Roosterroute

Mijn vrouw had met haar zussen afgesproken om een dagje naar Gouda te gaan. Nu is dat ook de plaats, waar Ada geboren is. Ik ben dan ook met een Gouden vrouw getrouwd!

Zij stapte om half 9 op de fiets. Ik deed dat ook, maar dan om naar de volkstuin te fietsen om daar wat planten water te geven. Vanaf de volkstuin reed ik door naar de duinen. Ik deed dat met een doel. Tijdens de fietsrit door de duinen van een paar weken geleden had ik diverse verkeersborden gezien met rooster erop. Tijdens de rit door het gebied van de Molen- en Merentocht kwam ik er ook een paar tegen.

Op mijn werk was ik jarenlang roostermaker. Vooral het maken van het vakantierooster in de zomermaanden was altijd een pittige klus. Teneinde mijn opvolgster een hart onder de riem te steken, zou ik wat foto's maken om deze zware klus wat lichtvoetiger te maken.

Aan de voet van de duinen kon je goed zien, dat het water in de beek veel lager stond als gebruikelijk. Het kroos op de het laagje water ligt erbij als een grasveld.
Na de klim op "De Klip" kwam ik al snel duinvegetatie tegen.



En de eerste roosterborden.


Veerooster klinkt toch erg aanlokkelijk. Daar wil je toch op staan!



Een paar kilometer verderop lagen de volgende veeroosters.



Op weg naar Den Haag passeerde ik weer andere duinplanten.




Bij Den Haag was er sprake van een glad rooster. Zou dat te maken hebben met de gladjanussen, die soms plaatsnemen in de regering of het parlement?






Alleen de wildroosters ontbraken in de duinen.


Het was heerlijk fietsweer. Niet te warm, niet te koud.




Via de natte en droge duinen fietste ik naar het Valkenburgse meer, waar ik over het nieuwe onverharde pad naar huis reed.