Zandpaden en jaagpaden

We hadden goed geslapen vannacht. Bij de sanitaire stop halverwege de nacht zagen we een heldere sterrenhemel. Ik werd om 6 uur wakker en ging naar het toilet. Ada sliep rustig door tot 7 uur. We ruimden de tent leeg en zetten deze te drogen in de zon.

Na het ontbijt was de tent kurkdroog. Daar de voorspelling was, dat het morgenochtend zou gaan regenen, stelde Ada voor om vandaag naar huis te fietsen. Een flinke trap, maar niet onoverkomelijk. 

Om half 10 zat alles op de fiets. Na de tanden gepoetst te hebben, stapten we op de fiets en bij de receptie leverden we tentnummer 1103 in en verlieten we camping "De Pampel".
We reden naar Hoenderloo toe. De kortste weg was dwars over "De Hoge Veluwe", maar dat zou ons € 13,85 p.p. kosten. Voor dat bedrag fietsten we wel om. Het was nog een klein stukje klimmen, maar daarna reden we vrij vlak naar Otterlo toe langs de doorgaande weg.

Daar stuitten wij op het terras van "De Waldhoorn", waar we een cappuccino, een jus d'orange en 2 frambozencheesecake namen en nuttigden. Op het terras kwam een vrouw naar me toe van IJsclub Alkemade, die op woensdagmiddag in IJshal De Vliet op het uur na ons schaatsles gaf.

We volgden de knooppunten, die ons langs de bosrand naar Lunteren brachten. De eerste zandpaden waren ons deel, maar na Lunteren volgden er veel meer.

Op één ervan passeerden we een groep stilstaande fietsers. Eén van hen wist ons met onze bepakking op waarde te schatten: "Kijk, dat zijn nog pas échte fietsers!"

Maar ja, wat wil je ook. Voor ons was het mountainbiken met bepakking. Met 28 graden Celsius was het trouwens ook behoorlijk warm.

We lunchten op de trappen van het gemeentehuis van Scherpenzeel. Deze lagen in de schaduw.

Het was bewolkt, toen we naar Woudenberg fietsten. Daar moesten we een stuk wandelen door de braderie de doorgaande winkelstraat. Het tweede stuk namen we een parallelstraat.

Via Maarn klommen we naar de piramide van Austerlitz.

We daalden af naar Zeist en langs de KNVB en Woudschoten reden we naar Bunnik, waar we langs Rhijnauwen naar de Kromme Rijn pedaleerden.
Ondanks het missen van een bord van de LF4B,de Midden-Nederlandroute, kwamen we bij de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Deze volgden we echter iets te lang, waardoor we via Vleuten naar Harmelen trapten. Hier kwamen we langs het gedenkteken van de treinramp in 1962. 

Langs het spoor reden we naar Woerden, waar we bij een ijssalon een dubbele aardbeiencheescake-ijsje namen. Op het jaagpad langs de Rijn genoten we van de meanderende rivier. Aan het jaagpad kwamen we in Bodegraven bij Argentijns restaurant "Asador" uit.


Op het terras namen we 2 filettes de panga en 3 Skuumkoppe 0.0 aan tafel 44.
We zouden via Boskoop naar huis fietsen, maar namen een verkeerde afslag. Een mooie slingerweg zoals langs de Meije, maar deze voerde naar Reeuwijk. Het is beter ten halve te keren dan ten hele te dwalen, dus we reden de slingerweg in omgekeerde richting.

Via Boskoop reden we naar Hazerswoude Dorp en vandaar langs het voormalige Bommelmuseum naar de Elfenbaan.

Via Cronesteyn reden we de Sleutelstad binnen. 
Bij station De Vink was de doorgang afgezet door de politie. Met de Prorail-voertuigen erbij wisten wij genoeg. Zo hadden we op het laatste moment nog een omweg. Zodoende kwam de totaalstand van de fietsvakantie door Midden-Nederland op 532,14 kilometer, een gemiddelde van 66,5 kilometer per dag. Vandaag reden we 138 kilometer, het dubbele van het gemiddelde. Niet gek voor 2 doordouwers van 71 jaar.