Na een nacht met geregeld buien werden we om half 7 wakker. We ontbeten samen en om kwart over 8 fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik de boardingkussens met een douchetrekker droog zou trekken. De kussens voelden droog aan, dus dat hoefde niet.
In overleg met de ijsmeester werd besloten om de dweil van 9 uur te schrappen. De eerste schaatser was pas een kwartier eerder op de spiegelgladde ijsvloer begonnen. Om kwart voor 9 reed er al een aardig ploegje "Krasse knarren" warm. Om 9 uur zaten er nog maar 2 op het platform de schaatsen aan te trekken, zodat we niet veel later aan de eerste serie begonnen met een twaalftal schaatsers.
Aanvankelijk met een zwart scherm. Dat had twee nadelen: we konden de rondetijden niet zien en we zouden te boek komen te staan als zwartrijders.
Gelukkig werd er aan gewerkt, zodat we vanaf de 15e ronde onze verrichtingen op het ijs konden aanschouwen. In de tweede serie snelden we al naar een rondje van 33,7. Op stoom komen duurde dus niet lang.
De volgende series deden we het iets rustiger aan, maar dat is een relatief begrip. Daar zaten aardig wat 34-ers tussen met aan het slot ook diverse 33-ers. "Mijn" 5 kilometer ging met 37-er in de eerste en 36-ers in de tweede helft wat vlakker.
De volgende serie leek het peloton wel een kudde op hol geslagen paarden. Begonnen met 38-ers kwamen we in een aflopend schema met als slotrondjes 32,9 en 32,8.
De snelste rondjes van dit kersverse seizoen!
Osmoseijs is écht sneller!!! En wij waren écht op stoom gekomen.
De volgende serie ging met 35-ers vlak en snel, de laatste 2 series lieten we de teugels vieren. We reden nog even rustig uit en na 140 rondjes verliet ik de 250-meterbaan daar er gedweild moest worden.
Bij de koffie en thee konden we stoom afblazen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten