In het Leidsch Dagblad stond een artikel over de Vlietlanden, waarbij een deel van het grootste deel van de Benelux langzaam in de diepte verdwijnt.
Dat kwam me heel bekend voor. Vorig jaar gebeurde dat bij het Valkenburgse meer, alleen daar gebeurde het daar in één keer. Bomen verdwenen rechtstandig in het water.
(Klik op afbeelding om tekst te vergroten)
Het betekende het einde van een favoriet hardlooprondje van ruim 6 kilometer van huis uit. Uit veiligheidsoogpunt is de hoek van het meer, waar de instorting plaatsvond, afgesloten. Terecht, want je gaat niet met mensenlevens spelen.
Maar of de rest van het Valkenburgse meer wel veilig is? Geen enkele deskundige durft daar zijn hand voor in het vuur te steken. Vlak bij het strandje loopt het steil de diepte in. Een instorting zoals in de zuidhoek is gebeurd, zou zich daar kunnen herhalen. Dan wordt het echt "Swimming into deep water".
Vooralsnog zijn Ada en ik huiverig om de ochtendtraining, waarbij zij naar het Valkenburgse meer fietst om te gaan zwemmen en ik er lopend naar toe ga en op het strand een korte droogtraining doe, te hervatten.
Even een kleine zijsprong naar nog een meer, dat ontstaan is door zand weg te zuigen: de Vogelplas. Iedereen denkt, dat het overal ondiep is, maar schijn bedriegt. In het midden zit ter hoogte van de vogelkijkhut een put van 2,5 meter diep. Er zijn daardoor diverse mensen, die hier een nat pak hebben opgelopen bij het schaatsen.
De oorzaak is telkens hetzelfde. Ik zal het verwoorden met de zin, die Dick Houthuys, een klasgenoot op MAVO "Porta Vitae", gebruikte om de sport, die hij beoefende, raak te typeren: "Je weet niet, wat er onder water gebeurt!"
En dat is precies, wat er bij het zandzuigen ook geschiedt. Er wordt veel meer zand opgezogen dan mag, want er is immers niemand, die het ziet.
Bij de Vogelplas kwam Vogelbescherming hier achter. Zij stapte met de bewijzen naar de rechter en nog diezelfde dag werd de zandwinning gestopt. Maar ja, die put van ruim 2 meter diep die zit er wel en zal daar tot in lengte van jaren zitten.
De hebzucht van de zandzuigondernemers, die het teveel gewonnen zand belastingvrij konden verkopen, heeft ook plaatsgevonden bij de Vlietlanden en het Valkenburgse meer en vermoedelijk ok bij andere op deze wijze ontstane recreatiemeren.
De hebzucht van "Meer, meer!" leidt zo tot meer meer.....
(Foto's Wassenaarder, Trouw en AD)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten