Halloween

 
Het was gisterenavond onmiskenbaar Halloween.

Wij waren met de trein vanaf Leiden Centraal  naar Hillegom gereisd, vanwaar we naar naar de "Soete Suikerbol" wandelden.

Daar hadden we met Bas, Nel en Joep een gezellig etentje in het in het oude postkantoor gevestigde pannenkoekenrestaurant. Onderweg en naar toe kregen we een vleugje Halloween mee.
Maar gelukkig voor de kinderen moet je de echte griezels elders zoeken.

Vanmorgen moesten we vroeger uit de veren, daar we om 10 uur in de Dorpskerk moesten zijn voor de Allerheiligendienst, daar Ada's moeder in de kerkdienst genoemd werd, net als alle in de afgelopen 12 maanden overleden kerkleden.
Daarbij werden we tweemaal aangenaam verrast. De eerste was het lied "Pie Jesu" van Bob Chilcott.

De jonge dirigente zong ze solopartijen van dit prachtige koorwerk uit het "Requiem" van deze Britse componist. Dit "Requiem" hebben Ada en ik in juni 2013 onder leiding van Wim de Ru gezongen.
De tweede was de preek, waarbij Halloween in een historisch perspectief geplaatst werd. Het is afkomstig van het Keltische Samhain. Vanuit Ierland kwam Halloween via de Verenigde Staten naar ons land, waar het in het geseculariseerde Nederland de laatste jaren aan populariteit toeneemt.
In deze nacht kwamen de werelden van de goden en het materiële bestaan het dichtst bij elkaar en vloeiden een beetje in elkaar over. Die grenzen vervaagden. Dat gebeurde bij Allerheiligen en Allerzielen min of meer ook, maar dan ingebed in het kerkelijke leven.
Wie een kaarsje wilde branden voor een dit jaar overleden geliefde ging ik naar voren voor mijn zus Trees.

Dit kaarsje zette ik op een tafeltje met nog maar een paar kaarsjes. Het steentje dat erbij lag was dat van mijn schoonmoeder.....

Emmaplein

Vanmorgen deed ik na het ontbijt vroeg boodschappen bij "De Helianth". Ik hoefde alleen de broodbestelling met het zoutarme brood op te halen. Om half 11 moest ik in Katwijk aan Zee zijn voor de opening van de nieuwe vestiging van de bibliotheek. Na 51 jaar aan de Schelpendam te hebben gezeten, verhuisde de bibliotheek naar het Emmaplein.

Vandaag was de officiële opening om half 11. Ik fietste er naar toe onder een grauw wolkendek.

Zelden zal het verschil tussen de minimum- en de maximumtemperatuur kleiner zijn geweest van vandaag. Op KNMI-meetpunt Voorschoten slechts 1,2 graden Celsius!

Bij een officiële opening horen uiteraard ook officiële toespraken. De eerste was door de directeur van de Bibliotheek, Jan Klerk. Hij repte er over de 20 jaar, die het duurde om tot een nieuw pand te komen.

Wellicht zat de openingszin van "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", het meesterwerk van "The Beatles" daarbij in zijn achterhoofd: "It was twenty years ago today, Sergeant Pepper taught the band to play".
In werkelijkheid was het 28 jaar. In 1998 waren de eerste plannen hiervoor gemaakt.....

De volgende spreker was Erik Westhoek, lid van de Raad van Toezicht. In zijn toespraak kwam het boek "In de Soete Suikerbol" van W.G. van der Hulst voor. En laat ik nu net een afspraak met vrienden hebben staan om bij het gelijknamige restaurant in Hillegom te gaan eten....


De langste toespraak was van wethouder Sonny Spek. Uiteraard, het is zijn beroep en daar hoort het knippen van lintjes ook bij.

Daarna konden we het mooie gebouw bekijken. Na de aftandse Schelpendam een verademing.

(foto: Monique Shaw)
Er is zelfs een doorgang naar de Hema, de achterbuurman van de bibliotheek. In het pand aan het Emmaplein sprak ik diverse oud-collega's. Met sommigen heb ik meer dan 35 jaar samengewerkt, dus dat schept wel een band.
Katwijk aan Zee heeft aan het Emmaplein eindelijk een moderne bibliotheek op een prachtige locatie midden in het winkelgebied. Voor zowel de bibliotheek als de winkels een win-winsituatie!

Mist

We werden vanmorgen wakker in een kleine wereld. Het was mistig. Hetgeen tevens inhield, dat de temperatuur op klomphoogte vrij laag was.
Na samen met Ada ontbeten te hebben, ging zij naar haar ouderlijk huis, waar ze met haar broers en zussen had afgesproken. Ik hing thuis de was op, ruimde wat spullen op en om 11 uur fietste ik met het groente- en fruitafval naar de volkstuin. De mist begon langzaam op te trekken.
Op de volkstuin gooide ik de schillen en zo in het compostvat.

