G-schaatsers

Afgelopen donderdag konden we als IJVL uitgebreid vieren, dat clubleden Kjeld Nuis en Tijmen Snel de 1500 meter op de Olympische Spelen mochten rijden. Mede door de bronzen medaille, die Kjeld wist te veroveren, werd het feest in IJshal De Vliet, zoals na 16.30 is te zien in de uitzending van Hart van Nederland.

Denk echter niet, dat we alleen aandacht hebben voor onze topschaatsers. Al ruim 3 decennia wordt er schaatsles gegeven aan de G-schaatsers. Zelf heb ik dat ook een kwart eeuw gedaan op zaterdagavond in de inmiddels gesloten Leidse IJshal aan de Vondellaan. Doordat het G-schaatsen nu op vrijdagavond is na de jeugdlessen van de IJVL komt dat privé niet meer goed uit. Ik geef 3 avonden op rij schaatsles aan het eind van de middag. Wil je het lang volhouden, moet je jezelf niet overvragen.
Gelukkig is er nog een groep van 9 trainers, die hen training geven. Afgelopen zaterdag was er het Nederlands Kampioenschap Marathon voor G-schaatsers, waar een aantal van onze schaatsers aan meedeed. Hierbij een aantal foto's, die de sfeer goed weergeven.








Gerard van der Stap en Gerard Driessen waren destijds de pioniers van het G-schaatsen en het is een goede traditie, dat deze schaatsers bij de IJVL volop mee kunnen doen. Het draait bij ons niet alleen om de toppers.

Jorrit Bergsma

Vanmorgen konden we in Trouw het volgende artikel lezen.

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
De laatste zin van de tweede kolom zint mij niet: "Maar het zegt veel dat Bergsma op zijn veertigste nog de langste afstanden moest redden voor Nederland."
Kick Hommes legt de focus alleen op de leeftijd, maar hij vergeet, dat een sublieme techniek de belangrijkste factor is in het hard kunnen schaatsen. Vandaag gaf ik voor de Schaatsschool training aan de beginnersgroep in IJshal De Vliet. 
Al jaren adviseer ik cursisten om de 10.000 meter van Jorrit Bergsma te bekijken. Op de langste afstand liggen de snelheden lager, dus je kunt de techniek beter bestuderen. De valbeweging, het overkomen, het terugsturen, de afzet op het juiste moment. Alles klopt.

Als schaatstrainer met een voorliefde voor het lange werk kan ik met volle teugen genieten van deze triomf der techniek. Schaatsen ziet er dan zo eenvoudig uit, maar ik weet, dat je jarenlang bezig bent om je techniek te optimaliseren.

Die sublieme techniek van Jorrit Bergsma was nog beter te zien bij de Massastart. Deze ging door de tactische meesterzet nog wat minder hard dan de 10 kilometer. Kortom, ik gaf de 5 leden van de beginnersgroep als huiswerk deze 2 afstanden op de Olympische Spelen bekijken mee.

Er waren vandaag 2 nieuwkomers bij, die na een aarzelend begin zich goed aanpasten en de oefenstof zich snel eigen maakten. Voor de andere 3 was het een herhaling, maar dat hoort er ook bij. Een goede techniek moet je automatiseren en voordat je dat geautomatiseerd hebt, moet je het héél véél keer herhalen. Alles is moeilijk, voordat het makkelijk wordt!

Ierse impressies

Door vrienden werd ik getipt over de tentoonstelling "Ierse impressies" bij Sijthoff aan de Douzastraat.

Bij Ierland denken mensen vaak aan veel regen.

Nou, daarvoor hoefden we niet naar Ierland af te reizen. Vandaag kwam het uit zichzelf naar ons toe.

Daar Ada en ik in 1983 een heerlijke fietsvakantie hadden in Eire, nadat ik 1977 met Bas, Nel, Joep en Thea het Groene eiland met een Volkswagen Passat al bezocht had.

Het sprak voor zich, dat we de fototentoonstelling wilden bezoeken. Dat deden we na een bezoek aan de Ekklesia, waar we ook een sterk staaltje bloemschikkunst konden aanschouwen.

Daarna pedaleerden we naar Sijthoff toe om de schitterende foto's van Jan Veenboer konden bezichtigen.

In een catalogus kun je zien, in welk deel van Zuidwest Ierland de foto's gemaakt waren.


Cork

Waterville (Ring of Kerry)

Cobh

Een souvenirwinkel

Lepelspelers

Ja, en lepelspelers hoor je vooral in an Irish pub.

En een pub mag natuurlijk niet ontbreken in een tentoonstelling over Ierland!
Op weg naar huis deden we nog wat inkopen bij de Oogstwinkel, waarna we samen thuis lunchten. Ada ging daarna naar de volkstuin, ik volgde een half uur later.

Het landschap is anders, maar de Hollandse luchten en de Ierse zijn niet zoveel anders.

Wie de tentoonstelling "Ierse impressies" van Jan Veenboer nog wil bezichtigen: dat kan nog tot zondag 1 maart!

Maretakken

Vannacht goed geslapen en gedroomd, dat David Bowie me bij hem thuis uitnodigde: "We zijn tenslotte collega's!"

In die woorden kon ik me wel vinden!
Om kwart voor 8 schrok ik wakker. Ik trok mijn sportkleding en hardloopschoenen aan en met een klein rugzakje liep ik naar de bakker in Nava voor een pan integral. Ik liep over het onverharde pad naar Paraes, waar ik langs de provinciale weg naar Orizon liep.

Veel horizon was er niet in Orizon, want het was een mistige morgen.

