Retourtje Nieuw-Vennep

Deze Paaszaterdag stond in het teken van de verjaardag van een schoonzus van me. We werden rond half 7 wakker en na een tijdje kletsen met elkaar stapten we uit bed om te ontbijten. Ada ging naar de volkstuin, ik stapte op de fiets om in de Leidse binnenstad bij "De Helianth" en de Oogstwinkel nog wat boodschappen te halen voor het Paasweekeinde.
Op de terugweg zag ik een scholekster pal langs het vrij drukke fietspas doodgemoedereerd wat voedsel bij elkaar scharrelen in de grasstrook. Bij de busbrug over de Rijn werd een behoorlijk grote boot met een hijskraan uit het water getild.



Thuisgekomen ruimde ik de boodschappen weg en maakte de lunchpakketten voor Ada en mij klaar en fietste naar de volkstuin, waarvandaan we via Warmond naar Nieuw-Vennep zouden fietsen. In het park van "Huys te Warmont" aten we gezeten op een boomstronk de helft van onze lunch op, terwijl de aardhommels en honingbijen om ons heen druk in de weer waren.

Via dezelfde toegangspoort verlieten we "Huys te Warmont" en fietsten naar de Ringvaart, die we over de stalen zigzagbrug passeerden.


De korte route naar de Hoofdweg was verdwenen, dus we reden er via de Buitenkaag naar toe, Volgens afspraak reden we eerst naar de volkstuin, waar Nel aan het werk was. We hadden sneeuwklokjes en een gulden sleutelbloem van onze volkstuin meegenomen.
Daarna gingen Joke van der Poel feliciteren met haar verjaardag. Het voordeel van een groot gezin is, dat je op zo'n dag aardig wat familieleden ziet. Daarna gingen we nog even op bezoek bij een andere schoonzus, die onlangs geopereerd was. 

Waar we op de heenweg de wind in de rug hadden, hadden we deze nu tegen. De gerenoveerde Batavus Galibier reed weer als een zonnetje. Bij de Buitenkaag aten we het tweede deel van onze lunch op bij voormalig stoomgemaal Leeghwater.

In het parkje stonden in het gras diverse mooie voorjaarsbloemen.



Via Warmond reden we weer terug naar huis, waar we om kwart over 6 aankwamen na een retourtje Nieuw-Vennep.

Oviedo

Om een uur of 7 werden we na een droomrijke nacht wakker. We hadden genoeg te bepraten en dat deden we ook. Een uur later ging ik onder een rode zonsopgang naar Nava lopen om een stokbrood en een viertal croissantjes te kopen.



Met het brood in een rugzakje liep ik vanaf de panaderia naar huis toe.

Ik douchte me en met zijn vieren hadden we een ontspannen ontbijt. Na de koffie met mazapan reden we om 11 uur naar Oviedo. 

Hoog boven de stad torende de Angrilu uit, het "Beest van Asturias". Ada en ik werden afgezet aan de rand van het centrum van de hoofdstad van Asturias.

Vandaar wandelden we naar het oude centrum toe.



Langs de oude Romaanse kerk kwamen we in het drukke centrum, waar volop sidra werd geschonken in het smalle straatje richting kathedraal met zijn hoge ranke torens als baken in de stad.




In de kathedraal was geen mis bezig, dus we konden hier rustig rondkijken en in diverse nissen de vele ornamenten aanschouwen en wat foto's nemen, waarvan we later zagen, dat het verboden was. Niet verder vertellen, hoor....





Wat niet verboden was, was een kaarsje opsteken.

Dat deed ik dan ook.

Na een rondje door de mooie Catedral Metropolitana Basilica de San Salvador gingen we naar "El llar de la catedral", waar we café con leche en colacao dronken, voordat we aan een mooie zwerftocht door het oude centrum begonnen.



Eeuwenoude geschiedenis voerde ons langs "La Regenta", de Calle Santa Ana, de bibliotheek van Asturias en de Arco de los Zapatos.








Ik kocht bij Asturias Encantada een mooi T-shirt net een Keltisch motief.

Vandaar wandelden we naar Parque San Francisco, waar we met 20 graden Celsius op een bankje ons brood opaten.


Daarna daalden we langs de Parijsachtige Arguelles af tot we bij de smalle straatjes kwamen, waar we het oude centrum betraden.

Langs rustiger wegen dan op de heenweg liepen we naar het ziekenhuis, vanwaar we een steeds beter uitzicht op de besneeuwde top van de Angrilu kregen.





Op een bankje aten we een stuk van de door Anabel gebakken tulband. Er is niets mis met de Spaanse keuken!





Om half 5 gingen we het ziekenhuis binnen, waar we ons kleine wonder konden aanschouwen. In het restaurant dronken we nog wat, voordat we naar huis reden.
Ada maakte een maaltijd met aardappels, wortel, snijbonen en zalmfilet klaar, terwijl ik de was ophing. Als toetje was er appeltaart met vla. Heerlijk! Rond een uur of 10 gingen we naar bed. Het zou morgen vroeg dag worden.