Dubbelloops op drie fietsen

Op het moment van schrijven is de onweersbui, die je al een uur lang hoorde rommelen, eindelijk losgebarsten.

Dit levert een bijzondere temperatuurkaart van Nederland op.

Het was een groot deel van de dag dan ook broeierig weer. Vanmorgen viel het nog wel mee. Om 9 uur bracht ik Ada's fiets naar fietsenmaker Van Vliet in Noord-Hofland. De remblokjes voor en achter moesten vervangen worden en het stuur opnieuw gesteld.

Aan het begin van de middag zou de fiets weer klaar zijn.

In de nog redelijke temperatuur liep ik langs de Korte Vliet en door het park van "Ter Wadding" naar huis toe.

Later op de dag zou de temperatuur minder aangenaam worden voor iemand, die aan het sporten is.
Onderweg liep ik in marathontempo, maar stopte ik als ik bloeiende planten of hommels zag.
Het moge duidelijk zijn, dat hier niet veel gif is gespoten.
Thuisgekomen dronk ik thee met een dochter, die op bezoek was, terwijl Ada koffie dronk. Daarna fietste ik met Ada naar de volkstuin met haar spullen in mijn fietstas. Ik reed daarna door naar "Odin" in Noord-Hofland om wat fruit en aardappels te halen. Op de terugweg reed ik door Noord-Hofland om te kijken of Ada's fiets al klaar was. De fiets hing nog in de lucht en was nog niet af. Over een half uur zou ik deze fiets op kunnen halen.
Handig om te weten, want bij 28 graden Celsius loop je niet graag voor niets. Het was al de tweede loop van vandaag en ik wilde er geen dubbelloops van maken.
Het zou wel in de familietraditie passen. Zowel mijn vader als mijn broer Leo waren verwoede jagers met een dubbelloops geweer. Mij trok het niet zo. Ik was meer gespecialiseerd in het schieten van bokken. Mijn jeugdvrienden kunnen dat volmondig beamen!
En zo liep ik na thuiskomst voor de tweede keer naar Noord-Hofland om de fiets op te halen via een andere route door het Stevenspark en Ter Wadding met opnieuw bloeiende bloemen.

Cronesteynloop

Na een goede nachtrust was het vanmorgen niet al te warm.
Na het ontbijt fietste ik in het ochtendzonnetje naar Aad Kleijweg voor onze wekelijkse hardlooptraining. We liepen van zijn huis uit naar station Lammenschans. Even voorbij het treinstation liepen we Gera van Duijvenvoorde tegen het lijf. Ik ken haar via de droogtrainingsgroep van de IJVL, Aad had haar leren kennen via zijn werk. We praatten even bij voordat we ieder ons weegs gingen.
Bij ons bruggetje in polderpark "Cronesteyn" aangekomen rekten we ons. Het water in de sloot stond een stuk hoger dan de afgelopen weken.

Daar het aardig snel opwarmde, liepen we zoveel mogelijk in de schaduw.

We liepen tweemaal een kilometer met daar tussendoor tweemaal een 500 meter. Het tempo lag behoorlijk hoog. De kilometers gingen in 4.50 en 4.52, de 500 meters in 2.15 en 2.09. Ik ben dus aardig hersteld van de Leiden Marathon.

Na een heerlijke training van een kleine 9 kilometer dronken we in de tuin muntthee met gemberkoek erbij, waarna ik na bij "De Helianth" wat fruit gekocht te hebben naar de volkstuin fietste.



Daar gaf ik op sommige plekken water op de tuin in het wederom warme weer.

Het water uit de sloot halen was een relatief koel werkje.

In het water leek het wel, of ik een stralenkrans om me heen had.
Maar ja, zo'n geboortekaartje wekt natuurlijk wel verwachtingen....

Met een gerust hart fietste ik naar huis.

Stoffer en bliksemloop

Het verhaal van vandaag begon gisteren, toen ik van een vriend een appje kreeg met een viertal foto's met begeleidende tekst.

Bert, op 2 plekken één en al glas Maaldrift. Als je vanuit oversteek over straatweg linksaf  slaat naar Wassenaar.

Ik antwoordde: "In de bloedhitte ga ik dat niet doen. Wellicht met lagere temperaturen."
Op de volkstuin, waar we schaduw hadden, vond ik het al warm genoeg. Op zo'n fietspad zonder schaduw was het in de zon al gauw 35 graden.
Desondanks ontving ik een uitgebreide app terug: "Het ligt er nu. Heb naar Den Haag gefietst. Heerlijk.Gisteren 95 kilometer gefietst bij 32 graden. Gewoon wat langzamer doen, Bert.Over een paar dagen zijn er al zoveel mensen doorheen gereden. Het ligt over hele breedte. Dank namens al die mensen en schrijf er maar wat over in je blog. Leuk!"
Daar je met fietsen rijwind maakt, is het wat koeler en aangenamer, dus door mijn ommetje naar de Vogelplas kwam ik niet meer over de Maaldrift. 
Na een middag in de relatieve koelte van het huis gingen Ada en ik 's avonds nogmaals naar de volkstuin, maar op de heen- noch op de terugweg kon ik glasscherven ontwaren op de aangegeven plekken.

Vanmorgen werden we om 6 uur wakker. Daar het nu redelijk koel was, gingen we er meteen uit.

Ada ging de vloer soppen, ik liep met een stoffer en blik naar de plekken, waar glas op het fietspad lag. Dat was in de eerste plaats het fietspad van de molen naar de fietstunnel onder de A44.

Hier lag het glas op 2 plekken over de volle breedte van het fietspad.

Met de stoffer veegde ik het van het pad af.


Dat deed ik ook op de tweede plek. 

Intussen kon ik genieten van een prachtige zonsopgang.

Het begon echter wel te betrekken. Dat klopte met de weersverwachting op Weerplaza. Voor KNMI-meetpunt Voorschoten was vanmorgen een klein buitje voorspeld rond 7 uur.  Er zou 0,1 millimeter neerslag naar beneden komen. Het zou een tikkeltje anders worden....

Bij de plek, waar het glas zou moeten liggen bij camping "Maaldrift", vond ik geen glas op het fietspad, maar zag ik wel de eerste druppels naar beneden komen. Een meter of 200 verder kwam het met bakken uit de hemel.


Ook een vroege fietser schuilde  net als ik onder een grote boom.

Er volgde echter ook een viertal keer een donderklap in navolging van het kwartet bliksemflitsen.
Het nadeel van het laagje water op het fietspad was, dat je telkens dacht, dat er een stukje glas lag, hetgeen echter vaak een zaagje van een plant bleek te zijn als je het wegveegde.

Vooral met tegenlicht had je daar last van. Op school heb ik van leerkrachten wel eens gehoord: "Er mankeert toch niets aan je ogen?"

Toendertijd kon ik dat volmondig ontkennen, heden ten dage weet ik dat niet meer zo zeker.....
Na het fietspad achter het industrieterrein heen en terug uitgelopen te hebben, had ik geen glas aangetroffen, net als gisterenavond. Desondanks was ik nog niet zeker van mijn zaak.

De twijfel werd echter verdreven  toen ik na de Stoffer en bliksemloop van 5 kilometer dit appje ontving: "Bert, wat een verrassing.  Vanochtend een schoon fietspad! Heerlijk. Reuze bedankt en grote klasse!
Je had er best over mogen schrijven in je weer mooie blog!"

Waarvan acte!