De bergen waren niet te zien. Via El Vertorrillo liep ik Nava binnen.

Via de San Bartolomé liep ik naar de panderia. Met een stokbroodje in mijn rugzak liep ik met een kleine omweg naar huis.

Met nog 20 meter te gaan ging het regenen. Wat een planning! Maar goed, nat werd ik toch, daar een warme douche toch aangenamer was dan een koude regenbui.
Tijdens de regenbui zagen we bij het ontbijt prachtige nevelflarden.

Na de koffie en thee wandelden Ada en ik naar Nava toe om bij Dia boodschappen te doen.

We kwamen langs huizen, die wel enig onderhoud behoeven.

Met een goed gevulde rugzak was de terugweg zwaarder dan de heenweg. In het bosje vonden we op de terugweg 2 maretakken.

Deze maretakken namen we mee naar huis. Wellicht kan Panoramix er een toverdrankje mee brouwen.


Om 3 uur lunchten we in de serre. Daarna verdiepte ik me, geïnspireerd door Godfried Bomans, in "Noten kraken".

Singelparkloop

Met het oog op de Leiden Marathon koop ik ieder jaar rond deze tijd nieuwe hardloopschoenen. Na vanmorgen bij "De Helianth" boodschappen voor het weekeinde te hebben gedaan, fietste ik vanmiddag voor de tweede maal naar de mooie Leidse binnenstad, nu om naar de Hardloopwinkel te pedaleren.

In de miezerregen op weg er naar toe werd ik niet nat, maar de straatstenen wel. En dat kwam goed uit, want in de stegen achter de Hardloopwinkel kon ik op de natte stenen goed testen, hoeveel grip de zolen op een nat wegdek zouden hebben.

Ik ging in eerste instantie voor Mizuno, waarvan ik weet, dat deze de gladheidstoets het beste doorstaan. Ze hadden in mijn maat echter alleen zwarte schoenen in voorraad en met de warme marathons van 2024 en 2025 nog vers in het geheugen leek mij dat geen goed plan. 
Ik testte zodoende een paar Brooks en een paar Hoka, maar deze slippen in natte omstandigheden een beetje weg. Het gevoel wat je hebt, als je schaatsen bot beginnen te worden. Ik wacht zodoende op zandkleurige Mizuno's, die bij een andere vestiging vandaan moeten komen.

Mijn plan was om met mijn nieuwe hardloopschoenen het rondje Singelpark te gaan lopen. Dat werd dus op mijn oude Mizuno's.
Zo stuitte ik al snel op de de hoek, waar de kabouters wonen.


Er werd druk campagne gevoerd voor de Gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart. Het zal u niet verbazen, dat blijkens een betrouwbare opiniepeiling de Kabouterpartij bij deze doelgroep razend populair is.

Let dus op de uitslagenavond op lijst 10 bij de stembureaus in de omgeving van de Zoeterwoudse singel, de Plantage en het Plantsoen.

Nu we het toch over de Zoeterwoudse singel hebben: 40 jaar geleden hadden we een strenge januari, die uiteindelijk zou leiden tot de tweede door Evert van Benthem gewonnen Elfstedentocht.

Ik was toen vader van 2 jonge kinderen en woonde destijds in de Dahliastraat. Ik heb toen op vrije momenten diverse keren op de Zoeterwoudse singel geschaatst.
Bij mijn loop maakte ik een uitstapje naar het kerkhof aan de Groene steeg. Maandag wordt het kabinet Jetten beëdigd door de momenteel in Milaan residerende koning Willem-Alexander. De eerste D66-premier doet dat met een VVD-programma. De rijken worden ontzien, de middengroepen en de armen mogen het gelag betalen in Aan de slag. Zelf vind ik dit een motto, dat beter past bij kabinet Jetten.

Voormalige D66-lijsttrekkers Hans van Mierlo en Jan Terlouw zullen zich omdraaien in hun graf.

Vlak voorbij de Zijlpoort lag de Rooms-Katholieke begraafplaats.

En zo kwam ik zoetjesaan bij molen "De Valk".

Bij het Volkenkundig museum, pardon, het Wereldmuseum, stonden aan de kant van de Rijnsburgersingel een aantal grappige minitentoonstellingen.


Vanaf de Morspoort had je een leuk doorkijkje naar molen "De Put" aan het Galgewater. 

Via de Hortus Botanicus, waar ik een sanitaire stop maakte, liep ik naar de Witte Singel toe via dit smalle pittoreske weggetje.

Bij de Boisotkade kreeg ik wat meer oog voor de natuur in het Singelpark. Bloei en verval lagen, of kan ik beter zeggen stonden hier dicht bij elkaar.




Na ruim 7 kilometer lopen was ik terug bij de Hardloopwinkel, waar ik nog wat energiegelletjes kocht met het oog op de wintertriatlon van volgende week zondag. Daarna fietste ik naar huis op het warmst van de dag.

Daar keek ik naar de halve finales van de mannen op de massastart, waarna ik me douchte om vervolgens de massastart van de vrouwen te volgen.

De 40-jarige Fries Jorrit Bergsma sloop als Joop Zoetemelk weg bij het peloton en had in mum van tijd een voorsprong van een halve baan. Die ruimte moet je een marathonschaatser nooit geven. En zo stond de teller in Milaan op 9 gouden medailles.

Marijke Groenewoud maakte het falen op de individuele afstanden meer dan goed door in een lange sprint het tiende goud in de wacht te slepen.

En zo staat ons kleine landje ineens op de derde plaats in de medaillespiegel. Wie had dat na de stroeve start kunnen denken?