Tour de France

Zaterdag start de Tour de France in Barcelona.

Na 3321,2 kilometer wielrennen weten we, wie de Ronde van Frankrijk op zijn naam heeft geschreven.

Even ter vergelijking, met een rit heen en terug naar de volkstuin bracht ik het maandtotaal van juni op 864 kilometer en het totaal van het eerste halfjaar van 2026 op 5004 kilometer. 


Zoals ieder jaar doe ik mee met Ploegleider. En evenals andere jaren strijd ik met open vizier.

Dit jaar wordt het een lastige puzzel om de juiste formatie samen te stellen met 100 punten. Zelden is het aantal sterke ronderenners zo groot geweest als dit jaar. Maar het is weer gelukt en met dit team hoop ik hoge ogen te gooien.

(Klik op afbeelding om deze te vergroten)
Met het supertrio Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel zit ik al op 54 punten. Neem daarbij het Franse supertalent Paul Seixas en het Spaanse talent Juan Ayuso en dan kom je al op 68 punten. Met deze renners hoop ik het jongerenklassement binnen te halen. Voor de bergtrui gok ik op Richard Carapaz. Driekwart van de punten zijn er al vergeven met nog 7 renners te gaan. Dan moet je het hebben van de "koopjes".
Fransen scoren meestal bovengemiddeld in de Tour de France. Met de Franse kampioen Roman Grégoire, de nummer 4 Alex Baudin, nummer 7 Jordan Jegat, vorig jaar 10e in het eindklassement van de Grande Boucle en de nummer 2 van het Franse tijdrijden Bruno Armirail hoop ik toch veel punten te scoren in 2026.

Met het oog op de vermoedelijk spectaculaire ploegentijdrit van 19 kilometer, waarbij de tijd van de eerst aankomende renner genoteerd wordt, koos ik voor 2 gekende tijdrijders erbij: de Italiaan Filippo Ganna, meervoudig wereldkampioen in deze discipline, en de Tsjech Mathias Vacek, tijdens de ronde van Zwitserland vierde op de tijdrit achter Pogacar en Mathieu van der Poel in topvorm. Het Noorse talent Per Stand Hagenes, die rap kan eindigen, maakt de 100 vol.
Wat opvalt is, dat ik geen sprinters opgenomen heb in "Angrilu". Er zijn maar 6 sprintersetappes, waarbij de laatste geen vlak slot kent met een klim in het criterium in Parijs.

Dit jaar ligt de nadruk op de bergetappes met tweemaal de Alpe d'Huez. Dus veel allrounders en klimgeiten dit jaar! Allez, allez!

Strafschoppenserie

Vooraf werden er nog grappen gemaakt over de voetbalwedstrijd tussen Nederland en Marokko in Mexico.


Het tijdstip van 3 uur in de afgelopen nacht werkte natuurlijk niet mee aan hoge kijkcijfers.

Zelf lag ik ook op 1 oor en was in diepe rust. Ik had me voorgenomen om te gaan slapen en als ik wakker werd op te staan. Rond een uur of 5 werden we wakker door een harde knal van vuurwerk. 
"We hebben kennelijk gewonnen", dacht ik en dommelde weer in. Toen ik om 6 uur ontwaakte, keek ik op de site van de NOS en zag, dat we de strafschoppenserie weer eens verloren hadden.

Tijdens de reguliere wedstrijden is Oranje sinds de verloren finale op het WK voetbal van 2010 ongeslagen. De langste serie in de WK-historie!

Maar ja, strafschoppen horen er ook bij....
Om 7 uur liep ik in mijn oranje sportkleding een rondje door de Stevenshof. Ik liep naar de molen, waarvandaan ik gisterenmiddag kon zien, dat een lange pijpleiding over het fietspad werd gehesen met een hoge hijskraan.

