Singelparkloop

Na om half 6 wakker geworden te zijn van wat babygeluiden, vielen we weer in slaap tot we om 7 uur ontwaakten.

Na het ontbijt fietste ik naar Aad Kleijweg voor de laatste zomertraining van het seizoen.  Dat deed ik niet op zo'n mooi versierde fiets, ook al is één van mijn zussen vandaag jarig.

Met het oog op de 100 Bruggenloop van aanstaande zondag besloten we over het Singelpark te gaan lopen.

Na een kilometer kwamen we uit bij de fontein bij het Plantsoen.

Daar voerden we de rek en strekoefeningen uit voordat we verder gingen met de rustige loop met regelmatig versnellingen. 

We vervolgden onze weg op de wijze, zoals schaatsers dat plachten te doen. De bocht naar links lopen. Want morgenmiddag staan Aad en ik in IJshal De Vliet weer samen op de smalle ijzers.
In een tijd van "Bouwen, bouwen, bouwen" is het Stadsbouwhuis bijna voltooid verleden tijd.
Bij molen "De Put" zat het grootste deel van de 7 kilometer lange loop er op.
Na de Singelparkloop ging ik meteen naar huis, daar er visite op mij wachtte. Een flink deel van mijn schoonfamilie kwam voor onze kleindochter, die binnenkort weer naar Spanje toe gaat.
Na da gasten begroet te hebben, ging ik me douchen om daarna aan te schuiven. We lunchten gezamenlijk, waarna ik vanmiddag oppasdienst had.


Ik wandelde met de kleindochter in de kinderwagen ruim een uur door de Stevenshof, voordat ze in slaap viel. Maar ja, het begrip siësta moet ze als Spaanse natuurlijk wel leren.

Je hoort opa echter niet klagen. Dit zijn de gouden dagen voor iedere grootouder!

Een bijzondere oppasdag

Om de 2 weken zijn we aan de beurt om op onze kleinzoons te passen. Vandaag was de woensdag, waarop het onze beurt was om naar Rotterdam af te reizen.


Voor het zo ver was, deed ik in de Leidse binnenstad diverse kleine boodschappen alvorens ik naar Leiden Centraal fietste om de trein van kwart over 11 te pakken.

In Rotterdam aangekomen haalde ik het fietsstoeltje op om het op mijn OV-fiets vast te zetten, zodat de 4-jarige kleinzoon veilig achterop kon zitten.

Ada kwam een trein later. Zij reed rechtstreeks naar de school toe. Dat was maar goed ook, want de oudste kleinzoon had een lekke achterband. Zij liepen de 2 kilometer naar huis. Ik fietste vooruit met de jongste alvast vooruit om de tafel te dekken.

Nadat we met zijn vieren geluncht hadden, arriveerden Siebe en Ana met hun dochter. Het begin van een bijzondere oppasdag. De jongens zijn dol op hun kleine nichtje, die zo jong als ze is enthousiast reageert op haar grote neven.
Halverwege de middag plakte Siebe de band. Als wielrenner had hij geleerd om reparaties aan de fiets zelf uit te kunnen voeren. Dat deed hij dan ook bijzonder vaardig.

De jongens waren intussen bezig met vuurwantsen.


Na de koffie en thee werd onze kleindochter slaperig. Zij viel in opa's armen in slaap. Terwijl oma het avondeten klaarmaakte, gingen de anderen een wandeling maakte op deze bewolkte dag met een prima temperatuur.

We hadden een gezellige maaltijd met zijn allen. 

Voordat we na daze bijzondere oppasdag naar huis gingen, speelden we nog een potje "Het magische labyrint". Toen we net in de trein naar Leiden zaten, kwam Ada er achter, dat ze haar mobieltje had laten liggen. Wij verlieten de trein voordat deze vertrok. 

Voordat ik naar Ike kon appen, belde zij. Ze kwam met de fiets het mobieltje brengen. Het was en bleef een bijzondere oppasdag.....

Bonustraining

Vorige week had ik me reeds afgemeld voor de laatste droogtraining van IJVL en VIJL van dit seizoen. Ik zou na het avondeten mijn kleinzoons naar Rotterdam brengen. Maar hun moeder, die hen de dag ervoor gebracht had, had een beter plan. Ze liet haar auto bij ons achter, zodat Siebe de jongens naar de Maasstad zou brengen.
Na de stamppot met andijvie en rookworst, niet ideaal vlak voor een training, waren we dusdanig vroeg klaar, dat ik nog op tijd bij de droogtraining in de Munnikenpolder kon zijn. Het was dus een bonustraining. Om 7 uur fietste ik naar Leiderdorp toe.

Met een negental schaatsers begonnen we in de avondschemering aan de pittige training onder leiding van Peter Daleman. Na het inlopen werden alle spieren bij het strandje langs de Does losgewerkt.


Dit waren geen oefeningen, waarbij je last kreeg van de rookworst.

Vlak bij me zag ik tijdens de grondoefeningen de geschubde inktzwammen staan.

Met soepele spieren liepen we naar de molens toe.

Daar voerden we oefeningen voor de been-, rug- en buikspieren uit.



In het laatste zonlicht liepen we naar het fietspad langs de A4.



Daar moesten we al lopend met beide handen de grond aanraken of juist hoog op springen. Met het oog op de genuttigde worst liet ik deze oefening wijselijk achterwege. Desondanks was het de zwaarste training van het zomerseizoen. 

Dit kwam door het slotakkoord in het licht van de lantaarns.

Een half uur lang volgden de intervaloefeningen en schaatsoefeningen omhoog elkaar in hoog tempo op. Je ging je beenspieren goed voelen. En telkens als je dacht, dat we klaar waren, kwam er nog een oefening achteraan zoals zo lang mogelijk statisch zitten tot het moment, dat iemand omhoog kwam. En niemand wilde dat zijn....
En zo werd deze bonustraining een echte finale. We zijn klaar voor het schaatsseizoen in IJshal De Vliet dat komend weekeinde van start gaat.

De windsurfer

Gisteren en vandaag heb ik overdag een aantal korte fietsritten gemaakt om boodschappen te doen of naar de volkstuin te rijden. Daarbij stuitte ik op een windsurfer. Een wel heel bijzondere.

Aerodynamisch tot en met. In stilte in training voor de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. Dit vlieggewicht kon wel eens DE sensatie van L.A. worden!

Daarnaast kwam ik nog een woelrat tegen. Op een geasfalteerd fietspad valt er niet zo heel veel te woelen.

Op de volkstuin stond een moerasandoorn nog prachtig te bloeien.

Het mos had ook geprofiteerd van de natte periode.

Daarnaast waren er ook de nodige paddenstoelen te zien.





Daarnaast ben ik gisterenmiddag na anderhalve maand weer een oogprik wezen halen in het LUMC. De volgende is over 2 maanden, met daaraan een oogonderzoek gekoppeld.

Wat dat aangaat is er vooruitgang waarneembaar. Net als bij de windsurfer....

Visite

Afgelopen zondag hadden we een huis vol visite. Dat betekende op zaterdag veel boodschappen doen en ook op zondag nog wat verse spullen halen in de Stevensbloem. Om 11 uur werden de eerste gasten verwacht.

Voor die tijd bracht ik het groente- en fruitafval naar het compostvat op de volkstuin. Onderweg zag ik aardig wat paddenstoelen staan.








En een rode Amerikaanse rivierkreeft die bofte, want er stond geen kreeftsalade op het menu.

Ik kwam gelijk aan met Siebe, die met Jeroen Straathof getraind had op de racefiets. De enige deelnemer aan de Zomer-, Winter- en Paralympische Spelen dronk een kop koffie na onze kleindochter gezien te hebben.
 
Drie zussen en een zwager van me kwamen rond 11 uur binnen net als de Schelvispekel-vrienden Bas, Nel en Joep. 

Mijn zus Corrie liet een kiekje uit het grijze verleden zien van mijn zussen. dat ik niet kende. De foto is gemaakt in de voortuin van ons ouderlijk huis. Het was reuze gezellig en toen onze visite op het punt stond om weg te gaan kwamen onze dochters binnen zetten. Onze kleinzoons kwamen een nachtje logeren, hetgeen mogelijk was gemaakt door een studiedag op school.  Zodoende was ons hele gezin bijeen!

We hadden een gezellige maaltijd met elkaar na een speurtocht in en om het huis voor onze kleinzoons in een huis vol visite.