Sneeuw

Ik was de afgelopen dagen licht verkouden, maar door de fietstocht gisteren in de winterkou was ik toch een beetje verkleumd geworden. Daar ik morgen in IJshal De Vliet word verwacht, besloot ik vandaag geen risico te nemen en een dagje rust in te lassen. 

Toen ik na een goede nachtrust beneden kwam, zag ik een laagje ijs in de sloot liggen. Niet zo gek als je de minimumtemperatuur op klomphoogte in ogenschouw nam.
De maximumtemperatuur was vergelijkbaar met die van gisteren.
Voor vanmiddag was er sneeuw voorspeld. Als Schiphol heel veel vluchten schrapt, weet je dat het serieus is. Het was voor mij dus een goed idee om wat huishoudelijke klussen te doen, het nodige te lezen en  vanmiddag naar het schaatsen op de Olympische Spelen te kijken.

Om 4 uur begon het te sneeuwen, terwijl de ploegenachtervolging voor mannen begon. Met de hakken over de sloot plaatste Oranje zich voor de halve finale. Dat was het voorprogramma van de 500 meter voor de vrouwen. Inmiddels was de laag sneeuw ook een aardig stukje dikker geworden.

In Rotterdam viel het dubbele en daar werd de wedstrijd tussen Sparta en NEC gestaakt, doordat de bal niet meer rolde. 

Maar ze hadden toch gewoon met een sneeuwbal verder kunnen spelen? Of wilden de voetballers gewoon naar de titanentweestrijd tussen Femke Kok en Jutta Leerdam kijken? Ik zou dat in hun plaats ook doen. De Friezin won goud door als enige in de 36 seconden te rijden.

Met goud en zilver werd de hatelijke nul weggepoetst. Alleen Margot Boer wist ooit een bronzen medaille te halen op de 500 meter, maar een Olympische kampioen leverden we nooit. Dus zo erg was het dagje rust op deze sneeuwdag niet.

El Remediu

Na een nacht met diepe rust werden we om half 8 wakker. We luisterden een tijdje naar "Vroege Vogels". Ada ging zich douchen, ik liep naar Nava om een viertal croissantjes en een quartro stokbrood te kopen.

Onder een buizerd op een lantaarnpaal liep ik er naar toe, nadat ik met een boogje om de boerderij van de buren was gelopen. Je moet slapende honden nooit wakker maken!

Het was bewolkt maar droog en wat kouder dan de afgelopen dagen. Rond 10 uur  zat ik fris gedoucht aan de ontbijttafel.

Ada en ik gingen na de koffie en thee een stuk wandelen. We liepen via Llames Alto over een rustig weggetje naar El Remediu.

Het was zonnig en aardig warm en de hagedissen en vlinders kwamen tevoorschijn.


We beklommen de heuvel, waar de kerk als een soort baken op de top ligt.



Via het rustieke dorpje daalden we af naar El Cuñella, waarna we naar de bron afdaalden en over het pad naar de volgende heuveltop klommen over de wandelroute van Oviedo naar Covadonga.



We genoten van de rust, de natuur en de fraaie doorkijkjes.

Om 3 uur waren we thuis en lunchten we in de serre. Ik ruimde de wasmachine leeg en hing de was te drogen op het balkon. Vandaar zag ik een vijftal rode wouwen op het omgeploegde weiland, waarvan er 4 wegvlogen, en een buizerd.

In de jaren '70 werden de roofvogels al bezongen door Uriah Heep.

Sneeuwklokjesloop

Het had licht gevroren toen wij om half 8 uit bed stapten. Na het ontbijt zette ik de geraniums gezien de voorspellingen voor de komende nacht maar weer binnen. De sneeuwklokjes liet ik maar buiten staan. Die kunnen beter tegen de vorst.

Ada ging naar de volkstuin, ik deed boodschappen bij de Oogstwinkel en "De Helianth". Thuisgekomen ruimde ik alles weg, trok mijn hardloopschoenen aan en liep naar het park van "Ter Wadding". Daar liep ik een viertal rondjes en nam af en toe wat foto's. Daar er daar ook veel sneeuwklokjes stonden, werden ze ook met mijn mobieltje vastgelegd.





Ook de paddenstoelen waren er weer te kust en te keur.



Ook zag ik een sijs, een zwarte specht, een groenling en een goudhaan. Na een loop van 7 kilometer douchte ik me, lunchte en stapte op de fiets naar Hillegom. Bij Joep thuis keken Bas en ik naar de 500 meter op de Olympische Spelen in Milaan, terwijl we een paar speciaalbiertjes proefden.

De rit van Jenning de Boo tegen Jordan Stolz was het absolute hoogtepunt van de 500 meter. Als enigen doken zij in de 33 seconden.

Na de goldrush van de Amerikaan gingen Bas en ik op huis aan.
Samen fietsten we naar de Ringvaart, waar Bas richting Hoofddorp fietste en in naar de Sleutelstad. De avondschemering weerkaatste prachtig in het spiegelgladde water.

Het was dan ook nagenoeg windstil.

In de onbewolkte winterlucht koelde het dan ook flink af.

Vooral op klomphoogte ging de temperatuur snel naar matige vorst.

Ondanks de handschoenen had ik koude vingers toen ik thuis na een omweg arriveerde. Heen was ik via Warmond gereden. terug wilde ik via Oegstgeest, maar de spoorwegovergang bij Sikkens was volledig afgesloten wegens werkzaamheden, zodat ik vanaf daar langs het spoor naar Warmond moest fietsen. Als Valentijnsdag en Carnaval samen vallen, verzinnen ze ook de gekste dingen.

Blijdorp

Onze kleinzoons waren aan de vooravond van de Krokusvakantie al vrij, dus opa en oma hadden weer een ouderwetse oppasdag met dat verschil, dat we niet om 8 uur al aanwezig hoefden te zijn. We hadden de trein van 8.15 vanaf Leiden Centraal, waar de fietsenstalling al verwees naar Valentijnsdag, naar Rotterdam.

We zaten wel in een drukke trein, dus Ada en ik konden niet naast elkaar zitten. Het was trouwens waterkoud weer vandaag en de temperatuur zou in de loop van de dag niet boven 5 graden Celsius uitkomen.

We hadden de jongens beloofd om naar Blijdorp te gaan en nadat de jongens thuis nog een uurtje speelden vertrokken we op 3 fietsen en een loopfiets naar de dierentuin.

Daar dronken we eerst koffie en warme chocolademelk met een witte chocoladekoek erbij. In het restaurant werden de kruimels vakkundig weggewerkt door deze ZZP-er.

Buiten was het nog steeds waterkoud weer. Dat kon deze leeuw niet deren. Hij genoot van zijn lunch.

Even later ging hij rustig wandelen met de resten van deze grote vogel, waarvan de poten er nog uitstaken..

We liepen naar het gebouw, waar de krokodillen verbleven. Daar konden we rustig lunchen, terwijl we opwarmden. De krokodil deed alsof hij in een diepe slaap was weggedommeld.

Maar schijn bedriegt. Af en toe deed hij zijn oog open.

Trap er dus niet in....

We wandelden naar de panda's toe, die een plekje gevonden hadden in een grote boom.


Het betrof duidelijk een rode panda. We wandelden naar het olifantenverblijf. Onderweg zagen we een ekster op een neushoorn zitten.

En op een boomstam waren wat paddenstoelen te ontwaren.

In het olifantenverblijf zagen we een wurgslang, het enige levende wezen dat dol is op een wurgcontract.


Na al dit gekronkel fietsten we naar huis, waar we thee dronken met een paaseitje erbij, waarna ik naar Rotterdam Centraal fietste, waar ik in de trein naar Leiden de series van de 10 kilometer op de Olympische Spelen tot de dweilpauze op mijn mobieltje bekeek. 
Van Leiden Centraal fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik in de trainerskleedkamer de spannende ontknoping van de 10.000 meter nauwgezet volgde. Er volgde een bijzonder podium. De pas 19-jarige Tsjech Metodej Jilek werd Olympisch kampioen, de Pool Vladimir Semirunniy won het zilver en de 40-jarige Jorrit Bergsma veroverde verrassend het brons.

Daarmee werd de Fries met de fluwelen techniek de oudste langebaanschaatser ooit, die een Olympische medaille in de wacht sleepte.

Deze 30 jaar oudere schaatstrainer stapte daarna met de gele dobbelsteen op het gladde ijs van de 250-meterbaan om 18 kinderen van de IJVL op speelse wijze schaatsles te geven. Van Blijdorp naar blijmoedig.