Het was tamelijk fris, toen ik op dit vroege ochtenduur ging lopen. 
Het uitzicht rond het weiland ten zuiden van de Stevenshof is voor de komende tijd aardig verknald.




Van het uitzicht moest ik het niet hebben, dus richtte ik me maar op de zomerbloemen.




Dat deden de Canadese ganzen ook.

In de Stevenshof hingen de oranje vlaggetjes er treurig bij.

Ik liep over de enige authentieke straat van de Stevenshof: de Rijndijk.


Met een fraai uitzicht over de Rijn.

Via het Stevenspark rondde ik de duurloop van 6 kilometer af.


Ik douchte me en ontbeet met Ada, die naar de volkstuin ging. Ik fietste naar "De Helianth" om boodschappen te doen. Op de terugweg dag ik deze duizendknoop met veel bijen erop.


Thuis wemelde het in de achtertuin ook van de vlinders en insecten. 






Zolang we geen strafschoppenserie kunnen winnen, worden we nooit wereldkampioen.
Laten we daarom maar genieten van de kleine dingen.

Als een mooi maar kwetsbare troostprijs.

Munnikenpolder

Gisterenavond was de gebruikelijke droogtraining van VIJL en IJVL in de Munnikenpolder. Het was met een graad of 20 een aangename temperatuur om in te trainen. Met Jos Drabbels fietste ik naar de skeelerbaan toe, waar vandaan we naar het strandje langs de Does liepen. Onder leiding van Peter Daleman werden daar heel veel spieren met een breed scala aan oefeningen getraind.



Daarna liepen we naar de molens toe voor wat technische oefeningen.

Aansluitend liepen we een rondje door de Munnikenpolder, waarbij we telkens een oefening deden. Ik was trouwens de enige, die in Oranje liep. Toen ik er op aangesproken werd, gaf ik als antwoord: "Nu kan het nog!"

De rechterkuit hield het trouwens prima. De sprongoefeningen liet ik wijselijk achterwege. Na anderhalf uur training fietsten we naar het zuidwesten toe, waarbij de laagstaande zon ons in de ogen scheen. Ik had een lichte zonnebril op en daar was ik blij mee. 
Dat doe ik al, sinds er bij mij maculadegeneratie in mijn oog is vastgesteld. Gisteren haalde ik mijn vijfde ooginjectie.

Vooraf krijg je een verdoving en wordt gevraagd, welk oog geprikt moet worden. Daarbij gaf de computer het verkeerde antwoord. Ergens zal wel een vinkje geplaatst zijn. Daar ik die prik liever in het juiste oog kreeg, zag ik er op toe, dat dat dan ook gebeurde.

Olympisch Thialf

Het hing al een tijdje in de lucht, maar gisteren werd bekend, dat "Thialf" in Heerenveen in 2030 een Olympisch stadion wordt.

Na 102 jaar wordt in Nederland eindelijk weer eens de Olympische vlag gehesen.

De laatste keer was in 1928 in Amsterdam.


Door gebrek aan bergen we altijd buiten de boot bij de Winterspelen.

Terwijl we bij het schaatsen een absoluut topland zijn.

Nadat het IOC "Thialf" als schaatslocatie goedgekeurd had, was het een formaliteit geworden. Het Franse Olympische Comité mocht het stempel geven en deed dat ook.


Het nog niet zo lang geleden gerenoveerde "Thialf" krijgt voor 37,5 miljoen euro een duurzame Olympische facelift. Wedden dat dat bedrag boven de 40 miljoen uit gaat komen?

Voor het eerst sinds Napoleon is er weer een stukje Frankrijk in Nederland.

Nu de Spelen zo dicht bij huis komen, probeer ik een kaartje voor de 10 kilometer te bemachtigen. Hoewel ik over veel duurvermogen beschik, ben ik niet snel genoeg om me voor de langste stayersafstand te plaatsen. Een gemiste kans voor sponsors trouwens. Ik zou héél véél langer in beeld zijn....