Jerney Kaagman

Gisteren werd bekend gemaakt, dat zangeres Jerney Kaagman op 79-jarige leeftijd in het Rosa Spier Huis aan Parkinson is overleden.

In 1970 werd ze met "Earth & Fire" in één klap bekend met een topnotering van het door George Kooymans geschreven "Seasons".

Met de tweeling Chris en Gerard Koerts behoorde Jerney tot de harde kern van de symfonische popgroep. Ik kocht de eerste lp met het luciferdoosje van de uit Voorschoten, Leidschendam en Voorburg afkomstige muzikanten.

De groep maakte veel singles, waarmee ze veel succes boekten, en maakte tegelijkertijd conceptalbums.

"Song of the Marching Children" was één van de eerste Nederlandse conceptalbums.

Later volgde de lp "Atlantis".

Het derde conceptalbum was "To the World of the Future".
Daarna volgde "Gate to Infinity".

Daarna volgde veel wisselingen in de bezetting van "Earth & Fire". Chris Koerts verliet de band en Bert Ruiter, afkomstig uit "Focus", kwam de gelederen versterken. Hij zou de "Love of Life" van Jerney Kaagman worden.

Het grootste succes was echter "Weekend", een a-typisch nummer van de symfonische popgroep.

Hattem

We werden om 6 uur wakker na een rommelige nacht. Ik droomde, dat ik van een klant uit de bieb een paar tegels meekreeg in mijn fietstas. Symbolisch klopte het wel, net als de nevel boven de wei.


We sliepen weer in en werden om half 8 wakker. We wasten ons, kleedden ons aan en na een potje memory met onze jongste kleinzoon in de voortent ontbeten we.

Het was halfbewolkt. Het ene moment was het warm, het andere moment vrij fris. We spraken af, dat we tot donderdag zouden blijven.
Onze kleinzoon wachtte op Jonathan, zodat ze samen konden spelen. Toen hij er was, hadden ze de hele ochtend samen gespeeld, vooral op de trampoline. Ik deed de vaat en las verder in "De andere wereld" van Marten Toonder.

Om half 1 lunchten we bij de tent in de schaduw van de bomen. 's Middags gingen Ada en ik op de fiets naar Hattem. Ike ging met haar zoon met de auto. We namen de tijd om door dit mooie Hanzestadje te wandelen en te genieten van de vele doorkijkjes.


We maakten een tweede lus door Hattem, te beginnen bij een chocoladewinkel, waar we een heerlijk ijsje kochten.

We liepen langs de Franse school en aan de voet van de stadsmuur, waar we op een concert van een Kikkerorkest stuitten.





Ada ging boodschappen doen bij de Nettorama om boodschappen te doen. Ik bleef bij de fietsen en las daar "De andere wereld" uit.

Met tegenwind gingen we over de IJsseldijk een stuk trager dan op de heenweg. Na in totaal 12 kilometer gefietst te hebben, waren we weer op camping "De IJsselhoeve".

Daar begon ik aan "Zwarte koffie" van Agatha Christie, terwijl onze kleinzoon lekker rondschooierde op de gemoedelijke minicamping.

Om een uur of 7 aten we op een zonnig hoekje een linzenschotel met yoghurt, aardbeien en net geplukte aalbessen als toetje. De vaat was zoals gebruikelijk mijn taak.

Om half 9 lag onze kleinzoon in zijn slaapzak en konden we verder gaan lezen. Rond 10 uur praatten we nog wat met Ike voor we op deze frisse avond naar bed gingen. De slaap kwam vrij snel.

Rotterdam

Afgelopen weken kreeg ik een tweetal krantenartikelen toegestuurd, die met sport in Rotterdam te maken hebben.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
De "snelste opa ter wereld" Joop Rüter begon pas op zijn 51e met hardlopen en liep op zijn 56e een tijd van 2.42 op de marathon. Mijn snelste tijd is 3.52.06, gelopen op mijn 50e. 

Ik ben dus diep onder de indruk van deze verbluffende tijd!

Het tweede bericht betreft de verhuizing van Schaatsbaan Rotterdam naar het parkeerterrein van Zestienhoven. Goed nieuws voor mijn kleinzoons. De kunstijsbaan komt dichter bij hun huis te liggen, dus het bezoek aan de tunnelbaan komt binnen handbereik.

Kunnen ze in de voetsporen van hun opa treden. Pardon, in de schaatssporen....

Bont zandoogje

Maandag mag ik weer naar het LUMC voor een volgende oogprik. Het klinkt heel eng, maar het valt reuze mee. Het oog wordt verdoofd en ontsmet. Van de prik zelf voel je niets. Alleen het zetten van de oogklem voel je een beetje. Na afloop heb je hetzelfde gevoel alsof je op het strand gelopen hebt en er een beetje zand in je ogen gewaaid is.

Toen ik vanmorgen een bont zandoogje buiten op het raam zag zitten, bedacht ik me geen moment en maakte er meteen een foto van.

Daarna nam ik er eentje van heel dichtbij.

Meestal lukt het niet goed om een vlinder met gespreide vleugels van de onderzijde te fotograferen, maar deze is toch best aardig gelukt.

Nu hadden we een grote appeloogst van de boom in de achtertuin. Kennelijk was er  met de appels een appelbijter mee naar binnen gekomen.

Daar wij dit dier, beter bekend als oorworm, niet als huisdier wilden hebben, zette ik het buiten met een glazen pot als transportmiddel.

Na de koffie en thee fietste ik met Ada naar de volkstuin. Zij om er een dag te werken, voor mij het vertrekpunt om boodschappen te gaan doen na eerst nog wat foto's op de tuin gemaakt te hebben.



Vanaf de volkstuin reed ik met een flinke omweg naar Voorschoten, waar ik bij Heijmans een rolmaat kocht.

Toch handig als je bij Rock & Roll de maat wilt houden.

Daarna stak ik het plein over en deed boodschappen bij "Odin". Bij thuiskomst ruimde ik alles weg en ging ik lunchen om aansluitend de stofzuiger te hanteren. Geen dagelijkse bezigheid, maar af en toe is het nodig om van een stoffig imago af te komen....

Rondje Cronesteyn

Vanmorgen had ik wederom een afspraak met Aad Kleijweg om te gaan lopen. Zoals gebruikelijk liepen we naar polderpark "Cronesteyn".

Daar rekten we op het eerste bruggetje, waar een lantaarntje op de leuning landde.

In mei stond de sloot onder de brug behoorlijk droog.

Nu het hele land lijdt onder de droogte en er zelfs een sproeiverbod geldt voor Delfland, staat het water in  deze sloot een stuk hoger.

We liepen driemaal een kilometer. De bedoeling was om deze iets vlotter dan vorige week af te leggen. Toen was het doel om 5 minuten over de 1000 meter te doen, nu 4.50. Dat lukte heel aardig. De eerste ging in 4.52, de tweede in 4.40 en de slotkilometer in 4.49.
Bij het theedrinken na afloop landde een Turkse tortel op de dak van het schuurtje.

Op weg naar huis deed ik boodschappen bij "De Helianth", waarna ik met een omweg naar huis fietste. 
Het was bijzonder aangenaam fietsweer, nu de hitte voor even verdreven was. 

Met water uit de sloot gaf ik met een gieter de planten her en der water uit de sloot.


Vooral de vlinders waren actief in de tuin.





Of in de huiskamer....

Molentocht

 
Het tweede luik van het tweeluik Molen- en Merentocht werd geopend na het ontbijt. Ik pakte de 4 paar Freeskate-ijzers en de 2 slijpstenen en reed bepakt en bezakt naar Ter Aar om bij Van der Hoorn de jaarlijkse voorbereiding op het nieuwe schaatsseizoen te beginnen. Je moet immers goed beslagen op het ijs verschijnen.

Het was een prima temperatuur om in te fietsen. Een groot verschil met de dagen ervoor.

Mijn vrouw vertrok naar de volkstuin, waar ze later op de dag de sirenes van de brandweer zou horen, die op weg waren naar de duinen bij Wassenaarse slag om een duinbrand te blussen.
Ik fietste via IJshal De Vliet, waar verreweg het grootste deel van het schaatsseizoen zich af zal spelen.

Over de tijdelijke brug over de Vliet reed ik naar het spoor tussen Leiden en Utrecht. Via het fietspad, dat ik maandag meestal neem bij de droogtraining, reed ik naar de Munnikenpolder. Hier begon het project van de dag: het fotograferen van alle molens, die ik tegenkwam in het gebied van de Molentochten.

Ik zeg met nadruk de meervoudsvorm, want anders dan bij de Elfstedentocht verschilde de route van een Molentocht van jaar op jaar door de wisselende ijskwaliteit en ijsdikte.
De aalscholvers op de wieken hadden een mooi uitkijkpunt ontdekt.

Zij hadden geen last van veeroosters. Wij ook niet, zolang we daar maar voorzichtig reden.

Via diverse roosters trapte ik naar Hoogmade toe.

Ik kwam langs de plek, waar mijn moeder geboren is.

Bij de brug over de Does was men nog helemaal in de Tour-sfeer.



Langs de Wijde Aa pedaleerde ik naar Woubrugge.



Langs de Braassemermeer reed ik naar Langeraar, waar aan de stok geschaatst werd.
Ik fietste langs de zuidkant van de Langeraarse plassen.
In Papenveer werd ik groots onthaald. Net als bij Jan van den Hoorn, waar een heuse stempelpost klaarstond. 

Mijn eerste vraag was, of Piet Kleine de stempelpost geopend had?

Ook hing er een foto van Olympisch kampioen Nikolaj Goeljajev, die in de jaren '90 een jaar schaatsles heeft gegeven aan studenten in de Leidse IJshal.

Terwijl ik een uur moest wachten op het ronden van de schaatsijzers en het open maken van de slijpstenen, had ik tijd om te lunchen en in Trouw een groot artikel te lezen over de film "An Inconvenient Truth" van Al Gore. Behoorlijk veel van zijn voorspellingen in 2006 zijn uitgekomen.

En ik keek even rond in de schaatswinkel.

Ik kocht het boek "Zandstra sinds 1825" van Willeke Jeeninga en Laura Jonkhoff.

En een wielerbroek van "Groene Hart Sport".

Ik vervolgde mijn weg dwars door Papenveer en de Langeraarse plassen.


Via Bilderdam reed ik over de dijk langs de Drecht naar Leimuiden.



Vandaar reed ik naar de Ringvaart toe. Tussen Leimuiderbrug en Weteringbrug haalde ik een paar Italianen in, die op fietsvakantie waren.

Ik hield hen uit de wind, maar wel met een tussenstop bij de molen aan de overzijde van de Ringvaart.
Zij maakten een selfie, waar ze de Hollandse meesterknecht ook op wilden hebben. Bij Vredenburg kozen zij voor de weg via Nieuwe Wetering naar Leiden. Ik reed door naar de Buitenkaag.

Langs de Ringvaart kwam ik diverse molens tegen. 



(Klik op de foto's om deze te vergroten)













Ik ging op bezoek bij Trees en Cor. Tineke en Johan waren er ook. Het was gezellig met deze zussen en zwagers. Toen ik wegging reed ik naar het veerpont naar Kaageiland.

Daar miste ik het aansluitende pontje naar Oud Ade, doordat de aanlegsteiger op een andere plaats lag dan vroeger. Ik moest bijna een uur wachten, maar gelukkig had ik de krant bij me.

Maar geduld werd beloond en ik kon het voetveer op met de fiets.

Pratend met een jonge vrouw, die in 2022 ook op de Kagerplassen had geschaatst gingen we nu over de vloeibare variant ervan.


We kwamen bij een luxe camping bij Zevenhuizen aan.
Na een ijsje te hebben genomen fietste ik naar de Zomersloot met  mooi uitzicht naar alle kanten.





Daarna reed ik op Oud Ade aan, bij de Leiden Marathon het hoogtepunt.

Na Huize Brugzicht sloeg ik rechtsaf en nam ik het fietspad naar de Zijl over de weilanden.









Het veerpont over de Zijl was net uit de vaart genomen, daar na 6 uur geen overvaart meer was toegestaan.

Via de Leidse binnenstad reed ik naar huis, waar ik om half 7 aankwam na ruim 4 kilometer bij de Merentocht en ruim 72 van de Molentocht. De totaalstand kwam hiermee op 77 kilometer Molen- en Merentocht.