit.



In het laatste zonlicht liepen we naar het fietspad langs de A4.



Daar moesten we al lopend met beide handen de grond aanraken of juist hoog op springen. Met het oog op de genuttigde worst liet ik deze oefening wijselijk achterwege. Desondanks was het de zwaarste training van het zomerseizoen. 

Dit kwam door het slotakkoord in het licht van de lantaarns.

Een half uur lang volgden de intervaloefeningen en schaatsoefeningen omhoog elkaar in hoog tempo op. Je ging je beenspieren goed voelen. En telkens als je dacht, dat we klaar waren, kwam er nog een oefening achteraan zoals zo lang mogelijk statisch zitten tot het moment, dat iemand omhoog kwam. En niemand wilde dat zijn....
En zo werd deze bonustraining een echte finale. We zijn klaar voor het schaatsseizoen in IJshal De Vliet dat komend weekeinde van start gaat.

De windsurfer

Gisteren en vandaag heb ik overdag een aantal korte fietsritten gemaakt om boodschappen te doen of naar de volkstuin te rijden. Daarbij stuitte ik op een windsurfer. Een wel heel bijzondere.

Aerodynamisch tot en met. In stilte in training voor de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. Dit vlieggewicht kon wel eens DE sensatie van L.A. worden!

Daarnaast kwam ik nog een woelrat tegen. Op een geasfalteerd fietspad valt er niet zo heel veel te woelen.

Op de volkstuin stond een moerasandoorn nog prachtig te bloeien.

Het mos had ook geprofiteerd van de natte periode.

Daarnaast waren er ook de nodige paddenstoelen te zien.





Daarnaast ben ik gisterenmiddag na anderhalve maand weer een oogprik wezen halen in het LUMC. De volgende is over 2 maanden, met daaraan een oogonderzoek gekoppeld.

Wat dat aangaat is er vooruitgang waarneembaar. Net als bij de windsurfer....

Visite

Afgelopen zondag hadden we een huis vol visite. Dat betekende op zaterdag veel boodschappen doen en ook op zondag nog wat verse spullen halen in de Stevensbloem. Om 11 uur werden de eerste gasten verwacht.

Voor die tijd bracht ik het groente- en fruitafval naar het compostvat op de volkstuin. Onderweg zag ik aardig wat paddenstoelen staan.








En een rode Amerikaanse rivierkreeft die bofte, want er stond geen kreeftsalade op het menu.

Ik kwam gelijk aan met Siebe, die met Jeroen Straathof getraind had op de racefiets. De enige deelnemer aan de Zomer-, Winter- en Paralympische Spelen dronk een kop koffie na onze kleindochter gezien te hebben.
 
Drie zussen en een zwager van me kwamen rond 11 uur binnen net als de Schelvispekel-vrienden Bas, Nel en Joep. 

Mijn zus Corrie liet een kiekje uit het grijze verleden zien van mijn zussen. dat ik niet kende. De foto is gemaakt in de voortuin van ons ouderlijk huis. Het was reuze gezellig en toen onze visite op het punt stond om weg te gaan kwamen onze dochters binnen zetten. Onze kleinzoons kwamen een nachtje logeren, hetgeen mogelijk was gemaakt door een studiedag op school.  Zodoende was ons hele gezin bijeen!

We hadden een gezellige maaltijd met elkaar na een speurtocht in en om het huis voor onze kleinzoons in een huis vol visite.

Distelvlinderloop

We waren rond 6 uur wakker, maar dommelden weer in slaap. Om half 8 werden we wakker. Na met Siebe, Ana en onze kleindochter ontbeten te hebben, fietsten Ada en ik rond 11 uur naar de Leidse binnenstad om bij de Oogstwinkel en "De Helianth" de nodige proviand in te slaan voor het weekend.

Toen we on 1 uur alles thuis hadden opgeruimd, dronken we koffie en thee, waarna we een lunch met brood en soep hadden. Siebe en Ana vertrokken naar het centrum van de Sleutelstad, terwijl wij op onze kleindochter pasten. Een eenvoudige taak, daar zij in slaap gevallen was en tot 5 uur door zou slapen.

Ik stuitte op 100 meter van ons huis op een serie geschubde inktzwammen en dacht erover om de loop zo te noemen, maar bij de Rijndijk gekomen werd dat idee snel verlaten.

Op een vlinderstruik zaten een paar distelvlinders.



Ik liep door naar het Valkenburgse meer. Onderweg stuitte ik op fijngegordelde melkzwammen.

Bij het Valkenburgse meer werd volop gesurft. 


Niet zo gek met windkracht 5 Beaufort.



In de grote witte zandzakken zijn inmiddels veel planten ontkiemd.


Ondanks de krachtige wind was het nog redelijk warm.

De zwanen in de boerensloot zwommen doodgemoedereerd verder.


Boven hun hoofden dook een grote roofvogel op, mogelijk een zeearend.


Bij de faunapassage "Ommedijk" kon je op de vele boomstammen evenzovele paddenstoelen zien.








Daarnaast waren er ook nog genoeg "gewone" bloemen te zien.






En dat allemaal tijdens de distelvlinderloop van 6 kilometer.