Meijendelloop

Voor vanmiddag had ik met Hans Boers afgesproken om te gaan lopen in Meijendel. Voor het zo ver was, ging ik eerst boodschappen doen in de Leidse binnenstad. Het gras onderweg zag er nat uit van de dauw na de frisse start van de dag.

We sliepen wat langer, doordat we gisteren ook later naar bed gingen, daar we naar de opening van de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo hadden gekeken. Laat theater maken maar aan de Italianen over! Zelfs bij voetbalwedstrijden krijg je op het veld soms hoogstandjes te zien....

"Nessun Dorma" van Andrea Bocelli was wat mij betreft het hoogtepunt van de openingsceremonie.

Coopertest

Gisteren en eergisteren stond bij de schaatslessen van de kinderen van de IJVL in IJshal De Vliet de Coopertest op het programma. Het was de gebruikelijke Coopertest van 12 minuten. Bij de droogtraining van de IJVL heb ik heel wat Coopertesten gelopen van 20 minuten, de lange variant, hetgeen mij als duursporter pur sang beter ligt.

De opbouw van de les was, dat de trainers met de eigen groepen een kwartier zich voor konden bereiden op de Coopertest. Ik deed dat op mijn eigen wijze.

Daar ik als houder van het baanrecord over de nodige ervaring beschik, legde ik de beginnersgroep uit wat werkt en wat niet.

Zo stonden zij na een stoomcursus duurtraining aan de start met alle andere groepen. Op beide dagen zou ik voorrijder zijn, samen met een snelle jongere. Daar ik met de "Krasse knarren" iedere dinsdag en donderdag 20 rondjes op kop rijd, was dit een kolfje naar mijn hand. Op donderdag reed ik een aflopend schema, beginnend met rondjes 38 en na een serie 37-ers eindigend met 36-ers.
Gisteren ging de jonge voorrijder als een sprinter van start, hetgeen mij noopte om ook sneller te vertrekken dan gebruikelijk. Beginnend met 37-ers kwamen de 36-ers al snel met een serie 35-ers aan het slot met als snelste ronde 34,6.
Het was niet de bedoeling, dat de kinderen mij volgden, maar zij hoefden alleen maar te tellen, hoe vaak ze door de voorrijders waren ingehaald. Dat aantal konden zij aftrekken van mijn 20 rondjes om tot hun eigen totaal te komen.

Daarna deden we in 2 grote groepen spelletjes op ieder de helft van de 250-meterbaan. We begonnen met "Schipper mag ik overvaren", waarna we standbeeldtikkertje deden, gevolgd door tweelingtikkertje. De schaatsles werd afgesloten door in een grote kring naar elkaar toe te glijden en als slotakkoord "De boom wordt hoe langer hoe dikker".

Het waren leuke lessen met de inspanning van de Coopertest en de ontspanning van het spel.

Breder leven en lezen

Ooit heette de Breestraat in Leiden de Breedestraat.

Met schaatsen heb ik een brede slag.

Pardon, een Breede sLach!
Kortom, ik hou de naam Breed in ere.

Ik was dan ook aangenaam verrast, dat in de 10 Geboden in Trouw de schrijfster Pauline Slot aan het woord kwam.

Aan het slot van het Vierde gebod staat te lezen: "Je kan je leven niet langer maar wel breder maken."

Dat ik daar zelf niet op gekomen ben!!!!
Dus vanaf nu ga ik mijn leven breder maken!
Vandaag stond er in Trouw een aanbevelenswaardige column van Gerbert van Loenen. De slotzinnen wil ik u niet onthouden. "Lees liever breed, verplaats je in een ander. Lees desnoods boeken die je tegenstaan."

Zonder de term "Breed lezen" heb ik dat als goed bibliothecaris mijn hele werkzame leven gedaan. Je moest in dit vak een goed beeld hebben van wat er in de maatschappij speelt en had gesprekken met mensen uit alle lagen van de bevolking. Kortom, als goed bibliothecaris was je breed georiënteerd. Allen noemde ik het nooit breed lezen. Derhalve, de bibliothecaris in mij heeft hierbij beide boeken voor u gezocht.

"De migratiemagneet" van Jan van de Beek en "Hoe migratie echt werkt" van Hein de Haas.
Bekijk een probleem van meerdere kanten en verdiep u in de standpunten van anderen en lees erover. 

Breder leven begint bij breder lezen!

Keukenprins

De dag, waarvan je wist, dat die zou komen, nadert met rasse schreden. Dinsdag gaan wij van het gas af.

Vanaf die dag gaan we gasloos koken. Daar we de oude oven vanaf dan niet meer kunnen gebruiken, hebben we een over met kookplaten voor inductiekoken gekocht. Daar onze koelkast op zijn laatste benen loopt, wordt deze ook tegelijk vervangen. Het probleem is echter, dat de nieuwe koelkast wat breder is, dus de passende planken tussen de oven en de koelkast moet aangepast worden.

Na vanmorgen met Ada boodschappen gedaan te hebben bij "De Helianth", ging ik aan de slag met de schroevendraaier. 

U ziet het: ik ben geen keukenprins.

Ik kan u verzekeren: het loskrijgen van schroeven, die ruim 3 decennia letterlijk muurvast in de muur hebben gezeten, viel niet mee. Je moest in een ongemakkelijke houding veel kracht zetten. Niet bepaald prinsheerlijk werk.

Maar uiteindelijk lukte het beweging in de schroeven te krijgen.

Daarna kwam er zowel ruimte om aan de schroeven te draaien als uiteindelijk letterlijk meer ruimte.

Op dat moment voelde ik me heel eventjes een keukenprins met meer ruimte.

Italiaans ijs

In de zomer hoort Italiaans ijs absoluut tot de wereldtop. Maar met de Olympische Winterspelen voor de deur is de kwaliteit van het ijs in Milaan nog een vraagteken.
(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)

Het ijs was zacht en het kraakte als natuurijs. En nu maar hopen, dat kraakijs geen breekijs is....

Ontregeld

De ontregeling begon al bij het ontwaken. Ik mat mijn bloeddruk, maar de app, waarop ik deze altijd invoerde, bleek verwijderd. Het moest opnieuw geïnstalleerd worden, maar dat lukte me niet. 
Bij aankomst in IJshal De Vliet na 5 kilometer fietsen zag ik, dat net als gisteren het scherm niet op het rondetijdenbord stond.

Voor de "Krasse knarren" betekende dit, dat je in den blinde erop moest vertrouwen, dat je een juist tempo reed en niet te hard voor de rest van het peloton.

Deze gave bleek niet iedereen gegeven, zodat het peloton van 12 schaatsers in tweeën en soms zelfs in drieën gespleten werd. Na 40 rondjes schoot het scherm plotsklaps weer op het rondetijdenbord, waarna het schaatsen gelijkmatiger ging. Als er een groepje wegreed, dan zag je rondjes 30 blank verschijnen, hetgeen vermoedelijk in het eerste deel van de training ook geschiedde. De snelste ronde stond van iemand, die uit de groep ontsnapten wegreed: 26 seconden!
Kortom, af en toe was het schaatsen ontregeld.
Wel zagen we onder in beeld verschijnen, dat op donderdag 12 februari de 250-meterbaan gesloten is, zodat die training van de "Krasse knarren" vervalt. Daar ik dinsdag ook niet kan, daar bij ons het gas wordt afgesloten en we voortaan gasloos gaan koken, en een week later het vakantieschaatsen is in de Krokusvakantie, was dit mijn laatste training met deze geroutineerde schaatsers tot 24 februari.

De handmatige rondenteller, die niet ontregeld was, gaf na de 10 trainingen van de "Krasse knarren", 1000 rondjes aan. Een klassieker. In de Leidse IJshal aan de Vondellaan werd diverse keren de 1000 rondjes van Leiden georganiseerd. Meestal kwam ik daar trouwens nog boven uit.

Zie hier het bewijs.

Na de Krokusvakantie beginnen we met een schone lei. Met af en toe wat ontregeling....

Code rood

Gisterenmiddag was er gewaarschuwd voor ijzel. Na in IJshal De Vliet met de "Krasse knarren" te hebben geschaatst, had ik mijn kluunschaatsen meegenomen om thuis te slijpen. Als je er toch niet met je fiets op uit zou trekken, kon je die tijd thuis nuttig kunnen besteden. Ik had nog 2 paar thuis liggen om te slijpen, zodat ik het slijpblok efficiënt kon gebruiken.

Vanmorgen hoorden wij bij het ontwaken, dat het KNMI voor de noordelijke provincies Code Rood had afgekondigd. De laatste keer was in juli 2023, toen storm Poly over Nederland trok. Wij waren toen gedwongen om met "De Luchtfietsers" een dag langer in Delfzijl te verblijven.
Er lag dermate veel ijzel, dat er op straat geschaatst kon worden.

Zelf heb ik dat in 1979 op de Hoofdweg in de Haarlemmermeer gedaan. Door een dikke laag ijzel reed er geen verkeer over deze normaliter drukker doorgaande weg. Maar ja, er is altijd baas boven baas. Bij gebrek aan ijs op de sloten werd de Elfstedentocht vandaag over de weg verreden.

Jammer voor al die westerlingen, die Fryslân vandaag niet konden bereiken....

De tandarts was wel bereikbaar, dus ik fietste er naar toe voor een kleine behandeling en het maken van een scan van mijn gebit. Deze dient om een juiste beslissing te kunnen nemen om het gat in mijn gebit na het trekken van 2 kiezen op te kunnen vullen.
Na de behandeling fietste ik naar huis, waar ik mijn schaatskleding aantrok, in mijn eentje lunchte en naar IJshal De Vliet fietste voor een kinderpartijtje. In de trainerskleedkamer kwam ik er achter, dat ik mijn geslepen schaatsen thuis had laten liggen. Wie zijn hoofd niet gebruikt, moet zijn benen gebruiken. Zo had ik om 1 uur een niet geplande trainingsrit naar de Stevenshof en terug!

Nu was er op hetzelfde tijdstip nog een kinderpartijtje op de funbaan. Gerard van Tol was al begonnen. Met mijn groep....
De simpelste oplossing was, dat ik zijn groep onder mijn hoede zou nemen. Aan het eind van de leuke schaatsles voegden we de groepen samen om de partijtjes met spelletjes af te sluiten.

Ik vertrok met heel wat kinderen naar de 250-meterbaan om daar rondjes te gaan schaatsen. Later op de middag kwam Hans Boers, met wie ik een tijd samen schaatste.



Na een onwennig begin kwam gaandeweg de Schwung bij Hans terug. Op de gedweilde baan ging het, voorafgaand aan de laatste schaatsles voor de kinderen van Oegstgeest, steeds beter met mijn trainingsmaat.




Nu was er de hele dag op radio en tv aandacht voor Code Rood. En wie was weer de enige, die zich aan deze code hield....