Afritsbroek

Na een wederom droomrijke nacht werd ik om een uur of 7 wakker. Ik wachtte op deze miezerige morgen tot het om half 8 licht was, voordat ik mijn tweede set sportkleding aantrok en stilletjes naar buiten sloop.

Ik liep naar het spoortunneltje toe en langs het station liep ik rechtuit, tot ik bij Quintana de drukke weg overstak. Over een stil slingerend weggetje liep ik naar Villa.


Daar stak ik de rio Viao over en moest flink klimmen tot ik bij Villabona de top bereikte.


Onderweg kwam ik langs de oude molen, die de aanval van Don Quichot niet had overleefd.

Bloemenweelde

April was warm en droog, mei tapt letterlijk uit een ander vaatje.



Wet Wet Wet was deze week een heuse tophit. De weergoden dachten: "Is's now or never". Niet iedereen dacht daar in het Hemelvaartsweekeinde hetzelfde over, maar tussen de buien door waren er genoeg mooie en zonnige momenten. Deze combinatie leidde tot groeizaam weer, dat zich uitte in een bloemenweelde.


Uit alle hoeken en gaten kwamen bloemen tevoorschijn.


Je zou bijna zeggen: ze schieten als paddenstoelen uit de grond.

Maar ook de waterplanten tonen zich van hun mooiste zijde.

De brandganzen zager er op toe en met een welgemeend "Gak gak" gaven ze aan, dat ze ook genoten van de bloemenweelde, ook al graasden zij de weide leeg.

Er waren tal van andere dieren, die op de planten afkwamen.

Koolwitjes, maar ook lieveheersbeestjes.


Maar ook bijen en hommels.

Kijk dus goed naar de bloemenweelde om je heen als je fietst, wandelt of hardloopt.

En anders kijk je maar lekker naar de avondluchten....

Ierse hei

Om 7 uur werd ik wakker. Het was nog mistig. Voor de veiligheid wachtte ik even tot half 8 voor ik ging lopen. In het licht ben je als loper toch beter zichtbaar.

Ik liep naar Quintana, stak de drukke doorgaande weg over en liep via Robleu naar Sierra. Onderweg kwam ik langs een minibieb.





Het was veel klimmen en dalen. Met het oog op de Leiden Marathon een prima training.





Vooral het stuk rondom de beek met schaatsenrijders was best pittig.

De vergezichten ontbraken door de mistige dauw.

Maar dat werd gecompenseerd doordat er genoeg mooie planten te zien waren langs mijn route.






Vanaf Sierra was het grotendeel dalen.





Daarbij passeerde ik een stukje heide met daarop Ierse hei, een toepasselijk eerbetoon aan Moya Brennan, de Clannad-zangeres, die afgelopen week op 73-jarige leeftijd was overleden.



Na de drukke weg weer overgestoken te hebben was ik om 9 uur weer thuis, waar ik me na ruim 8 kilometer douchte en ontbeet.

Een flink deel van de ochtend ontfermde opa zich over zijn kleindochter om om 1 uur in Nava op de mountainbike fruit te gaan halen bij fruteria Lisi.

Zowel heen als terug reed ik via Paraes. Het uitzicht was beter, al gingen de heuveltoppen nog schuil onder de wolken. Benevelde bergen.

Bij terugkomst uit Nava kon ik aanschuiven bij de lunch met zwarte bonen, rijst en gemengde groente met als toetje yoghurt met muesli en aardbeiensaus.

's Middags keek ik naar de ontknoping van de Brabantse Pijl, die gewonnen werd door de Deen Anders Foldrager. Daarnaast deed ik nog wat klussen, pakte ik mijn rol als opa en las ik verder in "Het dilemma" van B.A. Paris.