Afgelopen week stond in het Leidsch Dagblad een groot artikel over het instorten van een oever van het Valkenburgse meer in vorig jaar april.
(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
Dat dit gebeurde, is geen toeval, maar een logisch gevolg van het jarenlang veel dieper en veel steiler graven door de zandzuigers van Boskalis in opdracht van het Amerikaanse bedrijf Xella. De provincie Zuid-Holland, die hierop toezicht zou moeten houden, was in geen velden of wegen te bekennen. Een vast gegeven, waar iedereen die zich met een gezonde leefomgeving bezighoudt, stelselmatig wordt geconfronteerd: de overheid verzuimt haar controlerende taak als toezichthouder uit te voeren en in te grijpen, als de regels overtreden worden, waardoor burgers worden blootgesteld aan gezondheidsschade.
In de zomermaanden ging mijn vrouw regelmatig 's ochtends zwemmen in het Valkenburgse meer. Wat wij toen niet wisten, maar na lezing van het artikel van Annet van Aarsen wel: dit waarschuwingsbord moeten we zeer letterlijk nemen!
Drie dagen voor het instorten van de oever had ik tijdens een rondje hardlopen deze zandzuiger gefotografeerd, terwijl ik op de vissteiger stond, die toen ook in de golven was verdwenen. 
Figuurlijk was deze vissteiger op drijfzand gebouwd feitelijk kwam het op hetzelfde neer. Er is zo'n 200.000 kubieke meter zand zoek in het Valkenburgse meer. Dan praat je bij de goedkope variant zandprijs al gauw over 4 miljoen euro. Belastingvrij.
De eigenaar van Brasserie Buitenhuis verwoordt het heel treffend: "Ze storen zich nergens aan. Het zijn cowboys, ze gaan voor het snelle geld."
En waar vind je de cowboymentaliteit zuiverder dan in de USA?
Bij het Valkenburgse meer hebben we hier alvast een voorproefje van gehad....
Veel problemen in de wereld, waaronder ook het klimaatprobleem, zijn terug te voeren op de hebzucht.
Mahatma Gandhi wist het al een eeuw geleden zeer treffend te verwoorden: De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten