Herintreders of "Het moest uit mijn tenen komen!"

Vanmorgen fietste ik om half 9 naar IJshal De Vliet om voor de tweede keer deze week met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen. Het was niet zo druk als afgelopen dinsdag, maar wel drukker dan de andere donderdagen dit seizoen.

Behalve dat het wat rustiger was dan dinsdag, werd er ook wat rustiger gereden. Doordat er een paar nieuwkomers bij waren alsmede een nieuwkomer, betekende dat wel, dat de anderen meer kopwerk moesten doen bij de piramide van 100 rondjes.

In het algemeen ging het wat rustiger, maar dat betekende niet, dat het tempo gelijkmatig bleef. Wat dat aangaat waren deze 25 kilometer schaatsen een heuse intervaltraining.

In de eerste helft was de serie van 12 het snelst met maar liefst 8 rondjes 35. Dat was flink aanpoten.

Daarna kwamen we in rustiger vaarwater met af en toe een wat kortere piek.

Uiteraard nam ik de 20 rondjes weer voor mijn rekening. Deze 5 kilometer ging behoorlijk vlak met voornamelijk rondjes 37 en een korte serie 36 aan het slot.

De tweede helft van de piramide ging een tikkeltje langzamer dan de eerste.

De herintreders hielden het aardig bij.

Hackserij

In deze tijd waarin veelvuldig gehackt wordt, keren we terug naar de duistere Middeleeuwen waar mensen zich tegen hekserij beschermden met een heksenschermpje.
Heden ten dage beschermt men zich tegen hacks met een beeldschermpje.

Indertijd moesten heksen zich behelpen met een bezemsteel, nu hebben de hacksers de beschikking over allerhande luxe luchttransportmiddelen.

En eerlijk is eerlijk, als je een afspraak wilt maken, werkt een beeldschermpje makkelijker dan een heksenschermpje.


Heksen waren destijds vaak in het gezelschap van een zwarte kat.

Wellicht vindt de term kattenkwaad hier haar oorsprong. Zoals het hacken in de begintijd van het internet ook als kattenkwaad begon. Maar tegenwoordig is het af en toe maatschappijontwrichtend.
Een zwakke plek in het heksenschermpje is al snel gevonden.

Maar goed, zoals updates te pas en te onpas opploppen, doen heksenschermpjes dat ook.

Vanaf de Middeleeuwen was er een regelmatig sprake van een heksenjacht, die nogal eens op een heksenverbranding uitdraaide.

Wat dat aangaat gaat het er in de jacht op de hacksers iets beschaafder aan toe.

Maar als je een offday hebt of even offline bent, je kunt in dit seizoen op zoek gaan naar een heksenschermpje.

Er zijn er meer dan je denkt....

Porseleinzwammen

Vanmiddag heb ik in IJshal De Vliet voor het eerst dit seizoen een kinderpartijtje geleid. En daar men vanmiddag onthand was, heb ik op de funbaan meteen het tweede partijtje ook maar geleid. Daarna ging ik op de 250-meterbaan maar even uitschaatsen tot 4 uur.

Zodoende miste ik het warmste deel van de dag.
Een opmerkelijk groot verschil trouwens met de minimumtemperatuur op klomphoogte.
In de frisse ochtendlucht reed ik vanmorgen naar de Boerenmarkt in de Leidse binnenstad. Ik bracht de boodschappen thuis en fietste daarna naar "De Horsten".

Mijn vrouw had daar in de regen gewandeld, maar in het theehuis haar regenbroek laten hangen toen ze naar huis fietste. Het was inmiddels droog. Ik had haar beloofd de broek op te halen. Daar ben ik trouwens heel goed in. Als kind heb ik dat goed geoefend, vooral als tegen mij gezegd werd: "Haal je broek op!"

Via de Velostrada fietste ik naar Voorschoten. Bij het weiland langs het fietspad kon je goed zien, dat het de afgelopen week af en toe flink geregend had.

Regen is goed voor de groei van de paddenstoelen. Dat was vandaag goed te zien.

Via de ventweg kwam ik bij "De Horsten" aan, waar ik mijn fiets bij de ingang stalde.

Ik wandelde door het bos naar het theehuis toe.


De beuk, die langzaam maar zeker wordt opgegeten door paddenstoelen, stond nog fier overeind.

Waar ik normaal gesproken met Hans Boers hardliep in "De Horsten", daar kuierde ik vandaag en nam ik meer tijd om van de natuur te genieten.

Over het grasveld naderde ik het theehuis.

Daar hing de regenbroek van mijn vrouw keurig aan een kapstok.

Johan Cruijff had groot gelijk met zijn "Elk nadeel heb zijn voordeel". En dat voordeeltje ging ik nu benutten op deze mooie najaarsmorgen. Ik liep niet de kortste weg terug, maar liep een blokje om in dit Koninklijke landgoed.


Ik betrad het paradijs der paddenstoelen.





Ik kwam langs een hol van een zoogdier, waarvan waarneming.nl aangaf dat het van een das was.


Voor een das lijkt het me te klein, maar wellicht dat het van "De fantastische meneer Vos" is.


Ik liep verder in het veelkleurig herfstbos.


In dit deel van "De Horsten" wemelde het van de paddenstoelen.













Nu kreeg ik van de eigenaar van "De Horsten" het verzoek om het beste voor het laatst te bewaren. En wie ben ik om Willem-Alexander van Buren tegen te spreken?
Daar men ten paleize gewoon is van een porseleinen servies te eten, wil ik volgaarne uw aandacht vestigen op de porseleinzwammen. Waar wij gewoon zwammen, daar noemt men het in hogere kringen porseleinzwammen. Het is maar, dat u het weet!!!

Welnu, hierbij de beloofde porseleinzwammen.