Verfinspectie

De marathon van afgelopen zondag laat zijn sporen na. Allereerst schiet natuurlijk het noodlot, dat de bijna 16-jarige goed getrainde hardloopster en haar dierbaren heeft getroffen, constant door je hoofd.


(Klik op afbeelding om deze te vergroten)
Zelf voelde ik in mijn bovenbenen de inspanningen van eergisteren vooral bij het traplopen. Ik ben redelijk diep gegaan en moet nog even wachten voor ik een lichte hersteltraining kan gaan doen. En ik kon het aflezen op mijn bloeddrukmeter. De bloeddruk was nog een tikkeltje lager dan gisteren: 114 om 61. Ook een gevolg van de 42.195 meter hardlopen.
Mijn vrouw vertrok vanmorgen naar een vriendin en later naar haar jongste zus, dus ik had wat klussen te doen. De was ophangen en later het bed opmaken. U ziet het: mijn vrouw deelt de lakens uit en ik mag ze op bed leggen!

Daarnaast fietste ik naar de volkstuin om het groente- en fruitafval in het compostvat te deponeren en de deur van de kas dicht te doen, nu het aanmerkelijk kouder was dan eergisteren.


Ik fietste door naar "Odin" in Voorschoten om de fruitvoorraad weer aan te vullen, waarna ik langs de Vliet naar IJshal De Vliet pedaleerde. Daar wilde ik een verfinspectie uitvoeren.




Op de funbaan was het ijs onlangs gesmolten. Dat was goed te zien aan de natte plekken her en der op de baan. Op wat bubbeltjes na zag de verflaag op de baan er redelijk goed uit.

Op de ijshockeybaan was alles nog bij het oude. Het ijs ligt er nog en gisteren is er door de IHCL nog een shorttracktraining gegeven. Dat blijft de hele zomer mogelijk.

Mijn aandacht ging vooral uit naar de 250-meterbaan, waar ik al heel wat verfuren aan heb besteed.




Deze verflaag zag er veel beter uit dan in voorgaande jaren.


Sommige stukken moeten nog wat bijgewerkt worden.

De plekken waar je het ijs opstapt of juist weer verlaat, kunnen wel wat extra aandacht gebruiken.
Van ijsmeester Richard hoorde ik, dat er plannen zijn om met een machine de verflaag op de 250-meterbaan schoon te poetsen. Mijn advies is om dat niet te doen. Ik ben bang, dat we dan met eenzelfde pokdalige verflaag komen te zitten als vorig jaar op de ijshockeybaan. Stukken die goed gehecht zijn naast plekken, die tot op het beton kaalgeschrobd zijn.
Het eind van het liedje was, dat de hele vloer met ijzeren kogeltjes verfvrij gemaakt moest worden.

Daarna zou de hele vloer van de 250-meterbaan weer moeten worden geverfd. Ik denk niet, dat alle vrijwilligers van het eerste seizoen daar op zitten te wachten.

Het Simplisties Verbond had een heldere lijfspreuk: "Leef met vlag en wimpel, maar hou het simpel!"

Waarbij ik mij van harte aansluit: doe gewoon een laagje extra over de plekken, die het extra nodig hebben. Als er een ijslaag bovenop ligt, die je niets van dit zeer efficiënte lapwerk.