Daarna fietste ik ook naar het huis van mijn schoonouders om wat af te geven. Onderweg waren er genoeg paddenstoelen te zien.






Na voor pakketbezorger te hebben gespeeld, reed ik naar "Odin" in Voorschoten om fruit en melk te kopen, waarmee ik op huis aan reed.

Daar aangekomen trok ik mijn sportkleding aan en ging ik lunchen. 

De zon was inmiddels doorgebroken en de nevelflarden werden alsmaar dunner. Met mist heb je altijd rustig weer met weinig wind en het ziet er naar uit, dat dit weer nog een week aanhoudt.

Om 4 uur fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik 2 uur achter elkaar schaatsles zou geven. Het eerste uur was voor de Sven Kramer Academy. Ik had de oudere groep. Het niveauverschil was gewoon heel groot. Er zat een meisje van de IHCL bij en een jongen van de ijsclub uit Stompwijk. Zij schaatsten al een paar jaar. Daarnaast waren een paar echte beginners.

Het spreekt voor zich, dat daar mijn aandacht het meest naar uitging. Zij moesten eerst de basisvaardigheden een beetje leren. Het snelle duo kreeg wat opdrachten mee en zij trokken samen op. Aan het eind konden we wat speelsere oefeningen met zijn allen doen.
Na de dweilpauze volgde de les van de IJVL. Er was een zestal kinderen van de Buitenschoolse sport voor de eerste keer. De helft kwam in de groep van Walter Derks en mij.

Met kleine pylonen deden we veel oefeningen, soms speels, soms heel serieus om diep te zitten en in de bocht naar binnen te hangen (en soms expres fout om te voelen, dat je dan naar buiten gaat).
Zo kwamen we bij het terugsturen en aansluitend de zijwaartse afzet. We hadden meer gedaan dan ik gedacht had.
Toen ik om half 8 naar huis fietste was het uiteraard al donker. Later op de avond zou het een beetje heiig worden. Mist is vannacht niet uitgesloten.

Kiek Straathof

Ik was aangenaam verrast, toen ik op de site van de NOS het bericht zag met als titel "Jonge talenten haken aan bij beste shorttrackers ter wereld".

Ik veerde bij het lezen van het door Sander Maassen van den Brink geschreven artikel op toen ik zag, dat het over  de 17-jarige Jasper Schmitz en de 21-jarige Kiek Straathof ging. Daar ging ik meteen even voor zitten. In de winter van 2012-2013 zat de dochter van Jeroen Straathof, de eerste wereldkampioen op de 1500 meter, bij mij in de groep tijdens de lessen voor de Buitenschoolse sport in de Leidse IJshal aan de Vondellaan.
Kiek sprong er met kop en schouders bovenuit. Het kan niet anders, dan dat ze schaatslessen van haar vader had gekregen, want sommige oefeningen deed deze 7-jarige veel beter dan deze veteraan. Nu ben je er als trainer om de kinderen zo goed mogelijk tee leren schaatsen, dus als iemand een techniek beter beheerst dan jou, dan moet je gewoon een stapje terug doen.
Dat seizoen klonk met enige regelmaat: "Kijk maar naar Kiek. Dat gaan wij ook doen!"

In maart 2022 deed Kiek mee aan het European Youth Olympic Festival. Een viertal jaren later maakt dit schaatstalent de volgende stap en klopt ze aan de deur bij de shorttracktop. De eerste bronzen medaille bij de World Tour in Vancouver heeft ze als onderdeel van de aflossingsploeg binnen.

Me dunkt, dat het daar niet bij blijft. 
Na Tijmen Snel is dit de tweede Leidse topper, die ik schaatsles heb mogen geven. Ik ga niet naast mijn (schaats)schoenen lopen en beweren, dat het door mijn inbreng komt. Als trainer van beginners keer ik het liever om. Ik sta een goede loopbaan niet in de weg. 
Mijn uitgangspunt is het brengen van schaatsplezier, Dát is de voorwaarde om het lang vol te kunnen houden. Tijmen en Kiek hebben dat gedaan, net als talloze anonieme schaatsers.
Maar uiteraard wens ik Kiek het allerbeste toe in de rest van haar schaatscarrière!

Vanuit Zeeland kreeg ik al een melding van een heuse fanclub voor Kiek. Wie weet volgen er nog meer provincies....

2000

Na vanmorgen met de "Krasse knarren" geschaatst te hebben, fietste ik vanaf IJshal De Vliet door naar Bever in de Breestraat, waar Ada op me wachtte.

Onze oude zomerjassen waren versleten en niet meer waterdicht en vandaag konden we met 20% korting nieuwe jassen kopen. Dat deden we dan ook.
Ada reed op deze mooie oktoberdag door naar de volkstuin, ik fietste naar huis, waar ik me douchte en daarna lunchte.

