Gisterenmiddag was ik weer eens op bezoek bij de oogkliniek in het LUMC voor de volgende oogprik. In de wachtkamer zat ik naast iemand, die al 5 jaar vaste gast is, maar die dan een injectie krijgt in beide ogen.
Dan viel het bij mij dus erg mee. Een oogprik klinkt erger dan het is. Van de prik zelf voel je niets, maar wel van de verdoving en de ontsmetting en het plaatsen van de oogklem om het oog open te houden. Wel goed lezen hoor, want men mocht eens denken dat net oogkleppen door het leven zou gaan....
Na de behandeling heb je altijd eventjes last van een tranend oog.
Na een minuut of 10 heb je weer droge ogen. Dat durf ik met droge ogen te beweren!
Ik wandelde naar het trappenhuis, waar deze prachtige foto uit februari 1956 hangt van een schaatswedstrijd op de Amsterdamse grachten.
Na een aardbeienijsje op het Leidse plein fietste ik op het warmst van de dag naar huis toe.
Het gevoel van zand in de ogen was toen verdwenen.
Na in mijn eentje gegeten te hebben, fietste ik naar Jos Drabbels, met wie ik naar de droogtraining in de Munnikenpolder ging. Onder leiding van Peter Daleman werkten 16 leden van IJVL en VIJL aan de conditie voor het komende schaatsseizoen. Op 27 september gaat IJshal De Vliet weer open. 
Tijdens deze kurkdroge en zeer warme zomer is het besef er niet altijd, dat we over ruim anderhalve maand weer op smalle ijzers over spiegelglad ijs glijden..png)
Peter had weer een pittige training in elkaar gezet waarbij zo ongeveer alle spieren in het lichaam gebruikt werden: "Behalve de kaakspieren, want die gebruikten jullie genoeg bij het inlopen!"
Desondanks was er voldoende oefenstof voor de rest van het lichaam.
Van het strandje langs de Does liepen we naar de molens toe.
Daar voerden we allerlei oefeningen
Ondertussen genoten we van de natuur en de zonsondergang.
Na naast de droogtraining nog 60 kilometer gefietst te hebben, was er sprake van een puike trainingsdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten