Een lieverd is heengegaan. En zulk afscheid nemen doet altijd pijn.
Een bekend Frans gezegde luidt: "Partir c'est mourir un peu."
Letterlijk betekent het afscheid nemen is een beetje sterven.
We beleefden toch weer een natte dag. De meeste regen viel vannacht en vanmorgen. We konden het binnen dus rustig aan doen.
Tegen het middaguur fietsten we naar de Leidse Ekklesia voor de Regenboogviering.
Na afloop had Ada koffiedienst. Op een bankje bij de Hooglandse kerk aten we een paar boterhammen voor we naar het huis van mijn zus fietsten.
Het zonnetje kwam door en het was aardig fietsweer.
Daar we uit een groot gezin komen, hadden we bloktijden afgesproken, zodat niet iedereen tegelijk zou komen. Nu konden we rustig condoleren, bijpraten en voor het laatst een blik werpen op onze lieve zus.
Via Warmond fietsten we terug naar de Sleutelstad. Dit afscheid nemen gaat stap voor stap in een paar etappes.
De vlinder fladdert weg bij ons....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten