Met de fietsrit van de volkstuin naar huis kwam de totaalstand van juli op 1150 kilometer en het totaal van de eerste 7 maanden op 6154 kilometer. Om het doel van 10.000 kilometer te halen, moet ik iedere maand nog 770 kilometer fietsen. Ruim 25 kilometer per dag is zonder meer haalbaar.
Op de volkstuin had ik muntthee gedronken met mijn vrouw en het en der water gegeven. De waterslakken in het vijvertje vonden dat wel fijn.
Het klavertje vier brengt hopelijk veel geluk.
En dan waren er ook nog meisjesogen....
En dat terwijl ik de bruine ogen van mijn meisje bijna een etmaal moest missen, omdat zij een 24-uursdienst bij haar moeder had.
Na daar gisterenavond gegeten te hebben, fietste ik naar huis, waar ik de rest van de avond en een flink deel van de middag, na 's morgens boodschappen te hebben gedaan, bezig was met "Glibbers op glissen".
Vanmorgen werd ik om half 7 wakker. Ik ging eruit en voor het ontbijt maakte ik een duurloop van een kleine 5 kilometer. Ik liep naar de Rijn toe.
Het was bijna windstil.
Ik liep grotendeels dezelfde route als 3 weken geleden.
De restanten van deze Amerikaans rivierkreeft wees erop, dat een vogel zijn ontbijt reeds binnen had.
Ik nam het slingerende fietspad tussen de sportvelden door.
Diverse bomen waren aangetast. Maar de enorme taaiheid van de wilgen valt mij altijd weer op.
Wat verder opviel was dat er her en der gele grasvelden te zien waren.
Het gevolg van een zeer droge en warme juli.
Waar 3 weken geleden de restanten van de gesloopte 3 Octoberhal nog waren te zien, waar decennialang vele druppels bloed, zweet en tranen de sportende lichamen hebben verlaten, daar restte nu niet veel meer dan een kale vlakte.
Nu heeft in de 3 Octoberhal ook menig juichkreet geklonken. "Halleluja" betekent niet alleen "Looft God", maar het is ook een juichkreet. Bij het verscheiden van de 3 Octoberhal is er dus ook plaats voor een 3 Octoberhalleluja!
Langs de Rijn liep ik naar huis. Daarbij passeerden een drietal roeisters mij.
De door hen veroorzaakte golfslag werkte nog vrij lang door.
Langs de koeien in het weiland, waar aan de Warmtelinq gewerkt wordt, liep ik op huis aan.
Onderweg kwam ik deze mooie passiebloem tegen.
Die was voor mijn "Brown eyed girl" op wie ik na bijna 46 jaar nog steeds stapelgek ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten