Om half 7 werd ik wakker. Ik ging er meteen uit, trok mijn schaatskleding aan en ontbeet in mijn eentje, zodat mijn vrouw nog een uiltje kon knappen. Zodoende kon ik eerder naar IJshal De Vliet fietsen, waardoor ik voor de training van de "Krasse knarren" met de douchetrekker de boarding kon droogtrekken.
Het pluspunt van het vroeg starten was, dat ik voor de dweilpauze nog in kon rijden na gedane arbeid, zodat ik sneller de hogere snelheid aan kon. Want na een rustig begin ging de snelheid af en toe flink omhoog.
Bij de tweede serie van de piramide reden we al een 35,9, maar het kon nog sneller. Een serie later zaten we al op 34,7, een prelude op de serie 34-ers in de daarop volgende 16 rondjes. Mijn snelste rondje was 34,2, maar op dat moment zag ik de kop van het peloton steeds verder bij me vandaan rijden....
Mijn 20 rondjes op kop kon ik mijn aangekondigde 37-ers in de eerste helft en de 36-ers in de tweede behoorlijk goed waarmaken. Vlak rijden is mijn specialiteit.
We begonnen met met 12 "Krasse knarren", maar naarmate de tijd vorderde haakten er telkens was schaatsers af. Zodoende bleven in het tweede deel alleen de snelle schaatsers over, zodat het tempo fors werd opgeschroefd. Vooral de tweede keer 12 rondjes ging het echt volle bak. Na een opening in 39,1, een drietal 35-ers, een viertal 34-ers en een viertal 33-ers. Het rondje 33,4 was mijn snelste tot nu toe dit seizoen.
Het werd zodoende een afvalrace in 2 vormen. Waar we met 12 "Krasse knarren" begonnen, eindigden we er met 6. Daarnaast kreeg degene, die de kop nam bij de voorlaatste serie, een inzinking tijdens zijn kopwerk.
Met deze afvalrace van 142 rondjes hadden we alles eruit gehaald, wat er in zat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten