In mijn nopjes

Net als gisteren stond de wekker op half 7 en vertrok ik na het ontbijt op de fiets naar IJshal De Vliet voor de tweede dag van de schaatsinstuif voor kinderen. Hoewel we niet bepaald overlopen werden door het aantal lesklanten, lag de opkomst beduidend hoger.

Op de funbaan had ik een groep van 6 kinderen, waarvan sommigen al redelijk konden schaatsen. Maar vergeleken met het duo van gisteren kon ik hier weer een speelse les van maken. Die kans liet ik niet lopen. Na de basisoefeningen gedaan te hebben inclusief clownsstap en valoefeningen, kwamen we richting het einde op het terugsturen terecht.

Ik was in mijn nopjes, toe ik de nopjes kon pakken. De eerste oefening was om met een nop op de helm naar de overkant te schaatsen en daarna terug. Een stuk makkelijker was het met een nopje op de nek, maar ook toen viel deze regelmatig. 
Beter ging het met de pet ernaar gooien. Je gooide de nop voor je uit, schaatste er naar toe, raapte hem op en gooide hem weer weg. Aan het slot mochten ze de noppen in de roos van het curling proberen te gooien. Met behoorlijk succes trouwens!

Het vervolg waren de circusacts met de noppen. Om je eigen lichaam heen aan jezelf doorgeven, daarna links en rechts om de bovenbenen. Bij deze oefening zitten de kinderen diep zonder dat ze het door hebben. Niet verder vertellen, hoor!
Dat gebeurde ook bij het van voor naar achter door de benen doorgeven van een nop, waarna de achterste naar voren schaatst en het doorgeven van voren af aan weer kan beginnen.

Ook het in tweetallen doorgeven van een nop aan elkaar is leuk. De kinderen letten dan op het bovenlichaam, waardoor het schaatsen onbewust gaat en daarvoor juist vaak beter.

Kortom, deze trainer was in zijn nopjes met de nopjes.
Dat was ik ook, toen ik  na boven tot de dweil nog even geschaatst te hebben, bij de thee een appje kreeg, dat de rondenteller weer het aantal omlopen van 250 meter doorgaf.

Ik kwam 4 rondjes tekort om eindelijk de eerste 1000 rondjes van dit seizoen vol te maken. Wie mij een beetje kent, weet dat ik dat dan ook ga doen. Ik ging weer naar boven met bij thuiskomst dit als resultaat.

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
Van een tweetal dagen is niets terug te vinden, maar van een viertal wel geregistreerde dagen zijn 398 rondjes nog niet verwerkt. Of dit alsnog gaat geschieden is nog ongewis. Je hebt het dan wel over 100 kilometer....

Ik fietste naar huis, waar ik me omkleedde, in mijn eentje lunchte en naar de volkstuin fietste, waar ik met Ada op deze frisse najaarsdag thee dronk.




Daarna fietsten we naar het graf van Ada's ouders om daar bloemen en bloembollen te planten, zodat het graf er in het voorjaar fleurig bij zal liggen.

Privéles

De wekker stond op half 7. Daar ik op tijd moest zijn voor de schaatsinstuif in IJshal De Vliet stapte ik mijn warme bed uit en trok mijn schaatskleding aan.

Ik ontbeet in mijn eentje en om 8 uur fietste ik in het ochtendgloren naar de Marie Diebenplaats.
Daar was de Shorttrack Academy net klaar met hun training.
Ik trok mijn clownspak en schaatsen aan in de trainerskleedkamer. Men mocht eens denken, dat ik serieus les kan geven.

Via de trap liep ik naar de funbaan toe, waar ik mijn ijzers onder de langlaufschoenen klikte. Nu is de Herfstvakantie altijd al de rustigste, daar veel mensen dan een weekje weg zijn, maar beginnen met slechts één kind aan een schaatsles beginnen was wel uniek.

Het werd dus een privéles. Het jongetje had wel een paar keer eerder geschaatst, dus ik hoefde niet op het nulpunt te beginnen. Daar het lastig is om er een speelse les van te maken met een enkeling, werd het dus behoorlijk serieus. Een kwinkslag hier of daar kan ik niet laten.
Halverwege de les kwam er een ouder meisje bij, dus het aantal kinderen werd verdubbeld.

Ik herhaalde de basisoefeningen kort en bouwde daar op voort, zodat aan het eind van de les de kinderen zo goed boven achterop het standbeen kwamen, dat ze de schaats konden sturen.


De lange rode lijn was een mooi oriëntatiepunt om te kunnen sturen.


Normaal gesproken zijn dit oefeningen voor het eind van een schoolvakantie, dus elk nadeel had zijn voordeel. Op de andere banen was het trouwens wel een stuk drukker dan op de funbaan.




Daar ik op de funbaan meer geremd had dan ik normaal gesproken op de 250-meterbaan doe, voelde ik mijn linkerijzer aan het eind van de schaatsles af en toe wegglijden. Om uit te zoeken of dit echt het geval was, reed ik nog ruim 20 rondjes op de 250-meterbaan.
Daar had ik geen last van het wegglijden, maar in de kleedkamer voelde ik wel een paar minder scherpe stukken. Met het vooruitzicht van een week op de funbaan leek het me handig om de schaatsen toch maar te slijpen. Ik nam ze mee naar huis.
Op weg naar huis fietste ik langs "De Helianth" om groente en fruit te kopen. Onderweg zag ik nog wat mooie laatbloeiers staan.


Zelf behoor ik ook tot die categorie....

Yesterday

Zaterdagavond was één van de nummers van de toegift van "The Young Analogues" het klassieke "Yesterday".

Na zaterdag vroeg opgestaan te zijn, overdag flink gesjouwd te hebben en om half 1 pas thuis te zijn, deden we gisteren rustig aan. Thuis was nog genoeg te doen. Niet alle spullen, die we van zolder hadden gehaald, waren meegegaan, zodat deze naar boven moesten. De zolder was leger, zodat we daar de boel een beetje konden reorganiseren.
Het enige uitje, wat we ons veroorloofden, was een ritje naar de volkstuin aan het eind van de middag.
Daar deden we een paar kleine klusjes, terwijl we keken naar de herfstige natuur.



Na de vele regen van de nacht van vrijdag op zaterdag tierde het mos welig en in het geval van het dooiermos gelig.

Ook de paddenstoelen doen het goed de laatste dagen.




Nu hebben "The Beatles" een paar jaar onder invloed van psychedelica prachtige muziek gemaakt.

Nu bestaan er ook hallucinogene paddenstoelen.

Nu zit Donald Trump in dezelfde leeftijdscategorie als "The Beatles".



Hij zal toch niet onder invloed van psychedelische paddenstoelen beslissingen nemen.....????

The Young Analogues

We hadden kaartjes voor het concert van gisterenavond van "The Young Analogues" in de Leidse Schouwburg.

Maar voor het zo ver was, moest er eerst gewerkt worden. We hadden een dochter van ons beloofd om te helpen met de verhuizing. Vrijdagavond hadden we wat opgeslagen meubels van zolder gehaald, die zodoende heel praktisch in onze huiskamer klaarstonden om opgehaald te worden.
Ik ging 's ochtends vroeg naar "De Helianth" om de broodbestelling op te halen. Bij terugkomst stond het gehuurde bestelbusje al klaar, zodat ik meteen kon helpen met het inladen.

Het was eveneens zeer praktisch om mee te rijden in plaats van met trein en fiets naar de plek van bestemming te reizen.

Na de eerste lading gelost te hebben, arriveerden de andere hulptroepen waaronder de andere 2 dochters en konden we in een tweetal ritten de overige meubels en ingepakte spullen uit het oude huis in een drietal auto's laden en naar het nieuwe huis brengen.

Al met al was het een zwaar gewicht, dat minstens tweemaal door je handen ging.

Na de lunch haalden we met het bestelbusje de overige spullen. Intussen waren anderen druk bezig om kasten in elkaar te zetten. Daar een goede schroevendraaier in het juiste formaat ontbrak, ging ik deze op de fiets kopen.

Natuurlijk hadden we na deze stevige krachttraining liefst nog wat meer gedaan, maar we moesten om 4 uur naar de trein, daar we om half 6 in Leiden met Robert en Jane hadden afgesproken. We konden meerijden naar het station. Uiteraard met geldig toegangsbewijs.

Vanaf het station wandelden we naar "Grand Café De Burcht", waar we tegelijkertijd met onze gasten aankwamen. We aten in de Burchtzaal, die in de oorspronkelijke plannen uit 1979 deel uit zou maken van de Openbare Bibliotheek aan de Nieuwstraat.



Bij een overheerlijke dorado konden we bij kaarslicht bijpraten.


Om half 8 wandelden we vanaf de Burcht naar de Schouwburg, waar ik bij de ingang Roel Visser, oud-klasgenoot van Pedagogische Academie "De la Salle" tegenkwam.
Om kwart over 8 begon het concert van "The Young Analogues". Wat een energie zat er in deze groep, die de nummers uit de beginjaren van "The Beatles" vol overgave speelden.

De klik met het publiek was goed. De uit Liverpool afkomstige Jane genoot helemaal. Als kind had ze "The Beatles" in de havenstad op zien treden.

In de pauze kreeg ik het boek "De vijfde Beatles" van Paul Onkenhout en John Schoorl.

Na de pauze ging de band vol overgave door.

Met tussendoor af en toe een rustig nummer.

Waarbij weer eens opviel, hoe hoog "The Beatles" konden zingen.

Langzaam maar zeker werd toegewerkt naar de psychedelische nummers van de latere lp's.



Aan het slot van het fabuleuze concert werd het publiek gevraagd om mee te zingen en te dansen.

Het voorlaatste nummer van de toegift was het klassieke "Yesterday".

Alle resterende energie werd eruit gegooid in "Twist and Shout".

In de mooie Sleutelstad liepen we richting station.
Bij "Van der Werff" namen we nog een afsluitend drankje om na te genieten van "The Young Analogues".