Uitbaggeren

Vanmorgen hadden we in IJshal De Vliet een overleg over de vervolgstappen voor het boek "Glibbers op glissen". Willem van Vliet had een nieuwe opzet gemaakt van de indeling van de 127 hoofdstukken, terwijl er ook nog geschrapt moet worden. De totale tekst is te lang voor het aantal geplande pagina's. We moeten wel binnen de begroting blijven.
Op weg naar ijsbaan fietste ik de rustige route over het smalle fietspad langs de Vliet. Daar werd gebaggerd. Met 2 kranen op pontons werd het Rijn-Schiekanaal uitgebaggerd.




Symbolisch voor het werk, dat de komende weken op me ligt te wachten. Om een betere doorstroming, lees een vlottere tekst, te krijgen, moet ik de bodem van de overtollige en overbodige  modderlaag ontdoen.

Om de geschoonde teksten te scheiden van de oorspronkelijke, maakte ik thuis een nieuw account aan, zodat ik altijd nog kan putten uit het originele manuscript voor het geval, dat er iets verwijderd is dat toch niet verwijderd moest worden. 


Vergelijk het met de foto's van dit bont zandoogje. Het is dezelfde vlinder, maar de versie verschilt toch van elkaar. Zo zal het ook zijn met de beide manuscripten. Het perspectief van de verschijningsdatum is hierdoor wel veranderd.

Door het uitbaggeren stroomt het water beter, maar toch heb je soms het idee, dat je geen stap verder gekomen bent....

Bij-Poort

Gisteren hoorden we zowel 's middags als 's avonds heel vaak het gedonder van onweer, maar de buien hielden de Stevenshof keurig mis. Rond 11 uur was het echter raak. Het kwam met bakken uit de hemel en er zaten zelfs hagelstenen tussen.

Kort na middernacht kwam daar nog 2 millimeter neerslag bij.
De buien verdreven de ergste hitte, hetgeen wij helemaal niet erg vonden.
Na een ochtendje thuis utteren, fietsten we aan het eind van de ochtend naar het centrum van Leiden. Na een bezoek aan de Ekklesia gingen we een restaurant reserveren voor als we over een paar weken met vrienden een dagje doorbrengen in de Sleutelstad. Met ons lunchpakket fietsten we naar polderpark "Cronesteyn", jarenlang de plek, waar we de wekelijkse droogtraining van de IJVL hadden en waar ik nu regelmatig met Aad Kleijweg ga hardlopen. Daar aten we onze boterhammen.

Met een bodem in de maag pedaleerden we naar Zoeterwoude, waar we bijvriendelijke bloementuinen konden bezoeken onder de kwinkslag Bij-poort, een woordspeling met een verwijzing naar Zoeterwoude Weipoort.



Hetgeen klopte.


We reden door naar een volkstuincomplex, waar het op de reuzenmargrieten wemelde van de insecten.






De duizendschoon stond er ook mooi bij.

We fietsten naar Bij Mei, de derde en laatste tuin, die we vandaag bezochten. Ada kocht een viertal bijenplanten.

Ik ontwaarde een atalanta.

Een prachtige vlinder. Na een ijsje op deze heerlijke zomerdag fietsten we terug naar Leiden, waar we op weg naar huis nog wat boodschappen deden bij de Oogstwinkel.

Vroege Vogels

Wij luisteren op zondag graag naar "Vroege Vogels". Vandaag waren we dat echter zelf. Mijn vrouw werd om half 6 wakker en stapte meteen uit bed. Er was op de volkstuin nog een heleboel te doen en met de voorspelde hitte kon je maar het beste vroeg beginnen.

Na het ontbijt fietsten we naar de volkstuin toe.

Door de warmte was het water in de regentonnen niet echt fris meer. Het stonk zelfs. We maakten de tonnen helemaal leeg en goten de gieters leeg bij vochtminnende planten.


De bijen waren ook al vroeg in de weer.

Het aardbeienbed leverde geen grote oogst op, maar bracht ons wel geluk.

Ada bleef tot een uur of 2 op de tuin, ik ging boodschappen doen bij "De Helianth". Daar het heerlijk fietsweer was, nam ik niet de kortste route, maar juist een mooie.

Het ooievaarsjong wordt steeds groter.

De kattenstaarten stonden er fleurig bij.


Boven de boerensloot scheerden de libellen boven het wateroppervlak.


Het viel niet mee om hen op de foto te zetten.

Maar de aanhouder wint.

Uiteindelijk lukte het om de oeverlibelle vast te leggen.


Het is net een helikopter.


Later kwam ik slangenkruid tegen.

En een distelvlinder op het asfalt.

Die even later naar de rode klaver fladderde.

Op weg naar huis voelde ik wat spetters.

Je hoorde de donder eigenlijk urenlang, maar veel regen viel er niet.

Desondanks leidde de onweer wel tot een bijzondere temperatuurverdeling tussen west en oost.
Meer dan 10 graden verschil op zo'n 100 kilometer!

Deze vroege vogels hebben geluk gehad met het weer.

Een ijsbeer in de tropen

Toen mijn kinderen klein waren, was de serie rond Lars de ijsbeer van Hans de Beer razend populair.


Maar de favoriet was toch "Een ijsbeer in de tropen".

Ik heb het prentenboek eindeloos voorgelezen.

En ook de andere boeken over de kleine ijsbeer.


De afgelopen dagen bekroop mij af en toe het gevoel zelf een ijsbeer in de tropen te zijn.

Veel mensen zochten verkoeling op het strand, maar met veel kwallen in het water was zwemmen in zee toch niet echt ontspannend.


Er was echter een plek, waar een ijsbeer in de tropen zich wel volledig op zijn gemak voelde.

Het was er heerlijk koel en van 35 graden Celsius had je in een korte broek totaal geen last van hittestress.

Het ijs was zeer matig met emmers erop om het condenswater op te vangen, maar met deze afkoelingsperiode trad ik in de voetsporen van mijn jeugdidool Kees Verkerk.

Een ijsbeer hoort thuis op het ijs en niet in de tropen!