Ploegleider

Met de slotetappe van Granada naar Granada is de Vuelta a España, die 3 weken geleden begon met de tijdrit van Monaco naar Monaco, afgesloten met de eerste Spaanse winnaar sinds Alberto Contador in 2014.


Enrico Mas werd na viermaal op het podium te hebben gestaan de Joop Zoetemelk van het Iberisch schiereiland.

Het was een spannende ronde van Spanje, doordat de gedoodverfde winnaar Tadej Pogacar na 3 etappes gewonnen te hebben, met botbreuken en een hersenschudding  uitviel.

De verschillen in het algemeen klassement bleven klein. In de bergen is een verschil van 2 minuten niet veel en met een lange tijdrit en 2 zware bergetappes aan het slot was alles nog mogelijk. Dat was met Ploegleider ook het geval. 

(Klik op afbeelding om de tekst te vergroten)
Na 9 etappes stond ik op de 421e plaats op ruim 100 punten van de uiteindelijke winnaars. Een te overbruggen gat. Maar net als Primoz Roglic de anderhalve minuut achterstand niet kon overbruggen, slaagde "Angrilu" daar ook niet in.

Met het totaal van 1963, een uitmuntend schaatsjaar, eindigde mijn team als 510e in het eindklassement. Van de 4363 deelnemers geen onaardige klassering, maar ik had mezelf vooraf al in de Top 20 gewaand. Het mocht niet zo zijn. 

Maar in 2027 is het gewoon weer "Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Fietsenloop

Vanmorgen werd ik om half 7 wakker na een diepe slaap. Er moest nog een fiets opgehaald worden bij het ouderlijke huis van mijn vrouw. Ik besloot de Asturiaanse methode toe te gaan passen: voor het ontbijt hardlopen. Om 7 uur trok ik de deur dicht en begon bij het ochtendgloren aan de 5 kilometer hardlopen.



Bij station De Vink was de doorgaande weg afgesloten.

Bij zondopgang is het meestal op zijn koelst.

Op klomphoogte was het nog een beetje kouder.


Dat leidde tot nevelflarden boven de weilanden.

Kortom, het was een mooie zonsopgang.

Ik haalde de fiets op en reed ermee naar huis, waar ik om 8 uur onder de douche stapte voordat ik aanschoof aan de ontbijttafel. Ik was anderhalve kilo lichter dan gisterenavond. Na een dag met weinig beweging en veel zoet en zout eten woog ik bij het naar bed gaan 69 kilo. Dat extra gewicht had ik er redelijk vanaf gelopen.
Vanmorgen had ik oppasdienst. Ana moest werken en Siebe en Ada gingen op pad om bij het ouderlijk huis dingen te regelen. Opa had een uitstekende ochtend met zijn kleindochter.
Rond een uur of 2 hadden we volgens Spaans gebruik een warme maaltijd met pompoensoep en brood. Na het middagmaal gingen opa en oma wandelen met de 10 maanden oude baby. Onderweg hadden we tijd om planten op de foto te zetten.




De wandeling was kennelijk slaapverwekkend, want de jongste hield het niet wakker. Toen ze weer wakker was, gingen we met zijn drieën op de fiets naar de volkstuin. Ik ging vandaar vrij snel weer naar huis, waarna ik met onze kleindochter en haar ouders ging wandelen. Opnieuw viel ze in de wandelwagen in slaap.

Ondertussen werd de tijdrit van 32 kilometer naar Jerez de la Frontera in de Vuelta a España verreden.

De Zwitserse tijdritspecialist Stefan Küng won de race tegen de klok. Maar belangrijker was, dat de Spanjaard Enric Mas zijn rode leiderstrui zonder veel kleerscheuren vaardig verdedigde tegen de Sloveen Primoz Roglic.

Maar goed, in 2 flinke bergetappes kan nog een hoop gebeuren. Bij mijn fietsenloop bleef het gelukkig saai en veilig.

Kinderboerderij

Vanmorgen werden onze kleinzoons gebracht. Zij kwamen een nachtje logeren. Het beloofde een warme dag te worden, hetgeen ook gebeurde.
We dronken koffie, thee en limonade in de achtertuin en zetten de parasol op, want in de zon en uit de wind werd het toch wel behoorlijk warm.

Bij zulk weer zijn de insecten en de vlinders eveneens behoorlijk actief.




Na de lunch brachten we de lege blikjes weg. Het statiegeld was voor de spaarpot van onze kleinzoons. Daarna fietsten we door naar de volkstuin, waar we her en der water gaven. Met de kleine gieters ging dat vol overgave.

