Jerney Kaagman

Gisteren werd bekend gemaakt, dat zangeres Jerney Kaagman op 79-jarige leeftijd in het Rosa Spier Huis aan Parkinson is overleden.

In 1970 werd ze met "Earth & Fire" in één klap bekend met een topnotering van het door George Kooymans geschreven "Seasons".

Met de tweeling Chris en Gerard Koerts behoorde Jerney tot de harde kern van de symfonische rockgroep. Ik kocht de eerste lp met het luciferdoosje van de uit Voorschoten, Leidschendam en Voorburg afkomstige muzikanten.

De groep maakte veel singles, waarmee ze veel succes boekten, en maakte tegelijkertijd conceptalbums.

"Song of the Marching Children" was één van de eerste Nederlandse conceptalbums.

Later volgde de lp "Atlantis".

Het derde conceptalbum was "To the World of the Future".
Daarna volgde "Gate to Infinity".

Daarna volgde veel wisselingen in de bezetting van "Earth & Fire". Chris Koerts verliet de band en Bert Ruiter, afkomstig uit "Focus", kwam de gelederen versterken. Hij zou de "Love of Life" van Jerney Kaagman worden.

Het grootste succes was echter "Weekend", een a-typisch nummer van de symfonische rockgroep.

Ik heb het genoegen gesmaakt om diverse keren een concert van "Earth & Fire" mee te maken. Live waren ze ook erg goed. Van de vaste kern leeft bijna niemand meer. We hebben gelukkig de muziek nog en goede herinneringen.

Zelfs aan een lied in je moerstaal.

Jerney Kaagman is nu zelf, vrij naar een nummer dat in "De Hobbit" vaak gedraaid werd, een "Voice from Yonder".

In Trouw stond een mooie necrologie, waarvan ik het slot citeer:
Ambassadeur van de Parkinson Vereniging

De kamer stond vol bloemen. Daarna deed ze wat ze eerder ook deed: ze werd ambassadeur van de Parkinson Vereniging. Je bent meer dan je ziekte, hield ze patiënten voor. Ze wist waarover ze sprak: haar moeder had dezelfde ziekte, en zij verpleegde haar jarenlang thuis.
Ze deed dat niet alleen. Bassist Bert Ruiter, met wie ze sinds 1974 samen was, tilde haar zieke moeder jarenlang in en uit de auto. Hij overleed in 2022.
In het gesprek dat Kaagman in 2012 met Trouw voerde, maakte ze al de balans op. “Ik ben zogenaamd beroemd, maar ik heb daar niets mee. Ik heb een naam, maar ik ben slechts een onderdeel van een groter geheel. Ik ben afhankelijk van de liefde. Dat is misschien wel mijn grootste levensles: Bert.”