Hackserij

In deze tijd waarin veelvuldig gehackt wordt, keren we terug naar de duistere Middeleeuwen waar mensen zich tegen hekserij beschermden met een heksenschermpje.
Heden ten dage beschermt men zich tegen hacks met een beeldschermpje.

Indertijd moesten heksen zich behelpen met een bezemsteel, nu hebben de hacksers de beschikking over allerhande luxe luchttransportmiddelen.

Porseleinzwammen

Vanmiddag heb ik in IJshal De Vliet voor het eerst dit seizoen een kinderpartijtje geleid. En daar men vanmiddag onthand was, heb ik op de funbaan meteen het tweede partijtje ook maar geleid. Daarna ging ik op de 250-meterbaan maar even uitschaatsen tot 4 uur.

Zodoende miste ik het warmste deel van de dag.
Een opmerkelijk groot verschil trouwens met de minimumtemperatuur op klomphoogte.
In de frisse ochtendlucht reed ik vanmorgen naar de Boerenmarkt in de Leidse binnenstad. Ik bracht de boodschappen thuis en fietste daarna naar "De Horsten". Mijn vrouw had daar in de regen gewandeld, maar in het theehuis haar regenbroek laten hangen toen ze naar huis fietste. Het was inmiddels droog. Ik had haar beloofd de broek op te halen. Daar ben ik trouwens heel goed in. Als kind heb ik dat goed geoefend, vooral als tegen mij gezegd werd: "Haal je broek op!"

Via de Velostrada fietste ik naar Voorschoten. Bij het weiland langs het fietspad kon je goed zien, dat het de afgelopen week af en toe flink geregend had.

Regen is goed voor de groei van de paddenstoelen. Dat was vandaag goed te zien.

Via de ventweg kwam ik bij "De Horsten" aan, waar ik mijn fiets bij de ingang stalde.

Ik wandelde door het bos naar het theehuis toe.


De beuk, die langzaam maar zeker wordt opgegeten door paddenstoelen, stond nog fier overeind.

Waar ik normaal gesproken met Hans Boers hardliep in "De Horsten", daar kuierde ik vandaag en nam ik meer tijd om van de natuur te genieten.

Over het grasveld naderde ik het theehuis.

Daar hing de regenbroek van mijn vrouw keurig aan een kapstok.

Johan Cruijff had groot gelijk met zijn "Elk nadeel heb zijn voordeel". En dat voordeeltje ging ik nu benutten op deze mooie najaarsmorgen. Ik liep niet de kortste weg terug, maar liep een blokje om in dit Koninklijke landgoed.


Ik betrad het paradijs der paddenstoelen.





Ik kwam langs een hol van een zoogdier, waarvan waarneming.nl aangaf dat het van een das was.


Voor een das lijkt het me te klein, maar wellicht dat het van "De fantastische meneer Vos" is.


Ik liep verder in het veelkleurig herfstbos.


In dit deel van "De Horsten" wemelde het van de paddenstoelen.













Nu kreeg ik van de eigenaar van "De Horsten" het verzoek om het beste voor het laatst te bewaren. En wie ben ik om Willem-Alexander van Buren tegen te spreken?
Daar men ten paleize gewoon is van een porseleinen servies te eten, wil ik volgaarne uw aandacht vestigen op de porseleinzwammen. Waar wij gewoon zwammen, daar noemt men het in hogere kringen porseleinzwammen. Het is maar, dat u het weet!!!

Welnu, hierbij de beloofde porseleinzwammen.

Gezellige drukte

De wekker stond op half 7. Zodoende was ik op tijd bij IJshal De Vliet om nog even in te kunnen rijden.
In een voor eind oktober hoge minimumtemperatuur van 12,8 graden Celsius fietste ik naar de Marie Diebenplaats om met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen. Na een dagje rustig schaatsen bij de Jeugdschaatsdag en een week in de Herfstvakantie had ik in het begin moeite met de hogere snelheid.
Maar bij de eerste serie van 16 rondjes ging het behoorlijk hard en wist ik er een serie van 8 rondjes 34  uit te persen met een 34 blank als snelste.
De daar op volgende 20 rondjes reed ik op kop met in het begin veel 36-ers en in het tweede deel veel 35-ers en een tweetal 34-ers. De snelheid dat er weer in, al ben ik nog niet in topvorm.

Bij de "Krasse knarren" draait het ook om de gezelligheid en vandaag was er sprake van een gezellige drukte. 

Met een twaalftal "Krasse knarren" begon het er op te lijken.

Ook de groepen uit Boskoop en Rijpwetering waren weer aanwezig.

Kortom, zoals gebruikelijk komt het schaatsseizoen pas na de Herfstvakantie echt op gang. Hetgeen we bij het tweede deel van de piramide van 100 rondjes ook waren. Het tempo lag vrijwel net zo hoog als in het eerste deel. Ik zeg vrijwel, omdat sommigen moe begonnen te worden en hun beurt op kop liever over wilden slaan.

Of zoals IJVL-trainer Gerard Driessen het ooit helder uitdrukte: "Als je niet moe bent, heb je niet goed getrainde!"
Na 138 rondjes geschaatst te hebben schoof ik aan aan de tafel met een zestal "Krasse knarren" om bij een kop citroenthee bij te praten. 

Een stukje gezellige drukte in een wereld, die de gezelligheid vergeten lijkt te zijn....