zaterdag 1 augustus 2026

Paddenstoelenloop

Vanmorgen werd ik wakker met een stijve nek. Niet zo gek, want gisterenavond was ik er ook mee gaan slapen. Tijdens de loop gisterenochtend kreeg ik er last van. Soms trekt het vanzelf weg, maar het bleef de hele dag een beetje zeuren. Ik was allang blij, dat ik geen giraf was....

Bij het naar bed gaan smeerde Ada mijn nek in met spiroflor en bij het aankleden vanmorgen deed ze dat nogmaals. Na het ontbijt ging mijn vrouw naar de volkstuin.
Ik deed boodschappen bij "De Helianth", maakte onze lunchpakketten klaar en ging na een rups buiten gezet te hebben een rondje van 6 kilometer hardlopen.

Via het Stevenspark liep ik naar landgoed "Ter Wadding".
Ik deed dat met een klein ommetje, waarbij ik een stoet van 20 fietsers met bepakking vanaf station De Vink naar de Korte Vliet zag pedaleren.

Dat riep bij mij meteen herinneringen op aan de twee keer, dat ik meedeed aan een protestfietstocht tegen de vervuiling van de Waddenzee.

De eerste keer fietste ik in 1978 van Den Helder naar Esbjerg op een opoefiets.
De tweede keer was in 2023, toen Ada en ik vanaf Texel met de Luchtfietsers meefietsten tot Wilhelmshafen.

Dirk Kuiken, één van de deelnemers heeft een boek geschreven, dat ik van harte wil aanbevelen.

Maar dit terzijde. Via een andere ingang dan gebruikelijk liep ik "Ter Wadding" in. 

Ik liep een enkel rondje, waarbij ik over de slingerende paden heen en weer liep door het park.

Op de lagere school werd mij geleerd, dat paddenstoelen vooral in herfstplant zijn en zeker niet iets voor een warme, droge zomer zoals wij die nu beleven met temperaturen, die toen ondenkbaar waren.








Maar goed, destijds kreeg dood hout geen kans om langzaam te vergaan. Gevelde bomen werden meteen weggesleept. Gelukkig ligt die tijd achter ons.


Er waren ook genoeg groene planten in het park te ontdekken.

De hoge bomen zorgden voor verkoeling.



Via de noordzijde van het Stevenspark liep ik naar huis, waar ik me scheerde, douchte en mijn nagels knipte, waarna ik naar de volkstuin fietste, waar ik met Ada lunchte.



Via een omweg fietste ik naar huis, waar ik aankwam met 30 kilometer op de teller.

Geen opmerkingen: