De kat

Met Jos Drabbels fietste ik naar de skeelerbaan van Leiderdorp, vanwaar we met de droogtrainingsgroep van IJVL en VIJL naar de Munnikenpolder zouden lopen voor onze wekelijkse droogtraining. We liepen zoals gebruikelijk naar het strandje langs de Does.

We waren maar met een kleine groep, maar het achttal had een gevarieerde maar pittige training waarbij zo ongeveer alle spieren in het lichaam aan bod. Peter Daleman had de gebruikelijke oefeningen helemaal omgegooid. Normaal werkten van boven naar beneden, nu juist omgekeerd. We waren uit onze comfort zone.
Daarnaast hadden we een bijzondere deelnemer aan de training: een kat met een halsbandje.

Dat was heel bijzonder, want het dichtstbijzijnde huis lag minstens driekwart kilometer van het strandje vandaan.

Dat weerhield de kat niet om mee te doen.


Waar kwam deze huiskat vandaan en wat deed ze hier?

We trainden ruim een half uur bij het strandje en al die tijd was de kat bij ons.

Toen we naar de molens liepen, bleef de kat daar achter.

Nu het schaatsseizoen steeds dichterbij komt en voor een enkeling al is begonnen, werd de training zwaarder gemaakt.

Al met al was het een pittige training, die naar het einde toe nog wat pittiger werd.

Het aantal ganzenpassen werd per sessie opgevoerd naar 40, terwijl we afsloten met een serie Steigerungen omhoog. Moe maar voldaan hadden we de training afgewerkt. De thuisblijvers hadden ongelijk.

En dat zeg ik niet om te katten....

Schaduwspikkelspanner

De afgelopen middagen heb ik aardig wat tijd in de tuin doorgebracht. Zowel in onze achtertuin als op de volkstuin. Er zat aardig wat verschil in het weer, doordat het vannacht aardig hard geregend had.

De minimumtemperatuur was dan ook niet meer zo hoog.

Vanaf mei hebben we vrijwel constant veel te warm weer voor onze kiezen gekregen.

De maximumtemperatuur van vandaag lag de afgelopen maanden geregeld onder de minimumtemperatuur van de tropische dagen.
In het noorden van het land zijn de scholen alweer begonnen.
Voor hen is de zomervakantie voorbij. Met de weersverwachtingen voor de komende 2 weken met soortgelijk weer als vandaag komt Dusty Springfield weer even om de hoek kijken.
Eerlijk gezegd vind ik temperaturen van rond de 20 graden aangenamer dan die van 30 graden Celsius. Gisterenmiddag was ik eerst in onze achtertuin te vinden.

Daarna vertrok ik naar de volkstuin, waar Ada een zaagklus voor me had. Het klinkt afgezaagd, maar er zit muziek in mijn vaardigheden met de zaag.

In dit geval in het in gelijke stukken zagen van een berkenstam.

Maar ja, op de HAVO en in de eerste klas van de Pedagogische Academie "De la Salle" kreeg ik les van Tjeu van den Berk, leraar levensbeschouwing en maatschappijleer.

En als u een modelleerling zoekt, dan is de kans groot, dat u bij mij uitkomt....

Vanmorgen zag onze achtertuin er zo uit met de kamerplanten, die schoongespoeld werden in de regen.

Als je veel op de tuin bent, zie je in deze tijd van het jaar veel insecten en vlinders.







En dan had je ook nog een vlinder, die luistert naar de naam schaduwspikkelspanner.

Het is niet de mooiste, maar wel de meest bijzondere.
Maar dat zeggen ze van mij ook....

Zandpaden en jaagpaden

We hadden goed geslapen vannacht. Bij de sanitaire stop halverwege de nacht zagen we een heldere sterrenhemel. Ik werd om 6 uur wakker en ging naar het toilet. Ada sliep rustig door tot 7 uur. We ruimden de tent leeg en zetten deze te drogen in de zon.

Na het ontbijt was de tent kurkdroog. Daar de voorspelling was, dat het morgenochtend zou gaan regenen, stelde Ada voor om vandaag naar huis te fietsen. Een flinke trap, maar niet onoverkomelijk. 

Om half 10 zat alles op de fiets. Na de tanden gepoetst te hebben, stapten we op de fiets en bij de receptie leverden we tentnummer 1103 in en verlieten we camping "De Pampel".
We reden naar Hoenderloo toe. De kortste weg was dwars over "De Hoge Veluwe", maar dat zou ons € 13,85 p.p. kosten. Voor dat bedrag fietsten we wel om. Het was nog een klein stukje klimmen, maar daarna reden we vrij vlak naar Otterlo toe langs de doorgaande weg.

Daar stuitten wij op het terras van "De Waldhoorn", waar we een cappuccino, een jus d'orange en 2 frambozencheesecake namen en nuttigden. Op het terras kwam een vrouw naar me toe van IJsclub Alkemade, die op woensdagmiddag in IJshal De Vliet op het uur na ons schaatsles gaf.

We volgden de knooppunten, die ons langs de bosrand naar Lunteren brachten. De eerste zandpaden waren ons deel, maar na Lunteren volgden er veel meer.

Op één ervan passeerden we een groep stilstaande fietsers. Eén van hen wist ons met onze bepakking op waarde te schatten: "Kijk, dat zijn nog pas échte fietsers!"

