Kinderboerderij

Vanmorgen werden onze kleinzoons gebracht. Zij kwamen een nachtje logeren. Het beloofde een warme dag te worden, hetgeen ook gebeurde.
We dronken koffie, thee en limonade in de achtertuin en zetten de parasol op, want in de zon en uit de wind werd het toch wel behoorlijk warm.

Bij zulk weer zijn de insecten en de vlinders eveneens behoorlijk actief.




Na de lunch brachten we de lege blikjes weg. Het statiegeld was voor de spaarpot van onze kleinzoons. Daarna fietsten we door naar de volkstuin, waar we her en der water gaven. Met de kleine gieters ging dat vol overgave.

Daarna fietsten we naar de kinderboerderij, waar we een ijsje namen, dat we net voor sluitingstijd op hadden. We reden naar het speeltuintje achter de kinderboerderij, waar de jongens zich uit konden leven met de waterpomp. Het opgepompte water liep in een goot van boomstammen naar beneden, zodat er dammetjes van zand gebouwd konden worden.

Via het heropende fietspad bij het Valkenburgse meer reden we naar huis, waar ik er achter kwam, dat ik mijn rugzakje had laten staan. Wie zijn hoofd niet gebruikt, moet zijn benen gebruiken. Zodoende reed ik voor de tweede keer naar de kinderboerderij om te kijken of deze op het speeltuintje aan de achterzijde stond.

We hadden geluk. Niet alleen mijn rugzakje stond nog op de bank, maar Ada's mobieltje lag er ook bij. Bij thuiskomst zag ik, dat Tadej Pogacar geheel volgens de verwachting, de bergetappe had gewonnen.

Het meest verrassende was echter, dat de Sloveense veelvraat gisteren niet gewonnen had. Er zijn zowaar krachten, die zelfs Pogacar te boven gaan!

Wielrenners eten graag pannenkoeken. Dat deden wij vanavond ook.