Gisteren had ik rond het middaguur een afspraak staan bij de tandarts. Er werden een paar hoektanden bijgeslepen, waarna ik weer mocht happen voor een afdruk van mijn onderkaak. Wat dat aangaat was het wederom een blauwe maandag. Over 3 weken gaan we zien, of het raster goed past.
Na het gezellige tandartsbezoek, ja, dat bestaat echt, deed ik op de terugweg nog even wat boodschappen in de Leidse binnenstad. Voor en na het tandartsbezoek werkte ik verder aan "Glibbers op glissen".
Wel keek ik naar de zinderende finale van de derde etappe in de Tour de France, waarbij de uitslag van de etappe zomaar de einduitslag van het algemeen klassement van deze Grand Boucle zou kunnen worden in Parijs. 
Vanwege bosbranden in de omgeving en bosbrandgevaar rond het parcours mocht er geen publiek naar de eerste etappe op Franse bodem naar de Tour komen kijken.
Na in de tuin gegeten te hebben, fietste ik naar Jos Drabbels met wie ik mee zou rijden naar de skeelerbaan van Katwijk, waar we de maandelijkse strandtraining van IJVL en VIJL hadden.
Na de toch weer warme zomermiddag hadden we een heerlijke temperatuur op in te sporten. De opkomst was de hoogste van de afgelopen seizoenen.
Het doorgeven van de Amerikaanse zwaardschede naar achteren en dan als laatste naar voren rennen, duurde dan ook dubbel zo lang.
Maar uiteindelijk kan er maar één winnaar zijn.
Naast de gebruikelijke schaatsstappen, het statisch zitten, opdrukken, buikspieroefeningen en de molenwieken deden we ook een slalom in een grote cirkel.
Met daarnaast de oefeningen, die je alleen op het strand kunt doen.
Het beklimmen van een strandopgang met mul zand.
Om half 9 stopte de formele strandtraining, maar met een vijftal leden van de oude droogtrainingsgroep gingen we een tijdje volleyballen, waarna we in het zilte nat doken.
De golven waren hoog en braken met een flinke klap, waarbij je regelmatig ondersteboven werd geworpen in de bruisende branding. We hadden met een twaalftal zwemmers de grootste lol in zee.
Daarnaast was er ook nog eens een prachtige zonsondergang.
Op het terras van "Het Wantveld" dronken we met een man of 20 nog wat. Het begon wel flink af te koelen. Maar ja, we waren niet al te dik aangekleed.
Een kleine groep ging nog voor een tweede ronde.
Met een nog mooiere zonsondergang verlieten we het strand. Bij de strandopgang zagen we in de schemering nog prachtige duinplanten staan.
En de zeldzame zandslak.
De slakken namen we niet mee, maar thuis kwam er nog genoeg zand uit onze sportschoenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten