zondag 25 september 2022

Evenepoel of het WK wordt in bed gewonnen

Vannacht heb ik heerlijk geslapen. Om 11 uur lag ik in bed en om 7 uur vanochtend werd ik wakker. Ik had de hele nacht geen last gehad van kriebelhoest. Wat dat aangaat durf ik te stellen, dat ik nagenoeg klachtenvrij ben.

Mijn vrouw lag in een andere slaapkamer, waar ze op deze frisse zondagmorgen nog een half uur langer sliep. Want dat is het nadeel van een coronabesmetting in huis. Het leidt tot scheiding van tafel en bed.

Intussen was in Wollongong het Wereldkampioenschap op de weg al tot de laatste 30 kilometer gevorderd. Onze Nederlandse topfavoriet Mathieu van der Poel was al afgestapt, nadat hij een nacht in een politiecel had doorgebracht.

Van der Poel was, zoals een goed sportman betaamt, om 9 uur naar bed gegaan. Joop Zoetemelk wist al, dat de Tour in bed gewonnen wordt en dat geldt voor het Wereldkampioenschap wielrennen ook!

Daar dachten 2 meisjes van 13 en 14 jaar anders over en ze hielden met gebonk op de deuren onze kanshebber uit de slaap.
Mathieu was het op een gegeven moment zat en vloog het bed uit, waarna een (verbale) aanvaring volgde. Het management van het hotel, dat niet voor rust in het hotel kon zorgen, belde de politie, waarna de klierende kinderen de vermoorde onschuld konden spelen en in hun vuistje konden lachen, toen Van der Poel zijn WK op het politiebureau de mist in zag gaan.

Mathieu had zich vooraf beter in de Australische popmuziek kunnen verdiepen. Eén van de grootste hits uit dat continent is  van  "Midnight Oil". De titel: "Beds are burning".....


De basis voor de mentale training is het hebben van een goede focus.
Welnu, die focus was helemaal weg.

Wie daar geen last van had was de 22-jarige Belg Remco Evenepoel. Na 266,9 kilometer kwam hij solo over de finish en mocht hij volkomen terecht de regenboogtrui aantrekken. 


Eerder deze maand won hij de Vuelta a España. Er zijn weinig coureurs, die deze dubbelslag hebben gemaakt.

Stilletjes kwam de nieuwe wereldkampioen in Wollongong over de eindstreep.

Ik kon op 25 juli 2017 niet bevroeden, dat ik zij aan zij met een aankomende vedette de Grand Ballon heb beklommen. Nou ja, voor 1 of 2 seconden dan, want toen was ik al gepasseerd door hem.

Overbodig om te zeggen, dat ik op de flanken van de Grand Ballon fan van Evenepoel ben geworden.
Na het ontbijt ging mijn vrouw naar de volkstuin. Ik bracht daar het groente- en fruitafval naar toe, waarna ik tussen de buien door via de Landgoederenroute, de Horstlaan, de Kniplaan en de Vlietlanden over stille wegen en fietspaden voor het eerst sinds een week weer ruim 30 kilometer fietste.

Ik ben voldoende hersteld om morgen in de Leidse IJshal weer te gaan helpen met het prepareren van de ijsvloer.

Het schaatsersbloed begint toch wel weer te kriebelen. En dat is een veel fijner gevoel dan een kriebelhoest.....

zaterdag 24 september 2022

Ellebogenwerk

Wie in het woordenboek zoekt, zal bij elleboog weinig vleiende spreekwoorden aantreffen.

"Met de ellebogen werken" betekent voordringen of vooruitkomen door andere mensen te benadelen, "Het achter de ellebogen hebben" achterbaks zijn.
Dat kun je van Annemiek van Vleuten niet zeggen. Ze startte vandaag bij het Wereldkampioenschap wielrennen met een gebroken elleboog na een harde val bij de ploegentijdrit afgelopen woensdag.

Niemand gaf een cent voor haar kansen. Maar dat is het leuke van sport.