Maar ja, wat wil je ook. Voor ons was het mountainbiken met bepakking. Met 28 graden Celsius was het trouwens ook behoorlijk warm.

We lunchten op de trappen van het gemeentehuis van Scherpenzeel. Deze lagen in de schaduw.

Het was bewolkt, toen we naar Woudenberg fietsten. Daar moesten we een stuk wandelen door de braderie de doorgaande winkelstraat. Het tweede stuk namen we een parallelstraat.

Via Maarn klommen we naar de piramide van Austerlitz.

We daalden af naar Zeist en langs de KNVB en Woudschoten reden we naar Bunnik, waar we langs Rhijnauwen naar de Kromme Rijn pedaleerden.
Ondanks het missen van een bord van de LF4B,de Midden-Nederlandroute, kwamen we bij de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Deze volgden we echter iets te lang, waardoor we via Vleuten naar Harmelen trapten. Hier kwamen we langs het gedenkteken van de treinramp in 1962. 

Langs het spoor reden we naar Woerden, waar we bij een ijssalon een dubbele aardbeiencheescake-ijsje namen. Op het jaagpad langs de Rijn genoten we van de meanderende rivier. Aan het jaagpad kwamen we in Bodegraven bij Argentijns restaurant "Asador" uit.


Op het terras namen we 2 filettes de panga en 3 Skuumkoppe 0.0 aan tafel 44.
We zouden via Boskoop naar huis fietsen, maar namen een verkeerde afslag. Een mooie slingerweg zoals langs de Meije, maar deze voerde naar Reeuwijk. Het is beter ten halve te keren dan ten hele te dwalen, dus we reden de slingerweg in omgekeerde richting.

Via Boskoop reden we naar Hazerswoude Dorp en vandaar langs het voormalige Bommelmuseum naar de Elfenbaan.

Via Cronesteyn reden we de Sleutelstad binnen. 
Bij station De Vink was de doorgang afgezet door de politie. Met de Prorail-voertuigen erbij wisten wij genoeg. Zo hadden we op het laatste moment nog een omweg. Zodoende kwam de totaalstand van de fietsvakantie door Midden-Nederland op 532,14 kilometer, een gemiddelde van 66,5 kilometer per dag. Vandaag reden we 138 kilometer, het dubbele van het gemiddelde. Niet gek voor 2 doordouwers van 71 jaar.

Oosterbeek

We hadden een redelijke nacht gehad. Het kabaal, dat de wildroosters overdag gaven vanwege het verkeer, was 's nachts vrijwel verdwenen. Om een uur of 2 werden we wakker, maar de slaap kwam weer terug tot het verkeer om 6 uur 's ochtends weer op gang kwam. 
We gingen douchen, waarna Ada haar knie insmeerde. Ze was gisterenavond gestruikeld over een gele scheerlijn, die goed afsteekt tegen het gras. Behalve als het gras zelf geel is....

Het ontbijt ging in tweeën. Eerst maakten we de restjes van het brood van gisteren op. Daarna kuierde ik naar de campingwinkel, waar ik 2 croissantjes, kaas en een halfje volkoren kocht. De croissantjes aten we meteen op, de kaas en het brood namen we mee voor onderweg.

Bij het verlaten van de camping boekten we 1 nacht erbij. Deze was € 10,- duurder dan gisteren. De afzetters! We verlieten "De Pampel" om via Hoenderloo over een glooiend landschap langs kaarsrechte wegen naar Deelen te fietsen.

We reden heel rustig om Ada's knie te ontzien. Via Schaarsbergen reden we langs prachtige glooiende landgoederen naar Oosterbeek.


In de Weverstraat stalden we onze fietsen. Bij "Puur koffie" dronken we cappuccino met havermelk en chocolademelk met pure chocolade en een bananenbrood en pecan-caramelkoek erbij. Op een bank bij de beek lunchten we.

Op weg naar Mieke en Rens deden we nog even wat boodschappen. De ontvangst was allerhartelijkst. We werden onthaald met thee, lekkere koek en een meloenijsje, terwijl we gezellig bijpraatten over alle lief en leed. Om 4 uur stapten we op de fiets met 2 alcoholvrije biertjes als verjaardagscadeaus.
Op de terugweg fietsten we langs de erebegraafplaats in Oosterbeek. Zij vielen voor onze vrijheid.


Voor een deel reden we dezelfde weg terug, tot we bij het Deelerwoud af konden slaan. Kilometerslang reden we over de vergraste heide.



Halverwege belden we de jarige Siebe.

Op een fietspad langs de A50 klommen en daalden we tot de afslag naar Hoenderloo. We zaten op de weg naar de camping, waar we om half 7 na 52 kilometer fietsen aankwamen.

Met allerlei gemengde groenten maakte Ada een heerlijke maaltijd. Het toetje was Skyr met aardbeien en muesli. Een eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Ada las verder in "Het wonderbaarlijke voorval van de hond in de nacht" van Mark Haddon, ik in "Zwarte koffie".

Na de "Witte parel" genoten we van de "Gageleer original blond" op deze windstille avond. De vleermuizen vlogen boven onze hoofden tot we rond half 11 naar bed gingen.