De zwarte kat

Vannacht hadden we prima geslapen, ondanks de wind, die vrij hard om het huis heen woei. We ontbeten samen, nadat we het beddengoed in de wasmachine hadden gedaan.
Toen ik een uur later de droge sportwas van het rek in het trapgat wilde halen, schrok ik even, toen ik een kat op zolder dag lopen.

De kat schrok nog meer van mij en verstopte zich achter de ruime hoeveelheid spullen, die op onze zolder staan opgeslagen. Daar we in de regenachtige en winderige nacht geen raam hadden open laten staan, was het een raadsel, hoe de kat daar kon komen. 

Vermoedelijk toen wij gisterenavond thuis kwamen en de voordeur open hadden laten staan, toen we de fietsen in de schuur neerzetten. Of anders toen ik vanmorgen even naar de overkant liep om wat kartonnen dozen in de papiercontainer te doen.

Ik vermoedde, dat het de donkergrijze poes van de buren was, die nogal eens bij ons naar binnen probeert te komen als de tuindeur open staat. We haalden haar, de riep de poes, maar deze kwam niet tevoorschijn. 

Nu zie je een donkere kat niet in een donkere hoek, maar de ogen van de kat zie je wel. Zo wist ik de kat te traceren. De buurvrouw deed het vanaf de andere kant. De kat glipte tussen ons door. Het was geen donkergrijze kat, maar een zwarte.

De zwarte kat rende naar de trap toe, rende snel naar beneden en verdween zo snel mogelijk via de expres opengezette voordeur naar buiten.

We deden daarna de voordeur maar weer dicht.