Een bloeddoorlopen oog

Vandaag zou ik mijn tweede oogprik krijgen. De vooruitgang na de vorige prik was duidelijk merkbaar. Na het ontbijt vertrok Ada na een toch weer koude nacht naar de volkstuin.
De lente is zowaar te koud voor de tijd van het jaar begonnen.

Ik deed thuis wat kleine klusjes, las in de krant en om half 11 vertrok ik op de leenfiets naar het LUMC, zodat ik ruim op tijd was voor de afspraak.

Bij de Schenksloot zag ik, dat de kraan op de tijdelijke werkbrug, die bijna klaar was, stond.

In de wachtkamer las ik verder in de krant tot ik aan de beurt was.

Daarna kreeg ik in 2 etappes de oogprik tegen de oogkwaal, die een maand geleden bij mij is geconstateerd. Het meeste last had ik van het zetten van de oogklem om het oog open te houden.

Kortom, het lijkt allemaal enger dan het in werkelijkheid is. Het doet geen pijn ook al prikt het oog erna een beetje en loop je daarna met een bloeddoorlopen oog rond.

Ik ben allang blij, dat de kwaal niet de naam Draculadegeneratie heeft meegekregen, want dan zou het er met een bloeddoorlopen oog slecht voor me uitzien....

Daar je eerst wat wazig ziet, kon ik niet meteen op de fiets stappen, maar het LUMC heeft een prima restaurant.

Daarna fietste ik naar "De Helianth", waar ik wat fruit kocht. Op weg er naar toe fietste ik over het Rapenburg, waar ik  bij "Silvester" deze dienstmededeling zag.

Hetgeen klopte, want er stond met windkracht 5 aardig wat wind.
Onderweg naar huis zag ik een ereprijs, hetgeen bij schaatswedstrijden meestal niet meer voor me is weggelegd.

En prachtige bloesembomen.

Om 2 uur lunchte ik thuis en wachtte op het bericht van de fietsenmaker, dat mijn Batavus Galibier klaar was. In regenpak gehuld reed ik langs de rand van de Stevenshof naar Noord-Hofland.

Bij fietsenmaker Van Vliet haalde ik mijn witte fiets op, die weer als een zonnetje reed. Het kostte € 396,-, maar vorig jaar waren antilekbanden en de ketting en de tandwielen niet vervangen. Ik heb er bijna 2 jaar mee gereden, hetgeen neerkomt op zo'n 18.000 kilometer. Met € 396,- aan benzine kom je bij lange na niet aan die 18.000 kilometer!


Thuis deed ik na een korte testrit met het schakelen van de ene na de andere versnelling de fietstas weer op de bagagedrager en reed naar de volkstuin toe. Dat was althans de intrinsieke bedoeling, maar na 500 meter kwam ik Ada al tegen. Samen fietsten we op deze Goede vrijdag naar huis toe.