Ik zag, dat op de Vinksite mijn totaalstand van dit seizoen op 1974 was gekomen. Het jaar waarin Oranje doorbrak met het totaalvoetbal, maar het in München niet af kon maken tegen de West-Duitsers.
Een nationaal trauma was geboren. Ik wilde niet te lang stilstaan bij 1974. Daar had ik de gelegenheid voor aangezien ik om kwart voor 5 schaatsles zou geven voor de kinderen van de IJVL en de buitenschoolse sport. De 2000 rondjes waren binnen handbereik.
Om 4 uur reed ik voor de tweede keer vandaag naar de Marie Diebenplaats. Daar had ik met Andrea en Sophie een groep van 20 kinderen uit beide doelgroepen. De niveauverschillen waren niet niet al te groot, dus op deze wijze was het goed hanteerbaar.

Voor ik voor de les het ijs op stapte, sprak ik kort met "Krasse knar" en bassist en componist van "The Shoes" Jan Versteegen, die kwam kijken hoe een kleinkind van hem het er vanaf bracht. Het was een les met vrij veel vaart met aan het slot tijd voor speelse oefeningen. Met de 32 rondjes kwam mijn totaal uit op 2006 omlopen van 250 meter oftewel ruim 500 kilometer.
Waar ik lang aanhikte tegen de drempel van 1000 rondjes, kwam de dubbele afstand binnen een paar weken tot stand. De diesel komt op stoom,,,,

Herintreders of "Het moest uit mijn tenen komen!"

Vanmorgen fietste ik om half 9 naar IJshal De Vliet om voor de tweede keer deze week met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen. Het was niet zo druk als afgelopen dinsdag, maar wel drukker dan de andere donderdagen dit seizoen.

Behalve dat het wat rustiger was dan dinsdag, werd er ook wat rustiger gereden. Doordat er een paar nieuwkomers bij waren alsmede een nieuwkomer, betekende dat wel, dat de anderen meer kopwerk moesten doen bij de piramide van 100 rondjes.

In het algemeen ging het wat rustiger, maar dat betekende niet, dat het tempo gelijkmatig bleef. Wat dat aangaat waren deze 25 kilometer schaatsen een heuse intervaltraining.

In de eerste helft was de serie van 12 het snelst met maar liefst 8 rondjes 35. Dat was flink aanpoten.

Daarna kwamen we in rustiger vaarwater met af en toe een wat kortere piek.

Uiteraard nam ik de 20 rondjes weer voor mijn rekening. Deze 5 kilometer ging behoorlijk vlak met voornamelijk rondjes 37 en een korte serie 36 aan het slot.

De tweede helft van de piramide ging een tikkeltje langzamer dan de eerste.

De herintreders hielden het aardig bij.

Verrassend voor mij was, dat er een tweede "Krasse knar" rondreed met een transponder. Telkens verschenen er 2 gelijke tijden en een gelijk aantal rondjes van 250 meter op het scorebord.

Eén van de 10 "Krasse knarren" zei na de voorlaatste serie: "Het moest wel uit mijn tenen komen!"
Om vervolgens in de laatste kilometer op kop met de enige 2 rondjes van vandaag te eindigen. Sommige mensen hebben kennelijk lange tenen....

Hackserij

In deze tijd waarin veelvuldig gehackt wordt, keren we terug naar de duistere Middeleeuwen waar mensen zich tegen hekserij beschermden met een heksenschermpje.
Heden ten dage beschermt men zich tegen hacks met een beeldschermpje.

Indertijd moesten heksen zich behelpen met een bezemsteel, nu hebben de hacksers de beschikking over allerhande luxe luchttransportmiddelen.

En eerlijk is eerlijk, als je een afspraak wilt maken, werkt een beeldschermpje makkelijker dan een heksenschermpje.


Heksen waren destijds vaak in het gezelschap van een zwarte kat.

Wellicht vindt de term kattenkwaad hier haar oorsprong. Zoals het hacken in de begintijd van het internet ook als kattenkwaad begon. Maar tegenwoordig is het af en toe maatschappijontwrichtend.
Een zwakke plek in het heksenschermpje is al snel gevonden.

Maar goed, zoals updates te pas en te onpas opploppen, doen heksenschermpjes dat ook.

Vanaf de Middeleeuwen was er een regelmatig sprake van een heksenjacht, die nogal eens op een heksenverbranding uitdraaide.

Wat dat aangaat gaat het er in de jacht op de hacksers iets beschaafder aan toe.

Maar als je een offday hebt of even offline bent, je kunt in dit seizoen op zoek gaan naar een heksenschermpje.

Er zijn er meer dan je denkt....