Maandag mag ik weer naar het LUMC voor een volgende oogprik. Het klinkt heel eng, maar het valt reuze mee. Het oog wordt verdoofd en ontsmet. Van de prik zelf voel je niets. Alleen het zetten van de oogklem voel je een beetje. Na afloop heb je hetzelfde gevoel alsof je op het strand gelopen hebt en er een beetje zand in je ogen gewaaid is.
Toen ik vanmorgen een bont zandoogje buiten op het raam zag zitten, bedacht ik me geen moment en maakte er meteen een foto van.
Daarna nam ik er eentje van heel dichtbij.
Meestal lukt het niet goed om een vlinder met gespreide vleugels van de onderzijde te fotograferen, maar deze is toch best aardig gelukt.
Nu hadden we een grote appeloogst van de boom in de achtertuin. Kennelijk was er met de appels een appelbijter mee naar binnen gekomen.
Daar wij dit dier, beter bekend als oorworm, niet als huisdier wilden hebben, zette ik het buiten met een glazen pot als transportmiddel.
Na de koffie en thee fietste ik met Ada naar de volkstuin. Zij om er een dag te werken, voor mij het vertrekpunt om boodschappen te gaan doen na eerst nog wat foto's op de tuin gemaakt te hebben.
Vanaf de volkstuin reed ik met een flinke omweg naar Voorschoten, waar ik bij Heijmans een rolmaat kocht.
Toch handig als je bij Rock & Roll de maat wilt houden.
Daarna stak ik het plein over en deed boodschappen bij "Odin". Bij thuiskomst ruimde ik alles weg en ging ik lunchen om aansluitend de stofzuiger te hanteren. Geen dagelijkse bezigheid, maar af en toe is het nodig om van een stoffig imago af te komen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten