donderdag 12 december 2019

Van slag

Vandaag worden in Groot-Brittannië parlementsverkiezingen gehouden, waarbij het de grootste vraag is of Boris Johnson een meerderheid behaalt of dat hij onderuit gaat, nu hij zich op glad ijs heeft begeven.
Natuurijs is in ons land in geen velden of wegen te bekennen, ook al kwam het vannacht nipt tot vorst aan de grond bij KNMI-meetpunt Voorschoten. Als enige in Nederland.
Met het zicht op een prachtige pastelkleurige zonsopgang fietste ik naar de Vondellaan, waar ik in de Leidse IJshal wederom met de "Krasse knarren" zou gaan schaatsen.
Bij het aantrekken van de schaatsen was ik nog even in gesprek geraakt met een paar schaatsers. Juist op het moment, dat ik het ijs op stapte, was een peloton van 14 "Krasse knarren" al voor zichzelf begonnen. Met 27 kilometer per uur ging men hart van start. Te hard, want aan het eind van de 5 rondjes ging een van de schaatsers onderuit en knalde met zijn rug tegen de boarding.
Met een ambulance werd hij naar het LUMC gebracht voor nader onderzoek. Het spreekt voor zich, dat we allemaal van slag waren. De eerste series gingen langzamer dan gebruikelijk op donderdag. De schrik zat er bij diverse schaatsers goed in.
Maar gaandeweg kwam de snelheid weer terug. Ook bij mezelf. De 5 kilometer ging zelfs goed. Ik begon vlak met de 25 rondjes in 26 kilometer per uur om aan het eind lichtjes in te zakken naar 25 kilometer. Maar vandaag was dit slechts bijzaak.
Zonder verdere brokken rondden we de piramide van 125 rondjes af, waarna we in de kantine bij de koffie en thee bijpraatten over het gebeurde, waardoor we toch wel van slag waren.
Maar als schaatsers onder elkaar weten we, dat het klimaat al jaren van slag is.....


woensdag 11 december 2019

Kerstvakantie

De Kerstvakantie nadert met rasse schreden. Over anderhalve week is het al zo ver. En net als gedurende andere schoolvakanties tussen oktober en maart, organiseert de Leidse IJshal weer een instuif voor kinderen.
Zelf ben ik bij alle schaatslessen voor kinderen van de partij.
We gaan er weer een leuk festijn van maken. Hoort zegt het voort!

Europa League

Het leuke van sport is, dat het zich niet altijd aan de verwachtingen houdt. Soms is er sprake van een positieve verrassing, soms juist van een onverwachtse domper. De afgelopen 24 uur was ervan beide sprake.
Gisterenavond werd Ajax in de Johan Cruijff Arena in Amsterdam gevloerd in de laatste groepswedstrijd van de Champions League door Valencia.
Vooraf kon het bijna niet meer mis gaan. "We" hadden immers in Spanje met 0-3 gewonnen en hadden aan een gelijkspel voldoende om naar de achtste finales door te stromen. Helaas lagen de Spanjaarden weer eens dwars en wordt Ajax "verbannen" naar de Europa League.
Waarom wordt er zo geringschattend over gedaan? Ruim 2 jaar geleden waren we er trots op, of wellicht is de Vlaamse uitdrukking "waren we er fier op" beter op zijn plek, dat voor het eerst sinds 2002 weer een Nederlandse club in de finale van een Europa Cup stond. Feyenoord won toen de Europa Cup II ten koste van Borussia Dortmund, Ajax verloor in 2017  kansloos van Manchester United.
Het is niet erg, als je een keer op je bek gaat. Het gaat erom, of je er lering uit trekt. Ajax heeft dat gedaan door meer ervaren spelers aan te trekken. Met een veredeld jeugdelftal wordt je geen winnaar van een Europa Cup, hoe talentvol de ploeg ook mag zijn.
Voor nu rest de Ajacieden slechts één ding: jezelf aanpakken.  Zelf moest ik mezelf ook oprapen na de mislukte poging om in 1996 de Elfstedentocht te rijden. Nog geen jaar later kon ik mijn gram halen, door de Tocht der Tochten wel te volbrengen.
Achteraf is het falen in februari het beste, wat me kon overkomen. Vanaf toen pen ik pas écht gaan trainen. Op tal van vlakken heb ik daar profijt van. De mentale kant van de training wordt vaak onderschat, maar voor mij was het niet halen van Ljouwert eens maar nooit weer!
Wat dat aangaat hebben de Nederlandse handbalvrouwen het goed begrepen. Als je drie keer verliest, waarvan twee keer op rij, en je weet je toch te plaatsen voor de halve finale van het wereldkampioenschap handbal, dan zit het mentaal wel goed.
Op een kampioenschap, dat zo bizar verloopt, kunnen ze zomaar het goud pakken. Kampioenen staan immers net een keer meer op, dan dat ze neergaan.

dinsdag 10 december 2019

Winterbanden

Na een dag met veel regen was het toch nog tot vorst aan de grond gekomen in een flink deel van het land. In de frisse ochtend met een mooie zonsopgang met pasteltinten, die je meestal alleen in de winter ziet, fietste ik bepakt en bezakt naar de Leidse IJshal.
Met een peloton van 15 "Krasse knarren" en een stuk of 8 losse schaatsers begonnen we op de buitenbaan aan de gebruikelijke piramide van 25 kilometer. Hoewel het nog niet zo lekker ging al een maand geleden, ging het stukken beter dan vorige week, toen het een drama was.
Ook al weet je de oorzaak, je gaat toch aan jezelf twijfelen. Vrijdagmiddag bespeurde ik voor het eerst een verbetering tijdens de 2 uur, waarop ik schaatsles aan de kinderen gaf. Het is trouwens een uitmuntende manier om zelf schaatsles te geven aan beginners. Doordat je het langzaam voor moet doen, wordt je eigen techniek langzaam maar zeker ook beter.
Het meest verbaasd was ik over de 25 rondjes, die ik traditiegetrouw voor mijn rekening nam. Ik begon met 24 kilometer per uur en hoopte dat zo lang mogelijk vast te houden. Dat is niet helemaal gelukt. Halverwege liep de snelheid op naar 25 kilometer om de laatste kilometer te eindigen in 26 in het uur.
In de series daarna moest ik wel wat gas terug nemen, maar de tweede helft van de training ging beter dan de eerste, waarin ik in de twee lange blokken een rondje gelapt werd. Ik ben op de weg terug.
Na afloop van de training stond Hans den Outer een beetje te hannesen met zijn schaatsbeschermers.
"Je kan merken, dat we een dagje ouder worden",  zei hij gekscherend: "Als het schaatsen ook zo stuntelig gaat, moeten we zeker achter een rollator rijden."
"Nou", antwoordde ik: "Ik heb dat wel eens op de ijsbaan in Warmond gezien. Daar schaatsten ze achter rollators."
"Toch wel met winterbanden?", vroeg Hans zich af.
Die vraag houdt ons allen bezig.

maandag 9 december 2019

Laatste OR-vergadering

De afbouw op mijn werk is begonnen. Volgend jaar ga ik met pensioen.
De eerste stap terug zette ik vandaag. Voor de laatste keer hadden we een Ondernemingsraadsvergadering op mijn werk. Dat zal wel even wennen zijn na bijna 15 jaar onafgebroken in de OR gezeten te hebben.
Vanmorgen fietste ik in de regen naar Katwijk toe. Het was weer eens een kletsnatte dag. Zoals zovele in het afgelopen kwartaal. Maar verder geen probleem. Daar heb je een regenpak voor.
Volgend jaar kan ik iets meer mijn momenten uitkiezen, waarop ik naar buiten ga.
Verder ben ik absoluut niet bang voor het zwarte gat, ook al ga ik niet golfen. Ik ga gewoon schaatsen!

10.000 meter

Meestal is de 10 kilometer redelijk voorspelbaar. Maar soms ook niet. Dan komt een schaatser onderweg de man met de hamer tegen.
Dat gebeurde afgelopen zaterdag, toen de gelauwerde stayers Patrick Roest, Jorrit Bergsma en Marcel Bosker alledrie een inzinking kregen op de 10.000 meter. De wereldkampioen allround kon zich in de laatste rondjes nog herstellen, maar dat kon van de andere twee niet gezegd worden. Vooral Bosker ging helemaal kapot.
Dat maakt de langste afstand op de langebaan ook zo meedogenloos. Alleen bij een (Alternatieve) Elfstedentocht slaat de man met de hamer nog harder toe. De stayerafstanden zijn niets voor mietjes.

zondag 8 december 2019

De IJzersterkste

Gisterenavond heb ik voor het eerst kunnen kijken naar "De IJzersterkste", een programma, waarin 12 bekende Nederlanders het tegen elkaar opnemen op het ijs. In een spoedcursus werden zij onder leiding van Marianne Timmer en Rintje Ritsma klaargestoomd voor wedstrijden op de schaats.
Als schaatstrainer was het een feest der herkenning. Alles, wat je van beginnende schaatsers verwachten kan, kwam langs. Maar denk nu niet, dat er geen vooruitgang geboekt kan worden in korte tijd. Een tweetal schaatsers reed de 500 meter in een snellere tijd, dan ik ooit geschaatst heb. Nu is de 500 meter niet mijn specialiteit, maar dan nog....
"De IJzersterkste" is terug te kijken door HIER TE KLIKKEN. Ik kan het van harte aanbevelen.