Halloween

 
Het was gisterenavond onmiskenbaar Halloween.

Wij waren met de trein vanaf Leiden Centraal  naar Hillegom gereisd, vanwaar we naar naar de "Soete Suikerbol" wandelden.

Daar hadden we met Bas, Nel en Joep een gezellig etentje in het in het oude postkantoor gevestigde pannenkoekenrestaurant. Onderweg en naar toe kregen we een vleugje Halloween mee.
Maar gelukkig voor de kinderen moet je de echte griezels elders zoeken.

Vanmorgen moesten we vroeger uit de veren, daar we om 10 uur in de Dorpskerk moesten zijn voor de Allerheiligendienst, daar Ada's moeder in de kerkdienst genoemd werd, net als alle in de afgelopen 12 maanden overleden kerkleden.
Daarbij werden we tweemaal aangenaam verrast. De eerste was het lied "Pie Jesu" van Bob Chilcott.

De jonge dirigente zong ze solopartijen van dit prachtige koorwerk uit het "Requiem" van deze Britse componist. Dit "Requiem" hebben Ada en ik in juni 2013 onder leiding van Wim de Ru gezongen.
De tweede was de preek, waarbij Halloween in een historisch perspectief geplaatst werd. Het is afkomstig van het Keltische Samhain. Vanuit Ierland kwam Halloween via de Verenigde Staten naar ons land, waar het in het geseculariseerde Nederland de laatste jaren aan populariteit toeneemt.
In deze nacht kwamen de werelden van de goden en het materiële bestaan het dichtst bij elkaar en vloeiden een beetje in elkaar over. Die grenzen vervaagden. Dat gebeurde bij Allerheiligen en Allerzielen min of meer ook, maar dan ingebed in het kerkelijke leven.
Wie een kaarsje wilde branden voor een dit jaar overleden geliefde ging ik naar voren voor mijn zus Trees.

Dit kaarsje zette ik op een tafeltje met nog maar een paar kaarsjes. Het steentje dat erbij lag was dat van mijn schoonmoeder.....