Daarna fietsten we naar de kinderboerderij, waar we een ijsje namen, dat we net voor sluitingstijd op hadden. We reden naar het speeltuintje achter de kinderboerderij, waar de jongens zich uit konden leven met de waterpomp. Het opgepompte water liep in een goot van boomstammen naar beneden, zodat er dammetjes van zand gebouwd konden worden.

Via het heropende fietspad bij het Valkenburgse meer reden we naar huis, waar ik er achter kwam, dat ik mijn rugzakje had laten staan. Wie zijn hoofd niet gebruikt, moet zijn benen gebruiken. Zodoende reed ik voor de tweede keer naar de kinderboerderij om te kijken of deze op het speeltuintje aan de achterzijde stond.

We hadden geluk. Niet alleen mijn rugzakje stond nog op de bank, maar Ada's mobieltje lag er ook bij. Bij thuiskomst zag ik, dat Tadej Pogacar geheel volgens de verwachting, de bergetappe had gewonnen.

Het meest verrassende was echter, dat de Sloveense veelvraat gisteren niet gewonnen had. Er zijn zowaar krachten, die zelfs Pogacar te boven gaan!

Wielrenners eten graag pannenkoeken. Dat deden wij vanavond ook.

Vuelta a España

Morgen begint de Vuelta a España in Monaco.

Waar vorig jaar het noordwesten van Spanje het strijdtoneel was, wordt op 3 dagen in Frankrijk na het zuidoosten van Spanje de plek, waar vooral veel wordt geklommen.
Zoals ieder jaar doe ik weer mee met Ploegleider.nl. En daar ik zoals gebruikelijk met open vizier strijd, volgt hier mijn team.

(Klik op de afbeelding om tekst te vergroten)
Voor de keuze van de renners verwijs ik graag naar Procyclingstats.com, waar je kunt zien wie de wielrenners in vorm en wat hun specifieke kracht is. Er mogen 100 punten verdeeld worden over 13 renners.

Als Tadej Pogacar meedoet, dan neem je wel een heel grote gok, als je de Sloveense Merckx niet selecteert.

Met de klassementsrenners Felix Gall, Mattias Skjelmose, Oscar Onley en Enric Mas ben je al 57 punten kwijt. Berggeit Richard Carapaz brengt het totaal op 67. Wout van Aert, Christophe Laporte en Marco Brenner zijn de mannen met de rappe benen in de laatste kilometers. Veel echte sprintetappes zijn er niet, maar wel veel met ontsnappingsmogelijkheden, waar deze klassiekerrenners goed mee uit de voeten kunnen. Daarmee komt de teller op 90. Joshus Tarling, wiens broer Finlay vorige week verongelukte tijdens een wedstrijd in Portugal, is de beste tijdrijder van alle deelnemers, terwijl Ivan Romeo ook een goede tempobeul is. Met 2 individuele tijdritten een goede investering. Met de jonge talenten Leo Bisieux en Markel Beloki erbij gaat "Angrilu" hoge ogen gooien.

Over 3 weken weten we, wat de uitslag is. Ik verwacht, dat "Angrilu" gaat winnen, maar om Joop Zoetemelk te citeren: "Granada is nog ver...."

Pijplijnloop

Ik werd om 6 uur wakker. Gezien het programma van vandaag kwam het me het beste uit om voor het ontbijt te gaan lopen.

En zo liep ik om half 7 in de tamelijk frisse ochtendlucht door de Stevenshof.


Ik liep naar het beginpunt van de aanleg van de pijplijn, die warm water uit restwarmte zal transporteren naar Voorschoten voor stadsverwarming.



Het werd een combinatie van verstoorde vergezichten en nabije planten.


Bij de molen stak ik voor de tweede keer de Schenksloot over.


Bij de noodbrug stond een hek open, zodat ik ongestoord een weiland in kon lopen.



Het kost niet veel moeite om in de Stevenshof over zeven bruggen te lopen.

In zeven sloten tegelijk lopen trouwens ook niet.


Over het fietspad vervolgde ik mijn weg. 










Thuis douchte ik me en ontbeet met Ada, die vroeg naar de volkstuin vertrok. Ik haalde boodschappen bij "De Helianth" en om half 12 pedaleerde ik ook naar de volkstuin, waar een lunch was. De grote partytent deed dienst als schaduwrijke zitplek. 
Na de lunch hielp ik met het opruimen van de partytent.

Daarna fietste ik naar huis om de spectaculaire ploegentijdrit in Barcelona op de televisie te bekijken. Visma-Lease a Bike won deze tijdrit, waarbij de tijd van de eerst aankomende renner per ploeg bepalend was voor de tijd en niet die van de vierde of vijfde renner.

Zodoende mag Jonas Vingegaard morgen in de gele trui van start gaan. Het belooft weer een mooie Tour te worden.

Met 229 punten en een 1252e plek op 8651 deelnemers deed Angrilu het ik het niet onaardig.