Als knecht zat ze ineens in de kopgroep in de finale en wist Annemiek van Vleuten de regenboogtrui te veroveren.

Het is haar van harte gegund. Na de Giro d'Italia, de Tour de France en de Vuelta a España wint deze alleskunner ook het Wereldkampioenschap op de weg. 

Aanvankelijk had ik gedacht, dat Femke Bol dit jaar gezien haar gouden medailles op zowel de 400 meter hardlopen als hordenlopen dit jaar Sportvrouw van het jaar zou worden, maar op Van Vleuten staat dit jaar geen maat.
Maar goed, uit mijn nabije omgeving weet ik, dat wielrenners kunnen afzien als geen ander.

En dat zeg ik op het moment, dat de Halve marathon van Katwijk wordt gelopen, waaraan ik mee zou doen en waarvoor ik met een eenvoudige verkoudheid heb afgezegd. Maar ja, met corona mag je niet starten....

Vanmorgen fietste ik met Ada naar "De Helianth" voor de wekelijkse boodschappen. Uiteraard ging ik niet naar binnen, maar reed ik nog een blokje om, tot zij klaar was. Hierbij kruiste ik de wandeleditie van de 100 Bruggenloop.

Daarbij sprak ik heel kort met mijn oud-collega Annette, die een van de vele deelnemers aan deze loop door de mooie Sleutelstad was.
Mijn vrouw bracht de boodschappen naar haar ouders, ik bracht de boodschappen op deze regenachtige dag thuis.

Maar ja, we zitten dan ook in de herfst.

vrijdag 23 september 2022

Overijsselse Merentocht

In februari 1996 werd de Elfstedentocht op het laatste moment afgelast. Voor veel schaatsers was dit een dusdanige teleurstelling, dat in dat najaar de Overijsselse Merentocht in het leven werd geroepen als tegenhanger voor de 200-kilometertocht in Fryslân.

Daar ik in die tijd lotend lid was van de Vereniging "De Friesche Elf Steden" met toendertijd een kans van 1 op 7 om ingeloot te worden, werd ik terstond lid.
Het kostte een tientje per jaar, maar  daarmee had je wel het recht om ieder jaar, dat de tocht door de Wieden en de Weerribben georganiseerd werd, te mogen starten.
Ruim een week na de Elfstedentocht van 1997 leek het al te gaan gebeuren, maar invallende dooi gooide op de valreep roet in het eten.

Maar de klimaatopwarming deed haar werk. In de 25 jaar, die volgde, konden we af en toe in de Kop van Overijssel schaatsen vanuit Giethoorn en Blokzijl.


Schaatsen in dit prachtige natuurgebied is genieten met volle teugen.
Terwijl in februari 2012 de Elfstedentocht op het laatste moment niet doorging, daar bleef het in de Kop van Overijssel verdacht stil....

Een veeg teken.
Zo maakte EenVandaag een item hierover onder de kop: "De Overijsselse Merentocht, een soort Elfstedentocht die nog nooit is verreden".
Vandaag kregen de leden een mailtje van de Overijsselse Merentocht, waaruit bleek, dat het woordje "nog" in bovenstaande titel geschrapt kan worden. 
Het hoofdbestuur van de OMT heeft op 8 september 2022 in absolute meerderheid besloten om de Stichting Overijsselse Meren Tocht na 25 jaar te ontbinden.
Eén zinsnede wil ik speciaal onder uw aandacht brengen: 
Daar kwam deze zomer het bericht nog bij dat voor het houden van de tocht een Natuurvergunning nodig is, waarvoor het (jaarlijks) nodig is aan te tonen dat het evenement geen toename van stikstof geeft. Iets wat het bestuur van de OMT niet zelf kan uitvoeren, maar uitbesteed moet worden aan een professioneel bedrijf. Een extra stevige onkostenpost. Een Natuurvergunning omdat de OMT bijna volledig door de Natura 2000 gebieden Weerribben-Wieden en Zwarte Water gaat.

Als natuurliefhebber en natuurijsschaatser vraag ik me vertwijfeld af: "Zijn we in Nederland helemaal gek geworden?"
Schaatsen doe je op bevroren water, dat weer smelt als het dooit. Meer is het niet, meer wordt het niet.

Dankzij onze doorgedraaide bureaucratie kan ik naar mijn 25 jaar lang trouw betaalde contributie fluiten naar de kans om ooit de Overijsselse Merentocht te kunnen schaatsen....

Hersteltraining

Vannacht werd ik wakker met een kriebelhoest. Het klinkt alsof je verkoudheid erger wordt, maar het tegendeel is waar. Het is een teken van herstel!
Mijn vrouw, die in een andere kamer sliep, ging er om half 7 uit. Zij is nog steeds klachtenvrij en na een eerdere negatieve test deze week pasten we een scheiding van tafel en bed toe, zodat zij vandaag op onze kleinzoons kon gaan passen. Om kwart voor 7 verliet ze het huis en fietste naar Leiden Centraal.

Ik las het voorste katern van Trouw in bed, waarin een interessant artikel over groepsimmuniteit tegen corona. Welnu, op dit moment draag ik mijn steentje daar aan bij!

In ieder geval hoef ik het komende jaar geen boosterprik te gaan halen. Het virus op eigen kracht wegwerken werkt beter dan welke vaccinatie ook.
Daar ik van mijn vorige huisarts geleerd heb, dat de afweer in een goede doorbloeding zit, en je deze doorbloeding kunt bevorderen door te bewegen, leek het me een goed plan om een fietsritje te maken op deze frisse morgen.


Uiteraard deed ik dat alleen op stille wegen en fietspaden. De komende dagen zal ik alle drukke plekken vermijden, want ik wil niemand aansteken.

Maar uit de korte natuurijsperiode van februari 2021 weet ik, dat de kans op besmetting in de buitenlucht uiterst gering is en zelfs nog positief uit kan pakken.
Om half 10 deed ik over nagenoeg verlaten fietspaden en wegen een hersteltraining. Door een wonderlijke speling van lot kwam ik tijdens de fietsrit uit bij het bouwterrein van IJshal "De Vliet". Het hek van de Leiden Road Runners Club was open en er was niemand te zien. Zonder iemand te kunnen besmetten kon ik zodoende vanaf de tribune van voormalige voetbalclub Leidsche Boys foto's maken van de bouw van de energiezuinige 250-meterbaan.
Men was verder, dan ik had verwacht. De contouren van de 250-meterbaan kun je nu echt goed zien.


Deze hersteltraining, waarbij ik zeer weinig mensen tegenkwam, was niet alleen goed voor het lichaam, maar ook voor de geest!

donderdag 22 september 2022

Herstel

In de trainingsleer is er een ijzeren stelregel: rust is net zo belangrijk als inspanning. Welnu, als je vanwege een coronabesmetting huisarrest hebt, dan pak je vanzelf veel rust. Vooral als je veel van lezen houdt.

Naast een stapel kranten van de afgelopen dagen las ik "Liverpool" van James Worthy uit. Deze Engelse tegenhanger van "As in tas" van Jelle Brandt Corstius kan deze bibliothecaris iedereen van harte aanbevelen.


Welnu, deze lopende patiënt heeft zich geen moment verveeld. Op de achtergrond was er ook het volksvermaak, dat Algemene Beschouwingen wordt genoemd.
Eindelijk is er eens een grens getrokken.

Hoe je het ook wendt of keert, als volksvertegenwoordiger heb je toch een voorbeeldfunctie. Hoe kun je kinderen uitleggen, dat je niet alles kunt zeggen, wat in je opkomt, als in de Tweede Kamer grof taalgebruik gewoon geworden is? Of als minister-president gewoon glashard kunt liegen en er nog mee wegkomen ook?

Kortom, enig herstel van normale regels van fatsoen lijken me daar wel op hun plaats.
Over herstel heb ik trouwens zelf niet te klagen. Ik voel me al een stuk fitter dan gisteren en ben nagenoeg klachtenvrij. Maar ja, het huisarrest blijft nog even van kracht.
De Halve marathon van Katwijk is voor mij van de baan en dat geldt ook voor de 100 Bruggenloop in het prachtige centrum van Leiden.

Het grote voordeel is, dat je de route grotendeels op eigen houtje kunt lopen op een later moment.
Probleem is wel, dat je dan niet over alle bruggen kunt.
Sommige zijn alleen toegankelijk tijdens de officiële Bruggenloop. Maar goed, een Alternatieve Bruggenloop op een zelfgekozen moment heeft ook zijn charme.

Maar eerst maar eens werken aan een volledig herstel, waarbij goede nachtrust de sleutel is.
Maar voor een schaatser werken koude nachten met her en der in het land vorst aan de grond als balsem voor de ziel.


woensdag 21 september 2022

Positief

Afgelopen maandag begon ik na een negatieve coronatest naar de Leidse IJshal om te helpen bij het leggen van de ijsvloer in het laatste seizoen van de Ton Menken IJsbaan.

Ik was in contact geweest met iemand, die net corona had gehad en daar ik een lichte verkoudheid voelde opkomen, wilde ik ieder risico uitsluiten. 
Bij het 2 dagen spuiten voelde ik, dat de verkoudheid steeds wat zwaarder werd. Op zich niet gek als je de hele dag in vochtige lucht met een temperatuur van een graad of 5 bent.
Gisteren was het een gewone verkoudheid. Zekerheidshalve deed ik maar een herhalingstest. Met een positief resultaat.
Ieder nadeel heb zijn voordeel. Ineens mocht ik meezingen met de Positivoos.

Nadeel is, dat ik de komende dagen huisarrest heb. Gelukkig hou ik van lezen.

In tegenstelling tot vorig jaar hoef ik me niet te laten testen door de GGD.
Behalve dat ik tot maandag niet kan helpen bij het klaarmaken van de ijsvloer, moet ik noodgedwongen ook de Halve marathon van Katwijk laten schieten. Deze fikse conditietest vlak voor het schaatsseizoen gaat aan mijn neus voorbij.

't Is net oars!
En vergeleken met het optreden van de Nederlandse ploeg bij het Wereldkampioenschap Ploegenachtervolging in Wollongong valt een gewone verkoudheid erg mee.

Als je een schoolvoorbeeld van de wet van Murphy zoekt....

dinsdag 20 september 2022

Prinsjesdag

Het zal voor Willem-Alexander een vreemde gewaarwording zijn. De ene dag zit je als ridder in de Orde van de Kousenband op de eerste rij bij de waardige begrafenis van Queen Elizabeth II.

De volgende dag wordt je, deel door protesterende boeren, uitgemaakt voor "Landverrader".

Ik had nooit kunnen bevroeden, dat de Nederlandse folkgroep "King's Galliard" in de jaren '70 zo'n vooruitziende blik had met hun lp "Boerenplof".


In die tijd werd menig Oranjevereniging grotendeels bestierd door boeren. Gerbrand Adriaenszoon Bredero wist het in de 17e eeuw al: "'t Kan verkeeren!"

Dat gewoel ging grotendeels aan mij voorbij. Ik was vanmorgen rond 9 uur naar de Leidse IJshal gefietst, waar ik voor de tweede dag op rij hielp met het opspuiten van de ijsvloer. Vanmorgen ging ik met Johan van der Weij driemaal zowel de binnenbaan als de buitenbaan helemaal rond. Na tussen de middag thuis gegeten te hebben, legden we 's middags nog tweemaal overal een laagje water op het ijs.

Op de foto ziet het er uit, alsof je er al op zou kunnen schaatsen, maar dat is gezichtsbedrog. Er ligt nog maar 2 of 3 millimeter ijs. Als je daarop gaat schaatsen, dan kom je gegarandeerd op de betonvloer met je ijzers. Waar Bredero zegt: "'t Kan verkeeren!", daar zegt Breed: "'t Kan verkeerd!"