100 Bruggenloop

De wekker stond op half 7. Ik was net iets eerder wakker en teneinde de rest van de huisgenoten niet wakker te maken, zette ik de wekker maar uit voordat deze afging.

Op deze zondagmorgen trok ik mijn sportkleding aan met het nieuwe IJVL-shirt als hardloopshirt.

Ik dekte de ontbijttafel, maar ontbeet in mijn eentje.

Om kwart voor 8 fietste ik in de frisse ochtendlucht naar het Stadhuisplein, waar het startschot van de 100 Bruggenloop om half 9 door burgemeester Peter Heijkoop gegeven zou worden. Voor het zo ver was kon ik de spieren een beetje oprekte en een klein beetje inliep.




Ik startte op de eerste rij. Niet omdat ik zo'n  snelle starter ben, maar wel omdat ik zo snel mogelijk thuis wilde zijn, daar onze Spaanse gasten aan het eind van de ochtend naar Asturias zouden vertrekken. 

We begonnen aan de tocht van 19 kilometer zigzaggend door het prachtige centrum van de Sleutelstad.

In het begin zaten er best lange stukken tussen de bruggen, waarbij ik allang blij was, dat ze de Langebrug niet in het parcours hadden opgenomen.
Wel de Hortus Botanicus, niet bepaald een plek die je verwacht in een hardloopevenement. Maar zo zaten er wel meer bijzondere plekken in deze 100 Bruggenloop.

(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
De 50e brug was meteen de zwaarste, dat wist ik van de Leiden Marathon, maar je weet dan wel, dat je vanaf dat moment af gaat tellen.

Een paar bruggen verder kwam ik Elfstedenmaat Jaap de Gorter tegen, de me in de tweede helft van de loop op de foto zette.


Het was op het parcours een stuk drukker geworden. We liepen nu samen met de later gestarte lopers van 13 kilometer zigzaggend door een ander deel van Leiden naar de finish op de Vismarkt toe.

Daar zagen we iemand, die dacht dat je halverwege 2 bruggen de grachten ook veilig over kon steken....

Daar was nummer 100.

Daar wachtte ons een prachtige medaille.

Met de medaille om mijn nek fietste ik zo snel mogelijk naar huis, waar ik me om kwart voor 11 nog net even kon douchen voordat we naar station De Vink liepen. Daar anderen al vooruit waren gelopen moest ik af en toe een stukje hardlopen om de trein naar Leiden Centraal te nemen. Daar wachtte onze oudste dochter met mijn kleinzoons op het perron. De jongens wilden dolgraag hun nichtje op Schiphol uitzwaaien. 

Ook onze jongste dochter was naar het vliegveld gekomen met hetzelfde doel. We hebben met elkaar nog wat gegeten en gedronken, voordat we afscheid namen van de Asturianen.

Op de terugweg zette de jongste kleinzoon opa op de kiek.

Thuisgekomen lunchten we op deze mooie zondagmiddag in de achtertuin.

Daarna reden we naar de volkstuin toe. Onderweg zagen we menig paddenstoel staan.






De 100 Bruggenloop wordt duidelijk in de herfst gelopen....

Oppasopa

Gisteren was het een rustige dag op sportgebied, maar een drukkere op andere vlakken. Vandaag zouden onze Spaanse gasten naar Asturias vertrekken, zodat er veel geregeld moest worden. Met het oog op de 100 Bruggenloop van vandaag deed ik het na de opening van het schaatsseizoen met 40 kilometer schaatsen rustig aan.

Dat begon al na het ontbijt. Onze kleindochter kon niet inslaap vallen, ook al was ze hartstikke moe. Opa mocht met de kinderwagen met haar wandelen in de hoop, dat ze snel in slaap zou vallen.

Met een frisse ochtendlucht lukte dat in het Stevenspark aardig snel.
Nadat de slaapkop in de woonkamer verder mocht slapen, stapte ik op de fiets naar Leiden Centraal om boodschappen te doen bij de Oogstwinkel en "De Helianth" en het startbewijs van de 100 Bruggenloop op te halen in het Van der Werfpark.

Op dat moment werd net het eerste exemplaar van een boekje met routes voor rolstoelen over de meeste bruggen in het centrum van Leiden aan de wethouder van Sport overhandigd.


Een lovenswaardig initiatief!
Na thuis alles opgeruimd te hebben, konden we gaan lunchen. Daarna vertrokken we met onze jongste dochter erbij naar de Biomarkt in Wassenaar.


Na een ijsje gegeten te hebben fietste ik nog even langs de volkstuin, waarna de ouders thuis bijna alles in gingen pakken voor de terugreis.


Samen met de jongste tante mocht opa oppassen.

We hadden een heerlijk avondmaal met elkaar, waar ik koolhydraten stapelde met het oog op de loop van 19 kilometer door het mooie centrum van de Sleutelstad.

Met dit in het achterhoofd gingen we redelijk bijtijds naar bed. De wekker stond immers op half 7.

Fietsenloop

Vanmorgen werd ik om half 7 wakker na een diepe slaap. Er moest nog een fiets opgehaald worden bij het ouderlijke huis van mijn vrouw. Ik besloot de Asturiaanse methode toe te gaan passen: voor het ontbijt hardlopen. Om 7 uur trok ik de deur dicht en begon bij het ochtendgloren aan de 5 kilometer hardlopen.



Bij station De Vink was de doorgaande weg afgesloten.

Bij zondopgang is het meestal op zijn koelst.

Op klomphoogte was het nog een beetje kouder.


Dat leidde tot nevelflarden boven de weilanden.

Kortom, het was een mooie zonsopgang.

Ik haalde de fiets op en reed ermee naar huis, waar ik om 8 uur onder de douche stapte voordat ik aanschoof aan de ontbijttafel. Ik was anderhalve kilo lichter dan gisterenavond. Na een dag met weinig beweging en veel zoet en zout eten woog ik bij het naar bed gaan 69 kilo. Dat extra gewicht had ik er redelijk vanaf gelopen.
Vanmorgen had ik oppasdienst. Ana moest werken en Siebe en Ada gingen op pad om bij het ouderlijk huis dingen te regelen. Opa had een uitstekende ochtend met zijn kleindochter.
Rond een uur of 2 hadden we volgens Spaans gebruik een warme maaltijd met pompoensoep en brood. Na het middagmaal gingen opa en oma wandelen met de 10 maanden oude baby. Onderweg hadden we tijd om planten op de foto te zetten.




De wandeling was kennelijk slaapverwekkend, want de jongste hield het niet wakker. Toen ze weer wakker was, gingen we met zijn drieën op de fiets naar de volkstuin. Ik ging vandaar vrij snel weer naar huis, waarna ik met onze kleindochter en haar ouders ging wandelen. Opnieuw viel ze in de wandelwagen in slaap.

Ondertussen werd de tijdrit van 32 kilometer naar Jerez de la Frontera in de Vuelta a España verreden.

De Zwitserse tijdritspecialist Stefan Küng won de race tegen de klok. Maar belangrijker was, dat de Spanjaard Enric Mas zijn rode leiderstrui zonder veel kleerscheuren vaardig verdedigde tegen de Sloveen Primoz Roglic.

Maar goed, in 2 flinke bergetappes kan nog een hoop gebeuren. Bij mijn fietsenloop bleef het gelukkig saai en veilig.